Ο ¨ΑΕΡΟΔΙΑΔΡΟΜΟΣ¨ Ιεροσόλυμα- Τήνος- Άγιον Όρος. 24ωρη περιφρούρηση του ζωτικού μας χώρου.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Λιοπύρι αυτές οι μέρες που πέρασαν.
Στις Δυτικές Κυκλάδες ένα αφυδατωμένο γεροντάκι Λειτουργούσε μέσα στην βραχώδη σπηλιά – Ιερό Ναΐδριο του και παρακαλούσε την ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ της Τήνου να πάρει την ζέστη και το καμίνι των μέσα και των έξω πειρασμών του Έθνους μας.
Όπως μου αφηγήθηκε…
– Νόμισα πως φύσηξε έξω γιατί έγινε ρεύμα αέρος μέσα στο εκκλησάκι και τα κανδήλια στο τέμπλο πήγαιναν πέρα – δώθε.
– Αλλά και εγώ ο ίδιος δέχτηκα την θαλπωρή μιας απρόσμενης δροσιάς.
– Ευχαρίστησα την ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ , αλλά μόλις εξήλθα από το εκκλησάκι – σπηλιά η ζέστη παρέμεινε ανυπόφορη.
– Αποτραβήχτηκα στην διπλανή κάμαρη μου για το μεσονυκτικό και αποκαμωμένος από τον κόπο, μου ήλθε ελαφρύς και γλυκύς ύπνος.
– Μια Λαμπροφορεμένη Πανώρια Γυναίκα στεκόταν απέναντι και λέγοντας μου…
¨ με κάλεσες και ήρθα να σε δροσίσω¨
¨ δεν είσαι ο μόνος που ασφυκτιά ¨
¨ όλη η Ελλάδα είναι ένα καμίνι και οι Έλληνες έγιναν σαν τους ΤΡΕΙΣ ΠΑΙΔΕΣ εν Καμίνω ¨
¨το καθημερινό πέρασμα μου από την Ελλάδα δροσίζει τους Έλληνες¨
¨ ΕΡΧΟΜΕΝΗ από τα Ιεροσόλυμα περνάω από την Τήνο πριν επισκεφτώ το ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ και τα άλλα προσκυνήματα μου στην Ελλάδα . ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ στην Παλαιστίνη επισκέπτομαι την αγαπημένη μου Κύπρο¨
¨ αυτή την διαδρομή μου την γνωρίζω πριν την ΚΟΙΜΗΣΗ μου¨
Αυτή η τελευταία φράση της ΠΑΝΑΓΙΑΣ μας
¨ αυτή την διαδρομή μου την γνωρίζω πριν την ΚΟΙΜΗΣΗ μου¨
Ήταν και η αιτία να μου εκμυστηρευθεί ο Γέροντας τα παραπάνω με αγάπη τέτοιες χρονιάρες μέρες, ζητώντας να τον βοηθήσω για να δώσει μια εξήγηση.
Για μένα ήταν δύσκολο , για ένα όμως φίλο Αγιορείτη Πατέρα πανεύκολο για να μας δώσει πειστική εξήγηση.
Ο Αγιορείτης με παρέπεμψε στην επίσκεψη της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Αγιώνυμο Όρος του Άθωνα.
¨Σε παλαιό κώδικα της βιβλιοθήκης της Ι.Μ. Μεγίστης Λαύρας, αναφέρεται το περιστατικό περί της συνδέσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου με το Αγιώνυμο Όρος του Άθωνα.
Όταν οι Απόστολοι έβαλαν κλήρους, για να ορισθεί ο τόπος όπου θα πήγαινε ο καθένας να κηρύξει το Ευαγγέλιο, τότε ζήτησε και η Παναγία να κηρύξει και κείνη κάπου, για να μη μείνει αμέτοχη στο θείο έργο της εξαπλώσεως της χριστιανικής πίστεως.
Της έπεσε ο κλήρος να πάει στην Ιβηρία, δηλαδή στη σημερινή Γεωργία, ανατολικά του Ευξείνου Πόντου.
Ετοιμαζόταν να ξεκινήσει, οπότε παρουσιάζεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και της λέει:
«Θεοτόκε Παρθένε, ο Ιησούς Χριστός ο εκ σου γεννηθείς, σου γνωρίζει ότι ο τόπος που σου κληρώθηκε δεν είναι η Ιβηρία, αλλά η χερσόνησος της Μακεδονίας, που λέγεται Όρος Άθω, η οποία θα φωτιστεί από το πρόσωπό Σου».
Όταν η Θεοτόκος έφτασε στον Άθωνα, κραυγή, σύγχυση και μεγάλη βοή έγινε από όλα τα είδωλα του Άθωνα, και ακούονταν τα εξής:
«Όλοι οι άνδρες του Απόλλωνος, πηγαίνετε στο λιμάνι του Κλήμεντος να προϋπαντήσετε την Μητέρα του Μεγάλου Θεού Μαρία».
Πήγαν λοιπόν οι ιερείς των ειδώλων στο λιμάνι, οπού σήμερα βρίσκεται η Μονή των Ιβήρων, και υποδέχτηκαν με σεβασμό την Θεοτόκο και τον Ευαγγελιστή Ιωάννη και τους άλλους συνοδούς και Την ερωτούσαν περί του Μεγάλου Μυστηρίου της Ενσάρκου Οικονομίας του Σωτήρος Υιού της και θαύμαζαν, πως ενώ ήταν Εβραία, εξήγησε τα πάντα σε άπταιστα ελληνικά.
Η Παναγία ευχαριστήθηκε από τον τόπο που της κληρώθηκε και έκαμε την εξής ευχή:
«Υιέ και Θεέ μου, ευλόγησε αυτόν τον τόπο και κλήρο μου, σκέπασέ τον με το έλεος σου και φύλαξε τον αβλαβή μέχρι της συντελείας του αιώνος, καθώς και τους κατοικούντας σε αυτόν δια το άγιο όνομά σου, και το δικό μου, ώστε με λίγο κόπο και αγώνα της μετανοίας, να τους αφεθούν τα πολά τους αμαρτήματα. Γέμισε τους με κάθε αγαθό και αναγκαίο στην πρόσκαιρη ζωή και αξίωσέ τους της μελλούσης αιωνίου ζωής, και δόξασε περισσότερο από κάθε άλλο τόπο αυτό το Όρος και κάμε το αξιοθαύμαστο με παντός είδους θαυμάσια. Φέρε εδώ ανθρώπους από κάθε Έθνος της Οικουμένης που ονομάζονται με το όνομά σου, Χριστιανοί, και πλάτυνε τα σκηνώματά τους από τη μια άκρη ως την άλλη, απ’ το βορρά ως το νότο – απάλλαξέ τους από την αιώνια κόλαση και σώσε τους από κάθε πειρασμό ορατών και αοράτων εχθρών και από κάθε αίρεση, και ειρήνευσέ τους μέσα στην Ορθόδοξη πίστη».
Μόλις τελείωσε την ευχή της η Θεοτόκος, της απήντησε τα εξής μια φωνή από τον ουρανό:
«Όσα με παρεκάλεσες Μητέρα μου, θα σου γίνουν όλα, αν όμως και αυτοί φυλάξουν τις εντολές μου. Από τώρα και στο εξής ο τόπος αυτός θα είναι δικός σου κλήρος, περιβόλι σου και παράδεισος και λιμάνι σωτήριο αυτών που θέλουνε να σωθούνε, αλλά και προσφυγή και καταφύγιο και ατάραχο λιμάνι μετανοίας των φορτωμένων από πλήθος αμαρτιών».
από το βιβλίο: «Η Μητέρα των Χριστιανών – Γιορτές και Θαύματά της στον Άθωνα» – Ιερομόναχος Μάξιμος, Άγιον Όρος). https://simeiakairwn.wordpress.com/ 4 Oκτωβρίου 2013
Όταν τα ανέφερα αυτά στο Γέροντα στις Κυκλάδες συγκινήθηκε μετά δακρύων.
– Πω- πω παιδάκι μου τι ευλογίες έχουμε και δεν τις εκτιμούμε;
– Πες τα παιδάκι μου στον καμένο κοσμάκη να δροσιστεί όπως δροσίστηκα και εγώ.
– ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ να έχουμε παιδάκι μου και ποτέ να μην πικραίνουμε την ΜΗΤΕΡΑ του ΘΕΟΥ και ΜΗΤΕΡΑ μας.
Καλή Παναγιά Βοήθα Παναγιά
Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή. Στην έρημο του Αγίου Όρους, στους πρόποδες του Άθω, υπάρχει μια σκήτη η Κερασιά. Στην αρχαιότητα, πριν τον Χριστιανισμό, το μέρος αυτό λεγόταν Παρθενούπολη ή Κορασιά (από το κορασίδες). Εκεί υπήρχε (και υπάρχει ακόμα) ιερό της Αρτέμιδος όπου νεαρές παρθένες 12 – 13 ετών εκπαιδευόντουσαν για να γίνουν ιέρειες της Αρτέμιδος. Αυτές στελέχωναν τα ιερά της Αρτέμιδος σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Μάλιστα καθώς ανέβαιναν την κλίμακα της ιεραρχίας, γινόντουσαν “ιέρειες”, “πρωθιέρειες” κλπ, με τελευταίο βαθμό ιερωσύνης αυτόν της “Παναγίας”. Ο τίτλος λοιπόν της “Παναγίας” ήτανε στην αρχαιότητα βαθμός ιεροσύνης. Μήπως λοιπόν ο “ναός” που πήγανε οι γονείς της μικρή την Παναγία δεν ήταν στα Ιεροσόλυμα, αλλά στο Άγιον Όρος; Στον Ναό του Σολομώντα το ιερατείο ήταν αυστηρά και μόνο άνδρες, και πουθενά δεν υπάρχει κάποια ιστορική ή άλλη μαρτυρία που να μας λέει για κάποιο σχολείο στο Ναό του Σολομώντα όπου φιλοξενούσε κορασίδες. Μάλιστα στα Άγια των Αγίων έμπαινε αυστηρά και μόνο ο Εβραίος Αρχιερέας μια φορά το χρόνο και κανένας άλλος. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να έβαλαν εκεί μέσα ένα μικρό κορίτσι;
Αυτή λοιπόν η εκδοχή μας λέει ότι μικρή η Παναγία ήτανε στην Κερασιά του Αγίου Όρους, σαν εκπαιδευόμενη Ιέρεια, και μετά την σταύρωση του Χριστού, ξαναγύρισε στο Άγιον Όρος μαζί με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη στον Κλήμεντα του Αγίου Όρους, όπου σήμερα είναι η Ιερά Μονή Ιβήρων. Μάλιστα η οικία της ήταν λίγο πιο πάνω από την Μονή Ιβήρων στο σημείο που έγινε το θαύμα με το φλουρί, και ο πραγματικός τάφος της βρίσκεται κάτω από την πιο θαυματουργή εικόνα της Παναγίας την “Πορταίτισσα”. Αυτός είναι και ο πραγματικός λόγος για τον οποίο η εικόνα αυτή δεν φεύγει ποτέ από το συγκεκριμένο σημείο, αλλά όσες φορές προσπάθησαν να την πάνε αλλού αυτή θαυματουργά γύριζε εκεί.
Τέλος να πω για ένα περιστατικό που ξέρω ότι έγινε λίγο πιο πάνω από την σημερινή Κερασιά στο Άγιον Όρος, εκεί που υπάρχει μέχρι σήμερα σχεδόν άθικτο το αρχαίο ιερό της Αρτέμιδος. Ένας προσκυνητής είδε εκεί πάνω στο ιερό μέσα σε φώς, να κάθεται μαυροφορεμένη την Παναγία, η οποία του αποκάλυψε ότι όταν ήταν μικρή είχε ζήσει εκεί, και ότι αυτός θα είναι ο ηγέτης της Ελλάδος που μετά τον Γ Παγκόσμιο Πόλεμο θα αναστήσει την Ελλάδα και θα διαδώσει την Ορθοδοξία στα πέρατα της Οικουμένης.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα για το παραπάνω περιστατικό, ούτε ξέρω κατά πόσο όλα τα παραπάνω είναι αλήθεια ή όχι, ούτε προσπαθώ να πείσω κανέναν ότι έτσι είναι τα πράγματα. Όλα αυτά θα τα δείξει ο χρόνος και τα γεγονότα του Γ΄ΠΠ που απ ότι φαίνεται έρχονται σύντομα. Απλώς όλα τα παραπάνω είναι μια εκδοχή την οποία οφείλω με κάθε επιφύλαξη να αναφέρω.