Τσερνομπίλ «Η επέτειος μιας «Αποκαλυπτικής» καταστροφής» (26 Απριλίου 1986)
Του Λάμπρου Ροϊλού
Στις 26 Απριλίου συμπληρώνονται 32 (33) χρόνια από το μεγαλύτερο πυρηνικό ατύχημα που γνώρισε ο πλανήτης, όταν τη νύχτα της 25ης προς 26η Απριλίου του 1986 και τοπική ώρα 1.23 πρωινή, ο 4ος αντιδραστήρας του πυρηνικού εργοστασίου του Τσερνομπίλ (που βρισκόταν 14,5 χιλιόμετρα βόρεια της ομώνυμης κωμόπολης των 1200 κατοίκων και απέχει μόλις 40 χιλιόμετρα βόρεια του Κιέβου, πρωτεύουσας της Ουκρανίας, τότε πόλης της πρώην Σοβιετικής Ένωσης) εξερράγη, εκκλείοντας κατά
αντικειμενικές εκτιμήσεις ραδιενεργά ραδιονουκλεΐδια δυνάμεως 200 εκατομμυρίων Κιουρί.
Η έκρηξη στο τότε 20 ετών, παλαιάς τεχνολογίας, και κακώς συντηρημένο εργοστάσιο, (που επιπλέον αποδίδεται και στον αδέξιο χειρισμό των υπευθύνων του) ισοδυναμούσε σύμφωνα με την Διεθνή οργάνωση υγείας (WHO) με την έκρηξη 200 ατομικών βομβών του τύπου Χιροσίμα!
Ενώ σύμφωνα με την Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) ήταν ίση με έκρηξη 400 τέτοιων ατομικών βομβών. Η εκκληθείσα ραδιενέργεια μόλυνε κυρίως την περιοχή της τότε ΕΣΣΔ αλλά και όλη την Ευρώπη, αφού τα ραδιενεργά νέφη από τον καπνό του καιόμενου επί οκτώ ημέρες αντιδραστήρα από τους πνέοντες ανέμους διασκορπίστηκαν παντού.
Η καταστροφή που προκάλεσε αυτό το συμβάν δεν ήταν μόνο «Αποκαλυπτικών» («βιβλικών») διαστάσεων, αλλά και «Αποκαλυπτική» υπό την έννοια της εκπληρούμενης προφητείας στην Αποκάλυψη του Ιωάννου.
Σε ένα άρθρο της εφημερίδας New York Times της 26/7/1986, του δημοσιογράφου Serge Schmemann με τον τίτλο «το κτύπημα του Τσερνομπίλ: μια ιστορία της Αποκάλυψης», αναφερόταν ότι κάποιος ανώνυμος επιφανής Ρώσος συγγραφέας ισχυρίζεται ότι η Ουκρανική λέξη για την άψινθο είναι «Chernobyl».
Πιο συγκεκριμένα στο 8ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης αναφέρεται ότι: «8:10 Και ο τρίτος αγγελος εσάλπισεν. και έπεσεν εκ του ουρανού αστήρ μέγας καιόμενος ως λαμπάς, και έπεσεν επί το τρίτον των ποταμών και επί τας πηγάς των υδάτων. 8:11 και το όνομα του αστέρος λέγεται ο Αψινθος. και εγένετο το τρίτον των υδάτων εις άψινθον, και πολλοί των ανθρώπων απέθανον εκ των υδάτων, οτι επικράνθησαν.»
ΕΙΝΑΙ Ο ΑΣΤΕΡΑΣ-ΑΨΙΝΘΟΣ ΤΟ ΤΣΕΡΝΟΜΠΙΛ;
Δύο εκρήξεις διέρρηξαν τη σκεπή του αντιδραστήρα με αποτέλεσμα η φωτιά του μονοξειδίου του άνθρακα που επακολούθησε, τροφοδοτούμενη από τους 1700 τόνους γραφίτη του κυλινδρικού αντιδραστήρα έκαιγε στο πάνω μέρος του αντιδραστήρα σαν λαμπάδα επί οκτώ ημέρες («αστήρ καιόμενος ως λαμπάς» Αποκ.8:10).
Σε αυτή τη φωτιά και τον καπνό της (με την μεγάλη ποσότητα των ραδιενεργών υλικών) που διασκορπίστηκε σε όλη την Ευρώπη από τους ανέμους στο σύντομο χρονικό διάστημα των 8 ημερών, οφείλεται κυρίως η σοβαρότητα του ατυχήματος του Τσερνομπίλ, και γι΄αυτόν τον λόγο θεωρείται πολλαπλάσια εκείνου της Fukushima (2011) όπου εκχύθηκε μεν ίδια ποσότητα ραδιενέργειας αλλά σε μεγάλο χρονικό διάστημα.
Σύμφωνα με την ΙΑΕΑ από τα 100 ραδιενεργά υλικά του καπνού που διασκορπίστηκαν παντού σε μεγαλύτερη ποσότητα ήταν η Ιωδίνη (με χρόνο μισής ζωής οκτώ ημέρες- ευθύνεται για τον καρκίνο του θυρεοειδούς -), το Στρόντιο 90 (με χρόνο μισής- ζωής 29 χρόνια και μεγάλη διαπερατότητα– ευθύνεται για λευκαιμία), ενώ το Καίσιο 137 (με χρόνο μισής- ζωής 30 χρόνια που ταξίδεψε μακρύτερα και ζει περισσότερο) επηρεάζει το σύνολο του σώματος και ειδικά μπορεί να βλάψει το συκώτι και τη σπλήνα. Με το χρόνο μισής-ζωής εννοείται ο χρόνος που απαιτείται για να μειωθεί στο ήμισυ η ραδιενέργεια του υλικού.
Ενώ η μισή ποσότητα από τα πιο πάνω ραδιενεργά υλικά έμεινε στην Ουκρανία, Λευκορωσία-Ρωσία (μολύνοντας άμεσα 155.000 τετρ.χλμ γης από Καίσιο και Στρόντιο), η άλλη μισή διασκορπίστηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη (συνολικά σε 4.118.000 τετρ. χλμ. δηλαδή το 40% της έκτασης της) και αργότερα σε όλο το βόρειο ημισφαίριο.
Η μόλυνση των υδάτων ήταν ιδιαίτερα εκτεταμένη, διότι δεν έγινε μόνο από τον αέρα και τη βροχή που μόλυναν τους ποταμούς, αλλά ήταν η σοβαρότερη γιατί μόλυνε τις εκτάσεις υποδοχής του νερού από τις οποίες πηγάζουν οι ποταμοί,εκεί που ξεπλένεται (φιλτράρεται) το βρόχινο νερό, πριν καταλήξει σε αυτούς και τις υπόλοιπες επιφανειακές ή τις υπόγειες πηγές. Η κατακράτηση ραδιενέργειας που απετέλεσε εστία επαναμόλυνσης των υδάτων για τα επόμενα του ατυχήματος χρόνια, έγινε στους πυθμένες των υποδοχέων των ομβρίων υδάτων, στα υδρόβια φυτά και ψάρια.
p class=»Subnormal»>Η επακόλουθη μόλυνση των ανθρώπων γινόταν άμεσα μέσω του πόσιμου νερού, ή έμμεσα μέσω του ποτίσματος των προς κατανάλωση φυτών ή μέσω της κατανάλωσης ψαριών.
Τα πιο μολυσμένα ήταν τα νερά των λιμνών με τα ψάρια σε αυτά μολυσμένα σε επίπεδο πάνω από το επιτρεπτό όριο να αποτελούν χρόνιο πρόβλημα.
Παρόλο ότι υπάρχουν εκτιμήσεις για δεκάδες χιλιάδες περιστατικά καρκίνου επιπλέον του στατιστικά αναμενόμενου, και που μπορεί να αποδοθούν στο ατύχημα του Τσερνομπίλ, ίσως ποτέ δεν θα μάθουμε τον συνολικό αριθμό των ανθρώπων που χάθηκαν εξαιτίας του ατυχήματος αυτού, αφού η εκδήλωση διαφόρων μορφών καρκίνου μπορεί να εμφανιστεί και 50 και 60 χρόνια μετά το χρόνο έκθεσης στη ραδιενέργεια που εκκλήθηκε, ενώ η τροφική αλυσίδα μέσω του μολυσμένου εδάφους και νερού θα συντελεί σε αυτό για πολλά χρόνια.
Την εποχή του Ιωάννη οι μόνες νοητές για την εποχή εκρήξεις μπορούσαν να είναι, είτε έκρηξη ηφαιστείου, είτε έκρηξη που προκαλείται από την πτώση ουρανίου σώματος (π.χ. μετεωρίτη κ.λπ.) στη γη. Στο όραμα του ο Ιωάννης προφανώς δεν είδε έκρηξη ηφαιστείου, αλλιώς θα το περιέγραφε κατ’ αυτό τον τρόπο, δηλαδή σαν έκρηξη ηφαιστείου.
Τις συνέπειες από την πτώση του αστέρα δεν τις περιγράφει να είναι πυρκαγιές σε δάση (όπως στην πτώση του μετεωρίτη στην Tunguska Σιβηρίας) ούτε καταστροφές σε πόλεις ή να ανοίγει κρατήρα, όπως θα ήταν φυσικό, αλλά μόνον η μόλυνση ποταμών και πηγών υδάτων.
Συνέπειες τέτοιες όμως μόλυνσης των υδάτων δεν επιφέρει ούτε η έκρηξη ηφαιστείου ούτε η πτώση αστέρα.
Ο Ιωάννης είδε μια μεγάλη έκρηξη και ένα μεγάλο αντικείμενο «να καίγεται σαν λαμπάδα» και με το μυαλό του ανθρώπου του 1ου μ.Χ. αιώνα, μόνον σαν έκρηξη από πτώση ουρανίου σώματος θα μπορούσε να την εξηγήσει, και όχι σαν έκρηξη πυρηνικού αντιδραστήρα.
Η «άψινθος» ή «αψιθιά» (θηλυκού γένους), επιστημονικά: «Artemisia absinthium», είναι πολυετές φρυγανώδες φυτό, πολύ αρωματικό και με πολύ πικρή γεύση.
Αν ανοίξει κανείς ένα Ελληνο-Ρωσικό, ή Ελληνο-Ουκρανικό λεξικό η λέξη «άψινθος» δεν αποδίδεται με τη λέξη «CHERNOBYL» αλλά με την Ρωσική λέξη «POLYN GORKAYA», δηλαδή «πικρό Polyn» καθώς και με την Ουκρανική λέξη «POLYN HIRKYJ».
Η ετυμολογία της λέξεως «Palin» που υποδηλώνει το γένος «Artemisia» προέρχεται από την Σλαβική ρίζα «PAL» που σημαίνει «καίω, λαμπερός, καθαρός», αποδίδοντας την «καυτερή», πικρή γεύση των φυτών του γένους αυτού, που έχει σαν χαρακτηριστικό την πικρίλα.
Η λέξη μάλιστα που χρησιμοποιείται στο Ρωσικό ή Ουκρανικό κείμενο της Αποκάλυψης του Ιωάννη είναι σκέτο το «Palyn». Η λέξη «Palyn» όμως με την οποία είδαμε ότι προσδιορίζεται η καταγωγή από το γένος Artemisia χρησιμοποιείται και για τον προσδιορισμό ενός αδελφού φυτού με την επιστημονική ονομασία Artemisia Vulgaris= στα Oυκρανικά: POLYN ZVYCHAJNYJ (δηλαδή «κοινό Palyn») ή συνώνυμο του «CHORNOBYL» που είναι στα Ουκρανικά η ονομασία της γνωστής πόλης.
Η Artemisia Vulgaris λοιπόν (αδελφάκι της Artemisia Absinthium ή αψίνθου) που αποδίδεται στα Ελληνικά με την απλή ονομασία «ΑΡΤΕΜΙΣΙΑ» και στα Ουκρανικά CHORNOBYL έχει εξωτερικά πολύ όμοια εμφάνιση με την άψινθο και κοινές φυσικές ιδιότητες, μεταξύ των οποίων και η πικρή γεύση. (Η διάκριση των 2 θα ήταν άγνωστη στον Ιωάννη).Ετυμολογικά προέρχεται από την λέξη chorny=μαύρο και την λέξη Bylia=φύλλα, προφανώς λόγω του σκούρου πράσινου-μαύρου χρώματος, που διαπιστωμένα έχει η Artemisia Vulgaris στην περιοχή αυτή της κωμόπολης όπου το πυρηνικό εργοστάσιο.
Με την μεταφορική σημασία του «άψινθος» και του «επικράνθησαν»,ο Ιωάννης εννοεί την πυρηνική μόλυνση των υδάτων από την οποία προσβλήθηκαν οι άνθρωποι και πέθαναν, διότι η «άψινθος» (-αν και σε χρόνια, μεγάλη δόση γίνεται δηλητήριο που βλάπτει το ΚΝΣ-), υπό συνήθεις συνθήκες δεν μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο, επομένως η μόλυνση των υδάτων από άψινθο που επιφέρει τον θάνατο σε ανθρώπους νοείται μεταφορικά, και αναφέρεται σαν αίτια θανάτου προκειμένου να συνδέσει την ονομασία «άψινθος» με την ονομασία του Τσερνομπίλ, και τις συνέπειες του ατυχήματος.
Σήμερα υπάρχουν πυρηνικά εργοστάσια σε 31 χώρες στον κόσμο. Τα περισσότερα έχουν οι ΗΠΑ (100), Γαλλία (58), Ιαπωνία (43), Κίνα (36), Ρωσία (36), Ν.Κορέα (25) κ.ο.κ.
Στην Ε.Ε. περί τα 132 (σε 14 από τις 27 χώρες) το 1/3 από τα οποία το 2025 θα έχουν ξεπεράσει τα όρια ζωής τους. Η Γερμανία το 2011 (μετά την Fukushima) έκλεισε 8 και δεσμεύτηκε μέχρι το 2022 να αντικαταστήσει τα υπόλοιπα με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ενώ 8 χώρες της Ε.Ε. κατασκευάζουν νέα.
Με την διάσπαση του ατόμου ο άνθρωπος ανακάλυψε μια ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, πλούτου και στρατιωτικής δύναμης, αλλά ταυτόχρονα άνοιξε και το κουτί της Πανδώρας (με ατυχήματα και δυνητικούς πυρηνικούς πολέμους), που θα πρέπει να κλείσει αν θέλει να εξακολουθήσει να υπάρχει.
*Συντ δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω-συγγραφέας-ερευνητής.
Πηγή: Orgi- Ηλεκτρονική Εφημερίδα Άποψης
Εικόνα από: internews.info
