Εντυπωσιακά ευρήματα
Ένα νέο εύρημα επιγραφή από μωσαϊκό στη δυτική Γαλιλαία μιλάει για τη σχετικά υψηλή κοινωνική και πνευματική κατάσταση των γυναικών στην πρώιμη Εκκλησία του |Ελληνικού κόσμου . Χρονολογώντας την τον 5ο αιώνα, μια ελληνική επιγραφή μνημονεύει ένα όνομα “Sausann” (ή Shoshana) ως δωρητή για την κατασκευή μιας εκκλησίας του χωριού. Είναι μία από τις επτά επιγραφές – συμπεριλαμβανομένου ενός μαζικού κειμένου μήκους πέντε μέτρων – που βρέθηκαν σε τρεις βυζαντινές εκκλησίες κατά τις ανασκαφές αυτού του καλοκαιριού από τον αρχαιολόγο του Kinneret College Mordechai Aviam και τον ιστορικό Jacob Ashkenazi.
Ασυνήθιστο σε μια πατριαρχική κοινωνία, η δωρήτρια Sausann που αναφέρεται στην επιγραφή ανεξάρτητα από οποιονδήποτε, σύζυγο ή αρσενικό κηδεμόνα. Αυτό το Sausann πιστεύεται ότι ήταν μια γυναίκα ,κάποιας κοινωνικής θέσης , ίσως ακολουθώντας τα ιστορικά βήματα του υποτιθέμενου ομώνυμου της, ήταν η γυναίκα μαθητής Susannah, η οποία ήταν μεταξύ των γυναικών που αναφέρονται στο κατά Λουκά 8: 3 που συνέβαλαν τον Ιησού “από τους πόρους τους”.
Το εύρημα ενισχύει τη θέση που έχει πάρει ένας αυξανόμενος αριθμός επιστημόνων των προσφάτων μελετών ότι οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ίδρυσή της Χριστιανοσύνης . Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του Christianity Today, “στα ανώτερα κλιμάκια της κοινωνίας, οι γυναίκες συχνά μετατρέπονται σε χριστιανές, ενώ οι αρσενικοί συγγενείς τους παρέμειναν ειδωλολάτρες, μήπως χάσουν την θέση τους στην γερουσία και στην κοινωνία. Αυτό συνέβαλε επίσης στον υπερβολικό αριθμό γυναικών στην εκκλησία, ιδιαίτερα στις ανώτερες τάξεις ».
Η ιδέα μιας ανεξάρτητης γυναίκας μέσα στην αγροτική Δυτική Γαλιλαία εξέπληξε τον αρχαιολόγο Aviam, ο οποίος είναι επικεφαλής του Ινστιτούτου Γαλιλαϊκής Αρχαιολογίας. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του Haaretz, «Είναι μια ανεξάρτητη γυναίκα που δωρίζει χρήματα στην εκκλησία και η οποία λέει κάτι για τη ζωή στο χωριό των Γαλιλαίων».
Δουλεύοντας παράλληλα, η σπάνια πολυεπιστημονική σύμπραξη των μελετητών αντλούν από τα αντίστοιχα πεδία τους μια ζωτική εικόνα της χριστιανικής ζωής του 4ου-5ου αιώνα στην περιοχή.
Έχουν ήδη “χτυπήσει το τζάκποτ” στην πρώτη τους σεζόν, με επτά μεγάλες ελληνικές επιγραφές 1.600 ετών, δήλωσε ο Aviam. (Για το φόβο των βανδάλων, οι ακριβείς θέσεις τους δεν αναφέρονται .)
Διακοσμημένο με ένα παγώνι,κατα την βυζαντινή συνήθεια η ελληνική επιγραφή πέντε μέτρων είναι η μεγαλύτερη που βρέθηκε στην περιοχή. Είναι επίσης, ακούσια, μια άλλη απόδειξη για μια γυναίκα στη ζωή του Ιησού.
Ο Ειρηναίος, που ονομάστηκε στο μωσαϊκό ως επίσκοπος της Τύρου κατά την ολοκλήρωση της εκκλησίας το 445 μ.Χ., ήταν φίλος του Νεστορίου, μιας αμφισβητούμενης ηγετικής μορφής στην Χριστιανική θεωρεία για την πίστη του 5ου αιώνα. Ο Νεστόριος ήταν θεολογικά κακοποιημένος επειδή μίλησε εναντίον της «Θεοτόκου», της φιλοσοφίας ότι η μητέρα του Ιησού ήταν η «Θεοφόρος». Αντ ‘αυτού, προώθησε μια ριζοσπαστική ιδέα ότι γεννήθηκε ένας άνθρωπος που ήταν θεϊκός.
Αυτή η ιδεολογική σύγκρουση έδωσε έδαφος για μια δεκαετή μάχη και για τελικό σχίσμα στην εκκλησία της βυζαντινής περιόδου. Οι συνεργάτες του Νεστορίου όπως ο Ειρηναίος είδαν τις μοίρες τους να ανεβαίνουν και να πέφτουν μαζί με τον φίλο τους.
Μέχρι την ανακάλυψη του ψηφιδωτού φέτος το καλοκαίρι, δεν ήταν σαφές σε ποιο έτος ο Ειρηναίος χειροτονήθηκε ως επίσκοπος της Τύρου. Σύμφωνα με την ανθολογία του 2011, “Επισκοπικές Εκλογές στην Ύστερη Αρχαιότητα”, δίνεται συχνά μια ημερομηνία περίπου 445. Ωστόσο, δεδομένου ότι θεωρήθηκε ιστορικά ότι εξορίστηκε μαζί με τον Νεστόριο στην Πέτρα για 12 χρόνια το 436 – “μαζί με δύο άλογα για να φέρουν τις αποσκευές τους” – οι συγγραφείς τώρα παρουσιάζουν μια ισχυρή υπόθεση για μεταγενέστερη ημερομηνία.
Το μωσαϊκό που ανακαλύφθηκε πρόσφατα, η επιγραφή του οποίου αναφέρει την ημερομηνία ολοκλήρωσης της εκκλησίας ως 445, παραχωρεί στον Ειρηναίο τον τίτλο του επισκόπου της Τύρου, πρωτεύουσας της Φοινίκης. Η σαφής ιστορική απόδειξη θέτει νέα στοιχεία σε μια παλιά ακαδημαϊκή διαμάχη και δίνει πίστη σε μια ημερομηνία ήδη από το 444 μ.Χ. για την χειροτονία του. Μέχρι το 449 μ.Χ., όπου είχε καθαιρεθεί .
Αυτή η επιγραφή είναι μια “μεγάλη ευκαιρία να συνδέθούν το όνομα στο ψηφιδωτό, με αυτό στα βιβλία ιστορίας”, δήλωσε ο Aviam.
“Είναι ντόπιοι κάτοικοι “, δήλωσε ο Aviam, “ο κατασκευαστής οποίος πιθανότατα δεν μπορούσε να φέρει τους καλύτερους καλλιτέχνες, και ως αποτέλεσμα βλέπουμε πολλά ορθογραφικά λάθη.” Τα περισσότερα από τα ονόματα που αναγράφονται στις επιγραφές είναι ντόπιοι , κυρίως από την ευρύτερη περιφέρεια της Συρίας
Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι χωρικοί ήταν αρχικά ειδωλολάτρες, είπε ο Aviam. “Δεν έχουν ονόματα” Εβραίων “, που να μας λένε ότι πριν ήταν Εβραίοι που μετατράπηκαν σε Χριστιανούς και πιθανόν άλλαξαν τα ονόματά τους”, είπε.
Αλλά πέρα από τα ονόματά τους, υπάρχουν άλλοι λόγοι για τους οποίους ο αρχαιολόγος πιστεύει ότι οι χωρικοί ήταν αρχικά ειδωλολάτρες, συμπεριλαμβανομένων των τύπων αγγειοπλαστικής που βρέθηκαν στο χώρο, καθώς και υπολείμματα παγανιστικών ναών.
“Σε μια εκκλησία είχαμε τρία βάθρα που επαναχρησιμοποιήθηκαν στο κτίριο της εκκλησίας στους τοίχους”, είπε. Κάποιος είχε μια εικόνα μέσα σε ένα στεφάνι, το οποίο για τους αρχαιολόγους είναι ένα πολύ σαφές σημάδι της παγανιστικής επιρροής, είπε. Στην κορυφή κάθε βάθρου υπήρχαν τέσσερις τρύπες, οι οποίες μάλλον χρησιμοποιούνταν για τη συγκρότηση γλυπτών – όχι ένα στολίδι που χρησιμοποιείται σε εκκλησίες , αλλά μάλλον στους ειδωλολατρικούς ναούς.
Δεδομένου ότι τα κομμάτια του ναού επαναχρησιμοποιήθηκαν μόνο στο κτίριο της εκκλησίας που είχε αρχίσει το 445, ο Aviam υποθέτει ότι οι χωρικοί ήταν παγανιστές μέχρι κάποια στιγμή στον 4ο ή τον 5ο αιώνα, είπε.
ellinondiktyo
el.gr
