Το πολιτικό φιάσκο
Η αμφιλεγόμενη απαγόρευση των social media για εφήβους στην Αυστραλία εξελίσσεται σε πολιτικό φιάσκο. Έξι μήνες μετά την εφαρμογή του νόμου, μια μελέτη δείχνει ότι περίπου το 85% των 12-15 ετών συνεχίζουν να χρησιμοποιούν social media . Αντί να επανεξετάσει το αποτυχημένο μοντέλο, η κυβέρνηση απαντά με αυστηρότερες ποινές, περισσότερη παρακολούθηση και περαιτέρω επέκταση του κρατικού ελέγχου .
Μια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο British Medical Journal με 408 εφήβους καταλήγει σε ένα απογοητευτικό συμπέρασμα: η απαγόρευση δεν κρατά τους περισσότερους ανηλίκους μακριά από το Instagram, το TikTok ή το Snapchat . Η παράκαμψη του συστήματος είναι συχνά εκπληκτικά απλή: οι έφηβοι χρησιμοποιούν λογαριασμούς των γονιών τους ή μεγαλύτερων αδελφών, ή εξαπατούν τον έλεγχο ηλικίας με απλά κόλπα .
Η απάντηση της κυβέρνησης – Πρόστιμα, επιτήρηση και βιομετρικά δεδομένα
Αντί να αμφισβητήσει την αποτελεσματικότητα του νόμου, η Καμπέρα σκληραίνει τη στάση της. Ο πρωθυπουργός Anthony Albanese ανακοίνωσε ότι τα ανώτατα πρόστιμα για τις εταιρείες τεχνολογίας θα διπλασιαστούν από 49,5 σε 99 εκατομμύρια δολάρια Αυστραλίας . Ταυτόχρονα, οι εξουσίες της εποπτικής αρχής του διαδικτύου, του eSafety Commissioner, θα επεκταθούν σημαντικά.
Η αρχή θα μπορεί στο μέλλον να ζητά περισσότερες πληροφορίες από πλατφόρμες, καταστήματα εφαρμογών και ακόμη και παρόχους ψηφιακών ταυτοτήτων . Έτσι, αναπτύσσεται ένα σύστημα ελέγχου που ξεπερνά κατά πολύ την αρχική προστασία των παιδιών.
Η μετατόπιση της ατζέντας – Από την προστασία των παιδιών στον ψηφιακό έλεγχο
Ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες είναι οι όλο και αυστηρότερες απαιτήσεις για επαλήθευση ηλικίας. Οι πλατφόρμες ωθούνται ουσιαστικά να χρησιμοποιούν σαρώσεις προσώπου και ελέγχους ταυτότητας. Οι επικριτές προειδοποιούν ότι αυτό δημιουργεί μια υποδομή όπου τα βιομετρικά δεδομένα και οι ψηφιακές ταυτότητες γίνονται προϋπόθεση για την πρόσβαση σε κοινωνικά δίκτυα .
Η ειρωνεία είναι ότι ενώ οι έφηβοι συνεχίζουν να παρακάμπτουν τους περιορισμούς, όλο και περισσότερα προσωπικά δεδομένα συλλέγονται και αποθηκεύονται. Το πραγματικό αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής δεν είναι η προστασία των παιδιών, αλλά η δημιουργία μιας μόνιμης υποδομής ψηφιακού ελέγχου.
Η πρόσοψη της προστασίας, η πραγματικότητα του ελέγχου
H περίπτωση της Αυστραλίας είναι η απόδειξη ότι η «προστασία των παιδιών» χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για τον ψηφιακό έλεγχο. Η απαγόρευση απέτυχε να κρατήσει τους εφήβους μακριά από τα social media, αλλά πέτυχε να δημιουργήσει μια υποδομή βιομετρικής επιτήρησης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πολύ περισσότερα.
Η Αυστραλία γίνεται το πιλοτικό πεδίο για ένα μοντέλο που άλλες χώρες θα αντιγράψουν. Η προειδοποίηση είναι σαφής: δεν είναι η προστασία των παιδιών – είναι η προετοιμασία ενός συστήματος ελέγχου.
