ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ : ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΕΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΤΗ “ΝΕΑ” ΚΑΙ “ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΗ” “ΕΚΚΛΗΣΙΑ” ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ,
ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΠΛΕΟΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΨΕΥΔΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟΥ “ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ”(Π.Σ.Ε)?
Με αφορμή το κείμενο που δημοσιεύθηκε σχολιάζοντας αρνητικά το «ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» βρισκόμαστε στην ανάγκη, καταρχάς να εκφράσουμε την απορία μας, γιατί τόσο επίμονα προσπαθούν κάποιοι να δικαιώσουν την ψευδεκκλησία του αντιχρίστου (το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ και τα ΜΕΛΗ αυτού), ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ (2016) ;
Παρ’αυτά, επειδή απο τό κακό ο Θεός βγάζει καλό οφείλουμε και εμείς να ευχαριστήσουμε τον συντάκτη του άρθρου αυτού δημοσίως για δύο λόγους.:
Α) Κατά πρώτον, για την επιβεβαίωση, που και ο ίδιος κάνει όσων αναφέρονται στο άρθρο “ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ”, αφού απ ΄όσα και αυτός αναφέρει στο άρθρο του, προκύπτει ότι ο αιρεσιάρχης ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ, ΟΥΤΕ ΚΑΘΑΙΡΕΘΗΚΕ , ΜΕΤΑ ΤΟ 1054 ( καταδικασμένα δηλ. σε αναθέματα είναι μόνο τα αιρετικά, παπικά δόγματα).
ΑΥΤΟΣ, ΑΛΛΩΣΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ, ΠΟΥ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΠΑΠΑ ΡΩΜΗΣ, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΙΤΑΛΙΑΣ. Πώς δεν αντιλαμβάνονται ότι το ίδιο ακριβώς επιχείρημα, επικαλούνται και οι ψευδεπίσκοποι του (ΠΣΕ) της ληστρικης Συνόδου της Κρήτης, και γι’ αυτό θεωρούν τον λεγόμενο Πατριάρχη Ρώμης (τον αιρετικό πάπα) για Εκκλησία δηλ.για κανονικό Επισκοπο με Αποστολικη διαδοχή.
Άπαγε της μεγάλης βλασφημίας.
Για του λόγου το αληθές, ο μεν ψευδεπίσκοπος του (ΠΣΕ) Κύριλλος Κατερέλλος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι,: «Βασικὴ μομφὴ κατὰ τοῦ κειμένου, (της ληστρικής συνόδου της Κρήτης 2016), – ἀποτελεῖ ἡ ἐπισήμανση, ὅτι σ᾽ αὐτὸ δὲν καταγγέλλονται οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ οἱ ἐξ αὐτῶν ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποσχισθέντες ὡς αἱρετικοί. Εἶναι ὅμως γνωστὸ τὸ ἀνυπέρβλητο κριτήριο ποὺ θέτει ὁ στ´ κανόνας τῆς Β´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου γιὰ τὸ χαρακτηρισμὸ κάποιου ὡς αἱρετικοῦ: «Αἱρετικοὺς δὲ λέγομεν τούς τε πάλαι τῆς ἐκκλησίας ἀποκηρυχθέντας καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ὑφ᾽ ἡμῶν ἀναθεματισθέντας …Εἶναι προφανὲς ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς κάποιου ὡς αἱρετικοῦ προϋποθέτει τὴν ἐπίσημη καταδίκη του ἀπὸ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.
Στὴν περίπτωση τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν,παρὰ τὴν καταδίκη ἐπὶ μέρους δοξασιῶν τους ἀπὸ τοπικὲς Συνόδους, δὲν ὑπάρχει μιὰ τέτοια γενικὴ ἐπίσημη καταδίκη» .
Ο δε λεγόμενος επίσκοπος του «παγκόσμιου συμβουλίου εκκλησιών» (ΠΣΕ) Αμβρόσιος, το επιβεβαιώνει λέγοντας, «… η Εκκλησία γενικώς, και η Εκκλησία της Ελλάδος ειδικώτερον, δέν εχει κατατάξει τους Ρωμαιοκαθολικούς στην κατηγορία των αιρετικών!» Και αυτό γιατί; Γιατί δεν καταδικάστικε, καθαιρέθηκε από Οικουμενική Σύνοδο μετά το 1054 ο αιρεσιάρχης Πάπας Ρώμης.
Επειδή Πατριάρχης δεν μπορεί να γίνει κριτής άλλου Πατριάρχη πάρα μόνο μία Οικουμενική Σύνοδος. (Ιερό Πηδάλιο σελ. 120).
β) Κατά δεύτερον, να ευχαριστήσουμε τον συντάκτη του εν λόγω άρθρου και για την επίρρωση που επίσης, προφανώς, χωρίς να το θέλει κάνει, όσων αναφέρονται στο άρθρο «ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» , αφού και ο ίδιος επιβεβαιώνει με τα γραφόμενά του, ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσωπική καταδίκη – καθαίρεση των οιωνδήποτε αιρετικών, εφόσον είναι ήδη στα αναθέματα από τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους δηλ. τους θέτουν εκτός Εκκλησίας.
Τέτοιοι είναι όλοι, όσοι αλλοιώνουν δογματικά το Σύμβολο της Πίστεως, είτε μέσα στο ίδιο το κείμενο του εν λόγω Συμβόλου, είτε εκτός αυτού με δογματική απόφαση οποιασδήποτε ληστρικής συνόδου, η οποία αλλοιώνει οποιοδήποτε άρθρο του. Αξίζει δε να τονίσουμε στο σημείο αυτό, ότι στην Η’ Οικουμενική Σύνοδο συμμετείχε και το Πατριαρχείο Ρώμης με τον τότε Ορθόδοξο Πάπα Ρώμης και αναθεμάτιστηκαν για ακόμη μία φορά όλοι όσοι επιχειρήσουν να κάνουν οποιαδήποτε δογματική αλλοίωση στο Σύμβολο της Πίστεως της Νίκαιας – Κωνσταντινουπόλεως.
Σε αυτά, λοιπόν, τα αιώνια αναθέματα υπόκεινται και ο αιρεσιάρχης πάπας Ρώμης και οι ψευδεπίσκοποι του (ΠΣΕ) της ληστρικής συνόδου της Κρήτης δηλ. της ψευδεκκλησίας του αντιχριστου και οχι μόνο σ αυτά, αλλά και σε πολλά ακόμη περισσότερα!
Δεδομένου, ότι οι Οικουμενικές Σύνοδοι ως Άγιες, εν Πνεύματι Αγίω συναθροιζόμενες δεν υπόκεινται σε αναθεώρηση, επειδή «…αι Οικουμενικαί Σύνοδοι κέκτηνται και έτερα ιδιάζοντα προσόντα.
Και Α΄. εστίν η αειζωΐα αυτών και αθανασία, επομένως το αεί υφίστασθαι και εις αεί έχειν κύρος· διότι συνεκροτήθησαν τη ενεργεία και Χάριτι του Αγίου Πνεύματος και Κανών αυταίς ην το απόλυτον αγαθόν και η απόλυτος αλήθεια, άτινα διαμένουσιν εις τον αιώνα»
(Αγίου Νεκταρίου: «Αι Οικουμενικαί Σύνοδοι» σελ. 69).
Συνεπώς, “οι Αποφάσεις τους, τα Ιερά τους κείμενα, είναι Θεοχάρακτα γράμματα που μένουν ασάλευτα ως «οικεία δυνάμει εις το διηνεκές», δηλαδή έχουν παντοτινή και αιώνια ισχύ και δεν εξαρτούνται από την αναγνώριση κάποιου Ιεράρχη ή οιασδήποτε Συνόδου και όποιος επιχειρήσει να τα σαλεύση, σαλεύεται ο ίδιος.” (Μητροπ. Νικοπόλεως Μελετίου, “Η Ε ΄Οικ. Σύν”.)
«Συμπεραίνεται άρα εκ πάντων των ειρημένων, οτι ουδείς δύναται να εναντιωθή εις τας Οικουμενικάς Συνόδους, μένων ευσεβής και ορθόδοξος, αλλ’ απλώς και μόνο αδιορίστως ο καθείς χρεωστεί να πείθεται εις αυτάς.
Ο γαρ αντιφερόμενος εις αυτάς και αντιπίπτων, εις αυτούς αντιφέρεται και αντιπίπτει το Πνεύμα το Άγιον το λαλούν διά των Οικουμενικών Συνόδων, καίπερ αιρετικός και αναθεματισμένος γίνεται…Τί λέγω αιρετικός; ως εθνικός και ασεβής λογίζεται ο παρακούων της Εκκλησίας, ης πρόσωπον επέχει η Οικουμενική Σύνοδος. «Εάν γαρ, φησίν ο Κύριος, και της Εκκλησίας παρακούση, έστω σοι ώσπερ ο εθνικός και ο τελώνης… ».
(Ι. Πηδάλιο της Εκκλησίας σελ. 120).
Όσον αφορά τώρα στους Αγίους της Εκκλησίας που αναφέρονται στο κείμενο του εν λόγω συγγραφέα , οφείλουμε να σημειώσουμε ότι άν δεχτούμε τη θεωρία του, τότε θα προβούμε στο λανθασμένο δογματικά συμπέρασμα, ότι η Εκκλησία δεν αντιμετώπισε ποτέ ουσιαστικό πρόβλημα, ούτε την επηρέασαν ιδιαίτερα οι αιρέσεις πχ Αρειανισμου, Μονοθελιτισμου, Εικονομαχιας, Παπισμου, κλπ, αφού σύμφωνα με όσα -κακώς ισχυρίζεται- από την ώρα που γινόταν μία αιρετική σύνοδος και μέχρι τη στιγμή που αυτή καταδικαζόταν και καθαιρούνταν οι αιρετικοί από μια επόμενη Ορθόδοξη Σύνοδο ,το Άγιο Πνεύμα ενεργούσε αδιαλλείπτως μέσα στην αίρεση και τα μυστήρια που τελούνταν ήταν Θεουργά!
Αν ίσχυε όμως, αυτός ο βλάσφημος, παράδοξος κα παράλογος ισχυρισμός, τότε οι Άγιοι Πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων πλανήθηκαν, που έπρεπε να αποφασίσουν για το πώς θα δέχονταν τα ΗΔΗ καθόλα έγκυρα και Θεουργά Μυστήρια (κατ ΄αυτόν ) που τελούνταν μέσα στην αίρεση!
Αδύνατον συν Θεώ να συγκατατεθούν οι Χριστιανοί σε αυτήν την μεγάλη βλασφημία.!
Κατόπιν τούτων, η Εκκλησία ουδέποτε αναγνώρισε εκκλησιαστικότητα, σωτηρία, μυστήρια, και Θεία Χάρη στην αίρεση και στο σχίσμα, δηλαδή σε ό,τι ήταν εκτός των «Κανονικών Ορίων» της, εκτός των Ορίων της Ορθής πίστεως και Αληθείας.
Αυτή, εξάλλου, είναι η αιρετική διδασκαλία της ληστρικής συνόδου της Κρήτης, που υποτίθεται πως μερικοί αντιμάχονται, δηλαδή το ότι για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε επίσημα – Συνοδικά «εκκλησία», σωτηρία , μυστήρια και Θεία Χάρη, στο σχίσμα και την αίρεση, δηλ. στη ψευδεκκλησια του αντίχριστου στο λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.).
Εάν η σύνοδος έχει αρμοδιότητα σε αμετανόητους αιρετικούς να κάνει τέτοιες οικονομίες, αυτό ακριβώς έκανε και η σύνοδος στο Κολυμπάρι. Καμία σύνοδος, όμως, δεν είχε, δεν έχει, και δεν θα έχει την αρμοδιότητα και τη δυνατότητα, να κάνει κάτι τέτοιο, απλά γιατί έρχεται αντίθετο στο ένας Κύριος, η μία Πίστη, ένα Βάπτισμα, και είναι άρνηση της άπαξ παραδοθείσας Πίστης. (Απ. Παύλου προς Εφ. επ.)
Αδελφοί Χριστιανοί. πολύ περισσότερο στις πονηρές τούτες ημέρες που ζούμε ισχύει αυτή η παραίνεση των Αγίων Πατέρων μας: «Πολλήν φροντίδα και πρόνοιαν λάβε, αδελφέ, εις το να ευρης διδάσκαλον και οδηγόν της πολιτείας σου απλανή , καλώς γινώσκοντα να οδηγή τους προς Θεόν πορευομένους, στολισμένον με αρετάς , από τα έργα του μαρτυρίαν έχοντα ότι αγαπά τον Θεόν, γνώσιν έχοντα των Θείων Γραφών, αφιλάργυρον, απερίσπαστον, ησύχιον, θεοφιλή, φιλόπτωχον, αόργητον, πολύν εις οικοδομήν των εγγιζόντων αυτώ και… και τα εξής.
Και απλώς ειπείν, άνδρα πολυάρετον, ίνα γένης κληρονόμος των εν αυτώ αγαθών. Ο δέ άγιος Κάλλιστος Ξανθόπουλος εξηγών ποιος είναι ο απλανής γέροντας, λέγει· «ότι είναι εκείνος όπου φέρει μαρτυρίαν από τας ιεράς Γραφάς εις εκείνα που λέγει» “.
(Ιερό Πηδάλιο Αγίου Νικοδήμου, σελ. 347).
ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ, ΚΑΛΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ
ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ
Μ Α Ρ Α Ν Α Θ Α
ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
