Διαβάστε τα παρακάτω με δική σας ευθύνη .
Μοιάζει σαν να κοιμάσαι , όμως έχεις πλήρη συνείδηση απέναντι στον ¨υπνωτιστή σου¨ και υπακούεις μόνο σ’ αυτόν, αφού , αυτός σου ¨δίνει¨ όλα όσα γνωρίζεις για τον κόσμο . Ταυτόχρονα όμως είσαι αποστασιοποιημένος από την πλήρη και πραγματική εικόνα του κόσμου , έχεις εστιάσει σε μια δοσμένη σ εσένα οπτική που έχει εγκλωβίσει την λογική σου και σου αφήνει μόνο ένα περιθώριο σκόπιμα .. να είσαι σε θέση να εξερευνήσει τον εαυτό του.
Διατηρείς και τις συνειδητές και τις ασυνείδητες πνευματικές σου δραστηριότητες, αλλά ξεχωριστά τις μεν από τις δε , ώστε , να βρίσκεσαι εκεί που θέλουν … ανάμεσά τους . Λειτουργείς με την λογική που σου είπαν ότι ισχύει , που σου έμαθαν και που σου έδωσαν να ανακαλύψεις , ενώ κάπου – κάπου σε ¨αφήνουν ¨να αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς από μακριά όσα βιώνεις . Έτσι , ορίζεις την συνείδησή σου που με την σειρά της προσπαθεί να ορίσει τις επιλογές σου .
Με τον τρόπο αυτό σε κάνουν να νιώθεις πιο δυνατό μια και βλέπεις ότι επιβάλλεσαι στον εαυτό σου, ανακουφίζεσαι από τον πόνο, ξεχνάς για λίγο την απόγνωση , γελάς της δυστυχίας , αντιμετωπίζεις εθισμούς και εμμονές , μια και μπορείς να φτάσεις στο υποσυνείδητο σου και να χτυπήσεις το πρόβλημα σου στη ρίζα του … αλλά , όλα αυτά μεταξύ εσένα και του εαυτού σου .
Αν κατά λάθος ή κάποια στιγμή ξυπνήσεις θα δεις θολά τις καταστάσεις και την πραγματικότητα , θα δεις μια αδιανόητη πολυπλοκότητα , λογικές και μηχανισμούς άγνωστους σε εσένα . Έτσι , μην μπορώντας να κατανοήσεις ότι ΑΥΤΟ είναι η δομή της αληθινής πραγματικότητας , θα επιλέξεις να μην χάσεις τα λογικά σου , δηλαδή , θα επιλέξεις να ξαναμπείς στον κόσμο σου , έχοντας νιώσει φόβο και ανασφάλεια .
Αυτόν ακριβώς τον φόβος , αυτήν ακριβώς την ανασφάλεια πρέπει να υπερβούμε για να βρεθούμε στην πραγματικότητα …. ατομικά , ως κοινωνία , σαν λαός .
