Ο Θεός δεν επεμβαίνει στις φοβερές αδικίες που συμβαίνουν στην ανθρωπότητα και δεν παρεμποδίζει τον ηθικό της ξεπεσμό για τους ακόλουθους λόγους.
Πρώτον, διότι σέβεται την ανθρώπινη ελευθερία και μας αφήνει να κρίνουμε ελεύθερα τι θα πράξουμε.
Ο Θεός δηλαδή, δημιούργησε τον άνθρωπο με ελεύθερη βούληση, την οποία ποτέ δεν παραβιάζει.
Δεύτερον, διότι εάν ο Θεός φρόντιζε για όλες τις ανθρώπινες ανάγκες και δεν μας άφηνε να αρρωστήσουμε, να πεθάνουμε από τη πείνα, να σκοτώνουμε, να προκαλούμε αιματηρούς πολέμους και να διαπράττουμε αδικίες, τότε θα ήταν άδικο να μας κρίνει στη Δευτέρα Παρουσία.
Παρενέβη ο Θεός, μόνο στις αρχές της ανθρώπινης ιστορίας και έδωσε τις Δέκα Εντολές στον Μωϋσή ώστε να κατευθύνει με οδηγίες τους ανθρώπους στις σωτήριες οδούς και φώτισε τους προφήτες ώστε να προειδοποιούν τους ανθρώπους για τα επερχόμενα δεινά εξαιτίας της αμετανοησίας τους.
Τέλος, έστειλε τον Υιό Του τον Μονογενή, ο Οποίος σταυρώθηκε για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας, να γίνουμε κατά χάριν θεοί-τέκνα του Υψίστου και να απολαμβάνουμε αιωνίως την μακαριότητα της Βασιλείας του Αγίου Τριαδικού Θεού.
Με τις ενέργειές Του αυτές ο Τρισυπόστατος Κύριος της ζωής και του θανάτου, μην αφήνοντας κανέναν άνθρωπο απληροφόρητο και απροειδοποίητο στα θέματα της σωτηρίας του, καθιστά όλους τους αμετανόητους ανθρώπους, αδικαιολόγητους και αναπολόγητους, στη Μέλλουσα Κρίση.
Στη παραβολή του σκληρόκαρδου πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου, μεταξύ άλλων, φανερώνεται και ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός προειδοποιεί και πληροφορεί τους ανθρώπους για τη σωτηρία της ψυχής τους.
Όταν λοιπόν, ο άκαρδος πλούσιος βρέθηκε στον άδη παρακάλεσε τον Αβραάμ να στείλει το Λάζαρο από τον Παράδεισο στη γη για να ειδοποιήσει τα αδέρφια του πλουσίου, ώστε να μετανοήσουν και να μην έχουν τη κατάληξη του αποθανόντος πλουσίου. Όμως, στην άκρως διδακτική αυτή παραβολή, ο Αβραάμ απήντησε στο πλούσιο που βασανιζόταν στη Κόλαση ότι δεν είναι ανάγκη να πάει από τον Παράδεισο στον κόσμο, ο Λάζαρος διότι : “έχουν το Μωϋσή και τους προφήτες” που μιλούν για τη μετά θάνατον ζωή.
Ο πλούσιος αντέτεινε : “αν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς και πάει να κηρύξει, θα μετανοήσουν”.
Ο Αβραάμ απήντησε : “εφόσον δεν πιστεύουν στις Γραφές, ούτε κι αν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς θα τον πιστέψουν”.
Έτσι ο πλούσιος έμεινε στη Κόλαση και ο Λάζαρος στο Παράδεισο. Αμετάβλητη η κατάσταση πέραν του τάφου !
Σύμφωνα με τη παραβολή, υπάρχει μια άλλη απόδειξη, που είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερη από την ανάσταση ενός νεκρού και τη μαρτυρία του για την άλλη ζωή και αυτή είναι η Αγία Γραφή.
Σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής κηρύσσεται η ύπαρξη άλλου κόσμου, πέρα από τον υλικό και φθαρτό τούτο κόσμο. Το κηρύττουν οι πατριάρχες, οι προφήτες, οι απόστολοι. Αλλά κυρίως το κηρύττει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.
Το κηρύττει ο Θεάνθρωπος Θεός που είναι η Αγάπη, η Αλήθεια και η Δικαιοσύνη.
Αν δεν πιστέψουμε στο Χριστό σε ποιον θα πιστέψουμε ;
“Εγώ ειμι η ανάστασις και η ζωή. ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται· και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα”.
“Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια και η ζωή”.
Έλληνες, μετανοείτε !
Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός
