Στην πραγματικότητα, η κοινωνία μας μάς εκπαιδεύει να μην το σκεφτόμαστε καν. Αλλά ο χρόνος περνάει. Το σώμα σας φθείρεται και ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Φυσικά, η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός σας μπορεί να τελειώσει ανά πάσα στιγμή. Αν πέθαινες απόψε, πού θα πήγαινες; Τα καλά νέα είναι ότι η “άλλη πλευρά” δεν είναι ένα μυστήριο. Αμέτρητος αριθμός ανθρώπων έχει βρεθεί στην “άλλη πλευρά” και έχει επιστρέψει για να μας πει γι’ αυτό. Σύμφωνα με μια μελέτη που διεξήχθη το 2019, περίπου το 10 τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού έχει βιώσει μια εμπειρία κοντά στο θάνατο. Σε αυτό το άρθρο, θα μοιραστώ 5 παραδείγματα ανθρώπων που πραγματικά συνάντησαν τον Ιησού κατά τη διάρκεια των εμπειριών τους κοντά στο θάνατο.
#1 Ένα 6χρονο κορίτσι ονόματι Zola Tomic νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο για να της αφαιρεθούν οι αμυγδαλές, αλλά μετά την επέμβαση “άρχισε να αιμορραγεί και να αιμορραγεί για σχεδόν δέκα ημέρες” λόγω μιας πολύ σπάνιας γενετικής διαταραχής. Έχασε τεράστια ποσότητα αίματος και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γνώρισε τον Ιησού. Αφού ανάρρωσε, έκανε μια ερώτηση που άφησε άφωνη τη μητέρα της…
Η Ζόλα ρώτησε τη μαμά της: “Πότε μπορώ να ξαναδώ τον Θεό;”
“Είναι κάτι που ακόμα και σήμερα δεν μπορώ καν να κατανοήσω”, είπε η Brittani. “Την ετοίμαζα και, δεν ήταν καν σαν να μιλούσαμε για κάτι σχετικό με τον Θεό εκ των προτέρων, απλά ετοιμαζόμασταν να πάμε στη γυμναστική. Και απλά ρώτησε: “Πότε μπορώ να ξαναδώ τον Θεό;””.
Η μαμά της ήταν μπερδεμένη και έκπληκτη από την ερώτησή της, οπότε ρώτησε τη Ζόλα: “Πότε είδες τον Θεό;”. Η Zola απάντησε με την πιο εντυπωσιακή δήλωση: “Τη νύχτα που πέθανα”.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της εκτός του σώματός της, η Ζολά έζησε πολλά πράγματα. Κάποια στιγμή, ο Ιησούς πραγματικά “την ευχαρίστησε που τον αγαπούσε και ήταν φίλος της“…
Με την πάροδο του χρόνου, η Ζόλα άρχισε να μιλάει όλο και περισσότερο για την παρουσία της με τον Ιησού. Είπε στη μητέρα της ότι θυμάται τον Θεό να της δίνει μια μεγάλη αγκαλιά. Η Zola είπε ότι όλα έμοιαζαν με ουράνιο τόξο και ότι ο Ιησούς την είχε ευχαριστήσει που τον αγαπούσε και ήταν φίλος της.
Δεν μπορώ καν να φανταστώ πόσο υπέροχο πρέπει να ήταν αυτό, και είμαι πολύ ευγνώμων που η Ζόλα μοιράζεται την ιστορία της με τον κόσμο.
#2 Ένας άνδρας από τη Τζόρτζια, ο Μάικ ΜακΚίνσεϊ, λέει ότι η σκωληκοειδής απόφυση του έσπασε λίγο πριν από το γάμο του γιου του. Πήγε στο νοσοκομείο για χειρουργική επέμβαση, και κατά τη διάρκεια αυτής της επέμβασης πέθανε και βρέθηκε να στέκεται ακριβώς μπροστά στον Ιησού…
Αφού αρρώστησε τις ημέρες πριν από το γάμο του γιου του, έμαθε ότι η σκωληκοειδής του απόφυση είχε υποστεί ρήξη. Ξεκίνησε η χειρουργική επέμβαση – και τότε, είπε, ήταν δίπλα του ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός και η ίδια η ενσάρκωση του Θεού.
Με σκούρο δέρμα και γαλαζοπράσινα μάτια, ο Ιησούς δεν έμοιαζε με τον άνθρωπο που συχνά απεικονίζεται στις ΗΠΑ, είπε ο McKinsey. Παρόλα αυτά, ο McKinsey είπε ότι ήξερε ακριβώς ποιον έβλεπε.
Όταν ο Ιησούς άρχισε να του μιλάει, ο McKinsey κατάλαβε γρήγορα ότι πρέπει να ήταν νεκρός…
Ο McKinsey είπε ότι αυτό δεν ήταν όνειρο ή φάντασμα: Ο Ιησούς ήταν μια φυσική, ενσαρκωμένη παρουσία, είπε, προσθέτοντας ότι ο Υιός του Θεού άπλωσε το χέρι του και είπε: “Θέλω να απαντήσω στην προσευχή σου”.
Ο McKinsey είπε ότι ένιωσε σύγχυση.
“Και σκέφτηκα: “Ωχ, γαμώτο, ήμουν στο γάμο – περίμενε, νομίζω ότι είχα κάνει εγχείρηση μέχρι τώρα, σωστά;” – και προσπαθούσα να τα βάλω όλα μαζί. Και τότε σκέφτηκα, ‘Ω, Θεέ μου, νομίζω ότι είμαι νεκρός’.
Οι γιατροί κατάφεραν τελικά να τον επαναφέρουν, αλλά αυτή είναι μια εμπειρία που ο McKinsey θα θυμάται για το υπόλοιπο της ζωής του.
#3 Όταν ο συγγραφέας Randy Kay πέθανε, είχε επίσης μια συνάντηση με τον Ιησού και λέει ότι ήταν απολύτως συγκλονισμένος από την αγάπη που ένιωσε…
Ο Κέι θυμήθηκε ότι αισθάνθηκε την ανάγκη να φωνάξει το όνομα του Ιησού σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της εμπειρίας. Αφού το έκανε αυτό, είπε ότι βρέθηκε αμέσως δίπλα σε μια φιγούρα που ήξερε ότι ήταν ο Χριστός.
“Ήμουν τόσο συγκλονισμένος από τα συναισθήματα και η πρώτη μου σκέψη ήταν: ‘Ώστε αυτή είναι η αγάπη;’. Και απλά υπέκυψα”, είπε. “Και άρχισα να φωνάζω κάθε υπερθετικό που μπορούσα να σκεφτώ – ‘Δόξα σοι, Κύριε Θεέ!’. Και τότε Εκείνος κατέβηκε κάτω και τύλιξε τα χέρια Του γύρω μου”.
Ο Κέι περιέγραψε ότι ένιωσε μια αφάνταστη αγάπη εκείνες τις στιγμές – κάτι που αποκάλεσε “την πιο απίστευτη εμπειρία”, με τον Ιησού να παρακαλεί τον Κέι να Τον εμπιστευτεί.
Τελικά, ο Kay είπε ότι ο Θεός του είπε ότι έπρεπε να επιστρέψει στο σπίτι του, μια πραγματικότητα που τον άφησε βαθιά λυπημένο, λαμβάνοντας υπόψη τον παράδεισο που βίωνε.
Η αγάπη που είναι τόσο ισχυρή που είναι πέρα από τις λέξεις είναι ένα κοινό θέμα στις εμπειρίες κοντά στο θάνατο.
Χωρίς αμφιβολία, σχεδόν όλοι μας θα θέλαμε να βιώσουμε προσωπικά αυτό το είδος αγάπης.
#4 Η συνάντηση με τον Ιησού δεν είναι σίγουρα μόνο ένα δυτικό φαινόμενο. Για παράδειγμα, ο γιος ενός μουσουλμάνου σεΐχη στη Ρουάντα είχε μια πραγματικά αξιοσημείωτη συνάντηση με τον Ιησού όταν πέθανε…
Ο Swidiq, γιος ενός μουσουλμάνου σεΐχη, μεγάλωσε στη Ρουάντα κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας. Όταν πέθανε και είχε μια NDE, βρέθηκε σε ένα κολασμένο μέρος. Σε αυτό το σκοτάδι ήρθε ένας άνθρωπος του φωτός, λαμπερός σαν τον ήλιο.
“Σήκωσε ελαφρά τα χέρια του, με τις παλάμες προς τα πάνω, αποκαλύπτοντας τρύπες σε κάθε χέρι… Μίλησε, καθαρά και σταθερά: “Πέθανε για την ανθρωπότητα. Και εσύ είσαι ανάμεσα σ’ αυτούς για τους οποίους πέθανα. Μην το αρνηθείς ξανά. Πρέπει να το πεις στους άλλους”, είπε ο Swidiq.
#5 Σε όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Υιό του Θεού. Σε όλη της τη ζωή, ένα 16χρονο εβραϊκό κορίτσι ονόματι Χάιντι, της έλεγαν ότι δεν υπάρχει Θεός και ότι ο Ιησούς είναι μια φάρσα, αλλά στη συνέχεια συνάντησε προσωπικά τον Ιησού κατά τη διάρκεια της σχεδόν θανατηφόρας εμπειρίας της…
Η οικογένεια της Χάιντι ήταν εβραϊκή, αλλά ο άθεος πατέρας της της έλεγε καθημερινά ένα μάντρα: “Δεν υπάρχει Θεός. Όταν πεθαίνεις, παύεις να υπάρχεις. Ο Ιησούς Χριστός ήταν η μεγαλύτερη φάρσα που έγινε ποτέ στην ανθρωπότητα”.
Παρόλα αυτά, η Χάιντι προσευχόταν στον Θεό κάθε βράδυ και ένιωθε τον Θεό κοντά της, παρηγορώντας την μέσα από τις κακοποιήσεις της παιδικής της ηλικίας. Στα 16 της, όταν το άλογο της Χάιντι ανασηκώθηκε και προσγειώθηκε πάνω της, βρέθηκε στον αέρα να κοιτάζει το ατύχημα. Ένα λαμπρό φως έλαμπε από πίσω της.
“Γύρισα να κοιτάξω και είδα έναν άνδρα να αιωρείται εκεί μαζί μου… Τον αναγνώρισα αμέσως. Πώς θα μπορούσα να μην τον αναγνωρίσω; Αυτός ήταν ο άνθρωπος, ο Θεός, που ήταν στο κρεβάτι μου κάθε βράδυ… Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία στο μυαλό μου, ούτε μία. Αυτός ο άνδρας ήταν, χωρίς αμφιβολία, ο Ιησούς ή ο Γιεσούα”, θυμήθηκε. “Το όνομά του ήταν το όνομα που δεν μου είχε επιτραπεί ποτέ να ξεστομίσω στο σπίτι μου… Τι χαρμόσυνο γεγονός! Μου χαμογέλασε, εξίσου χαρούμενος με εμένα, πιο χαρούμενος, γιατί Αυτός είναι όλη η χαρά, και Αυτός είναι όλη η ευτυχία”.
Είναι πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι όλες οι εμπειρίες κοντά στο θάνατο δεν είναι θετικές.
Στην πραγματικότητα, μερικές είναι απολύτως τρομακτικές.
Όταν πέθανε ο δημοσιογράφος Sebastian Junger, ένας γιγάντιος μαύρος λάκκος άνοιξε από κάτω του και ένιωσε σαν να τον τραβούσαν κατευθείαν μέσα σε αυτόν…
Ο γιατρός ήταν απασχολημένος προσπαθώντας να βάλει μια βελόνα μεγάλου διαμετρήματος στη σφαγίτιδα φλέβα μου μέσω του λαιμού μου. Σε μουδιάζουν με λιδοκαΐνη, οπότε στην πραγματικότητα δεν ένιωσα πολλά εκτός από την πίεση. Αλλά εν πάση περιπτώσει, δούλευαν πάνω σε αυτό και φαινόταν να παίρνει πολύ ώρα και ξαφνικά άνοιξε αυτός ο μαύρος λάκκος από κάτω μου και ένιωσα σαν να με τραβούσαν μέσα σε αυτόν.
Μπορείτε να με θεωρήσετε εξαιρετικά μεθυσμένο. Είμαι σαν, “Ουάου, τι είναι αυτό;” Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι ένας μαύρος λάκκος που εμφανίζεται ξαφνικά δεν έχει κανένα νόημα. Ήμουν απλά σαν, “Ω, εκεί είναι ο λάκκος. “Γιατί με τραβάνε μέσα σε αυτό;”
Δεν ήξερα ότι πέθαινα, αλλά είχα κάπως αυτή τη ζωώδη αίσθηση ότι δεν θέλεις να μπεις στον απείρως μαύρο λάκκο που μόλις άνοιξε από κάτω σου, είναι απλά κακή ιδέα. Και αν σε ρουφήξει εκεί μέσα, μάλλον δεν θα γυρίσεις πίσω. Αυτή ήταν η αίσθηση που είχα γι’ αυτό.
Όλοι πάνε κάπου.
Ποια πλευρά θα επιλέξετε;
Παρακαλώ επιλέξτε με σύνεση και μοιραστείτε αυτές τις μαρτυρίες με όσους περισσότερους ανθρώπους μπορείτε, γιατί ο χρόνος τρέχει για όλους μας.
