Η γλώσσα που κρύβει την αλήθεια
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβεβαιώνουν τους πολίτες: το ψηφιακό ευρώ θα είναι «μη προγραμματιζόμενο». Δεν θα υπάρχουν περιορισμοί στο πού και πώς θα το ξοδεύεις, λένε. Μια προσεκτική ανάγνωση του σχεδίου κανονισμού, ωστόσο, αποκαλύπτει μια εκρηκτική αλήθεια: η υπόσχεση αυτή είναι μια κορυφαία απάτη .
Όπως αποκαλύπτει ο οικονομολόγος Norbert Häring, ο κανονισμός κάνει μια πολύ συγκεκριμένη και στενή διάκριση. Αυτό που απαγορεύεται είναι το «προγραμματιζόμενο χρήμα», το οποίο ορίζεται εξαιρετικά περιοριστικά: χρήματα που «λόγω εγγενών συνθηκών μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την αγορά συγκεκριμένων αγαθών και υπηρεσιών ή διαθέτουν ημερομηνία λήξης» .
Την ίδια στιγμή, το κείμενο ξεκαθαρίζει ότι το ψηφιακό ευρώ θα υποστηρίζει «προγραμματιζόμενες πληρωμές» – δηλαδή πληρωμές που ενεργοποιούνται αυτόματα από λογισμικό όταν πληρούνται συγκεκριμένες, προσυμφωνημένες συνθήκες . Οι Βρυξέλλες ανοίγουν την πόρτα σε μια ψηφιακή δικτατορία, ενώ διακηρύσσουν ότι την κλείνουν.
Η λεπτή γραμμή μεταξύ «χρήματος» και «πληρωμής»
Το κόλπο είναι ιδιοφυές. Το «προγραμματιζόμενο χρήμα» αφορά το ίδιο το νόμισμα – δηλαδή, το αν ένα συγκεκριμένο ψηφιακό ευρώ μπορεί να ξοδευτεί μόνο σε, ας πούμε, βιολογικά προϊόντα. Αυτό αποκλείεται. Αλλά οι «προγραμματιζόμενες πληρωμές» αφορούν τον χρήστη, τον πολίτη.
Με την τεχνολογία αυτή, το κράτος μπορεί να δημιουργήσει ένα σύστημα όπου η δυνατότητά σου να ξοδέψεις χρήματα εξαρτάται από τη συμπεριφορά σου. Ο Häring το περιγράφει με ακρίβεια: «Η ανησυχητική δυνατότητα που δημιουργούν οι “προγραμματιζόμενες πληρωμές” είναι η δυνατότητα του κράτους να επιβραβεύει ή να τιμωρεί οικονομικά την ατομική συμπεριφορά» .
Από το «Πράσινο Ευρώ» στο «Κοινωνικό Πιστωτικό Σύστημα» – Η νέα τάξη πραγμάτων
Πώς θα λειτουργούσε αυτό στην πράξη; Το σχέδιο είναι τρομακτικά απλό. Στο άρθρο 24 του κανονισμού, η ΕΕ διακηρύσσει ότι το ψηφιακό ευρώ θα πρέπει να «επιτρέπει στους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών να προσφέρουν στους χρήστες μια σειρά προγραμματιζόμενων πληρωμών» .
Σκέψου το εξής σενάριο: το κράτος ορίζει ένα «ανώτατο όριο» για τον προσωπικό σου «άνθρακα» ή «θερμίδες». Όταν προσπαθείς να πληρώσεις, το σύστημα ελέγχει αν η συναλλαγή σου είναι «επιτρεπτή». Αν έχεις ξεπεράσει το όριο, η πληρωμή σου μπορεί απλά να απορριφθεί, να επιβαρυνθεί με επιπλέον τέλος ή να ανακατευθυνθεί σε μια «πράσινη» εναλλακτική. Το κράτος δεν σε εμποδίζει να φας ένα μπιφτέκι – απλά κάνει την αγορά του τόσο δύσκολη και ακριβή που θα το σκεφτείς δύο φορές.
Ήδη σε πολιτείες των ΗΠΑ, επιβάλλονται τέτοιοι περιορισμοί σε δικαιούχους επιδομάτων τροφίμων . Δεν είναι θεωρία συνωμοσίας – είναι ήδη πραγματικότητα.
Η επιδότηση του ελέγχου – Πώς η ΕΕ «σπρώχνει» τις τράπεζες να γίνουν ψηφιακοί φύλακες
Η ΕΕ δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Ο κανονισμός προβλέπει ότι η ΕΚΤ θα παρέχει τεχνικά εργαλεία, όπως κατάλληλα API (διεπαφές προγραμματισμού εφαρμογών), ώστε οι τράπεζες να μπορούν να εφαρμόζουν τέτοια συστήματα ελέγχου . Δηλαδή, το σύστημα θα είναι τόσο εύκολο στη χρήση, που η τράπεζά σου θα μπορεί να το εφαρμόσει με το πάτημα ενός κουμπιού, «για το καλό σου».
Το τέλος της οικονομικής ελευθερίας
Η υπόσχεση της ΕΕ για έναν «μη προγραμματιζόμενο» ψηφιακό ευρώ είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες του αιώνα. Το σύστημα των «προγραμματιζόμενων πληρωμών» δίνει στο κράτος τα εργαλεία για να ελέγχει τις ζωές μας με τρόπους που δεν φανταζόμασταν.
Η κατάργηση των μετρητών, η εισαγωγή του ψηφιακού ευρώ και η σταδιακή εγκατάσταση «προγραμματιζόμενων πληρωμών» είναι οι τρεις πυλώνες ενός συστήματος που θα μετατρέψει την οικονομική ελευθερία σε μια μακρινή ανάμνηση. Ο ψηφιακός ευρώ δεν είναι μια αθώα καινοτομία – είναι η σφραγίδα που θα κλειδώσει το κλουβί.
Το τέλος του ανώνυμου χρήματος
Η μάχη έχει ήδη ξεκινήσει. Μην αφήσετε τις εύηχες υποσχέσεις των Βρυξελλών να σας κοιμίσουν. Η ελευθερία σας, η ιδιωτικότητά σας, η αξιοπρέπειά σας – όλα αυτά κρίνονται στο πεδίο της μάχης του ψηφιακού χρήματος.
