Για κορώνα έχεις τον γαλάζιο ουρανό,
και για φυλαχτό, βυζάντινο Σταυρό.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Ροδόσταμο,λιβάνι σε χρυσό θυμιατό,
Ρωμιοσύνη Bασιλιά ,έχεις τον Χριστόν.
↑Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Κιβωτέ Χριστιανοσύνης ,Παναγιάς βωμός,
Μυστικός της χαρμολύπης είσαι θησαυρός.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Σ’ανατολή και δύση ,τερατά-θεριά
Πάπες,Φράγκοι και Σουλτάνοι, σου περνούν δεσμά.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Σε γολγοθά σε πάνε, επάνω στον Σταυρό,
Μα εσύ’σαι η Ανάσταση ,του Θαβώρ το φώς.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Λεωνίδας,ο Φωκάς κι’ο Νικηταράς,
Ήρωες και Άγιοι, Ελλήνων γενεά.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Πλαστήρας,Παπαφλέσσας,και Αιγαίου οι αετοί,
Ρωμιοσύνη, αδούλωτη σε θέλουν οι καιροί.
Άθως ,Ακρόπολη και Αγια Σοφιά,
Είσ’Ελλάδα και Χριστός ,μα κι’η Παναγιά.
Στίχοι-Μουσική : π.Διονύσιος Ταμπάκης
______________
Ἔλεγε ὁ μακαριστὸς Γέροντας Γαβριήλ, ἡγούμενος τῆς Ι. Μ. Διονυσίου (1957):
«Τὸ Ἅγιον Ὅρος ἦτο, εἶναι καὶ θὰ εἶναι Ἑλλάς.
Ἐξ αὐτῆς προῆλθε, μετ’αὐτῆς συνέζησε, συνέπαθε καὶ συνανέστη, καὶ μετ’αὐτῆς βαδίζει πρὸς τὰ πεπρωμένα τῆς φυλῆς. Ἡ θεία πρόνοια τὸ ἔταξε ἐκεῖ φρουρὸν τῶν ἱερωτέρων θρησκευτικῶν καὶ ἐθνικῶν παραδόσεων. Καὶ θὰ ἵσταται ἐκεῖ κρίκος συνδετικός, ἐν μέσῳ τοῦ Παρθενῶνος καὶ τῆς Ἁγίας Σοφίας, δέκτης καὶ πομπὸς τῶν ἱερωτάτων παλμῶν τοῦ Γένους».
(«Λόγος Γέροντος», Ἀρχιμ. Γαβριήλ. Ι. Μ. Διονυσίου –Ἅγιον Ὅρος σελ. 286).
