Στην αξιέπαινη σειρά «Εμβολιασμένοι – Βλαστοί – Απορριφθέντες» των «Γιατρών και Επιστημόνων για την Υγεία, την Ελευθερία και τη Δημοκρατία» (MWGFD), ο Έλληνας εστιάτορας και σεφ Γεώργιος Τζιάρας από το Μπίνγκεν αμ Ράιν αφηγείται την προσωπική του ιστορία και τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε μετά τον εμβολιασμό κατά της COVID-19. Περιγράφει την κατάρρευση του σχεδίου ζωής του και τον συνεχή αγώνα του για αναγνώριση και ελπίδα. Είναι ένα από τα αμέτρητα θύματα των εγκλημάτων του κράτους λόγω της COVID-19. Και τα δύο πρέπει να θυμόμαστε ξανά και ξανά. (hl)
Συγγραφέας MWGFD: Ελίζαμπεθ Μαρία
Ο Γιοχάνες Κλάζεν σε συνομιλία με τον Έλληνα πανδοχέα Γεώργιο Τζιάρα – μια ιστορία για ένα όνειρο που κατέρρευσε λίγο πριν την εκπλήρωσή του και για έναν άνθρωπο που συνεχίζει να αγωνίζεται παρά τη σοβαρή ασθένεια.
Μια ζωή αφιερωμένη στην κουζίνα – και ένα όνειρο για ένα αστέρι Michelin
Ο Γεώργιος Τζιάρας έχει περάσει όλη του τη ζωή στην κουζίνα. Γεννημένος στο Κίελο και μεγαλωμένος στη Γερμανία, ζει στο Μπίνγκεν αμ Ράιν από το 1988. Μαζί με τους γονείς του και τη σύζυγό του, διατηρεί ένα ελληνικό εστιατόριο – μια οικογενειακή επιχείρηση όπου όχι μόνο εργάζεται, αλλά έχει βρει και το πάθος του.
Είναι ένας εκπαιδευμένος σεφ που εξελίχθηκε σε κορυφαίο σεφ στο δικό του εστιατόριο. Το επόμενο βήμα είχε προγραμματιστεί εδώ και καιρό: να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση, να κερδίσει τον τίτλο του master chef και να πετύχει τη μεγάλη του επιτυχία.
«Αυτό ήταν το σχέδιο.»
Όλα έδειχναν ότι αυτό το σχέδιο λειτουργούσε. Το εστιατόριο βρισκόταν σε άνοδο, η αναγνωρισιμότητα μεγάλωνε – ακόμη και ένα αστέρι Michelin ήταν εφικτό. Σήμερα, μόνο μια οδυνηρή ανάμνηση έχει απομείνει.
Η στιγμή που άλλαξε τα πάντα
Η απόφαση για το εμβόλιο δεν ελήφθη από πεποίθηση, αλλά από πίεση.
«Για να πω την αλήθεια, […] ήμασταν λίγο πολύ αναγκασμένοι να ασχοληθούμε με την επιχείρηση εστίασης τότε.»
Θυμάται μια οδυνηρή κατάσταση, την τεράστια πίεση από έναν κυβερνητικό αξιωματούχο που τον επισκέφτηκε στο εστιατόριο:
«Πήγαινε να εμβολιαστείς, αλλιώς […] . […] Αυτό είπε.»
Ο ίδιος ο Γεώργιος δεν φοβόταν τον κορωνοϊό και ως εκ τούτου δεν ήθελε στην πραγματικότητα να εμβολιαστεί.
«Αλλά η πίεση ήταν τόσο μεγάλη που δεν υπήρχε άλλη επιλογή».
Μετά τα δύο πρώτα εμβόλια, συνέχισε να εργάζεται και στη συνέχεια προσβλήθηκε από COVID-19. Ωστόσο, ανάρρωσε πλήρως και μπόρεσε να επιστρέψει στην εργασία.
«Δούλευα καλά. […] Ήμουν πίσω στην γραμμή εκκίνησης, έτοιμος να τα δώσω όλα.»
Έπειτα ήρθε το τρίτο εμβόλιο. Ήθελε μόνο να πάρει συνταγή για φάρμακα για την αρτηριακή πίεση από τον οικογενειακό του γιατρό, αλλά παρά τις επιφυλάξεις του Γεωργίου, ο γιατρός συνέστησε έντονα την ενισχυτική δόση. Ήθελε να σώσει τη ζωή του, εξήγησε ο γιατρός, αφού είχε υποφέρει από μυοκαρδίτιδα πριν από 20 χρόνια.
Ο Γεώργιος κατέρρευσε λίγα λεπτά αφότου έλαβε το εμβόλιο:
«Ούτε ένα τέταρτο της ώρας αργότερα […] κατέρρευσα στη δουλειά. […] Κατέρρευσα στην κουζίνα μπροστά σε όλους τους συναδέλφους μου».
Μια στιγμή που θα άλλαζε ολόκληρη τη ζωή του.
Ένα σώμα που δεν λειτουργεί πλέον
Αυτό που ακολούθησε ήταν μια σωματική κατάρρευση: ημέρες με υψηλό πυρετό, ταχυπαλμία, κυμαινόμενη αρτηριακή πίεση, πόνο και πλήρη εξάντληση. Μέχρι σήμερα, υποφέρει από χρόνια κόπωση, ME/CFS (σοβαρή νευροανοσολογική ασθένεια με υψηλό βαθμό σωματικής αναπηρίας), μέτρια κατάθλιψη και σοβαρά κατεσταλμένο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Ένας κάποτε πολύ επιτυχημένος κορυφαίος σεφ έχει μετατραπεί σε ένα άτομο που μετά βίας μπορεί να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά του μέχρι σήμερα.
«Δεν υπάρχει δύναμη, δεν υπάρχει δυνατότητα […] να ολοκληρωθούν μικρές εργασίες.»
Ακόμα και συζητήσεις σαν κι αυτή είναι ένα μεγάλο βάρος γι’ αυτόν, έτσι μετά
«Απλώς ξαπλωμένος στο κρεβάτι.»
Μια προσπάθεια επιστροφής στην κουζίνα απέτυχε μετά από λίγα λεπτά:
«Μετά από 20 λεπτά, δεν είχε καταλαγιάσει ούτε μια στιγμή ηρεμίας.»
Υπέφερε από ζάλη και ναυτία,
«Νιώθεις σαν να είσαι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, απλώς κρέμεσαι από τους πάγκους της κουζίνας αντί να μπορείς να σταθείς όρθιος και να κάνεις τη δουλειά σου».
Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μόνη του επιλογή είναι να υποχωρήσει:
«Αυτό είναι το σημείο […] όπου στη συνέχεια αναζητώ καταφύγιο στο κρεβάτι.»
Η μεγαλύτερη επιθυμία του είναι απλή – και ταυτόχρονα έχει γίνει ανέφικτη: να εργαστεί ξανά στο δικό του εστιατόριο.
«Δυστυχώς, δεν υπάρχει πιθανότητα».
Όταν ούτε ο ύπνος δεν φέρνει πια ηρεμία
Η ασθένεια όχι μόνο του στερεί την εργασία του, αλλά και κάθε πιθανότητα ανάρρωσης.
«Δεν επαναπαύεσαι με αυτή την ασθένεια, αυτή είναι η αλήθεια.»
Ακόμα και μετά από ώρες ύπνου, η εξάντληση παραμένει:
«Το σώμα δεν κοιμάται στην πραγματικότητα επειδή […] ένα από τα νεύρα του κεντρικού νευρικού συστήματος, στην προκειμένη περίπτωση το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, […] διαταράσσεται […] και τότε προετοιμάζεται μόνο για […] φυγή ή […] μάχη».
Επομένως, η ξεκούραση και η ανάρρωση δεν είναι δυνατές γι’ αυτόν.
Ο Γεώργιος δεν μπορεί πλέον να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Κάθε μέρα περιορίζεται σε λίγες μόνο ώρες ενέργειας – αν όχι και τόσο.
«Είναι […] σαν να είναι αποκλεισμένοι όλοι οι δρόμοι.»
Εξάρτηση αντί για ανεξαρτησία
Η απώλεια της ανεξαρτησίας του είναι ιδιαίτερα δύσκολη γι’ αυτόν.
Η γραφειοκρατία, οι αιτήσεις, τα ιατρικά αρχεία, η «νομική διαδικασία» — δεν μπορεί πλέον να τα διαχειριστεί όλα αυτά μόνος του και εξαρτάται από τη βοήθεια των γονιών του και της συζύγου του. Χωρίς την οικογένειά του
«Ίσως να μην τα κατάφερνα μόνος μου.»
Ο τεράστιος όγκος των εγγράφων τον κατακλύζει. Ταυτόχρονα, η ανησυχία του για το μέλλον αυξάνεται.
Η μάχη για τη σωστή κωδικοποίηση
Εκτός από τη σωματική καταπόνηση, υπάρχει και ένας άλλος αγώνας – ο αγώνας για την αναγνώριση ως θύμα εμβολιασμού. Ο Γεώργιος είναι πεπεισμένος ότι πάσχει από τοξικότητα μετά τον εμβολιασμό. Αλλά οι αναφορές αποκατάστασης καταγράφουν επανειλημμένα κάτι διαφορετικό στους κωδικούς ICD: μετά την Covid.
«Δυστυχώς, περνάω αυτόν τον πόλεμο και μου έχει πολύ, πολύ μεγάλο κόστος.»
Νιώθει ότι οι γιατροί δεν τον ακούνε και δεν τον παίρνουν στα σοβαρά:
«Μου φαίνεται σαν να προσπαθούν να συγκαλύψουν όλη την υπόθεση και να μην μου δώσουν τον αριθμό ICD 12.9, […] ότι συνέβη μετά τον εμβολιασμό […]».
Ο οικογενειακός γιατρός του αρνήθηκε επίσης να σχολιάσει:
«Θα προτιμούσε να παραμείνει σιωπηλός γι’ αυτό.»
Αλλά ο Γεώργιος συνεχίζει να αγωνίζεται – για την αλήθεια στα έγγραφά του:
«Αγωνίζομαι για την αναγνώριση, για την αλήθεια, μέσα σε αυτό το χάος από έγγραφα».
Γιατί για αυτόν είναι ξεκάθαρο:
«Η αλήθεια σε αυτή την περίπτωση είναι: Ναι, μετά το εμβόλιο και όχι, όχι μετά την Covid.»
Ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία
Τα μέτρα αποκατάστασης που του είχαν οριστεί δεν βοήθησαν – το αντίθετο μάλιστα. Το δεύτερο πρόγραμμα αποκατάστασης επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάστασή του, καθώς ήταν σωματικά πολύ απαιτητικό για αυτόν.
«Νομίζω ότι βρίσκομαι σε λάθος μέρος»,
Αυτή ήταν η εντύπωσή του όταν είδε τη λίστα με τις θεραπείες που έπρεπε να ολοκληρώσει. Ούτε καν τα φάρμακα δεν τον βοήθησαν.
«Απολύτως τίποτα. […] Τίποτα δεν βοηθάει.»
Αυτό που απομένει είναι ένας μακρύς, αβέβαιος δρόμος – ιατρικά και νομικά.
Κι όμως, ο Γεώργιος δεν το βάζει κάτω. Θέλει να έρθει η αλήθεια στο φως. Αγωνίζεται γι’ αυτήν με όση δύναμη του απομένει.
Ένα όνειρο που έμεινε
Το εστιατόριο συνεχίζει να λειτουργεί – με την υποστήριξη της οικογένειάς του. Οι πελάτες ξέρουν τι συνέβη.
«Ναι, όλοι το ξέρουν.»
Και κάπου, το όνειρό του για ένα αστέρι Michelin είναι ακόμα εκεί. Αυτός είναι ο στόχος του. Αλλά ταυτόχρονα, περιγράφει τι έχει χάσει: επειδή νιώθει σαν να του «ξεριζώνουν τη γη ». Επειδή βλέπει βοήθεια «από το πουθενά».
« Δεν έχω παραιτηθεί ακόμα από τη μάχη.»
Παρά τα πάντα, ο Γεώργιος προσκολλάται σε κάτι: την ελπίδα και την υποστήριξη της οικογένειάς του. Σκέφτεται με συμπόνια τα άλλα θύματα, τους ανθρώπους χωρίς οικογενειακή υποστήριξη, αυτούς που τα παρατάνε. Είναι σε επαφή με πολλά άλλα θύματα. Είναι σημαντικό, λέει, επειδή
«Να βρουν ενότητα ώστε να μην εγκαταλείψουν τον αγώνα».
Επειδή η πορεία κάποιου που έχει τραυματιστεί από ένα εμβόλιο είναι δύσκολη και δύσβάτη.
Το δηλώνει ξεκάθαρα για τον εαυτό του:
«Δεν έχω παραιτηθεί ακόμα από τη μάχη».
Μια πρόταση που λέει όλα όσα του έχουν απομείνει. Μακάρι να κερδίσει τη μάχη του.
———————
Ο Γεώργιος υπέβαλε επίσης μια αναφορά στον ιστότοπό μας με τίτλο «εμβολιασμένος, τραυματισμένος, απορριφθείς»:
https://geimpft-geschaedigt-geleugnet.de/berichte/36-georgios/
Το βίντεο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα μας https://geimpft-geschaedigt-geleugnet.de/ καθώς και στα κανάλια μας στο YouTube και στο Rumble :
https://www.youtube.com/watch?v=IuI7QalQe1c
https://rumble.com/v79zopu-georgios-tziaras-ich-habe-den-kampf-noch-nicht-aufgegeben..html
https://geimpft-geschaedigt-geleugnet.de/georgios-tziaras/ich-habe-den-kampf-noch-nicht-aufgegeben/
————————————
Πηγή του άρθρου:
https://www.mwgfd.org/2026/05/georgios-tziaras-ich-habe-den-kampf-noch-nicht-aufgegeben/
