Η Μόσχα δεν πρόκειται να επιτεθεί αν δεν προκληθεί – Ο πραγματικός κίνδυνος είναι οι ευρωπαίοι πολιτικοί που σέρνουν τους λαούς σε έναν ανεπιθύμητο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων με πυρηνικές διαστάσεις.
Η καθημερινή δόση πολεμικής υστερίας
Για τους πολίτες της Δυτικής Ευρώπης, η πολεμική ρητορική έχει γίνει σχεδόν καθημερινότητα. Πολιτικοί και μέσα ενημέρωσης, με απόλυτη συνέπεια, τροφοδοτούν τα social media και τις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες με σενάρια επικείμενης ρωσικής εισβολής. Από το Βερολίνο μέχρι τη Χάγη, οι κυβερνήσεις διακηρύσσουν την αμέριστη υποστήριξή τους στην Ουκρανία – δήθεν για την ασφάλεια της Ευρώπης – προσπαθώντας να πείσουν τους ψηφοφόρους πως η Ρωσία ετοιμάζεται να επιτεθεί. Οι ημερομηνίες-στόχοι αλλάζουν ανάλογα με τις ανάγκες της αφήγησης: πρώτα ήταν το 2026, μετά το 2027, και πιθανότατα σύντομα θα μετατεθεί στο 2030.
Δεν είναι τυχαίο ότι το 2030 συμπίπτει με την Ατζέντα 2030 του ΟΗΕ, η οποία υπόσχεται έναν κόσμο χωρίς πείνα, φτώχεια και πολέμους. Στο μεσοδιάστημα, οι χώρες αυτές έχουν το ελεύθερο να σφαγιάζουν αμάχους στο όνομα της «δημοκρατίας» και της «τρομοκρατίας», την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα, τις συγκρούσεις και τα αμφιλεγόμενα πειραματικά σκευάσματα. Πρόκειται για ένα ειρωνικό παιχνίδι των δυτικών ελίτ, που εδώ και αιώνες εξάγουν πόλεμο, κυριαρχία και αποικιοκρατία αντί για ειρήνη.
Η «απειλή» και το παραλήρημα των συνόρων
Το ΝΑΤΟ εδώ και καιρό ενισχύει τα σύνορα ανάμεσα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, τα κράτη της Βαλτικής, την Πολωνία, τη Φινλανδία και τη Ρωσία, υποτίθεται για να αποκρούσει μια ρωσική επίθεση. Η προπαγάνδα έχει φτάσει σε σημείο παράνοιας, ιδιαίτερα στην Ολλανδία και τη Γερμανία. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, απείλησε ανοιχτά τους πολίτες: «Αν δεν το κάνουμε, θα πρέπει να μάθετε ρώσικα, ή θα ζήσετε έναν πόλεμο χειρότερο από εκείνον των γονιών σας». Αυτή η επικίνδυνη παράνοια είναι απολύτως παράλογη, διότι μια άμεση σύγκρουση με τη Μόσχα δεν πρόκειται να συμβεί αν δεν το επιδιώξει η ίδια η Μόσχα. Η Ρωσία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι ουδέποτε σκοπεύει να επιτεθεί· εκτός, φυσικά, αν δεχθεί επίθεση – οπότε και θα αμυνθεί, όπως κάθε κυρίαρχο κράτος.
Το θλιβερό είναι ότι οι πολιτικές ελίτ προσπαθούν να «μολύνουν» τους πολίτες με ρωσοφοβία και φόβο. Το ίδιο σενάριο εφαρμόστηκε – αν και τώρα κλιμακώνεται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό – όταν η Δύση εξαπέλυσε τους πολέμους στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Λιβύη και τη Συρία. Η Ρωσία βρισκόταν ψηλά στη λίστα επιθυμιών της αμερικανικής ελίτ από την εποχή Ομπάμα και Μπάιντεν, και πλέον και των Ευρωπαίων πολιτικών που αγκάλιασαν το σενάριο του πολέμου δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία. Την ίδια στιγμή, οι ΗΠΑ επεκτείνουν την αποικιοκρατική τους πορεία στο Ιράν και το Ισραήλ, υποστηρίζοντας πλήρως τον Σιωνισμό, με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και κατεστραμμένες πόλεις στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και τον Λίβανο.
Τάφροι και ναρκοπέδια για έναν εχθρό που δεν έρχεται
Οι χώρες της Βαλτικής – Λιθουανία, Λετονία, Εσθονία – σκάβουν αντιαρματικές τάφρους, τοποθετούν ναρκοπέδια και χτίζουν αμυντικές γραμμές, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να εισβάλει. Το ίδιο ισχύει για τη Φινλανδία και την Πολωνία, που έχουν εμμονή με την ανέγερση νέων τειχών. Μετά το ψηφιακό τείχος ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, από το 2023 οικοδομείται και φυσικό τείχος. Ο νέος Ψυχρός Πόλεμος είναι γεγονός, μόνο που αυτή τη φορά η Ευρώπη είναι εκείνη που ποντάρει στον πόλεμο και υψώνει φράγματα.
Η κατάσταση αγγίζει τα όρια του γελοίου: σύντομα ο αριθμός των στρατιωτών του ΝΑΤΟ θα ξεπερνά τον πληθυσμό των κρατών της Βαλτικής – και για ποιο λόγο; Για μια Ρωσία που δεν πρόκειται να επιτεθεί. Η Πολωνία, που συνορεύει με τη Ρωσία μέσω του θύλακα του Καλίνινγκραντ, έφτασε στο σημείο να μετονομάσει την πόλη. Στις 10 Μαΐου 2023, η πολωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι η ονομασία «Καλίνινγκραντ» δεν θα χρησιμοποιείται πλέον επίσημα· η ρωσική πόλη, μόλις 50 χιλιόμετρα από τα πολωνικά σύνορα, θα αναφέρεται εφεξής με το παλιό πολωνικό όνομα Królewiec. Πέντε ημέρες αργότερα, το γλωσσικό κέντρο της Λετονίας πρότεινε την αντικατάσταση του ονόματος με το παραδοσιακό βαλτικό Karaļauči ή το γερμανικό Königsberg. Στη Λιθουανία, όπου η παραδοσιακή ονομασία Karaliaučius είχε αναγνωριστεί από το 1997, ξεκίνησε συζήτηση για την πλήρη κατάργηση του ονόματος «Καλίνινγκραντ». Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα συλλογικής ψύχωσης.
Ένα προειλημμένο σχέδιο με οικονομική σκοπιμότητα
Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Η πραγματικότητα είναι ότι η ευρωπαϊκή οικονομία βρίσκεται σε κακή κατάσταση και το σενάριο ήταν προσχεδιασμένο. Στην Ολλανδία, κατά τη διάρκεια της λεγόμενης κρίσης του κορωνοϊού, οι πολίτες άκουγαν κάθε εβδομάδα από τον τότε πρωθυπουργό Μαρκ Ρούτε ότι «δεν θα επιστρέψουμε ποτέ στην κανονικότητα». Πράγματι, μόλις τελείωσε η υγειονομική κρίση, το 2022 ακολούθησε η κήρυξη οικονομικού και πολεμικού πολέμου από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Όταν τον Μάρτιο του 2022, μία εβδομάδα μετά την έναρξη της ρωσικής ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, έφτασα στη Μόσχα, οι δυτικές τράπεζες επέβαλαν ακαριαία κυρώσεις· ήταν αδύνατον να κάνεις ανάληψη με ευρωπαϊκή κάρτα. Τα McDonald’s και άλλες αλυσίδες έκλεισαν μέσα σε λίγες ημέρες. Καμία χώρα δεν μπορεί να οργανώσει ένα τέτοιο λοκ άουτ σε χρόνο-ρεκόρ χωρίς προϋπάρχον σχέδιο. Απλώς περίμεναν την κατάλληλη στιγμή, προκαλώντας τη Μόσχα στο έπακρο με ενέργειες και εκστρατείες λάσπης ήδη από το 2014, ώστε να εξαναγκάσουν τον πρόεδρο Πούτιν να αναλάβει δράση. Αλλιώς, σήμερα θα υπήρχαν στρατεύματα του ΝΑΤΟ στα σύνορα με τη Ρωσία ή και στη Μόσχα.
Ο Διάδρομος Σουβάουκι και ο φασισμός της Βαλτικής
Ωστόσο, το ρίσκο για τα κράτη της Βαλτικής είναι τεράστιο: μπορεί να αποκοπούν από το υπόλοιπο ΝΑΤΟ εξαιτίας του Διαδρόμου Σουβάουκι, μιας λωρίδας γης περίπου 100 χιλιομέτρων κατά μήκος των συνόρων Πολωνίας-Λιθουανίας, που ενώνει τη Λευκορωσία με το Ρωσικό Καλίνινγκραντ. Η παράνοια έχει όρια, αλλά οι ελίτ δείχνουν να τα αγνοούν.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι βαλτικές χώρες είναι φασιστικά κράτη. Το Ολοκαύτωμα ουσιαστικά ξεκίνησε στη Λιθουανία και άλλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όπου σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού συμμετείχε. Ακόμη και σήμερα, η συζήτηση γι’ αυτό παραμένει ταμπού. Η Ουκρανία επίσης παραμένει φασιστική χώρα, όπως καθημερινά αποδεικνύεται στα social media και τα δελτία ειδήσεων. Το Ισραήλ έχει ήδη υποβάλει καταγγελίες κατά του καθεστώτος του Κιέβου, όπως πρόσφατα όταν ο Ζελένσκι – ο ίδιος Εβραίος αλλά φασίστας – ανέτρεψε την επαναταφή του πρώην ηγέτη της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN) Αντρέι Μέλνικ. Ο Μέλνικ ενταφιάστηκε στις 25 Μαΐου 2026 στο Εθνικό Στρατιωτικό Κοιμητήριο κοντά στο Κίεβο. Ήταν φασίστας, συνεργάτης της Γκεστάπο, πολέμησε εναντίον των Πολωνών και μισούσε τους Εβραίους. Θεωρούσε τον Κόκκινο Στρατό μπολσεβίκικο, αποτελούμενο από Εβραίους που έπρεπε να πεθάνουν – αυτή ήταν η επικρατούσα άποψη τότε, και προφανώς ο Ζελένσκι και οι Ουκρανοί την ξέχασαν εσκεμμένα. Ο παππούς του Ζελένσκι από την πλευρά του πατέρα του, ο Σεμιόν Ζελένσκι, ήταν πεζικάριος και συνταγματάρχης του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και πολέμησε τους ναζί – γεγονός που σήμερα αποκρύπτεται βολικά.
Το πυρηνικό φάντασμα και η ευρωπαϊκή αυτοκτονία
Γιατί η Ολλανδία και ιδίως η Γερμανία συμμετέχουν σε αυτή την τρέλα, γνωρίζοντας ότι αυτό που συμβαίνει είναι καθαρός φασισμός; Η απάντηση βρίσκεται στην οικονομική παρακμή και την πολιτική υποτέλεια των Βρυξελλών απέναντι στην Ουάσινγκτον. Οι ευρωπαίοι πολιτικοί διακινδυνεύουν μια πυρηνική σύγκρουση για μια φανταστική απειλή, εμπλέκοντας τους λαούς σε έναν πόλεμο που ποτέ δεν ζήτησαν. Η Μόσχα δεν σχεδιάζει να εισβάλει στην Ευρώπη. Η πραγματική απειλή είναι η ασύδοτη προπαγάνδα και οι ανεύθυνες αποφάσεις μιας ελίτ που προτιμά να χτίσει τείχη και να σπείρει μίσος παρά να διασφαλίσει την ειρήνη.
