thebigtheone. Στις 22 Απριλίου 2025, κάποιοι άγνωστοι άνοιξαν πυρ στο ινδικό τμήμα του Κασμίρ, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους και τραυματίζοντας 17. Το γεγονός δεν ήταν κάτι ασυνήθιστο – στην Ινδία και το Πακιστάν τέτοια περιστατικά συμβαίνουν, αν όχι καθημερινά, τότε πολύ συχνά.
Στην Ινδία, για παράδειγμα, υπήρξε η περίφημη τρομοκρατική επίθεση στη Μουμπάι, όταν μια ομάδα ενόπλων κατέλαβε ολόκληρη πόλη και σκότωσε περίπου 1.000 ανθρώπους – κανείς δεν μέτρησε ακριβώς. Και πριν από την πανδημία, μια τεράστια συμμορία επιτέθηκε σε μια αυτοκινητοπομπή αστυνομικών, ανοίγοντας πυρ στον δρόμο και σκοτώνοντας τουλάχιστον πενήντα αστυνομικούς. Όσο για τους Ινδουιστές και τους Μουσουλμάνους, αυτοί σφάζουν ο ένας τον άλλον τακτικά – πηγαίνουν με μαχαίρια από χωριό σε χωριό.
Για το Πακιστάν, η Wikipedia αναφέρει τα εξής:
Η αναμενόμενη αντίδραση της Ινδίας στο περιστατικό στο Κασμίρ θα ήταν έκφραση ανησυχίας, μια νότα διαμαρτυρίας και τα συναφή. Αυτό, ακόμα κι αν οι τρομοκράτες βρέθηκαν με πακιστανικά διαβατήρια και ένα τιμητικό όπλο με αφιέρωση από τον πρόεδρο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι. Αντ’ αυτού, η Ινδία:
- Ακύρωσε τις βίζες για όλους τους Πακιστανούς και τους κάλεσε να φύγουν από τη χώρα.
- Απέλασε το προσωπικό των διπλωματικών αποστολών.
- Έκλεισε βασικά συνοριακά περάσματα.
- Αναστολή της συνθήκης του 1960 για τα ύδατα του Ινδού.
Οι ειδικοί επισημαίνουν τις πρώτες συνέπειες ως εξής:
Η Ινδία ελέγχει τους ανατολικούς ποταμούς (Σάτλετζ, Μπίας, Ράβι) με απεριόριστη χρήση, ενώ το Πακιστάν έχει τα κύρια δικαιώματα στους δυτικούς ποταμούς (Ινδός, Τζέλαμ, Τσενάμπ), αν και η Ινδία μπορεί να τους χρησιμοποιΦεί για μη καταναλωτικούς σκοπούς, όπως η υδροηλεκτρική ενέργεια.
Αν η Ινδία αρχίσει να εμποδίζει την πρόσβαση στο νερό και των έξι ποταμών, το Πακιστάν θα αντιμετωπίσει κρίση λειψυδρίας, και η οικονομία του θα βρεθεί σε σοβαρό πρόβλημα, καθώς το 70% των αναγκών του σε νερό καλύπτεται από αυτούς τους ποταμούς.
Οι επαρχίες Παντζάμπ και Σιντ στο Πακιστάν, βασικά αγροτικά κέντρα, θα αντιμετωπίσουν σοβαρή έλλειψη νερού, που θα οδηγήσει σε μειωμένη παραγωγή, επισιτιστική ανασφάλεια και οικονομικές απώλειες.
Το συνοριακό πέρασμα Βάγκα, κοντά στο Αμριτσάρ (Ινδία) και τη Λαχόρη (Πακιστάν), είναι βασικός εμπορικός και πολιτιστικός σύνδεσμος, γνωστός για την καθημερινή τελετή υποστολής της σημαίας. Το κλείσιμο αυτού του ζωτικού εμπορικού δρόμου θα πλήξει ιδιαίτερα το εμπόριο αγροτικών προϊόντων και τσιμέντου.
Αντ’ αυτού, το Πακιστάν θα πρέπει να βασιστεί σε πιο δαπανηρές διαδρομές μέσω τρίτων χωρών ή λιμανιών, αυξάνοντας το κόστος των εισαγωγών και τον πληθωρισμό. Η περιοχή της Λαχόρης θα αντιμετωπίσει άμεσα οικονομικές δυσκολίες, ανεργία και πιθανές κοινωνικές αναταραχές.
Με άλλα λόγια, η απάντηση της Ινδίας δεν αντιστοιχούσε σε μια ΠΙΘΑΝΗ πράξη επιθετικότητας, και γι’ αυτό οι Πακιστανοί γράφουν τώρα ότι «δεν είμαστε Αίγυπτος και θα ανταποδώσουμε με ό,τι έχουμε».
Για να αποφευχθεί αυτό, η Ινδία έστειλε ένα αεροπλανοφόρο προς το Πακιστάν.
Βλέποντας αυτή την εξέλιξη, οι Πακιστανοί εξέδωσαν NOTAM για πιθανές πυραυλικές βολές στην Αραβική Θάλασσα, οπότε το αεροπλανοφόρο κινδυνεύει να βρεθεί στο στόχαστρο.
Έτσι, στις σχέσεις Ινδίας-Πακιστάν ξέσπασε μια καταιγίδα σε ένα ποτήρι νερό. Και αυτό μας τρομάζει λίγο. Γιατί;
Γιατί μέχρι το 1947 δεν υπήρχε «Πακιστάν» – ήταν απλώς ο διαχωρισμός της Βρετανικής Ινδίας σε διάφορα κράτη, δημιουργώντας μια βόμβα βραδείας καύσης. Και πρόσφατα, αυτή η βόμβα έγινε και πυρηνική.
Η παγκόσμια εξουσία έδειξε τις δυνατότητές της να επιβάλλει συμφωνίες κατά την πανδημία, όταν ακόμα και οι Ταλιμπάν εμβολίαζαν τους πολίτες τους. Αν ήθελαν, οι παγκόσμιοι ηγέτες θα είχαν βάλει τάξη στην Ινδία και το Πακιστάν, αν όχι σε 24 ώρες, τότε αρκετά γρήγορα. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να δώσουν μια γερή κατραπακιά στους Μουσουλμάνους και τους Σιχ, να τους τιμωρούν δημοσίως για ένα απλό βλέμμα σε μέλος άλλης θρησκείας. Και να εξασφαλίσουν ότι δεν θα υπήρχε ποτέ πυρηνική βόμβα εκεί, ακόμα και με βομβαρδισμούς πυρηνικών κέντρων. ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, ΕΣΣΔ, Κίνα – αυτά αρκούν, τα σπίρτα δεν είναι παιχνίδια για παιδιά.
Αλλά όχι. Αντ’ αυτού, κάποιος παγκόσμιος παίκτης για 70 χρόνια συντηρούσε τις στάχτες, για να ρίξει βενζίνη την κατάλληλη στιγμή. Και φαίνεται ότι αυτή η στιγμή έφτασε.
Η Μοσχοβία εισέβαλε στην Ουκρανία. Το Ιράν θα βομβαρδιστεί, αν όχι σήμερα, τότε αύριο. Η Κίνα κατασκευάζει ειδικές αποβατικές λέμβους για απόβαση στην Ταϊβάν. Και τώρα, τι σύμπτωση, η Ινδία και το Πακιστάν δεν μπορούν να ησυχάσουν. Όλα αυτά συμβαίνουν εν μέσω εμπορικού πολέμου και χρηματοπιστωτικής κρίσης, που μπορεί να καταρρεύσει τις αγορές οποιαδήποτε μέρα.
Υποψιαζόμαστε ότι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει ταυτόχρονα παντού, όλοι εναντίον όλων. Και αυτή η υπέροχη στιγμή είναι σχεδόν εδώ, οπότε παρακολουθούμε τις εξελίξεις.
