Πολλοί έμειναν έκπληκτοι με την απόφαση του πρωθυπουργού να επιλέξει έναν εν ενεργεία στρατιωτικό για τη θέση του υπουργού εθνικής άμυνας. Από το ξεκίνημα του το ΝΑΤΟ έχει επιβάλλει στα κράτη-μέλη του μία άτυπη μεν ουσιαστικότατη για την ασφάλεια του δε προϋπόθεση: ΜΟΝΟ ΔΕΞΙΟΙ Η ΚΕΝΤΡΩΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΜΥΝΑΣ. Ο βασικός λόγος για αυτόν τον κανόνα είναι ότι αριστερός υπουργός θα μπορούσε να παραδώσει ευαίσθητα μυστικά της συμμαχίας σε εχθρικά προς αυτήν κράτη όπως τη Κίνα,τη Ρωσία ή ακόμα και σε μικρότερη κλίμακα στο Ιράν και τη Βενεζουέλα.
Τα κομμουνιστικά και τα αριστερά κόμματα έχουν παραδοσιακούς δεσμούς με τα παραπάνω κράτη και υπάρχει πάντα η πιθανότητα να παραδώσουν νατοικά μυστικά σε αυτά.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ: ο πρώτος κομμουνιστής πρωθυπουργός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ υπήρξε ο ιταλός πρωθυπουργός Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα που κυβέρνησε την Ιταλία με δύο κυβερνήσεις από το 1998 έως και το 2000. ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΜΥΝΑΣ ΟΡΚΙΣΤΗΚΑΝ ΔΥΟ ΔΕΞΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!
Πρώτος υπουργός ο φιλελεύθερος δεξιός Carlo Scognamiglio (1998-1999) και δεύτερος ο χριστιανοδημοκράτης μετέπειτα πρόεδρος της ιταλικής δημοκρατίας Σέρτζιο Ματαρέλα (1999-2001).Τη περίοδο της κυβέρνησης Ντ’Αλέμα έγιναν οι νατοϊκοί βομβαρδισμοι της Γιουγκοσλαβίας.Όλα αυτά με κομμουνιστή πρωθυπουργό.
ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ : όπως είναι γνωστό η αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα ξεκίνησε το βίο της με τον δεξιό Πάνο Καμμένο ώς υπουργό εθνικής άμυνας ο οποίος είναι και ο μακροβιότερος έλληνας υπουργός άμυνας. Τη σκυτάλη εχθές πήρε ο Ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης που φυσικά δεν είναι ούτε κομμουνιστής ούτε καν «ελαφρά» αριστερός. Έγινε αρχηγός γενικού επιτελείου ναυτικού επί κυβερνήσεως Αντώνη Σαμαρά στις 7 Μαρτίου 2013 και αρχηγός ΓΕΕΘΑ λίγο πρίν τη ορκωμοσία της κυβέρνησης Τσίπρα στις 15 Σεπτεμβρίου 2015.Ξανά λοιπόν όπως και με την Ιταλία έχουμε δεξιούς υπουργούς άμυνας σε αριστερή κυβέρνηση.
Είναι πια εμφανέστατο το μοτίβο των αποκλειστικώς δεξιών-άντε και κεντρώων υπουργών άμυνας σε Νατοϊκά κράτη.
Ευτυχώς ανήκουμε στη Δύση λοιπόν και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό.
