ΘΕΟΣ! ‘Ενα ουσιαστικό με δύο ρίζες:
Θέω= σπεύδω ταχέως
Θεώ= επιβλέπω
Με την πρώτη έννοια αναφέρονται οι αρχαίοι των Ελλήνων θεοί. Ηταν εκείνοι που έτρεχαν στις ανάγκες και στα προβλήματα των ανθρώπων. Με τη δεύτερη έννοια, αναφερόταν ανέκαθεν ο Δημιουργός Θεός! Ο Τρισυπόστατος Δημιουργός των πάντων, όπως μας τον αναφέρουν ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, ο Ηράκλειτος, ο Πυθαγόρας, αρκετοί ακόμη αρχαίοι Ελληνες φιλόσοφοι, αλλά και η εν Χριστώ θεολογία.
ΑΝΘΡΩΠΟΣ: ένα ουσιαστικό με δύο έννοιες:
Ανω θρώσκω= κατάγομαι άνωθεν και
Αναρθρώ α όπωπα= ονομάζω όσα βλέπω
Με την πρώτη έννοια, αποδίδεται η καταγωγή του ανθρώπου, η οποία είναι άνωθεν. Δηλώνει ουσιαστικά τη θεϊκή καταγωγή του ανθρωπίνου γένους. Με τη δεύτερη έννοια, δηλώνεται μία εξαιρετικά σημαντική ιδιότητα του ανθρώπου: να δίνει όνομα (να «βαπτίζει») όλα όσα βλέπει.
Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι πουθενά αλλού στον πλανήτη Γη δε χρησιμοποιείται ο όρος άνθρωπος! Αντιθέτως, χρησιμοποιείται ο όρος «human» στην αγγλική, «Mann» στη γερμανική, «Homme» στην φραγκική (γαλλική για τους «political correct»), «Hombre» στην ισπανική κοκ. Ολα προερχόμενα από το λατινικό «homo», το οποίο με τη σειρά του αποτελεί παραφθορά της ελληνικής φράσεως «χους ειμί» που αποδίδεται στη νέα ελληνική ως «είμαι από χώμα».
Το δε «χους ειμί», το συναντάμε ως “χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει”, στη νεκρόσιμο ακολουθία. Πρόκειται για μία προσθήκη ιουδαϊκής προέλευσης επί της ουσίας, που σκοπό έχει να ταπεινώσει (με την κακή έννοια) την ανθρώπινη υπόσταση. Να την αποκόψει από τη θεϊκή της καταγωγή. Να την υποβιβάσει σε ένα συνοθύλευμα χημικών στοιχείων, αφαιρώντας το σημαντικότερο και το πιο ξεχωριστό «συστατικό» της ανθρώπινης υπόστασης: την ψυχή. Την ψυχή, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Δημιουργό μας!
Διαβάστε τη συνέχεια στο https://kanenazori.com/2022/08/26/elleipsi_empistosynis_sto_theo_odigei_stis_kalpes/
