Άρης Στεφανίδης : Δραματικές “προφητικές” διαπιστώσεις

Θεωρώ ότι για να γίνει αντιληπτό το άρθρο, ο αναγνώστης πρέπει να πληρεί δυο προϋποθέσεις [1]. 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 

Παίρνω αφορμή από μία πρόσφατη συνομιλία μου με ζευγάρι 30χρονων ορθοδόξων [2] για να δείξω την παντελή άγνοια σχεδόν του συνόλου των Ελλήνων, ακόμη και μεταξύ εκκλησιαζομένων περί της Πίστεώς μας και όχι θρησκείας, διότι οι Ορθόδοξοι δεν έχουμε θρησκεία, έχουμε την Πίστη στην παρουσία του Ενός Τριαδικού Θεού, την Αγάπη Αυτού προς όλους τους ανθρώπους, ώστε ακόμα ο Πατέρας Θεός να θυσιάσει τον Υιόν του, που ενσαρκώθηκε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε για την σωτηρία όλων των ανθρώπων, ζώντων και κεκοιμημένων από αρχής κόσμου. Θρησκείες είναι όλα τα δημιουργήματα του διαβόλου για να τραβήξει μακράν του Ενός Θεού τον άνθρωπον, με στόχον την αιωνία καταδίκη του.  

1η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ 

Θα μπορούσα να ρωτήσω το ζευγάρι, πως τολμούν να ισχυρίζονται ότι είναι Ορθόδοξοι, όταν αγνοούν τον Λόγον του Θεού (=Ευαγγέλιον). Δεν θέλησα να τους στενοχωρήσω, γιατί όπως οι περισσότεροι ζουν σε μία κοσμική πλάνη, από την οποία μόνον ο Χριστός μπορεί να τους βγάλει κι αυτό ισχύει ακόμα και για την πλειοψηφία των εκκλησιαζομένων. Από προσωπική εμπειρία γνωρίζω ότι όσο και να τεκμηριώσεις τα πάντα, ο άλλος αδυνατεί να σε καταλάβει, γιατί αγνοεί τα τεκμήρια και τα βασικά. Έχουν τόσο πορωθεί από αυτήν την πλάνη και είναι αδύνατον να δεχθούν κάτι διαφορετικό από όσα πιστεύουν και βλέπουν, ώστε ακόμα και αποσπάσματα του Ευαγγελίου να αναφέρεις, δεν θα τα δεχθούν. Θα προτιμήσουν να σε κατηγορήσουν ότι παριστάνεις την πηγή της Αληθείας (ενώ απλώς αναπαράγεις την Αλήθεια του Χριστού), όπως θα σε αποκαλέσουν φασίστα στα πολιτικά, όταν διαφωνούν με την άποψή σου. 

Ρωτώ λοιπόν : πόσοι απλά διάβασαν (δεν τολμώ να ρωτήσω αν μελέτησαν) το Ευαγγέλιο; Αν δεν το διάβασαν, πώς τολμούν να παρουσιάζονται σαν ορθόδοξοι, αγνοώντας τί ζήτησε και κυρίως πώς λειτουργεί έναντι ημών ο Χριστός, πώς οφείλομε να ζήσομε και πώς θα το πετύχομε; Πώς αύριο, το ζευγάρι της παραπομπής [1], που δεν είναι δακτυλοδεικτούμενο αλλά δείγμα της μεγίτης πλειοψηφίας, θα μπορέσει να κατευθύνει τα παιδιά του στην ζωή και σε έναν ορθόδοξον γάμον, όταν αγνοεί το βασικότερον : ότι τα πάντα στην ζωή διέπονται από το Άγιον Πνεύμα, αφού Αυτό ζωοδοτεί; Εκεί οφείλεται η αποτυχία των πλείστων γάμων και η διάλυση των οικογενειών.  

2η ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ (από άλλες καταστάσεις) 

Πέραν της αγνοίας υπάρχει και η περίπτωση μη κατηχήσεως λόγω της ελλείψεως χρόνου και βιοτικών μεριμνών. Φθάσαμε σε αυτήν την κατάσταση επειδή ο πονηρός μας φορτώνει με πολλές βιοτικές ανάγκες, ώστε να ασχολούμαστε διαρκώς με αυτές και να μην περισσεύει χώρος για πνευματικές ενασχολήσεις. Καταντήσαμε δούλοι του διαβόλου (και των παθών μας, που τροφοδοτεί ο πονηρός) αντί εργάτες του αμπελώνος του Χριστού και αυτό οδηγεί σε δραματικές καταστάσεις, που δεν έχει θίξει ο Κύριος μόνον αλλά ακόμα και οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό. Το βλέπετε σήμερα αυτό; Δεν μιλάμε για κοινωνικότητα πλέον αλλά ότι ο ένας σφάζει τον άλλον, ακόμα και αθώα 3χρονα παιδάκια. 

Δομήσαμε τη ζωή μας σε λάθος αίολα θεμέλια και γι αυτό προφήτευσε ο όσιος Πορφύριος ότι θα φθάσομε σε ένα σημείο, που θα φωνάξομε : «όλοι πίσω! όλοι πίσω! πήραμε λάθος την ζωή μας». Ας δούμε πως αντιμετώπιζε την κατάσταση και τί συμβούλευε ο μακαριστός π.Ἰωάννης Κρεστιάνκιν τῆς Μονῆς τῶν Σπηλαίων Πσκὼφ [3].  

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ 

Ασφαλώς ο Παντογνώστης Θεός προγνώριζε την σημερινή κατάντια μας, ότι θα καταλήξομε δούλοι του διαβόλου, απομακρυνόμενοι αυτού αλλά μέσα στην σχεδόν παντελή άγνοια της Πίστης έχει διαστρεβλωθεί εντελώς η έννοια της προφητείας. Οι περισσότεροι λειτουργούντες ετυμολογικά (προ+φημί) νομίζουν ότι είναι κάτι που λέχθηκε σχετικά με το πως θα συμβεί στο μέλλον. ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΛΑΘΟΣ, ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ. Ας το θέσω με την σειρά.  

ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ 

Άλλη πονεμένη ιστορία, εδώ έχουν μπερδέψει τα πατζάρια με τα πατζούρια (λυπάμαι που το γράφω λαϊκά αλλά λίγο είναι μπροστά στο χάλι της πραγματικότητας). Ο Τριαδικός Θεός έπλασε τον άνθρωπο με αποκλειστικόν σκοπόν, να τον θεώσει κατά Χάριν, να ενωθεί μαζί του αιωνίως. Για να γίνει αυτό, μετά το Προπατορικό αμάρτημα, τον έξωσε από τον Παράδεισο, ώστε να αποβάλει (και να μην αιωνιοποιηθεί) το κακό. Όπως ο γονέας νοιάζεται για το καλό του παιδιού ή ο καλός δάσκαλος για την πρόοδο του μαθητού ή ο καλός ιατρός για την θεραπεία του ασθενούς, έτσι και αποκλειστική μέριμνά του Χριστού είναι η σωτηρία του ανθρώπου, η θεραπεία του από το κακό. Για τον σκοπόν αυτόν χρησιμοποιεί κυρίως δύο μεθόδους, τις δοκιμασίες (πειρασμούς – κυρίως ατομικά ή σε στενό κύκλον ανθρώπων) και τις προφητείες για μεγάλες ομάδες ανθρώπων. Αγάπη λοιπόν του Θεού είναι η διαρκής φροντίδα και επιμέλεια για την διόρθωση των ανθρώπων και όχι η λοατκισμένη (~μπασταρδεμένη) αγάπη, που προωθεί η πλανημένη κοινωνία και δυστυχώς η ιεραρχία, που στόχον έχει να κανακέψει τα αμαρτήματα και όχι να τα θεραπεύσει. Όπως έγραψα πριν, άλλα τα πατζάρια κι άλλα τα πατζούρια (επιμένω να το γράφω έτσι χοντά, μήπως ξυπνήσουν οι πολλοί). Αν δηλαδή το παιδί ήταν κατά συρροή δολοφόνος θα το κανακεύσομε με “αγ’απη”, όπως αν είναι ομοφυλόφιλο; Πότε θα καταλάβουν ότι όλα οφείλονται σε δαιμονικές επιρροές και δεν επιτρέπεται να τα αφήνομε άνευ γιατρειάς;  

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ (πάλι) 

Ενώ ατομικά ή σε μικρές ομάδες ανθρώπων ο Θεός επιτρέπει δοκιμασίες, για παίδευσή (=θεραπεία) τους, σε μεγάλες ομάδες ανθρώπων λειτουργεί με προφητείες.  Αποκλειστικό παράδειγμα οι προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης {ΠΔ}, διότι μόνον εκεί υπήρξαν Προφήτες, που επαληθεύθηκαν στο σύνολον των προθητευθέντων (πχ. Ενανθρώπηση Χριστού). Οι μετά Χριστόν Προφήτες, μόλις τώρα αρχίζουν να επαληθεύονται (έχουν υπάρξει στον χρόνον και μερικές -από το σύνολον των προφητευθέντων τους- επαληθεύσεις τους). Μία αναφορά για το χάλι όσων αμφισβητούν την ΠΔ [4]. 

Όταν ο Θεός απέστελε προφήτες, τους έλεγε : θα πάτε να τους πείτε ότι βαδίζουν την οδόν της ανομίας και δεν θα σωθούν. Αυτή είναι η Αγάπη και πρόνοια του Θεού, αυτό Τον πονάει, όπως ένας σωστός γονέας ή δάσκαλος θα πει στα παιδιά του “άσε τα ξενύχτια και τις κακές παρέες, γιατί σε παρασύρουν από τις σπουδές” ή ένας ιατρός θα πει στον ασθενή “σταμάτησε τις κακές συνήθειες γιατί θα πεθάνεις“. Ο Θεός δια των προφητών προειδοποιούσε : “αν δεν διορθωθείτε, η ζώσα Φύση θα σας εκμέσει, θα σας πνίξει η πλημμύρα ή θα σας καύσει το πυρ“.  Όπως ο γονέας θα πει στα παιδιά του “αν δεν τελειώσεις το Πανεπιστήμια σε άλφα χρόνια, τέρμα η πληρωμή διδάκτρων και τα χαρτζηλίκια“! Πόσο πιο ξεκάθαρο; 

Το βασικό  της Προφητείας είναι η κατηχητική διάσταση, η επισήμανση των λαθών και η θεραπεία τους και όχι η ταλαιπωρία από την τιμωρία της Φύσης, η οποία θα συντελεστεί σαν έχατο μέτρο, για να καταλάβει ο ανόητος άνθρωπος ποιός κάνει κουμάντο στα πάντα. Ο Θεός έλεγε ξεκάθαρα δια των προφητών τα λάθη των ανθρώπων, που Τον “στενοχωρούσαν”, γιατί συνέχιζαν το προπατορικό κακό με κίνδυνον να αιωνιοποιηθεί και να τους αποκλείσει από την Αιωνία Βασιλεία Του. Ας ανοίξει κάποιος τα βιβλία των προφητών της ΠΔ, να δει ότι κυρίως ομιλούν κατηχητικά και ελάχιστα για το πως θα συντελεστεί η τιμωρία (προς διόρθωση των παθών). Αλλά αν μελετήσεις τους συγχρόνους προγήτες (π. Όσιος Παϊσιος) θα διαπιστώσει ότι κυρίως μιλά κατηχητικά και δευτερευόντως για προφητευόμενα δεινά.  

ΤΟ 1ο ΚΑΙ ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ 

Το πρώτο λάθος μας είναι ότι αγνοούμε τον Λόγον του Θεού δια των προφητών Του. Αν το συνειδητοποιήσομε είναι τραγικό, διότι επαναλαμβάνομε το προπατορικό αμάρτημα, ότι θα τα καταφέρομε μόνοι μας. Πραγματικά ολέθριο, σαν να μην καταλάβαμε γιατί μας έξωσε από τον Παράδεισον, σαν να μην πέρασε μία μέρα, χιλιετίες μετά την έξωση από την Εδέμ! Ποιός Μόνος γνωρίζει καλύτερα αν πορευόμαστε καλά στην ζωή;  Όπως ο γονιός ή ο δάσκαλος γνωρίζει καλύτερα από το παιδί ή ο ιατρός από τον ασθενή, πόσω μάλλον ο Χριστός, του Οποίου αμφισβητούμε την Παντογνωσία, όπως οι αιρετικοί την θεότητά, το θέλημά ή την σχέση ανθρωπίνης και θείας φύσεως Του. Ακριβώς αυτό : αγνοώντας τις αγαθές προειδοποιήσεις (=προφητείες) Του, καταντούμε αιρετικοί του χειρίστου βαθμού και απαρνούμαστε την Αγάπη Του (=πρόνοια & φροντίδα) για μας. 

Πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσομε την προφητεία; Μα να πούμε “ωχ, ειδοποιεί ο Θεός ΜΑΣ ότι δεν πάμε καλά και θα χάσομε τον Παράδεισο!“, όπως θα ειδοποιήσει ο δάσκαλος να μελετήσομε γιατί δεν θα προβιβαστούμε!. 

Πώς αντιδρούμε; Σαν κ@λόπαιδα, που αγνοούν τις με ενδιαφέρον για το καλό μας γονεϊκές συστάσεις και λέμε “ωχχ άσε τους γέρους στη κοσμάρα τους, εμείς είμαστε νέοι για να γλεντήσομε“. Οι πατέρες της Εκκλησίας όταν δέχονταν δοκιμασία (πειρασμική) πανηγύριζαν διότι “ο Θεός τους νοιαζόταν” για να επιτύχουν την μετάνοια. Έτσι το έβλεπαν και θα έπρεπε όμοια με ευγνωμοσύνη να αντιμετωπίζομε την προφητεία : “ο Κύριος μας νοιάζεται και μας προειδοποιεί για να μην απωλεσθούμε“. Θα προτιμούσαμε απροειδοποίητοι να πάμε στην κόλαση;  

ΤΟ 2ο ΛΑΘΟΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ 

Έχει παρέλθει πολύς χρόνος από τις προφητικές επισημάνσεις και πλέον εμφανίζονται τα “σημεία των καιρών”, τα προμηνύματα της προφητικής τιμωρίας. Θυμίζω ότι όταν ρώτησαν οι μαθητές, πότε θα συμβούν όσα προφητικά άκουσαν, ο Χριστός είπε : “…σεις θα βλέπετε τα σημεία των καιρών, και όποιος δεν τα παρακολουθεί είναι υποκριτής” («ὀψίας γενομένης λέγετε· εὐδία· πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός· καὶ πρωΐ· σήμερον χειμών· πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός. ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι;» Ματθ.ις’2-3). 

Εμείς λοιπόν Τον επιβεβαιώνομε αποδεικνυόμενοι υποκριτές και ηδονιζόμαστε να δούμε (αν ζούμε…) την προφητευμένη καταστροφή, απλά αναρωτόμενοι αν το κακό θα έρθει από πάνω ή από κάτω (π.χ. Ουκρανία ή Συρία). Πόσο μαζοχιστική τοποθέτηση; 

Ο Χριστός μας αξίωσε να νοιώσομε θεοί από αυτή τη ζωή. Πώς; Μα με την μετάνοιά μας (παράδειγμα η ιστορία Νινευή-Ιωνά) μπορούμε να αλλάξομε την ιστορία και να αποτρέψομε (ή περιορίσομε) την προφητευμένη καταστροφή, που μόνον ο Θεος μπορεί να το κάνει. Ακόμα και εδώ επαναλαμβάνομε το προφητικόν αμάρτημα, αγνοώντας Αυτόν.  

Ο ΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΝ … ΜΙΣΘΟΝ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΛΗΨΕΤΑΙ 

Ο Χριστός είπε : «ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθὸν προφήτου λήψεται…» (Ματθ.ι’41). Νομίζομε ότι όποιος πιστεύει στους προφήτες θα έχει μισθόν προφήτου γιατί πιστεύει ότι θα συντελεσθούν τα προφητευμένα; Λάθος! Όσοι εδέχθησαν τις εξ Αγίου Πνεύματος προφητείες, εδέχθησαν τον κατηχητικόν λόγον Του (την αρχική, κυρία και βασική διάσταση της προφητείας), σαν δείγμα της Παντογνωσίας και Αγάπης του Θεού, ότι αυτό απαιτείται για την θέωσή μας! Άκουσαν λοιπόν τον αψευδή Λόγον του Θεού, δεχόμενοι ότι από το άκουσμά Του αρχίζει η σωτηρία μας και υλοποίησαν τον μακαρισμόν του Κυρίου : «Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγο του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν». Ε, αυτός είναι ο μισθος του προφήτη, δια στόματος Χριστού! Αν ήταν να πιστέψουν απλά τα μελλούμενα και να αγνοήσουν τα κατηχητικά, θα είχαν χάσει τα πάντα.  

ΤΕΛΙΚΑ ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ ΚΑΦΕΔΑΚΙ ΣΤΗ ΠΟΛΗ; 

Κάποιοι ταλαίπωροι στην νιοστή δύναμη, έχουν ανάγει την Πόλη σε Λουμίδη και λειτουργώντας σαν παπαγάλοι (Λουμίδη) ονειρεύονται ότι θα πιούν εκεί το καφεδάκι. Πόση άγνοια, πόση πλάνη; Και ο μακαριστός π.Ανανίας Κουστένης είπε ότι “και στην Πόλη θα πάμε και τσάμικο θα χορέψομε“, αλλά εκείνος έδινε μοναδικά την πνευματική διάσταση του θέματος. Όπως μετά την Ανάσταση (αλλά και κάθε εορτή) το εορτάζομε μία εβδομάδα αλλά μετά “σηκώνομε τα μανίκια και πιάνομε δουλειά” για την σωτηρία μας, έτσι και μετά το σίγουρο πάρσιμο της Πόλης θα πιάσουν δουλειά οι εκλεκτοί, που θα έχει προκρίνει ο Χριστός, αυτοί που θα είναι η μαγιά του Μακρυγιάννη για την νέα γενιά, που θα οδηγήσει όλη την οικουμένη προς τα Έσχατα, για την μεγίστη μάχη πριν την Αποκάλυψιη, γιατί αυτό λέει το Σχέδιο του Θεού. 

Είναι επίσης εξόχως ταλαίπωρο, ότι ασχολούνται με το κομμάτι της προφητείας, που τους “φτιάχνει” (το πάρσιμο της Πόλης) και αγνοούν την από του Χριστού τεθείσα προϋπόθεση, την μετάνοια των ανθρώπων, όπως το κατέδειξε η ιστορία Νινευή-Ιωνά. Αλλά τί γράφω; αφού αμφισβητούν όχι μόνο την ΠΔ αλλά και τα θαύματα του Χριστού, που στήριξαν την Ρωμανία, την μακροβιοτέρα αυτοκρατορία επί γης.  

ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΤΟ ΚΑΦΕΔΑΚΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ γιατί απλά αγνοούν τον Λόγον του Θεού και αποβλέπουν μόνο σε παράτες, άρτον και θεάματα και κατά το κοινώς λεγόμενο “κοιτούν μόνο την πάρτη τους”. Άλλωστε αγνοούν ότι μετά το πάρσιμο της Πόλεως, θα αλλάξει η ζωή μας εντελώς ενώ αυτοί σαν ευκαιριολόγοι σκέπτονται ότι θα συνεχίσουν να ζουν με τα σημερινά πνευματικά χάλια. Θα μείνουν απ’έξω και θα κλαίνε αιώνια σαν μωρές παρθένες.  Αν ήξεραν Ιστορία και ανέτρεχαν στο Γενέθλιον της Κωνσταντινουπόλεως, θα διάβαζαν ότι η εορτή κράτησε 40 μέρες και μετά εργάζονταν στο Σχέδιο του Θεού πάνω από χίλια χρόνια. Αλλά μήπως τους απασχόλησε το Σχέδιο του Θεού ποτέ ή μόνον η δική τους κοσμική (διαβολισμένη) ευμάρεια; Κάποιες επισημάνσεις γι αυτούς από το στόμα του Χριστού : 

Έγώ είμαι τό ΦΩΣ καί σεϊς δέν μέ βλέπετε. 

Έγώ είμαι ή ΟΔΟΣ καί σεις δέν μέ άκολουθείτε. 

Έγώ είμαι ή ΑΛΗΘΕΙΑ καί σεις δέν μέ πιστεύετε. 

Έγώ είμαι ή ΖΩΗ καί σεϊς δέν μέ άναζητείτε. 

Έγώ είμαι ό ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ καί σεϊς δέν μέ άκούτε. 

Έγώ είμαι ό ΚΥΡΙΟΣ καί σείς δέν ύποτάσσεσθε σ’ Έμένα. 

Έγώ είμαι ό ΘΕΟΣ σας καί σείς δέν προσεύχεσθε σ’ Εμένα. 

Έγώ είμαι ό καλύτερος ΦΙΛΟΣ σας καί σείς δέν μέ άγαπάτε. 

ΕΑΝ ΕΙΣΤΕ ΔΥΣΤΥΧΕΙΣ ΜΗ ΜΕ ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙΤΕ 

Έυχομαι να μετανοήσουν πριν είναι αργά γιατί το πραγματικό “καϊμακλιδικο” καφεδάκι θα είναι στην Άνω Πόλη, με ομοτράπεζον τον Κύριον και συνοδεία τις ψαλμωδίες των Αγγέλων.  

ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ; 

Όποιος δέχεται τον αψευδή Λόγον του Κυρίου και όπως είπα εκπληρώνει το «Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγο του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν», έχουν εξασφαλισμένη την Άνω Πόλη. Αν ο Κύριος αποφασίσει για τους δικούς Του λόγους να τους πάρει νωρίτερα από το πάρσιμο της Πόλης, θα δουν το καφεδάκι της στρατευομένης Εκκλησίας από το “θεωρείο”, πίνοντας ουράνιο καφεδάκι με τον Χριστόν. Πόσον ευλογημένο! Ο Κύριος έχει διευκρινίσει ότι η Αιωνία ζωή είναι η αληθινή, όχι η επίγεια. Όσοι δεν το δέχονται έχουν πρόβλημα, δεν δέχονται τον Λόγον του Κυρίου και δεν θα γίνουν μακάριοι αν δεν μετανοήσουν.  

Η ΦΡΙΚΤΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ 

Η ανομία μας είναι η αιτία και η προφητευμένη καταστροφή το σύμπτωμα. Διορθώνοντας την ανομία, αποτρέπεις την καταστροφή. Θεραπεύοντας το αίτιο, αποτρέπεις το σύμπτωμα και μεις μένομε αμετανόητοι για να δούμε την καταστροφή! Πόση διαστροφή δείχνει αυτό; Ας μπούμε λίγο στην θέση του Χριστού, φανταζόμενοι το παιδί μας να αγνοεί διαρκώς και επιδεικτικώς το γονεϊκό ενδιαφέρον και αγάπη μας. Πώς θα δράσουμε; Μας απασχολεί;  

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΦΑΣΗ 

Επιδιώκομε την μετάνοια. Η μετάνοια δεν επιτυγχάνεται ποτέ, μόνον χαρίζεται από τον Κύριον αναλόγως του αγώνα μας. Γι αυτό και οι πατέρες ομιλούν για αρχή μετανοίας. Άρα βάζομε αρχή μετανοίας. Προσπαθούμε να λειτουργήσομε σαν την Θεοτόκον «γένοιτο κατά το ρήμα σου». Όταν ο Χριστός είναι στη βάρκα σου, δεν σημαίνει ότι δεν θα έχει καταιγίδα, σημαίνει ότι η βάρκα σου δεν θα βουλιάξει. Αν πιστεύομε πραγματικά, ζούμε για το θαύμα. Η Πίστη δίνει το θαύμα και όχι το θαύμα την Πίστη. Όσο ζοφερές, όσο τρομακτικές δείχνουν οι καταστάσεις, με πλήρη εμπιστοσύνη στην Αγάπη του Χριστού, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το θαύμα, που θα μας αξιώσει να ζήσομε. Δεν πάει η Ελλάδα να έχει πλημμυρίσει λαθροεποίκους, δεν πάει η Ελλάδα να έχει πτωχεύσει, δεν πάει η Ελλάδα να έχει αλωθεί από Τουρκία ή να έχει πουληθεί στους ξένους, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ. 

Όπως έγραψε ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδος : “Ο Χριστός είναι η πύρινη στήλη στην ιστορία του κόσμου. Από Εκείνον οι νεκρές ψυχές παίρνουν ζωή και θερμότητα, κίνηση και ομορφιά. Είναι το Δέντρο της Ζωής, που όταν αγγίζει τα νεκρά σώματα τους μεταδίδει ζωή, τ’ ανασταίνει, τους δίνει κίνηση και λόγο. Είναι το αγνό και ευωδιαστό θεραπευτικό βάλσαμο, που όταν το αγγίζουν οι τυφλοί ξαναβρίσκουν το φως, οι κουφοί την ακοή τους, οι παράλυτοι την κίνηση, οι άλαλοι τη λαλιά τους, οι παράφρονες τη λογική τους, οι λεπροί καθαρίζονται, κάθε αρρώστια θεραπεύεται“. 

Όσοι αναρωτηθούν προς τον Χριστόν γιατί μας πάει στην τρικυμία, θα απαντήσει : “γιατί οι εχθροί δεν ξέρουν κολύμπι” και θα αντιληφθούμε ότι «πάσα φυτεία την οποία δεν εφύτευσε ο Πατήρ Μου ο Ουράνιος θα εκριζωθεί» (Ματθ.ιε’13) ή μάλλον πνιγεί, όπως τότε στην Ερυθρά θάλασσα. 

Ας δούμε πάλι τί συνιστά ο μακαριστός π.Ἰωάννης Κρεστιάνκιν [5].  

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΑΛΕΙ ΑΡΧΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΟΥΝ; 

Αφού προβλέπει αυτό το Σχέδιο του Θεού, αυτό οφείλουν να κάνουν, Θα ασκήσουν την αρετή της υπομονής, προσθέτοντας “μόρια” για την μέλλουσα ζωή. Ας σκεφθούν πόση υπομονή κάνει ο Κύριος με μας. Ο Όσιος Παϊσιος έλεγε ότι η υπομονή αγιάζει. Αν δεν τους καλύπτει η πνευματική θεώρηση ας το δούμε πιο κοσμικά : 

Για να δεις ένα θέαμα καλύτερα θα πληρώσεις ακριβότερο εισιτήριο, έτσι και εδώ! Με μεγαλυτέρα υπομονή αγοράζεις εισιτήριο για να παρακολουθήσεις μεγαλύτερα θαύματα, που θα ανατρέψουν τον επιβληθέντα σατανικόν κόσμον. Μπορείς να ποθείς πλέον μόνο τον Λόγον του Χριστού (=Ορθοδοξία) και να τον φυλάς; 

«Μακάριοι οι ακούοντες τον λόγο του Θεού και φυλάσσοντες αυτόν» 

Εύχομαι τέτοιοι μακάριοι ν`αναδειχθούμε όλοι μας. Αμήν!  

Άρης Στεφανίδης  

[1] Οι δύο προϋποθέσεις : 

α) Να είναι Έλληνας στο πνεύμα και όχι απλά στο DNA, ώστε να έχει επίγνωση του πνευματικού στοιχείου του ανθρώπου και της πνευματικής ελευθερίας, όχι απλά της σωματικής ελευθερίας. 

β) Να έχει (πνευματική) χωρητικότητα. Αυτός είναι όρος ορθοδόξων γερόντων, εννοώντας ότι το πνεύμα έχει χώρον να απορροφήσει νέα στοιχεία και δεν είναι κορεσμένο με “ακόρεστα δαιμονικά λιπαρά” και βιοτικές ανάγκες, που ξεχειλίζουν τον εγκέφαλο, δίχως να αφήνουν χώρο για νέα πνευματική τροφή. Ένα χαρακτηριστικό από το Γεροντικο: 

Ένας πολυάσχολος άνθρωπος του καιρού μας, αποφάσισε κάποτε να επισκεφθεί έναν άγιο ερημίτη. Ήθελε να ηρεμήσει λίγο από το άγχος που τον βασάνιζε και να ζητήσει τις συμβουλές του γέροντα. Τον συνάντησε σε μια φτωχική καλύβα. 

– Ευλογείτε, είπε χαιρετώντας τον ερημίτη. Ξέρετε, έκανα πολύ δρόμο για να έλθω εδώ . . . 

– Κάθισε, τον διέκοψε ο γέροντας. Άσε με να σου βάλω λίγο τσάι. 

– Έχω περάσει πολλά χρόνια σπουδάζοντας σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού … , άρχισε να αυτοσυστήνεται ο επισκέπτης. 

– Ας πιούμε πρώτα λίγο τσάι, επέμεινε ο γέροντας. 

– Τώρα διευθύνω μια μεγάλη επιχείρηση … , συνέχισε να περιαυτολογεί ο ξένος. 

– Πιστεύω ότι το τσάι θα σας αρέσει πολύ, είπε ο ερημίτης συνεχίζοντας να γεμίζει την κούπα του επισκέπτη του. 

– Μα εσείς την ξεχειλήσατε, πάτερ· το τσάι χύνεται απ` έξω! παρατήρησε ενοχλημένος ο ξένος. 

– Κι εσύ μοιάζεις μ’ αυτήν την ξεχειλισμένη κούπα! απάντησε τότε ο σοφός γέροντας. Αν δεν αδειάσεις, ευλογημένε, έστω λίγα από αυτά που κουβαλάς, πώς θα αφήσεις να στάξει μέσα σου κάτι από τα λίγα πράγματα πού ξέρω.  

[2] Σε πρόσφατη συνομιλία μου με ζευγάρι 30χρονων ορθοδόξων (άνδρας 100% & γυναίκα 100% – αναγκαίο να διευκρινίζονται πλέον), με ρώτησαν την θέση της Εκκλησίας στο θέμα των ομοφυλοφίλων. Όταν τους απάντησα ότι θα τους πω την θέση της Εκκλησίας και όχι της ιεραρχίας, με ρώτησαν γιατί. Οπότε διευκρίνηασ ότι η θέση της ιεραρχίας είναι λοατκισμένη (κοινώς μπασταρδεμένη) ενώ η θέση της Εκκλησίας είναι πάντοτε σταθερή, δεδομένου ότι απηχεί την Αιωνία Αλήθεια του Χριστού. Δεν ξέρω κατάλαβαν (όπως θα φανεί από τα επόμενα) αλλά τους ρώτησα : 

– Ξέρετε την ιστορία των Σοδόμων και Γομμόρας; 

Αντιλαμβανόμενος την γνωστή κίνηση άγνοιας τους με τους ώμους, συνέχισα : 

– Δεν μπορώ να σας πείσω, γιατί δεν έχετε το πνευματικό υπόβαθρο να τεκμηριώσω, όχι την γνώμη μου αλλά το τί θέλει ο Χριστός. Διότι στο “χωράφι” Του ζούμε και Αυτού τις εντολές πρέπει να τηρήσουμε. Από όσο κατάλαβα δεν έχετε διαβάσει την Αγία Γραφή. Έστω κάποιο Ευαγγέλιο μήπως διαβάσατε ποτέ; 

– Όχι μου λένε. 

– Λοιπόν στην Παλαια Διαθήκη (ΠΔ) αναφέρεται η ιστορία των Σοδόμων και Γομόρρας, όπου ο Τριαδικός Θεός κατέκαυσε τους πολίτες τους με πυρ εξ ουρανού εξαιτίας της ομοφυλοφιλίας τους. Πέραν αυτού του γεγονότος, η Παράδοσις της Εκκλησίας μας (που συμπληρώνει την Αγία Γραφή) αναφέρει ότι πριν την Ενσάρκωση του Χριστού εστάλη Άγγελος εξ Ουρανού και κατέσφαξεν όλους τους αρσενοκοίτες. Τόσον βδελύσσεται ο Θεός αυτό το αμάρτημα! Αν κάποιος θεωρεί ότι η σφαγή των αρσενοκοιτών δεν έγινε και γενικώς δεν γίνονται αυτά, ας ανατρέξει στην ΠΔ, όταν στην Αίγυπτον εστάλη Άγγελος και έσφαξε όλα τα άρρενα παιδιά των Αιγυπτίων ενώ δεν πείραξε κανένα αρσενικό εβραιόπουλο.  

[3] Ο μακαριστός π.Ἰωάννης Κρεστιάνκιν τῆς Μονῆς τῶν Σπηλαίων Πσκὼφ (+2006) έλεγε : 

Θα ακούσουμε, άραγε, σήμερα τα λόγια του Χριστού: «οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος;-Δεν αξίζει η ζωή περισσότερον από την τροφήν και το σώμα από το ένδυμα;» (Ματθ.ς’25); Και πάλι φοβόμαστε να εμπιστευτούμε την υπόσχεση του Θεού. Πώς να μην έχουμε έγνοια για τα καθημερινά της οικογένειας, των παιδιών; Πώς να μη σκεφτόμαστε την τροφή, την ανατροφή, την πολύπλευρη παιδεία της νέας γενιάς; Και οι χαρές της ζωής και η διασκέδαση ακόμα, και αυτά είναι σημαντικά και χρήσιμα για μας. Η κάθε ηλικία έχει τα δικά της, και αυτό είναι μεγάλη καθημερινή έγνοια, ευθύνη και αγωνία για τους μεγάλους. Σε όλο αυτό καλούμαστε όχι μόνο να συμμετέχουμε αλλά και να είμαστε καθοδηγητές και παιδαγωγοί. Πρέπει να ζούμε καθημερινά με αυτό και σε αυτό. Και τα λόγια του Σωτήρα «μη μεριμνάτε» προκαλούν στην καρδιά μας αν όχι διαμαρτυρία, τουλάχιστον κάποια ταραχή και σύγχυση. Να το πραγματικό μέτρο της πίστης μας στον Θεό. Αγαπητοί μου, αν ο Σωτήρας κήρυξε αυτά τα λόγια, για όλο τον κόσμο και όλες τις εποχές, μήπως αυτό σημαίνει ότι η αλήθεια τους είναι ικανή για να λύνει για μας όλα τα ζητήματα της ζωής μας: και της πνευματικής και της βιοτικής; Αυτό γίνεται με την πλήρη εμπιστοσύνη και την αταλάντευτη πίστη στον Θεό. Αλλά έχει η ανθρωπότητα μια τέτοια πίστη στην Πρόνοια του Θεού για μας; 

* * * 

Οι μέριμνες δεν ξέρουν από ξεκούραση και δε μας αφήνουν σε ησυχία. Όμως, η πολυπραγμοσύνη της μέριμνας, που μας κάνει να ξεχνάμε τον Θεό ο οποίος προνοεί για μας μέρα νύχτα, είναι αμαρτωλή ασθένεια. Η σημαντικότερη εργασία μας πρέπει να είναι η επιθυμία να είμαστε με τον Θεό, και εδώ, στην επίγεια ζωή και στην Βασιλεία των Ουρανών. Όταν σηκωνόμαστε και όταν ξαπλώνουμε, πρωί και βράδυ, μεσημέρι και νύχτα, μέσα στις δουλειές της ημέρας και στις ώρες ανάπαυσης, ούτε για λεπτό δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτή τη σημαντικότατη μέριμνά μας.
Τις επίγειες εργασίες πρέπει να τις μετατρέπουμε σε εργασίες για την απόκτηση της Βασιλείας των Ουρανών. Τις ίδιες τις ασχολίες μας να τις οργανώνουμε έτσι ώστε να μη μας εμποδίζουν αλλά να συμβάλλουν στο να την αποκτήσουμε. Δηλαδή, πρέπει να ζούμε στη γη για τον ουρανό, να ζούμε εν σαρκί πνευματικά, να ζούμε μέσα στο χρόνο αλλά για την αιωνιότητα: ζητάτε τη Βασιλεία των Ουρανών, πρώτα από όλα.
Και αυτό είναι απλό, αγαπητοί μου! Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι δίπλα μας υπάρχει ο Μεγάλος Ευεργέτης Θεός. «Κύριε! Ευλόγησον την ημέρα που ξεκινάω, ευλόγησον το έργο που έχω να κάνω. Κύριε! Δόξα Σοι!». Έτσι, οι επίγειες εργασίες θα γίνονται εργασίες για την απόκτηση της Βασιλείας των Ουρανών. Οι ίδιες αυτές οι επίγειες ασχολίες θα συμβάλλουν να την αποκτήσουμε. Η επίγεια ζωή θα γίνει σκάλα προς τη Βασιλεία των Ουρανών. Ζητάτε τη Βασιλεία των Ουρανών, πρώτα από όλα.  

[4] Πολλοί αμφισβητούν την ΠΔ. Λυπάμαι πολύ που έχουν υποκύψει σε πονηρούς λογισμούς και έρχονται σε πλήρη αντιπαράθεση με τον Χριστόν, που πάμπολλες φορές στο Ευαγγέλιον αναφέρεται στους Προφήτες, που απέστειλε και οι εβραίοι δίωξαν ή θανάτωσαν. Πως είναι δυνατόν ο Χριστός να αναφέρεται στην ΠΔ (κάπου ζητά ακόμα τον πάπυρον να αναγνώσει την προφητεία του Ησαϊα), να λέει ότι δεν καταργεί τον Νόμον της ΠΔ αλλά τον συμπληρώνει, να εμφανίζεται στην Μεταμόρφωση ανάμεσα στους προφήτες Μωυσή και Ηλία, και να μην δέχεσαι την ΠΔ, γιατί τάχατες έτσι σου είπε κάποιος σοφός, που όμως από πουθενά δεν τεκμηριώνεται η σοφία του; Αυτό είναι αντικείμενο μόνον της ψυχιατρικής ή μάλλον όσοι τα ασπάζονται να πάνε σε πνευματικόν να εξαγορεύσουν τους κακούς λογισμούς, που ο διάβολος φύτευσε στον εγκέφαλον τους. Ποιοί είστε που έρχεστε σε αντίθεση με τον Χριστόν, αμφισβητώντας το σωτηριολογικό έργο του; Αυτό ονομάζεται Βλασφημία (Ύβρις) του Αγίου Πνεύματος, διότι βλάπτεις την φήμη Του και παρασύρεις άλλους αστοιχείωτους και λειψούς τω πνεύματι, που σε ακούν να κάνουν το ίδιο, δημιουργώντας αίρεση. Θυμίζω ότι ο Χριστός είπε ότι όποιος δεν είναι μαζί του είναι εναντίον του, ενδιαμεση κατάσταση δεν υπάρχει. Άρα όποιος Τον αμφισβητεί έστω και στο ελάχιστον υπηρετεί τον διάβολον. «ὁ μὴ ὢν μετ᾿ ἐμοῦ κατ᾿ ἐμοῦ ἐστι, καὶ ὁ μὴ συνάγων μετ᾿ ἐμοῦ σκορπίζει» (Λοκ.ια’23) & (Ματθ.ιβ’30). 

[5] Η αντίστασή μας απέναντι στο μελλοντικό φόβο πρέπει να είναι μια και μοναδική: η πίστη μας στον Θεό, η ζωή μας σύμφωνα με την πίστη. Όλες οι ταραχές, οι αναστατώσεις και οι συγχύσεις μπαίνουν στη ζωή μας με τόση εξουσία, επειδή δεν έχουμε ζωντανή πίστη, δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό. Και όλα αυτά που είναι έργα του εχθρού εκτοπίζουν την ηρεμία του πνεύματος και την καλή ελπίδα. Να ζεις ήρεμα, να προσεύχεσαι στον Θεό και να Τον εμπιστεύεσαι. Υπάρχει περίπτωση να μην ξέρει ο Κύριος πώς να προφυλάξει τα τέκνα Του από χαλεπούς καιρούς; Φτάνει οι καρδιές μας να είναι πιστές σε Αυτόν.