Παιδιά στα σκαλιά ενός αντιγράφου του αμερικανικού Καπιτωλίου στο Πάρκο της Ειρήνης στο Πεκίνο
Οι προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ αυξάνουν περιοδικά αισθήματα αισιοδοξίας μεταξύ εκείνων που ελπίζουν ότι η επιστροφή στον Λευκό Οίκο του Προέδρου από το Δημοκρατικό Κόμμα και τα πιο ριζοσπαστικά «γεράκια» από την κυβέρνηση Μπαράκ Ομπάμα θα οδηγήσουν στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ θα επικεντρωθούν ξανά στην καταπολέμηση της Ρωσίας. Σε γενικές γραμμές, όνειρα αυτού του είδους (τα οποία είναι πολύ ευχάριστα για ορισμένους πολιτικούς και αναλυτές του Κιέβου, καθώς και για τους Ρώσους ξενοπατριώτες των Ηνωμένων Πολιτειών, που μισούν ειλικρινά τη Ρωσία και τους δικούς τους συμπολίτες), ακολουθούν τον τύπο “Ο Μπάιντεν θα επιστρέψει το ευλογημένο 2014”, και στη συνέχεια σε αυτό σύμφωνα με τη φόρμουλα, ανάλογα με τη συγκεκριμένη γεύση και τη φαντασία του ονειροπόλου, προστίθενται “κολακευτικές κυρώσεις” ή ακόμα και επίθεση στην Κριμαία από τις δυνάμεις του έκτου στόλου των ΗΠΑ. Η πρόβλεψη των αποτελεσμάτων των αμερικανικών εκλογών είναι ένα άχαρο έργο, ειδικά επειδή είναι πολύ πιθανό ότι τα αποτελέσματά τους δεν θα προσδιοριστούν στα εκλογικά κέντρα, αλλά θα καθοριστούν στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης για το μοντέλο της Νοτίου Αμερικής, παρόλα αυτά πραγματικά αξίζει να σκεφτούμε τι προτεραιότητες θα έχει η εξωτερική πολιτική του Μπάιντεν εάν γίνει Πρόεδρος.
Ας ξεκινήσουμε με το προφανές: η γνώμη του Μπάιντεν δεν έχει σημασία, γιατί είναι, σε γενικές γραμμές, ένα πολιτικό πτώμα, με φορτία ναρκωτικών και δημοσίων σχέσεων, προκειμένου να προσελκύσει τον μέγιστο αριθμό ψήφων Αμερικανών, που θέλουν να χάσουν την «ομαλότητα της εποχής Ομπάμα» και ονειρεύονται (όπως κάποιοι στο Κίεβο και Ρώσοι αναλυτές) για μια επιστροφή στο 2014. Σε περίπτωση επιτυχούς κατάσχεσης εξουσίας από τους Δημοκρατικούς, η χώρα δεν θα κυβερνάται από τον Πρόεδρο Μπάιντεν, αλλά από ένα είδος σκιάς (ή όχι πολύ σκιάς) “Πολιτικού Γραφείου” του Δημοκρατικού Κόμματος, το οποίο θα έχει μια ολόκληρη σειρά εσωτερικών προβλημάτων και εξωτερικών προκλήσεων που δεν θα είναι πολύ εύκολο να αντιμετωπιστούν. Το Δημοκρατικό κόμμα των Ηνωμένων Πολιτειών και ειδικά οι εκπρόσωποι του τμήματος της αμερικανικής ελίτ που έχασε τις εκλογές του 2016 θα συνεχίσει να μισεί ειλικρινά και ανιδιοτελώς την Ρωσία, αλλά με την επιστροφή της Αμερικής ειδικότερα και ολόκληρου του κόσμου γενικά στο υπό όρους 2014 ή στις αρχές του 2016, θα προκύψουν πολύ σοβαρές δυσκολίες. Πραγματικά περίπλοκα συστήματα, ειδικά εκείνα που επηρεάζονται από πολλούς ανεξάρτητους παράγοντες ταυτόχρονα, δεν μπορούν να «χτυπηθούν» πίσω σε κάποια προηγούμενη κατάσταση, όπως προειδοποιήθηκε από αρχαίους στοχαστές που σημείωσαν την αδυναμία «εισόδου στον ίδιο ποταμό δύο φορές».
Αν κοιτάξετε τις προοπτικές της κυβέρνησης Μπάιντεν από τα μάτια των πιο ένθερμων και πληρέστερα ενημερωμένων υποστηρικτών του ίδιου του Μπάιντεν, δηλαδή, των δημοσιογράφων της κομματικής δημοσίευσης του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ The New York Times, αποδεικνύεται ότι η νέα κυβέρνηση θα έχει ένα πιο σοβαρό πρόβλημα από την αντιπαράθεση με τη Ρωσία.
Οι αναλυτές της εφημερίδας περιγράφουν με μεγάλη λεπτομέρεια πόσο έχουν επιδεινωθεί οι σχέσεις μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τραμπ και δηλώνουν ότι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι “ωθούν τις σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας σε σημείο μη επιστροφής”, αλλά ταυτόχρονα τονίζουν ότι αυτό διευκολύνεται από κάποια “Κινεζική επιθετικότητα”. Επιπλέον, δηλώνουν ότι ο αγώνας ενάντια στην Κίνα ως αντίπαλος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι πιθανό να γίνει σημαντικό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μπάιντεν, επειδή ολόκληρη η αμερικανική ελίτ τάσσεται τώρα υπέρ μιας σκληρής αντιπαράθεσης με το Πεκίνο – ανεξάρτητα από την κομματική σχέση, καθώς και συμπάθειες ή αντιπάθειες για τον Τραμπ. …
“Η Σχέση (μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας) Σημείωμα συντάκτη) μπορεί να μην αλλάξει ακόμη και αν ο πρώην αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μπάιντεν νικήσει τον κ. Τραμπ τον Νοέμβριο. Η ιδέα του προσανατολισμού της Αμερικανικής πολιτικής στον ανταγωνισμό με την Κίνα έχει ισχυρή διμερή υποστήριξη τα τελευταία τριάμισι χρόνια.
Ο αρχικός λανθασμένος χειρισμός της κινεζικής κυβέρνησης για την εμφάνιση του κορωναϊού, καθώς και δράσεις (από τις κινεζικές αρχές. Σημείωμα συντάκτη) στο Χονγκ Κονγκ, που θεωρείται ευρέως ως φάρος φιλελεύθερων αξιών στην Κίνα, υπήρξαν στιγμές ορόσημο φέτος, συμβάλλοντας στην τεκτονική μετατόπιση των στάσεων σε ολόκληρο το αμερικανικό πολιτικό φάσμα, όπου τα αντι-κινεζικά γεράκια στην προεδρική κυβέρνηση τους κατάφεραν να προωθήσουν την άποψή τους: ότι το κινεζικό κομμουνιστικό κόμμα επιδιώκει να διαδώσει την ιδεολογία και το αυταρχικό του όραμα σε όλο τον κόσμο και ότι οι πολίτες των φιλελεύθερων χωρών θα πρέπει να αναγνωρίσουν τον κίνδυνο και να προετοιμαστούν για μια σύγκρουση που θα μπορούσε να διαρκέσει για δεκαετίες “, σύμφωνα με τους συγγραφείς των New York Times
Υπάρχει μια ξεχωριστή αίσθηση ότι η αμερικανική πολιτική ελίτ έχει καταλήξει σε συλλογικό συμπέρασμα: η χώρα χρειάζεται άσχημα έναν άλλο ψυχρό πόλεμο. Αυτό σημαίνει ότι η σύγκρουση εντός των Ηνωμένων Πολιτειών είναι τώρα για το δικαίωμα διοίκησης της χώρας στο πλαίσιο αυτού του νέου Ψυχρού Πολέμου. Η Κίνα είναι αντικειμενικά καλύτερα προσαρμοσμένη ως «κύριος εχθρός» από τη Ρωσία, για τουλάχιστον τρεις λόγους.
Πρώτον, η σύγκρουση με την Κίνα μπορεί να φέρει στις ΗΠΑ αρκετά πραγματικά οικονομικά μπόνους – τουλάχιστον επιστρέφοντας στις ΗΠΑ ή τουλάχιστον στο έδαφος φιλικό προς τις ΗΠΑ, την βιομηχανία που εξήγαγε στην Κίνα τις τελευταίες δεκαετίες.
Δεύτερον: η Κίνα, τουλάχιστον προς το παρόν, είναι λιγότερο επικίνδυνη στρατιωτικά από τη Ρωσία και, από την άποψη των γερακιών της Ουάσιγκτον, πρέπει να «στραγγαλιστεί» αυτή τη στιγμή, δηλαδή, προτού να έχει χρόνο να οπλιστεί σωστά.
Τρίτον: η αρνητική στάση απέναντι στην Κίνα (σε αντίθεση με το “ρωσικό ζήτημα”) ενώνει τους ψηφοφόρους και των δύο κομμάτων, και αυτό θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για τον πρόεδρο, ο οποίος θα χρειαστεί να “ράψει” τη χώρα μετά τις εκλογές.
Η εκτίμηση των New York Times δεν είναι το μόνο σήμα που δείχνει την επικείμενη κλιμάκωση του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου στο μέλλον. Ο υποστηρικτής του Μπάιντεν Newsweek επαινεί τον “υποψήφιο” του για το γεγονός ότι το φιλόδοξο σχέδιό του να ενισχύσει την αμερικανική οικονομία, παρόλο που είναι παρόμοιο με αυτό του Τραμπ, είναι στην πραγματικότητα καλύτερο, για το “Buy American!” από τον Μπάιντεν που επαναλαμβάνει το σχέδιο του Τραμπ, αλλά ταυτόχρονα στοχεύει στην Κίνα. “
Εμπειρογνώμονες του έγκυρου (και πάλι αντι-Τραμπ) περιοδικού Foreign Policy τον Ιούλιο δημοσιεύουν ένα λεπτομερές υλικό υπό τον τίτλο: “Η γενοκτονία με την υψηλότερη τεχνολογία στον κόσμο λαμβάνει χώρα στο Xinjiang. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναγνωρίσουν επισήμως το μέγεθος των φρικαλεοτήτων. “
Η αμερικανική μηχανή προπαγάνδας έχει ήδη ξεκινήσει, οι πολιτικοί προσπαθούν να παίξουν τον ρόλο των «σωτήρων του έθνους από την κινεζική απειλή», οι λομπίστες και οι εργολάβοι του Πενταγώνου υπολογίζουν τα μελλοντικά κέρδη. Ανεξάρτητα από το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές του Νοεμβρίου, οι Ηνωμένες Πολιτείες σίγουρα θα διεξάγουν έναν κρύο (ή αν δεν είναι τυχεροί, έναν καυτό) πόλεμο με την Κίνα και δεν θα υπάρξει επιστροφή στο 2014. Και όσον αφορά τη Ρωσία, η νέα (ή παλιά) προεδρική διοίκηση θα πρέπει απλώς να αποφασίσει εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να ανοίξουν ένα άλλο μέτωπο εναντίον της στη γεωπολιτική αντιπαράθεση. Δυστυχώς, κατά πάσα πιθανότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιλέξουν την επιλογή μιας σύγκρουσης εναντίον όλων, η οποία θα αποσταθεροποιήσει ολόκληρο τον κόσμο βραχυπρόθεσμα, αλλά θα προσφέρει ένα εντελώς προβλέψιμο και δυσάρεστο τέλος για την Ουάσινγκτον μακροπρόθεσμα.
