Τον Ιανουάριο του 1999 επισκέφτηκα, στην Αθήνα, το «Κέντρο Παράδοσης Φώτη Κόντογλου».
Ο θαυμασμός μου για τον μεγάλο αυτόν Έλληνα οδήγησε τα βήματά μου σε ένα «προσκύνημα» στα άδυτα της εμπνευσμένης δημιουργίας του. Μας υποδέχτηκαν με ευγένεια και σεμνότητα η κόρη του Δέσπω και ο σύζυγός της Γιάννης Μαρτίνος. Είχαν την καλοσύνη να μας ξεναγήσουν και στον 2ο όροφο, όπου ζούσαν. Εκεί θαύμασα από κοντά τις υπέροχες αγιογραφίες του, που συγκινούν κάθε ορθόδοξη ψυχή. Τα συναισθήματα έντονα και δύσκολο να περιγραφούν.
Η ματιά μου έπεσε στο ευαγγέλιο και τον σταυρό, που όπως μας είπαν, έφερε μέσα σε μία βάρκα καθώς και την θαυματουργή εικόνα της Αγίας Παρασκευής από το μοναστήρι της Αγίας, στην εθνική καταστροφή του 1922, για να μη τα βεβηλώσουν οι Τούρκοι. Δίπλα υπήρχε μια εντυπωσιακή βασιλόπιτα με τη σφραγίδα που βάζουμε στα πρόσφορα.
Ήταν παραδοσιακή συνταγή από την πατρίδα τους, το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Σήμερα που ήρθαν στη μνήμη μου οι όμορφες αυτές στιγμές, σκέφτηκα να τη δώσω σε όλους αυτούς που αγαπούν τις παραδόσεις του λαού μας.
