Του Γέροντος Παϊσίου Καρεώτη και Μοναχού Επιφανίου Καψαλιώτη
Αποσπάσματα από την πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη με θέμα:
Η καταστροφή της Αυτοκεφαλίας: Εσθονία, Ουκρανία, Ελλάδα και η θεμελίωση της νέας Ευρωπαϊκής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το πλήρες κείμενο εδώ.
…Η κρίσιμη “στιγμή” της γενικότερης πορείας των εκκλησιαστικών πραγμάτων, βάσει της ανάγνωσης των αντιστοίχων γεγονότων, είναι η δεκαετία του ’90, κατά την οποία το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (ΠΚ) εκκινεί την επίθεση (για διαφορετικούς λόγους) εναντίον δύο Αυτοκεφάλων Εκκλησιών: της Ελληνικής και της Ρωσικής. Η κυρίως επίθεση συνέβη από τα μέσα του ΄90, καθώς η απόφαση των ταγών του Φαναρίου για βαθύτερη δέσμευση προς τον Ευρω-ατλαντικό παράγοντα, οδήγησαν το Πατριαρχείο στην πορεία σύγκρουσης με τις εν λόγω Εκκλησίες (στην οποία θα αναφερθούμε κατωτέρω), έχοντας τρεις στόχους:
α) αρχικά, την εξασθένιση του Αυτοκεφάλου καθεστώτος των δύο αυτών Εκκλησιών, μέσω της έμμεσης (Ελληνική περίπτωση: Νέες Χώρες) ή της άμεσης (Ρωσική περίπτωση: Εσθονία, Ουκρανία) παρέμβασης στα εσωτερικά των Εκκλησιών,
β) την επανανοηματοδότηση του όρου “Αυτοκέφαλο”, και την παράλληλη προσπάθεια υφαρπαγής των Εθνικών Διασπορών (είναι η παρούσα φάση, με οδηγό την περίπτωση της Ουκρανίας), και
γ) την τελική κατάργηση του Αυτοκεφάλου καθεστώτος των Εθνικών Εκκλησιών (επομένως και των ιδίων ως “εθνικών”), σε απόλυτη σύμπλευση με την επιδιωκόμενη κατάργηση των Εθνικών Κρατών και των Συνόρων, στα πλαίσια της λεγόμενης “Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης”, δηλαδή της ομοσπονδοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) σε ένα ενιαίο Κράτος (το οποίο οι ιθύνοντες της ΕΕ τοποθετούν το 2025).
Ως αγιορείτες μοναχοί, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε την εκκλησιαστική κρίση, αναδεικνύοντας τις πολλαπλές πτυχές του προβλήματος, τόσο ως προς το περιεχόμενο, όσο κι ως προς την μορφή του. Πεποίθησή μας είναι, ότι η μεγάλη ενδορθόδοξη κρίση που προκάλεσε το Ουκρανικό Ζήτημα, καθώς και η σχετική συζήτηση που έχει ανοίξει, πρόκειται να επαναπροσδιορίσει καθοριστικά την πορεία της Ορθοδοξίας, ειδικά ενόψει των μεγάλων εξελίξεων που ήδη προαναγγέλλονται. Αναφερόμαστε φυσικά στην σχεδιαζόμενη, από κοινού από το Φανάρι και το Βατικανό, Μεγάλη Ενωτική Σύνοδο του 2025 (για την οποία θα γίνει εκτεταμένη αναφορά στο δεύτερο μέρος του παρόντος άρθρου), στην κατεύθυνση της οποίας, από “ορθοδόξου” πλευράς, τόσο το Κολυμπάρι όσο και το Ουκρανικό αποτελούν επεισόδια ή καλύτερα αναβαθμούς, και θα συνεισφέρει καταλυτικά στην σχεδιαζόμενη υπέρβαση των εθνικο-θρησκευτικών διαχωρισμών, που αποτελούν σοβαρό ανάχωμα στην επιδιωκόμενη Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση.
…
Ο «Ρωσικός Κόσμος» εκτείνεται πέραν των άλλοτε συνόρων της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει εκτενώς τακτικές «ήπιας ισχύος» προκειμένου να οικοδομήσει κλίμα ρωσοφιλίας στις ορθόδοξες χώρες που έχουν ενταχθεί στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Οργανώσεις προσκείμενες στο Κρεμλίνο και την ρωσική εκκλησία έχουν επιδοθεί σε συντονισμένες προσπάθειες οικοδόμησης ενός αντι-δυτικού και αντι-φιλελεύθερου κοινωνικού ρεύματος στις εν λόγω χώρες, βασισμένου σε έναν κοινωνικό συντηρητισμό. Τον τελευταίο απαρτίζουν υποτιθέμενες «ορθόδοξες» αξίες, τις οποίες προωθούν οι εκπρόσωποι του ρωσικού κράτους και εκκλησίας και οι συνδεδεμένες με αυτούς οργανώσεις. Η συστηματική προσπάθεια άλωσης της ελληνικής εκκλησίας και η διάδοση ψευδών ειδήσεων και ακραία φιλορωσικών θέσεων στο ελληνικό διαδίκτυο αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της ρωσικής αυτής τακτικής.
Εν κατακλείδι, είναι κάτι παραπάνω από σαφής η προσπάθεια του Φαναρίου να αντιμετωπίσει τους επικριτές των αποφάσεών του, επιχειρώντας να μεταθέσει στο πολιτικό επίπεδο την διαμάχη, επιρρίπτοντας ταυτόχρονα αυτή του την μεθόδευση, στους “αντιπάλους του”. Γνωστή άλλωστε τυγχάνει η ευρεία χρήση, εκ μέρους και του ιδίου του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, του όρου fake news (ψευδείς ειδήσεις). Επανειλημμένα ανφέρθηκε στην “διασπορά ψευδών ειδήσεων” όσον αφορά την εμπλοκή του αμερικανικού παράγοντα στο Ουκρανικό, επομένως και στον τρόπο (αλλά και στον λόγο) που κινήθηκε το Φανάρι. Οι παρεμβάσεις όμως του δραστήριου Αμερικανού Πρέσβη στην Αθήνα (γιατί όχι του αντιστοίχου στην Ουκρανία;), φανερώνουν την ωμή αλήθεια:
Ο Αμερικανός Πρέσβης εξέφρασε την χαρά του και την υποστήριξη των ΗΠΑ προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.”Είμαι πάντα ευγνώμων να συναντώ (24-5-2019) τον Παναγιώτατο και να εκφράζω την ισχυρή υποστήριξη των ΗΠΑ στις προσπάθειές του για την θρησκευτική ελευθερία, την Ουκρανική Αυτοκεφαλία και τον νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο” τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Πάιατ.
Ο δε Αρχιεπ. Ιερώνυμος δέχθηκε τον Αμερικανό Πρέσβη Πάιατ στις 22-11-2019, προκειμένου να δεχθεί τις ευχαριστίες των ΗΠΑ, επί τῇ αναγνωρίσει της Ουκρανικής “Αυτοκεφαλίας”…
