Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Η νέα έρευνα της PULSE RC αποτυπώνει μια κοινωνία εξαντλημένη — και μια Κυβέρνηση που απαντά με κουπόνια. Οι μικρομεσαίοι περιμένουν πράξεις, όχι δημοσκοπικά εργαλεία. Και το ΠΑΣΟΚ, μέσα σε όλα αυτά, καλείται να αποδείξει αν είναι πραγματικά στην πλευρά τους.
Η νέα έρευνα της PULSE RC, σε δείγμα 832 ενηλίκων της Περιφέρειας Αττικής (14-20 Ιουλίου 2026), δεν αφήνει περιθώρια εφησυχασμού. Παρότι η γεωγραφική της εμβέλεια περιορίζεται στην Αττική, η εικόνα που σκιαγραφεί αποτυπώνει με μεγάλη ακρίβεια το κλίμα που επικρατεί σε ολόκληρη τη χώρα: μια κοινωνία που παλεύει καθημερινά με το κόστος ζωής, χωρίς να βλέπει φως στο τούνελ.
Το 83% δεν αντέχει άλλο την ακρίβεια…
Το πιο εντυπωσιακό – και ταυτόχρονα πιο ανησυχητικό – εύρημα είναι πως το 83% των πολιτών της Αττικής θεωρεί “πολύ” ή “αρκετά” σοβαρό πρόβλημα τις αυξήσεις των τιμών και την ακρίβεια γενικότερα.
Δεν πρόκειται για μια αφηρημένη ανησυχία. Είναι καθημερινό βίωμα. Το 63% δηλώνει ότι το μεγαλύτερο βάρος το αισθάνεται στα βασικά αγαθά: φαγητό, τρόφιμα, ποτά, ψώνια στο σουπερμάρκετ. Η διατροφή – το πιο στοιχειώδες αγαθό επιβίωσης – έχει μετατραπεί σε πεδίο καθημερινής οικονομικής μάχης για την πλειονότητα των ελληνικών νοικοκυριών.
Δεν προκαλεί λοιπόν εντύπωση ότι το 61% των πολιτών αντιμετωπίζει απαισιόδοξα την πορεία της ελληνικής οικονομίας τους επόμενους μήνες, έναντι μόλις 36% που διατηρεί αισιοδοξία. Η ψαλίδα αυτή δεν είναι απλώς ένα δημοσκοπικό εύρημα. Είναι ψήφος δυσπιστίας προς μια Κυβέρνηση που εδώ και χρόνια υπόσχεται “ανάπτυξη” και “ανάκαμψη”, ενώ ο πολίτης βλέπει το πορτοφόλι του να αδειάζει.
Η κόπωση αυτή μεταφράζεται και σε κάτι πιο απτό: μισοί πολίτες της Αττικής (50%, αθροίζοντας το 26% που θα κάνει λιγότερες μέρες διακοπές και το 24% που δεν θα πάει καθόλου) αναγκάζονται φέτος να περικόψουν ή να ακυρώσουν εντελώς τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Κύριος λόγος, σε ποσοστό 66%, οι οικονομικές δυσκολίες. Η καλοκαιρινή ξεκούραση, δικαίωμα και όχι πολυτέλεια, γίνεται προνόμιο ολοένα και λιγότερων.
Η εικόνα αυτή έρχεται να προστεθεί σε όσα έχει ήδη καταγράψει το Egerssi.gr για την οικονομική και κοινωνική πίεση που συσσωρεύεται στην Αθήνα.
Ένα αίτημα με σαφή πλειοψηφία: Μείωση ΦΠΑ και ΕΦΚ…
Απέναντι σε αυτό το τοπίο, η απάντηση των πολιτών είναι ξεκάθαρη: το 83% τάσσεται θετικά (58% «σίγουρα» και 25% «μάλλον») στο ενδεχόμενο μείωσης του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, ως μέτρο ανακούφισης από τις τιμές. Πρόκειται για μια σχεδόν οριζόντια κοινωνική συναίνεση, που η Κυβέρνηση συνεχίζει να αγνοεί συστηματικά, προτιμώντας βραχύβια και αποσπασματικά μέτρα αντί μιας ουσιαστικής φορολογικής ανακούφισης.
“Πόσο κάνει”: Μια εφαρμογή που δεν έπεισε…
Χαρακτηριστική της αποστασιοποίησης ανάμεσα στην κυβερνητική αφήγηση και στην πραγματικότητα είναι η αποτίμηση της πλατφόρμας “πόσο κάνει”, του εργαλείου που παρουσιάστηκε πρόσφατα για τη σύγκριση τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες. Το 49% των πολιτών την αξιολογεί αρνητικά, έναντι μόλις 32% που τη βλέπει θετικά. Μια ακόμη ψηφιακή βιτρίνα, που δεν άγγιξε την ουσία του προβλήματος: την ίδια την ακρίβεια.
Επιδόματα εγκρίνονται — αλλά με ένα μεγάλο “δεν αρκούν”…
Ίσως το πιο αποκαλυπτικό εύρημα της έρευνας είναι αυτό που αφορά τα επιδόματα προς τις ευάλωτες οικονομικά ομάδες. Η πλειονότητα των πολιτών (59%) αναγνωρίζει ότι η καταβολή επιδομάτων σε χαμηλοσυνταξιούχους, οικογένειες με παιδιά και ευάλωτα νοικοκυριά κινείται “σε σωστή κατεύθυνση”. Όμως εδώ κρύβεται η πικρή αλήθεια: από αυτό το 59%, οι περισσότεροι (51%) κρίνουν πως τα επιδόματα “δεν αρκούν”. Με απλά λόγια, οι πολίτες αναγνωρίζουν την πρόθεση, αλλά καταδικάζουν την ουσία. Η Ελλάδα του 2026 έχει φτάσει να ζει με επιδόματα που δεν φτάνουν —γιατί το οικονομικό πρόβλημα της χώρας δεν λύνεται με κουπόνια, δεν λύνεται με έκτακτες παροχές που έρχονται και παρέρχονται. Λύνεται με διαρθρωτικές πολιτικές, με μείωση της φορολογίας στην πηγή, με πραγματική ενίσχυση του εισοδήματος. Όσο η Κυβέρνηση επιμένει στη λογική του “δίνω για να μη φανεί ότι δεν κάνω τίποτα”, τόσο η ψαλίδα ανάμεσα στην ανακούφιση και στην πραγματική ανάγκη θα μεγαλώνει.
Οι μικρομεσαίοι: Η ραχοκοκαλιά που λυγίζει…
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, υπάρχει μια κατηγορία πολιτών που πληρώνει διπλό τίμημα: οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες και επαγγελματίες, η πραγματική ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Ένα ζήτημα που το Egerssi.gr έχει αναδείξει επανειλημμένα, καταγράφοντας την πίεση που υφίσταται η ελληνική μικρομεσαία τάξη. Η ίδια η έρευνα καταγράφει ότι το 25% των αυτοαπασχολούμενων έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο, ενώ οι Αυτοαπασχολούμενοι αποτιμούν σχεδόν όλα τα ζητήματα – από την ακρίβεια μέχρι την οικονομική πορεία της χώρας – με μεγαλύτερη αυστηρότητα και ανησυχία από τον γενικό πληθυσμό. Χρόνια σκληρής φορολόγησης, τεκμαρτού προσδιορισμού εισοδημάτων, υπέρογκου μη μισθολογικού κόστους και γραφειοκρατικής ασφυξίας έχουν φέρει τον κλάδο στα όριά του.
Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ: Μια διαφορετική πρόταση…
Μέσα σε αυτό το τοπίο ασφυξίας, το πρόγραμμα που έχει καταθέσει το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής για τους μικρομεσαίους ξεχωρίζει για τη συγκεκριμένη και ρεαλιστική του στόχευση. Ρύθμιση έως 120 δόσεων για οφειλές προς Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία με γενναία διαγραφή προσαυξήσεων, επαναφορά της προστασίας της πρώτης κατοικίας, θεσμοθέτηση ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού, ενίσχυση της χρηματοδότησης μέσω ενός ισχυρού Ομίλου Αναπτυξιακής Τράπεζας, αύξηση του ορίου απαλλαγής από τον ΦΠΑ στις 20.000 ευρώ, πλήρης κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης και του τέλους επιτηδεύματος, επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ένα πρόγραμμα που, αν εφαρμοστεί με συνέπεια, μπορεί πράγματι να δώσει ανάσα στην αγωνιούσα μεσαία τάξη.
Στη Γραμματεία του Τομέα Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων του ΠΑΣΟΚ, αξίζει να σημειωθεί η παρουσία του Μαρουσιώτη Ευστάθιου Καρυδάκη, ο οποίος με σοβαρότητα και γνώση των πραγματικών προβλημάτων της αγοράς συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας πολιτικής πρότασης που δεν μένει σε γενικόλογες διακηρύξεις, αλλά κατεβαίνει στα προβλήματα του καθημερινού επαγγελματία και επιχειρηματία.

Χριστοδουλάκης: Ποιος θα διεκδικήσει τα δίκαια των μικρομεσαίων;
Όσο, όμως, το ΠΑΣΟΚ καταθέτει προτάσεις υπέρ των μικρομεσαίων, δεν μπορεί να προσπερνά σιωπηλά ερωτήματα που αφορούν στελέχη της ίδιας του της Παράταξης. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας “Δημοκρατία”, η οικογενειακή επιχείρηση του Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Μανώλη Χριστοδουλάκη, η DATAMED, φέρεται να έχει εισπράξει πάνω από εννέα εκατομμύρια ευρώ μέσα στα επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, σε μεγάλο βαθμό μέσω απευθείας αναθέσεων και διαδικασιών διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση. Στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας φέρονται να μετέχουν ο πατέρας και ο αδελφός του Βουλευτή, ενώ η τελευταία καταγεγραμμένη σύμβαση, με την ΗΔΙΚΑ του Υπουργείου Υγείας, έφτασε τον περασμένο Ιούνιο τα 1.894.868 ευρώ.
Ο κ. Χριστοδουλάκης απάντησε κάνοντας λόγο για στοχοποίηση και “στημένο δημοσίευμα”, παραπέμποντας στην επίσημη ανακοίνωση της εταιρείας.
Ανεξάρτητα, όμως, από τη νομική διάσταση της υπόθεσης, το πολιτικό ερώτημα παραμένει ολοζώντανο: Πώς μπορεί ένας Βουλευτής, του οποίου η οικογενειακή επιχείρηση χρηματοδοτείται τόσο γενναιόδωρα από την ίδια την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, να παρουσιάζεται αύριο ως υπερασπιστής των μικρομεσαίων και της μεσαίας τάξης απέναντι σε αυτή ακριβώς την Κυβέρνηση;
Πώς θα διεκδικήσει ο κ. Χριστοδουλάκης τα δίκαια των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, όταν η δική του οικογενειακή επιχείρηση έχει γίνει – ίσως άθελά του, ίσως όχι – Κεφάλαιο και όχι αντίπαλος του κατεστημένου που το ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι πολεμά;
Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να μιλά για δικαιοσύνη προς τους μικρομεσαίους με το ένα χέρι, ενώ με το άλλο ανέχεται σιωπηλά υποθέσεις που θολώνουν ακριβώς αυτή την αφήγηση.
Και όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία οι εσωκομματικές ισορροπίες στο ΠΑΣΟΚ βρίσκονται ήδη στο μικροσκόπιο, όπως έχει αναλύσει πρόσφατα το Egerssi.gr
Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης να πάρει σκληρές αποφάσεις, ώστε το κόμμα να βγει επιτέλους από το δημοσκοπικό τέλμα στο οποίο βρίσκεται εγκλωβισμένο;
Η στιγμή αυτή δεν επιδέχεται μισές λύσεις. Είναι η ώρα που το ΠΑΣΟΚ, ή θα εκτιναχθεί, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι στέκεται πραγματικά και ουσιαστικά στο πλευρό της Μεσαίας τάξης και των Μικρομεσαίων, ή θα καταποντιστεί μια για πάντα, παρασυρόμενο από τις σκιές και τις αντιφάσεις του.
Οψόμεθα!!






