VLADIMIR PROKHVATILOV
Ο όρος ” τεκτονικό όπλο “και το συνώνυμό του” σεισμικό όπλο ” τέθηκε σε κυκλοφορία το 1992 από το αντίστοιχο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ Α.Νικολάεφ, ο οποίος το όρισε ως κάτι ικανό να μην έχει καταστροφικό σεισμό χρησιμοποιώντας τη συσσωρευμένη τεκτονική του ενέργεια. υπεδάφους.
Τα πρώτα πειράματα για την ανάπτυξη τεκτονικών όπλων πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Β ‘ Παγκοσμίου Πολέμου στη Νέα Ζηλανδία, όταν το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ξεκίνησε το έργο Seal. Στην αποκάλυψη του Ιωάννη του Θεολόγου, οι άγγελοι σκίζουν τις σφραγίδες από τους παπύρους, προκαλώντας την αποκάλυψη…
Η ιδέα του έργου γεννήθηκε το 1943 από έναν Αμερικανό αξιωματικό Ε.Α. Γκίμψον. Παρατηρώντας το έργο των τμημάτων μηχανικής που χρησιμοποίησαν εκρηκτικά φορτία για υποβρύχια εργασία, παρατήρησε ότι σχηματίστηκαν ισχυρά κύματα. Ο Γκίμπσον πρότεινε ότι με την έκρηξη ενός ισχυρού φορτίου κάτω από το νερό, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα γιγαντιαίο καταστροφικό κύμα, συγκρίσιμο σε ισχύ με ένα φυσικό τσουνάμι.
Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ ενδιαφέρθηκε για την ιδέα, θεωρώντας την εναλλακτική λύση στην ατομική βόμβα. Το έργο υποστηρίχθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας, η οποία παρείχε έναν χώρο δοκιμών για υποβρύχια εργασία.
Το 1944, υπό την ηγεσία του καθηγητή της Νέας Ζηλανδίας Thomas Leachey, η λεγόμενη «βόμβα τσουνάμι» δοκιμάστηκε στα νησιά κοντά στη Νέα Καληδονία. Σε επτά μήνες, πραγματοποιήθηκαν 3.700 δοκιμαστικές εκρήξεις χαμηλής ισχύος. Οι δοκιμές έδειξαν ότι η ταυτόχρονη έκρηξη αρκετών εκρηκτικών φορτίων με ισοδύναμο ΤΝΤ δύο κιλοτόνων, τοποθετημένο στα πυθμένα του ωκεανού σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων από την ακτή, μπορεί να δημιουργήσει ένα καταστροφικό κύμα.
Το Seal σχεδιάστηκε να χρησιμοποιήσει την αυτοκρατορική του στρατού, αλλά οι ατομικές βόμβες “Kid” και “Fat Man” αναπτύχθηκαν γρηγορότερα και, με προκαταρκτικούς υπολογισμούς του αμερικανικού έργου, αποδείχθηκαν πιο αποτελεσματικές.
Σύμφωνα με το αιγυπτιακό περιοδικό Al Osboa, ο σεισμός και το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό τον Δεκέμβριο του 2004 προκλήθηκαν από μια «βόμβα τσουνάμι» που πυροδοτήθηκε από τον αμερικανικό και ισραηλινό στρατό.
Το 2011, ένα καταστροφικό τσουνάμι στην Ιαπωνία προκάλεσε καταστροφικό ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα-1. Λίγο μετά από αυτό το ατύχημα, ο επικεφαλής ενός από τα τμήματα του ρωσικού Γενικού Επιτελείου, συνταγματάρχης Sergei Ustyugov, σε μια συνομιλία μαζί μου εξέφρασε την άποψη ότι το γιγαντιαίο τσουνάμι προκλήθηκε από τα τεκτονικά σημεία του Αμερικανικού Στρατού. Το 2013, μια μελέτη του ανεξάρτητου δημοσιογράφου Τζιμ Στόουν διανεμήθηκε στα κοινωνικά δίκτυα των ΗΠΑ, στην οποία ισχυρίστηκε ότι η έκρηξη μιας «βόμβας τσουνάμι» οργανώθηκε από τους Ισραηλινούς προκειμένου να αποτραπεί η Ιαπωνία να προμηθεύσει εμπλουτισμένο ουράνιο στον Ιράν.
Μια έμμεση επιβεβαίωση αυτών των εκδόσεων μπορεί να είναι η δήλωση του ιδιοκτήτη του πυρηνικού σταθμού της Tokyo Energy Company (TEPCO) ότι η πιθανότητα ενός τσουνάμι αυτής της κλίμακας υπερβαίνει το πεδίο των εύλογων υποθέσεων.
Υπάρχουν δύο μυστικά σοβιετικά προγράμματα “Vulkan” και “Mercury-18”. ξεκίνησε τα πρώτα πειράματα σε χώρο υγειονομικής ταφής 50 χιλιόμετρα από την πόλη Μπατκέν στην Κιργιζική ΣΣΔ Η τελευταία δοκιμή στο πλαίσιο του προγράμματος Vulcan πραγματοποιήθηκε το 1992.
Ο Roger Clark, καθηγητής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Leeds, σε μια δημοσίευση στο περιοδικό Nature (1996), αξιολογώντας αναφορές εφημερίδων σχετικά με τα σοβιετικά προγράμματα Mercury και Vulcan με στόχο την ανάπτυξη τεκτονικών όπλων ικανών να προκαλέσουν σεισμούς σε μεγάλη απόσταση χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, σημείωσε ότι δεν το θεωρούσε αδύνατο, αλλά η δημιουργία τέτοιων συσκευών είναι εξαιρετικά απίθανη. Σύμφωνα με μια δημοσίευση στο Nature, αυτά τα προγράμματα ήταν γνωστά στους δυτικούς γεωφυσικούς.
Σύμφωνα με ειδικούς του ρωσικού αναλυτικού κέντρου στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων, και τα δύο σοβιετικά προγράμματα για την ανάπτυξη τεκτονικών όπλων δεν απέδωσαν κανένα αποτέλεσμα. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, τα προγράμματα αυτά έκλεισαν.
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο ειρηνευτικών προβλημάτων της Στοκχόλμης (SIPRI), η ανάπτυξη τεκτονικών όπλων βρίσκεται σε εξέλιξη στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, το Ισραήλ και τη Βραζιλία.
Το 2005, το Πεντάγωνο ξεκίνησε το πρόγραμμα Robust Nuclear Earth Penetrator (RNEP) για την κατασκευή σεισμικών πυρηνικών βομβών.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, σήμερα υπάρχουν περίπου 100 πιθανοί στρατηγικοί στόχοι παγκοσμίως για πυρηνικές κεφαλές που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος RNEP. Η συντριπτική τους πλειοψηφία βρίσκεται σε βάθη που δεν υπερβαίνουν τα 250 μέτρα από την επιφάνεια της γης. Οι πυρηνικοί “διεισδυτές” θα μπορούν να διεισδύσουν έως και 100 αργιλώδους εδάφους και έως 12 μέτρα βραχώδους εδάφους μεσαίας αντοχής και να καταργήσουν τους υπόγειους στόχους λόγω της ασύγκριτης ισχύος τους με συμβατικά πυρομαχικά υψηλής εκρηκτικής ισχύος.
Το σεισμικό έργο βασίστηκε στην ανάπτυξη του Βρετανού μηχανικού Barnes Wallace, ο οποίος διαπίστωσε ότι κατά τη διάρκεια μιας υπόγειας έκρηξης, το έδαφος συμπεριφέρεται σαν ένα ασυμπίεστο υγρό και το κρουστικό κύμα σε αυτό εξαπλώνεται σε μεγάλη απόσταση, προκαλώντας τοπικές σεισμικές δονήσεις.
Τα αποτελέσματα των εξελίξεων θα έπρεπε να είναι έτοιμα μέχρι το 2010. Είναι τυχαίο ότι στις 12 Ιανουαρίου 2010 σημειώθηκε καταστροφικός σεισμός στην Αϊτή, καταστρέφοντας την υποδομή της χώρας κατά 90% και σκοτώνοντας 230 χιλιάδες ανθρώπους, και έναν χρόνο αργότερα, τον Μάρτιο του 2011, ένα τσουνάμι έπληξε το ιαπωνικό νησί Χονσού και σημειώθηκε σεισμός 9 σημείων που κατέστρεψε τον πυρηνικό σταθμό Φουκουσίμα-1, είναι ρητορικό ερώτημα. Ο επικεφαλής της υπηρεσίας ελέγχου διαστημικών αντικειμένων, στρατηγός του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Κίνας Ζου Τσενχέο, δήλωσε κάποτε ότι ο σεισμός στο Σιτσουάν και οι ανώμαλες βροχοπτώσεις που προκάλεσαν τεράστιες καταστροφές το 2008 ήταν το αποτέλεσμα του μυστικού στρατιωτικού προγράμματος των Πενταγών. δύναμης».
Είναι επίσης δυνατό να προκληθεί τεχνητός σεισμός χρησιμοποιώντας μαγνητοϋδροδυναμικές γεννήτριες (MHD) (οι προτάσεις του Ikram Kerimov βασίστηκαν σε αυτό). Η έκθεση του Ρωσικού Κέντρου επιστημονικών πληροφοριών από το 2003 ανέφερε: “οι εκκινήσεις της γεννήτριας MHD στο χώρο δοκιμών του Μπισκέκ (Κιργιζιστάν) προκάλεσαν στατιστικά σημαντική αύξηση της ροής των τοπικών σεισμών του Βορείου Τιέν Σαν. Η παρατηρούμενη ενεργοποίηση της σεισμικότητας δεν σχετίζεται με την επίδραση εξωτερικών παραγόντων όπως απομακρυσμένοι σεισμοί, υπόγειες πυρηνικές εκρήξεις, γεωμαγνητικές καταιγίδες, δραστηριότητα καταιγίδας της ατμόσφαιρας κ. λπ. Η επίδραση των ηλεκτρομαγνητικών παλμών προκαλεί πολύπλοκες χωροχρονικές αλλαγές στο σεισμικό καθεστώς, επιταχύνοντας τη συνολική απελευθέρωση ενέργειας που συσσωρεύεται στον φλοιό κατά τη διάρκεια των φυσικών τεκτονικών διεργασιών με τη μορφή των ασθενών σεισμών. Ταυτόχρονα, η ενεργοποίηση της σεισμικότητας και η χωρική ανακατανομή της συμβαίνει μετά τις εκκινήσεις της γεννήτριας MHD με καθυστέρηση αρκετών ημερών».
Λοιπόν, είναι πιθανώς ακόμη πιο εύκολο να διεξαχθεί. δοκιμές πεδίου στην Αφρική παρά στην Αϊτή», γράφει η πύλη του τηλεοπτικού καναλιού Zvezda.
Είναι πιθανό ότι με βάση τις σύγχρονες τεχνολογίες, ο αμερικανικός στρατός κατάφερε να αυξήσει την καταστροφική αποτελεσματικότητα του “σεισμικού όπλου Kerimov” δημιουργώντας σημαντικά πιο ισχυρές γεννήτριες MHD.
Το Πεντάγωνο δεν κρύβει ότι ο στόχος της ανάπτυξης όλων των τύπων γεωφυσικών όπλων είναι η επιθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών να παραμείνουν η κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη.
Φωτογραφία: fb.ru
https://www.fondsk.ru/news/2023/04/11/zachem-amerike-oruzhie-apokalipsisa-58985.html
https://www.tokoutsavaki.net/post/why-does-america-need-the-weapons-of-the-apocalypse
