Του Αργύρη Σιδέρη
Αηδία και ξέρασμα έχουν καταντήσει οι τάχα μου … λυπημένοι με το προσφυγικό δράμα των ανθρώπων που πνίγονται σαν πεταμένα γατιά στο Αιγαίο μας. Στρογγυλά τραπέζια, φόρουμ, επαφές, αποφάσεις της πλάκας και στην … ταμπακιέρα ΟΥΔΕΙΣ. Κάθε ώρα που μιλάνε μεταξύ τους οι παγκόσμιοι κυνικοί φονιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι, στα γνωστά σε ΟΛΟΥΣ παράλια της Τουρκίας στοιβάζονται σε πολυήμερες ουρές, πεινασμένοι, βρώμικοι, ταλαιπωρημενοι γέροντες παιδιά και γυναίκες για να περάσουν …. απέναντι και ΓΙΑΤΙ; Οι περισσότεροι εγκατέλειψαν τις εστίες τους φοβούμενοι για τις ζωές αυτών και της οικογένειάς τους και πάνε ΠΟΥ και ΠΩΣ; Βασικά στην Ελλάδα και μετά στην Ευρώπη. Υπάρχουν λύσεις για να μην πνίγονται αυτοί οι συνάνθρωποι; Βεβαιότατα…
Α) Ρίχνουμε τους φράκτες, καταργούμε κάθε σύνορο να πηγαίνει όποιος θέλει, όπου θέλει, θα πείτε υπάρχει το “ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2” ε, ΚΑΙ; σάμπως λειτουργεί εκτός του να δίνει λεφτά στους διακινητές ανθρώπων;
Β) Ξέρουμε ΟΛΟΙ τον τόπο επιβίβασης και τον προορισμό των προσφύγων. Απο τα παράλια της Τουρκίας , μέσω Αιγαίου στα κοντινά νησιά μας. Αφού είμαστε τόσο ..πονετικοί και φιλάνθρωποι και κλαίμε ως κροκόδειλοι για κάθε πνιγμένο, απλά ΔΕΝ τους αφήνουμε να μπούν στα φουσκωτά παίζοντας τη ζωή τους 50%-50%, πάμε ΕΚΕΙ, τους φέρνουμε Ελλάδα, αφού όσοι ζήσουν ΑΥΤΟ κάνουν, τους φιλοξενούμε για λίγο, τους δίνουμε τα ανάλογα χαρτιά με τάξη και άντε στο καλό.
Η λύση Γ) είναι η καλύτερη. ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕ τα αίτια της φυγής αυτών των ανθρώπων απο τα σπίτια και τις πατρίδες τους. Ποια είναι τα συνήθη αίτια; Μα οι ΠΟΛΕΜΟΙ. Απλή είπα και καλύτερη; Για εμάς τους απλούς ανθρώπους έτσι είναι. Όμως για ΟΛΟΥΣ αυτούς τους παγκόσμιους φονιάδες τα πνιγμένα μωρά είναι η τρυφερή τροφή στα άπληστα σαγόνια τους και στις αχόρταγες – απύλωτες τσέπες τους. Μια ευχή μόνο, ο ΘΕΟΣ μαζί με όσους παλεύουν για ενα καλύτερο αύριο, και γι αυτούς στις εμπόλεμες περιοχές και για ΟΛΟΥΣ εμάς που αν δεν είμαστε ακόμα πρόσφυγες – μετανάστες μας σπρώχνουν ΒΙΑΙΑ πρός τα κεί.
