Το σχέδιο έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή… και ευθυγραμμίζεται με τους εφιάλτες της παγκοσμιοποίησης για τους οποίους έχουμε προειδοποιήσει πολλές φορές.
25 Μαρτίου 2026
Η Αλεπού που Αγρυπνεί| Daily Pulse
Πολλές χώρες εφαρμόζουν τώρα πολιτικές «τύπου COVID» ως απάντηση στον πόλεμο.
Και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν το κρύβουν, τους αποκαλούν ακριβώς έτσι.
Από το δελτίο καυσίμων, μέχρι την παρακολούθηση των πινακίδων κυκλοφορίας, τα πρόστιμα για την οδήγηση όταν «δεν επιτρέπεται», ακόμη και με το τι είναι αυτό που επιτρέπεται να μαγειρέψετε…
Αν αυτό αρχίζει να σας ακούγεται οικείο, θα έπρεπε.
Επειδή είναι.
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Επίκεινται LOCKDOWN 2.0: Αποκαλύφθηκε το Σχέδιο 10 Σημείων»
Αυτό δεν ξεκίνησε με τον πόλεμο. Ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID και τώρα επιταχύνεται στην επόμενη φάση. Το παιχνίδι άλλαξε πίστα…
Αυτό που ονομάζεται αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης αρχίζει να μοιάζει πολύ περισσότερο με μια μακροχρόνια προγραμματισμένη αλλαγή, μια αλλαγή που δυσκολεύτηκε να κερδίσει έδαφος στο πλαίσιο της πράσινης ατζέντας, αλλά ξαφνικά αποκτά νόημα όταν υπάρχει μια πραγματική κρίση και πραγματικές ελλείψεις προϊόντων πρώτης ανάγκης.
Και τώρα υπάρχουν οι αποδείξεις.
Ένα σχέδιο 10 σημείων που δημοσιεύτηκε από τον “Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας” [“International Energy Agency” (IEA)] το περιγράφει ξεκάθαρα και οι χώρες θα αρχίσουν να ακολουθούν τις οδηγίες ήδη κατά γράμμα.
Εδώ είναι τα γεγονότα…
Η Μαρία ξεκίνησε αποκαλύπτοντας αυτό που, όπως λέει, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια συνηθισμένη ενημέρωση πολιτικής, είναι ένα σχέδιο 10 σημείων από τον “Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας” που συνδέεται με την άνοδο των τιμών του πετρελαίου και τις δυσκολίες & τις διαταραχές του εφοδιασμού.
Επιφανειακά, μοιάζει με μια τυπική απάντηση σε μια παγκόσμια κρίση.
Αλλά γρήγορα το αναδιατύπωσε. Κατά την άποψή της, δεν πρόκειται για κάτι νέο που δημιουργείται σε πραγματικό χρόνο. Είναι κάτι που καθόταν εκεί, περιμένοντας να εφαρμοστεί.
Εδώ ακριβώς έρχεται η περίπτωση της Μελβούρνης της Αυστραλίας.
Την περιέγραψε ως μια από τις πιο κλειδαμπαρωμένες (lockdown), με τα περισσότερα περιοριστικά μέτρα στον κόσμο, εκτός φυσικά της Κίνας, και στη συνέχεια αναφέρθηκε σε αυτό που ονόμασε «Πείραμα της Μελβούρνης», μια έκθεση που πήρε αυτές τις συνθήκες αποκλεισμού (lockdown) και τις μετέτρεψε σε ένα μακροπρόθεσμο μοντέλο που βασίζεται στις έξυπνες πόλεις, στην μειωμένη μετακίνηση ανθρώπων & αυτοκινήτων και στην διαρκή αλλαγή συμπεριφοράς.
Όχι προσωρινά μέτρα, αλλά κάτι που έχει σχεδιαστεί εδώ και πολύ καιρό για να προχωρήσει & να συνεχιστεί.
Έπειτα ήρθε η λεπτομέρεια που άλλαξε τον τόνο.
Είπε ότι το έγγραφο ήταν κάποτε διαθέσιμο στο κοινό και στη συνέχεια αφαιρέθηκε αθόρυβα από το διαδίκτυο μετά την αποκάλυψή του — χωρίς εξήγησεις, και χωρίς ανακοίνωση.
Επειδή σχέδια σαν κι αυτό δεν εξαφανίζονται εκτός αν κάποιος θέλει να ξεχαστούν.
[Κάποιος από τους σχολιαστές αυτού του άρθρου έψαξε για την αναφορά αυτή που χάθηκε και την βρήκε δημόσια διαθέσιμη. Ο τίτλος της είναι: «Προστασία από τις πετρελαϊκές κρίσεις – Μέτρα για τη μείωση των επιπτώσεων στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις»:] https://www.iea.org/reports/sheltering-from-oil-shocks
Και από εκεί και πέρα, η σύνδεση με το παρόν γίνεται πιο δύσκολο να αγνοηθεί.
Οι ίδιες ιδέες, υποστήριξε, επανεμφανίζονται τώρα, αναδιαμορφωμένες ως λύσεις στις «πιέσεις των τιμών του πετρελαίου… ως απάντηση στις διαταραχές εφοδιασμού στη Μέση Ανατολή».
Εδώ είναι που σταματά να αφορά την πολιτική και αρχίζει να αφορά τον έλεγχο. Τον έλεγχο της συμπεριφοράς των ανθρώπων
Η Μαρία έθεσε το ερώτημα που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν σταματούν να σκέφτονται: Πού οδηγούν πραγματικά όλα αυτά τα μέτρα;
Μόλις διαβάσετε αυτές τις προτάσεις, θα καταλάβετε ότι δεν πρόκειται μόνο για εξοικονόμηση καυσίμων. Αρχίζει να αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι θα μετακινούνται, το πού πηγαίνουν και το πόσο συχνά μπορούν να το κάνουν.
Επεσήμανε μέτρα όπως ο περιορισμός της πρόσβασης των αυτοκινήτων σε ορισμένες ζώνες και ο περιορισμός των ημερών οδήγησης με βάση τις πινακίδες κυκλοφορίας. Στα χαρτιά, όλο αυτό μοιάζει να είναι με μια διαχείριση της οδικής κυκλοφορίας.
Αλλά αυτό το πλαίσιο αρχίζει να καταρρέει όταν αυτά τα συστήματα συνδυάζονται με ευρέως διαδεδομένους αναγνώστες πινακίδων που ήδη εφαρμόζονται σε πολλές χώρες.
Εκεί αρχίζει να αποκτά νόημα και να συσχετίζεται με το ευρύτερο πλαίσιο της ψηφιακής έξυπνης πόλης.
Η κίνηση δεν επηρεάζεται απλώς, μπορεί και να διαχειριστεί.. Και δεν σταματά μόνο στις μετακινήσεις.
Επεσήμανε τους έξυπνους μετρητές που μπορούν να ρυθμίσουν ή να απενεργοποιήσουν τον κλιματισμό εξ αποστάσεως, κάτι που ήδη δοκιμάζεται, δείχνοντας πώς εφαρμόζεται η ίδια λογική σε διαφορετικά συστήματα.
Σε εκείνο το σημείο, το μοτίβο γίνεται δύσκολο να απορριφθεί ή να αγνοηθεί.
Η καθημερινή ζωή αρχίζει να μετατοπίζεται από την προσωπική επιλογή στον έλεγχο σε επίπεδο συστήματος.
Σε αυτό το σημείο ήταν που η Μαρία εστίασε την προσοχή της σε μια λεπτομέρεια που οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανότατα θα είχαν παραβλέψει,
«Σύγχρονες λύσεις μαγειρικής.»
Στην αρχή, ακούγεται ακίνδυνο. Ίσως μάλιστα και χρήσιμο.
Αλλά το επιβράδυνε και ξεπακετάρει τι πραγματικά υπονοεί αυτή η διατύπωση.
«Μοντέρνο» δεν σημαίνει απλώς αποτελεσματικό, σημαίνει και τυποποιημένο, όλα συγκεντρωμένα σε ένα ενιαίο σύστημα. Το μαγείρεμα με ξύλα ή φωτιά, μέθοδοι που χρησιμοποιούνται εδώ και γενιές, παραμερίζεται, ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα γίνεται η προτιμώμενη και τελικά η αναμενόμενη επιλογή.
Επισήμανε ευθέως, ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι πιο εύκολη στην παρακολούθηση, πιο εύκολη στη ρύθμιση και πιο εύκολη στην απενεργοποίηση της όταν χρειάζεται.
Αυτό είναι που μετατρέπει μια μικρή πολιτική λεπτομέρεια σε κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Μόλις όλα αυτά περάσουν μέσα από αυτό το σύστημα, η ανεξαρτησία αρχίζει να εξαφανίζεται.
Στη συνέχεια, επεσήμανε αυτό που θεωρούσε αντίφαση.
Εν μέσω μιας παγκόσμιας κρίσης καυσίμων και ενέργειας, υπάρχει μια προσπάθεια ώθηση για την επιτάχυνση της υποδομής EV, των ηλεκτρικών οχημάτων, κάτι που απαιτεί περισσότερη εγκαταστάσεις, περισσότερες μεταφορές και περισσότερη ενέργεια για την κατασκευή.
Σε εκείνο το σημείο, πρότεινε, σταματά να μοιάζει με μια βραχυπρόθεσμη λύση.
Αρχίζει να μοιάζει με μια μακροπρόθεσμη αλλαγή.
Εδώ είναι που η έκθεση μετατοπίζεται από την πολιτική στην επιβολή της.
Επειδή οι προτάσεις έχουν σημασία μόνο εάν υπάρχει ένας μηχανισμός πίσω από αυτές.
Η Μαρία επισήμανε τον Νόμο περί Έκτακτης Ανάγκης για Υγρά Καύσιμα της Αυστραλίας και σημείωσε ότι έγιναν τροποποιήσεις λίγους μήνες πριν κλιμακωθεί η τρέχουσα κατάσταση της πολεμικής σύγκρουσης, υποδηλώνοντάς της ότι είχαν ήδη τεθεί οι βάσεις.
Επικεντρώθηκε στην επέκταση των κυβερνητικών εξουσιών, ιδιαίτερα όσον αφορά τον συντονισμό, την υποβολή εκθέσεων και σε αυτό που περιέγραψε ως αυξημένη επιτήρηση που συνδέεται με τη διαχείριση των καυσίμων.
Στη συνέχεια, τόνισε μια βασική λεπτομέρεια.
Υπό συνθήκες έκτακτης ανάγκης, τα καύσιμα δεν θα περιορίζονταν απλώς, αλλά θα εκχωρούνταν.
Εξήγησε ότι μόνο ορισμένες επαγγελματικές ομάδες θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως «βασικοί χρήστες», κυρίως εκείνοι που συνδέονται με την άμυνα ή τη διακίνηση αγαθών και το εμπόριο.
Όλοι οι άλλοι δεν εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία.
Και όταν η πρόσβαση εξαρτάται από την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, το σύστημα αρχίζει να φαίνεται πολύ διαφορετικό.
Εκεί συμβαίνει η αλλαγή.
Από την ανοιχτή πρόσβαση στην ελεγχόμενη συμπεριφορά.
Και μόλις αυτή η ελεγχόμενη συμπεριφορά καθιερωθεί, η επιστροφή στην κανονικότητα δεν είναι τόσο απλή.
Σε αυτό το σημείο, το μοτίβο καθίσταται αδύνατο να αγνοηθεί.
Η ίδια ακολουθία εμφανίζεται ξανά και ξανά, πολιτικές που εισάγονται σταδιακά, παρουσιάζονται ως προσωρινές, που δικαιολογούνται κάτω από πρόσχημα της κρίσης.
Η Αυστραλία κατά τη διάρκεια της COVID έγινε το σημείο αναφοράς, όπου ορισμένα από τα αυστηρότερα μέτρα εφαρμόστηκαν μέσω ενός συνδυασμού πολιτειακού και ομοσπονδιακού συντονισμού.
Τώρα, παρόμοια γλώσσα χρησιμοποιείται ξανά.
«Πρωτόκολλα τύπου COVID». Δελτίο καυσίμων. Περιορισμοί στις πινακίδες κυκλοφορίας. Μειωμένα ταξίδια & μετακινήσεις. Μικρότερες εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα. Εργασία εξ αποστάσεως (τηλεργασία). Εκπαίδευση εξ αποστάσεως (τηλεκπαίδευση).
Ξεχωριστά, το καθένα έχει νόημα.
Μαζί, αρχίζουν να δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση.
Κατά την άποψή της, αυτές δεν είναι μεμονωμένες αντιδράσεις & μέτρα, είναι προεκτάσεις των ίδιων αλλαγών συμπεριφοράς που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια της COVID, οι οποίες τώρα ενισχύονται και πάλι κάτω από μια διαφορετική κρίση.
Και αυτό οδηγεί στο ζήτημα στο οποίο επανερχόταν συνεχώς.
Εξάρτηση.
Όσο πιο εξαρτημένο είναι το σύστημα, τόσο πιο εύκολο είναι να το κατευθύνετε.
Όταν οι χώρες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα παγκόσμια συστήματα, οι εξωτερικοί κραδασμοί, είτε από τον πόλεμο, είτε από τις αλυσίδες εφοδιασμού, είτε από τις ενεργειακές διαταραχές, επηρεάζουν τα πάντα.
Για την αντιμετώπιση της εξάρτησης χρειάζεται η αυτάρκεια.
Επομένως, μειώστε την εξάρτηση. Χτίστε την οικογενιακή & προσωπική ανθεκτικότητα. Ελέγξτε ό,τι μπορείτε εντός των ορίων σας της δικαιοδοσίας σας.
Διαφορετικά, προειδοποίησε, η κατεύθυνση δεν αλλάζει.
Απλώς επιταχύνεται.
