Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Σαν σήμερα… 25 Σεπτέμβρη 1977…
Ο Καντάφι ανακοινώνει την εθνικοποίηση των δύο αμερικάνικων εταιριών πετρελαίου, που πίνουν το αίμα του λαού της Λιβύης…
Λίγο πριν απελευθέρωσε τη Λιβύη από τις βάσεις Αμερικανών και Άγγλων…
Η εκδίκηση θα έρθει μετά από 33 χρόνια με τη δολοφονία του, την κατοχή ολόκληρης της Λιβύης, την αρπαγή του πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας…
Οι πολίτες της Λιβύης πως ζούσαν με τον “αιμοσταγή δικτάτορα Καντάφι”;
2 – Το ηλεκτρικό ρεύμα ήταν δωρεάν παροχή προς όλους!
3 – Δίκτυο θερμαινόμενου νερού δωρεάν προς όλους!
4 – Η βενζίνη κόστιζε 0,08 ευρώ το λίτρο!
5 – Οι τράπεζες της Λιβύης έδιναν δάνεια με 0% επιτόκιο!
6 – Οι πολίτες δεν πλήρωναν φόρους και ο ΦΠΑ ήταν άγνωστος στη Λιβύη!
7 – Κάθε Λιβυκή οικογένεια απολάμβανε -με την παρουσίαση του Οικογενειακού Βιβλιαρίου- επιδόματος 300 ευρώ το μήνα!
Τώρα κατάλαβες Γιατί δεν γνωρίζουμε τον Kemi Seba;
Αφού δολοφόνησαν τον Καντάφι, εγκατέστησαν τους τζιχαντιστές στη Λιβύη -και μάλιστα τους έστειλαν να “εκδημοκρατίσουν” τη Συρία…
Η μεγαλύτερη επιχείρηση των ιμπεριαλιστών στον 21ο αιώνα, η “αραβική άνοιξη“,δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει πράξη αν δεν είχε εξαγοραστεί η “ευρωπαϊκή αριστερά”.
Το αφήγημα της προσήλωσης στα “ατομικά δικαιώματα”, ως “αριστερό” άλλοθι κι η κατακρεούργηση των κοινωνικών κι εργατικών δικαιωμάτων ήταν και το οριστικό τέλος, η πλήρης αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής “ευρωπαϊκής αριστεράς”. Το νέο αφήγημα του “αντιφασισμού” δεν μπορεί να καλύψει και να συγκαλύψει την πλήρη ενσωμάτωση αυτής της κοσμοπολίτικης “αριστεράς” του υπερεθνικού κεφαλαίου: Νέος φασισμός… μόνον υπό τον όρο να ονομάζεται αντιφασισμός!
Ο φερετζές της “δικαιωματικής αριστεράς“ –των κινημάτων “ανοιχτά σύνορα”-Σόρος, των επαγγελματιών “αντιρατσιστών”, των “κoινωνικών καταλήψεων” τύπου City Plaza, της συστράτευσης με τους ιμπεριαλιστές για την κατάπνιξη των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων-, με τη δολοφονία του Καντάφι.
Για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Λιβύης πρωταρχικό ρόλο διαδραμάτισε η “δικαιωματική αριστερά“.
Στην Ελλάδα –εκτός από την παραδοσιακή δεξιά και τη “σοσιαλδημοκρατία” του “μεταρρυθμισμένου κι εκσυγχρονισμένου” πρώην ΠΑΣΟΚ-, πρωταγωνιστεί η αυτό-αποκαλούμενη “ριζοσπαστική αριστερά”:
24 Φλεβάρη 2011:
“Το λουτρό αίματος συνεχίζεται στη Λιβύη απο το δικτατορικό καθεστώς Καντάφι, το ΝΑΤΟ και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις καραδοκούν…
Δήλωση Κώστα Ήσυχου, μέλους της Π.Γ. του ΣΥΝ, υπεύθυνου για την εξωτ. πολιτική και άμυνα
Καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την άγρια δολοφονία του λαού της Λιβύης. Χιλιάδες οι νεκροί, οι αγνοούμενοι και οι τραυματίες, από την βάρβαρη καταστολή του δικτατορικού καθεστώτος στην Λιβύη…“, με τη κατάλληλη επένδυση από γαρνιτούρα “αντιιμπεριαλιστικών” κορωνών για να υπάρχει η δήθεν διαφοροποίηση των ισαποστάκηδων.
Ένας απόλυτος συντονισμός με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, όπως ακριβώς λίγο αργότερα (Αύγουστος 2011) με την υποστήριξη των δολοφόνων Νατοϊκών μισθοφόρων στη Συρία, ώστε να ανατραπεί ο “αιμοσταγής δικτάτορας Άσαντ“, που άλλωστε μαζί με τον Καντάφι είναι οι πρώτοι στόχοι των ιμπεριαλιστών.
Το απόλυτο άλλοθι; Κοινή με τους ιμπεριαλιστές η αντιμετώπιση των “δικτατόρων” Καντάφι και Άσαντ, αλλά καλό είναι ο πόλεμος να γίνει από τον ΟΗΕ, τη “δημοκρατική” Ευρώπη. Και πριν καν η “δημοκρατική” Ευρώπη επιβάλει φονικό εμπάργκο, το απαιτεί πρώτη η “αριστερά”: “ΤΩΡΑ η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά της δυνάμεις της αντιπολίτευσης…“!
«Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου…»! Αν αυτή η “αριστερά” δεν είναι όπλο του υπερεθνικού κεφαλαίου, τότε ποια είναι τα όπλα του ιμπεριαλισμού;
Προσφάτως, δυστυχώς κι η καθεστηκυία “αριστερά” ενσωματώθηκε και συνέπραξε με το διευθυντήριο: ΚΚΕ-Συριζα «ήλθαν εἰς ἀῤῥαβῶνα κοινωνίαν» με κουμπάρους τα… «ανοικτά σύνορα»;
Το απαραίτητο άλλοθι, η αναγκαία γαρνιτούρα, ο φερετζές που θα φορεθεί πάρα πολύ ενόψει ευρωεκλογών: η άνοδος της “ακροδεξιάς“, ο Ορμπάν, η “ρατσιστική, εθνικιστική, ξενόφοβη, ομόφοβη, ακροδεξιά…” νέα ιταλική κυβέρνηση, όπως επισημαίνει εύστοχα κι αποδομεί η Γεωργία Γκαρδαλίνου: “Οφειλόμενη” απάντηση στην “iskra”… κύριο Μακρίδη”
Παντού στην “μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια” του 4ου Ράιχ, η ίδια ταυτόσημη στάση της “δικαιωματικής ριζοσπαστικής αριστεράς“, πάντα στην κατεύθυνση της πολιτικής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μάλιστα στην “ευρωπαϊκή αριστερά” δεν έχουν καν τις αναστολές της εγχώριας “αριστεράς”, ώστε να παίρνουν ίσες αποστάσεις με τους ιμπεριαλιστές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο ηγέτης της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Ζαν Λυκ Μελανσόν (Κι όμως… ο Jean-Luc Melenchon είναι ένας Τσίπρας!).
Τι θα μπορούσε να πει ο “αριστερός” Μελανσόν για τη Λιβύη, για τις 14 Αφρικανικές χώρες που υποχρεώνονται από τη “δημοκρατική” Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…, όταν πρέπει να διαβεβαιώνει τη γαλλική πολεμική βιομηχανία με τα υπερκέρδη από τις πωλήσεις όπλων στη Μέση Ανατολή και την Τουρκία, πως αυτός θα συνεχίσει να διεκδικεί “πίτα” των γεωστρατηγικών αλλαγών στη Μέση Ανατολή, “δικαιωματικά” για τους “σοσιαλιστές” και τη γαλλική δεξιά, μιας και ήταν κυρίαρχη αποικιοκρατική δύναμη στη Συρία;
Στη γειτονική Ιταλία ο Pier Luigi Bersani, o προερχόμενος από την πιο επαναστατική κομμουνιστική οργάνωση της Ιταλίας (Autonomia Operaia) της στρατευμένης κι ένοπλης αντιφασιστικής δράσης της δεκαετίας του ’70, μετέπειτα ο ηγέτης της κυβερνητικής “αριστεράς” –σήμερα διαχώρισε τη θέση του από τον Renzi και φτιάχνει σε “αριστερές¨βάσεις νέο κόμμα-, αντιγράφει στην κυριολεξία τον κύριο Ήσυχο και δεν μασάει τα λόγια του –ή μήπως υπάρχει μια οδηγία Στέιτ Ντιπάρτμεντ;– στις 20 Μάρτη 2011:
“Η επέμβαση στη Λιβύη είναι αναγκαία και νόμιμη. Είναι αναγκαία για να εμποδιστεί η σφαγή αθώων πολιτών που εξεγέρθηκαν εναντίον του Καντάφι, του οποίου η προπαγάνδα αποκαλεί έντομα και ποντίκια. Είναι νόμιμη γιατί είναι σύμφωνη με ψηφίσματα του ΟΗΕ, των ΗΠΑ και του Αραβικού Συνδέσμου. Ο Καντάφι να αποσύρει τις δυνάμεις του στα στρατόπεδα και να υπάρξει εκεχειρία”
Έχει χαθεί κάθε αξιοπρέπεια στην σημερινή “αριστερά“. Χάθηκε η δυνατότητα διάκρισης κι εντοπισμού της ολοφάνερης κύριας ανίθεσης, αγνοείται επί τούτου και σε διατεταγμένη υπηρεσία: 4ο Ράιχ (ΟΗΕ, Ε.Ε., ΜΜΕ, ΜΚΟ)… η ανάσταση του ναζισμού & φασισμού!
Ο φίλος Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi (Οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να διδαχθούν πως δεν πρέπει να πιστεύουν στα ΜΜΕ), κομμουνιστής γέννημα θρέμμα, τα λέει όλα στο άρθρο του (13 Σεπτέμβρη 2018, ελπίζοντας να το μεταφράσουμε): Questa sinistra al popolo non serve più (Αυτή η αριστερά δεν είναι πλέον χρήσιμη στο λαό)
