Άναυδος είδε ο χειμαζόμενος Ελληνικός λαός την κλίκα των μεγαλύτερων ίσως πολιτικών απατεώνων που έχει περάσει από την Ελληνική πολιτική σκηνή να πανηγυρίζουν στο Ζάππειο γιατί ένας καραγκιόζης της «Αριστεράς» ξαναφόρεσε γραβάτα κατόπιν της «δικαίωσης» των (αγραβάτωτων) αγώνων, αυτού και της κουστωδίας του, στην δήθεν εξασφάλιση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας της χώρας, όπως θρασύτατα δήλωσε χωρίς ίχνος ντροπής στα άθλια κρατικά κανάλια που επίσης πανηγύριζαν. Και αυτό, μπροστά σε ένα λαό που βλέπει:
τα παιδιά του να μεταναστεύουν μαζικά στην Ευρώπη για να εξαργυρώνουν τα πτυχία τους σαν γκαρσόνια στο Λονδίνο και τις άλλες Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις,
τους συνταξιούχους να πένονται όσο ποτέ στη ζωή τους και να μην εισπράττουν πια ούτε τις καταβολές που με τόσες θυσίες έκαναν στη ζωή τους ακριβώς για να μην ψωμολυσσάνε όπως τώρα,
τους άνεργους να πολλαπλασιάζονται στην πράξη (ανεξάρτητα από το τι λένε οι επίσημες στατιστικές της πλάκας που θεωρούν πρόοδο στο μέτωπο της ανεργίας αν κάποιος εργάζεται για το «χαρτζηλίκι» της μερικής απασχόλησης που έχει φουντώσει στη χώρα μας),
τους αρρώστους που συνωστίζονται σε άθλιες ιδιωτικές κλινικές για να γλιτώσουν το ακόμη αθλιότερο σήμερα σύστημα Υγείας, μήπως σώσουν τη ζωή τους,
τους μαθητές και τους φοιτητές που σκοτώνονται κάτω από άθλιες συνθήκες για άχρηστα πια πτυχία που χρησιμεύουν μόνο για κορνίζες.
Και φυσικά πανηγύριζαν και οι «προστάτες» του Ελληνικού προτεκτοράτου μαζί με τους γραβατωμένους «αριστερούς» . Μόνο που αυτοί είχαν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν γιατί αφού αφαίμαξαν τον Ελληνικό λαό όσο κανένα άλλο λαό, υποχρεώνοντάς τον σε μια κρίση ακόμη μεγαλύτερη και από τη Μεγάλη κρίση του 1929, τον εξανάγκασαν τώρα, για πολλές δεκαετίες στο μέλλον, να ξεπληρώνει το χρέος που του φόρτωσαν, χωρίς να δεχτούν να μειώσουν ούτε κατά ένα Ευρώ τις απαιτήσεις τους (όπως ακόμη και το ΔΝΤ απαιτούσε), αλλά απλά παρέχοντας «ευκολίες πληρωμής», όπως κάνει κάθε σεβόμενος εαυτόν Σάυλοκ! Και αυτό, με τη γνωστή μέθοδο των αναγκαστικών πλεονασμάτων στον προϋπολογισμό, που σε περιπτώσεις σαν την Ελλάδα σημαίνουν περιορισμό των κοινωνικών δαπανών ή αύξηση φόρων, τη στιγμή που κάθε σχεδόν χώρα στην Ευρώπη έχει ελλείμματα στον προϋπολογισμό, με προεξάρχουσα τη Γαλλία της οποίας ο γνωστός απατεώνας Μοσκοβισί πρωτοστατούσε χθες στους πανηγυρισμούς για την «ιστορική μέρα» του Τσίπρα και Σία . Και αυτό γιατί βέβαια ένα πλεόνασμα στον προϋπολογισμό μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο σε μια χώρα που ακμάζει, με πολλή υψηλή πραγματική απασχόληση, αντίστοιχα σημαντική αύξηση του Εθνικού εισοδήματος και των παραγωγικών επενδύσεων (όχι βέβαια των παρασιτικών επενδύσεων των πολυεθνικών τις οποίες ικετεύουν «Μαρξιστές» τύπου Τσακαλώτου, Βαρουφάκη κλπ) καθώς και σεβαστά συστήματα υγείας και εκπαίδευσης και κοινωνικών παροχών γενικότερα, αντί για τα άθλια συστήματα που συντηρούν οι αρχι-απατέωνες της «Αριστεράς». Είναι, λοιπόν, φανερό ότι οι Ευρω-ελίτ δεν πανηγύριζαν για τα δήθεν οικονομικά επιτεύγματα των γραβατωμένων «αριστερών» αλλά μόνο για το πραγματικό επίτευγμά τους να εξαπατήσουν με τέτοια επιτυχία τον Ελληνικό λαό που έχει πέσει σε μια κατάσταση χειμερίας νάρκης (ή ραγιαδοσύνης όπως εύστοχα την αποκαλεί ο Μίκης Θεοδωράκης) και να αποδέχεται τα πάντα.
Και στα «πάντα» περιλαμβάνεται και το ίδιο το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας αφού η ίδια κουστωδία των εγκληματικών αυτών απατεώνων ανέλαβαν να ξεπουλήσουν το νερό, το ηλεκτρικό, τις συγκοινωνίες, τις τηλεπικοινωνίες κλπ, δηλαδή κάθε επιχείρηση κοινωνικής ωφέλειας. Πράγμα που σημαίνει ότι πολύ σύντομα οι Έλληνες θα γνωρίσουν τι σημαίνουν πραγματικά οι ιδιωτικοποιήσεις αυτές που προηγήθηκαν σε χώρες σαν τη Βρετανία, όπου οι Βρετανοί σήμερα επαναστατούν και απαιτούν, μέσω και του Μπρέξιτ την επανακοινωνικοποιησή τους.
Με άλλα λόγια, οι αδίστακτοι «αριστεροί» απατεώνες κρύβουν επιμελώς από τον λαό το βασικό γεγονός ότι η έξοδος από τα Μνημόνια δεν σημαίνει κάποιο ιστορικό επίτευγμα όπως ξεδιάντροπα υποστηρίζουν. Τα Μνημόνια δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός. Ήταν το μέσον για να επιτευχθούν οι «διαρθρωτικές» αλλαγές (οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις») που θα ενσωμάτωναν πλήρως την Ελληνική οικονομία στις διεθνείς αγορές μέσω της πλήρους απελευθέρωσης:
των αγορών κεφαλαίου (δηλ. της παροχής «ελευθερίας» στις πολυεθνικές να εκμεταλλεύονται το φυσικό και εργατικό δυναμικό της χώρας)
των αγορών εργασίας , δηλ. ανεξέλεγκτοι στην ουσία εργοδότες αλλά και «μπάτε σκύλοι αλέστε» όσον αφορά τους μετανάστες (που οι ΜΚΟ του Σόρος μας φέρνουν με τη «σέσουλα»), όταν όλοι οι άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί, συμπεριλαμβανομένων και των υπερασπιστών της ελεύθερης μετανάστευσης Γάλλων, επιβάλλουν αυξανόμενους περιορισμούς και, φυσικά,
των αγορών αγαθών και υπηρεσιών, πράγμα που ήδη έχει καταστρέψει την αγροτική και τη βιομηχανική δομή της χώρας (βλ. Εξαρτημένη Ανάπτυξη, επανέκδοση 2017).
Στην πραγματικότητα, σε 450 ανέρχονται οι «μεταρρυθμίσεις» αυτές που μας επέβαλαν οι Ευρωπαϊκές ελίτ μέσω των μνημονιακών κομμάτων[1].
Με άλλα λόγια, οι «διαρθρωτικές» αυτές αλλαγές επιτεύχθηκαν ήδη και με το παραπάνω από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ολοκληρώθηκαν από τους γραβατωμένους «αριστερούς», που σήμερα δέχονται τα μαζικά συγχαρητήρια ολόκληρης της Υπερεθνικής Ελίτ!
Γιατί άραγε να υπάρξουν άλλα Μνημόνια όταν ο σκοπός των Μνημονίων ήδη επιτεύχθηκε και με το παραπάνω από τις κυβερνήσεις δεξιών, «αριστερών» και αριστεροδεξιών που ξεπούλησαν τον Ελληνικό λαό και κάθε ίχνος εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας , για «την πάρτη» τους; Και φυσικά όταν η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να είναι υπό επιτήρηση μέχρι τουλάχιστον το 2060; Αυτό το…Λατινοαμερικάνικο “επίτευγμα” οι άθλιοι αυτοί δοσίλογοι αποκαλούν αποκατάσταση της εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας!
ΠΗΓΕΣ:
[1] “Last ditch Greek debt deal hides economic reality”, Financial Times, (22/6/18)
Παραπομπές:
Εξαρτημένη Ανάπτυξη: Η Ελληνική Περίπτωση, εκδόσεις Κουκκίδα, (2017)
