του Πάνου Σπαγόπουλου
Στην δημιουργία μιας Μοίρας Ναυτικής Αεροπορίας (!) με μαχητικά F-15 που θα εδρεύουν στην Κρήτη και θα επιτηρούν την ΑΟΖ και γενικότερα θα καλύπτουν στο στρατηγικό κενό με την Κύπρο, σκοπεύει να προχωρήσει το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Αμυνας, με τον υπουργό Π.Καμμένο να είναι ιδιαίτερα “θερμός” ως προς αυτό το ενδεχόμενο.
Το αίτημα έχει διατυπωθεί και πλέον τα αεροσκάφη, αναζητούνται από τα αμερικανικά αποθέματα.
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον (και πρωτότυπο…) στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι η σκέψη αφορά την δημιοτργία μιας Μοίρας ναυτικής κρούσης, κατά το πρότυπο Αεροποριών όπως η αμερικανική και η ρωσική Ναυτική Αεροπορία, αντί να διατεθούν στην Πολεμική Αεροπορία, η οποία αντιδρά μέχρι τώρα στο ενδεχόμενο αυτό.
Με τις διαθεσιμότητες στα νυν αεροσκάφη λόγω οικονομικής ανέχειας να είναι ιδιαίτερα χαμηλές είναι απόλυτα λογικό να αντιμετωπίζει το όλο ζήτημα με σκεπτικισμό.
Η σκέψη του υπουργείου είναι ότι τα αεροσκάφη θα μπορούν να επιχειρούν από κοινού με την Αεροπορία του Ισραήλ που διαθέτει μεγάλη εμπειρία από την επιχειρησιακή αξιοποίηση του τύπου.
Οπως είχε αποκαλύψει η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ στο τεύχος Μαρτίου, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας επανήλθε στο αίτημα προς τις ΗΠΑ για προμήθεια αριθμού 24 έως 36 μαχητικών F-15C/D από τα αποθέματα της αμερικανικής Αεροπορίας.
Τώρα η συζήτηση αφορά τουλάχιστον 20 μαχητικά, καθώς τα αμερικανικά αποθέματα δεν έχουν αρκετά διαθέσιμα αεροσκάφη (τα προβλήματα και οι καθυστερήσεις στα F-35, έφεραν και μεγάλες καθυστερήσεις στην υλοποίηση των αρχικών σχεδίων απόσυρσης μεγάλου αριθμού F-15).
Από τα αρχικά 254 F-15C/D που είχαν αποκτηθεί, το 2011 υπηρετούσαν 222 και 32 στην Αεροπορική Εθνοφρουρά και το προηγούμενο έτος 192 (159 “-C” και 33 “-D”) τα οποία περνούν από πρόγραμμα αναβάθμισης με εγκατάσταση ραντάρ AESA APG-63(V)2.
Η περαιτέρω μείωση του αριθμού των αεροσκαφών εξαιτίας περιορισμού των κονδυλίων στον αμερικανικό αμυντικό προϋπολογισμό, αν και δεν αποκλείεται, εντούτοις δεν συγκεντρώνει μεγάλες πιθανότητες κυρίως λόγω των καθυστερήσεων που παρουσιάζονται στην ένταξη των F-35.
Το σκεπτικό πίσω από την απόκτηση των F-15C/D (κάποιοι μιλούν και για εγκατάσταση ραντάρ AESA) είναι επιχειρησιακά λογικό, αλλά οικονομικά δυσβάστακτο: Η αρχική δαπάνη θα φτάσει τα 20 εκατομ. δολάρια ανά αεροσκάφος και η τελική επένδυση θα αγγίξει τα 800 εκατ. ευρώ για την επιχειρησιακή αξιοποίησή τους (δημιουργία υποδομής, εκαπίδευση πιλότων, μηχανικών, νέα όπλα κλπ κλπ.).
Την ώρα που αναζητούνται αγωνιωδώς κονδύλια όχι απλώς για να εκκινήσει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των F-16, αλλά ακόμα και να πετάξουν τα εκπαιδευτικά Τ-6 από τ οποία μόλις 5 από τα 45 βρίσκονται σε πτητική κατάσταση!
Βέβαια είναι το μοναδικό μεταχειρισμένο αεροσκάφος το οποίο θα μπορέσει να παραλάβει πολύ γρήγορα και με χαμηλό κόστος (αφού θα πρόκειται για παραχώρηση) και που θα δώσει στην ΠΑ ένα μαχητικό το οποίο θα μπορεί να καλύψει επαρκώς κάθε εσχατιά του ελληνικού FIR ενώ με την ακτίνα αποστολής τους υπερκαλύπτουν την απόσταση των 635 χλμ. που χωρίζει το Καστέλι από την Κύπρο έχοντας την απίστευτη ακτίνα αποστολής 1270 χλμ. για εναέρια περιπολία.
Παράλληλα το αεροσκάφος μπορεί να παραμένει στον αέρα για πολύ μεγαλύτερη ώρα από κάθε άλλο μαχητικό στην περιοχή και χωρίς εναέριο ανεφοδιασμό.
Και μπορεί τα αεροσκάφη και αν το αίτημα της Ελλάδας γίνει αποδεκτό να παραχωρηθούν εντελώς δωρεάν εντούτοις θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα πρόγραμμα δομικής αναβάθμισης (SLEP) και σε δεύτερο χρόνο ένα με στόχο την αναβάθμιση των ηλεκτρονικών του αεροσκάφους.
Τα αεροσκάφη φέρουν το μηχανικής σάρωσης ραντάρ APG-63(v)1 το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο APG-63 των F-15A και Β.
Το σημαντικό χαρακτηριστικό του ραντάρ βέβαια είναι το γεγονός ότι επάνω στο συγκεκριμένο σύστημα μπορεί να γίνει η μετατροπή του σε AESA αν και αυτό προϋποθέτει κόστος. Σε περίπτωση πάντως που το σύστημα δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις της ΠΑ δυνητικά υπάρχει η δυνατότητα τοποθέτησης των ραντάρ των αεροσκαφών F-4E στο F-15 των APG-65.
Πρόκειται για να ένα ικανότατο σύστημα που βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, προσφέροντας πολλαπλές διαμορφώσιμες και αέρος-εδάφους έχοντας την κορυφαία διαμόρφωση SAR κάτι που δεν έχει το APG-63.
Το σύστημα έχει εμβέλεια από 72 έως και 150 χλμ. μπορεί να παρακολουθεί μέχρι 10 στόχους στα 74 χλμ. απόσταση και να εντοπίζει σε λειτουργία πυροβόλου ή βλήματος και να απεικονίζει το στόχο στο HUD σε απόσταση 9 χλμ.
Η τοποθέτηση του συγκεκριμένου συστήματος στα F-15 θα καθιστούσε τα αεροσκάφη ικανά για ανάληψη και αποστολών αέρος-εδάφους παρά το γεγονός ότι πρόκειται αποκλειστικά για αεροσκάφος εναέριας υπεροχής.
Το F-15 πράγματι μπορεί να αποτελέσει ένα αεροσκάφος που δύναται να φέρει την αλλαγή των δεδομένων στο Αιγαίο και την Ν.Α. Μεσόγειο εξαιτίας των μοναδικών χαρακτηριστικών του.
Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το F-35. Αυτό έγινε σαφές σε όλες τις εικονικές αναμετρήσεις στις ΗΠΑ, όπου σε BVR αερομαχίες ηττήθηκε πανηγυρικά από το stealth μαχητικό. Αλλά είναι καλύτερο από τα F-4 και αν επενδυθούν αρκετά χήματα μπορεί να γίνει ικανότερο και από τα αναβαθμισμένα F-16.
Αλλά “λεφτά υπάρχουν”;
Για να μην πάμε στο ερώτημα “F-15 διαθέσιμα υπάρχουν;”. Και εν τέλει, οι Αμερικανοί θα τα δώσουν, αν οι δύο παραπάνω προϋποθέσεις εκπληρωθούν;
