Του Γιώργου Ρωμανού *
Οι ολιγάρχες που διοικούν τη σημερινή Ευρώπη αρέσκονται να την αποκαλούν Ευρωπαϊκή «Ένωση», ενώ στην πραγματικότητα είναι μια φαντασιακή ομοσπονδία, μία, τύποις και ουσία, Ευρωπαϊκή Ένωση Τραπεζών (Ε.Ε.Τ.). Ένας ου-τόπος, με σοβαρό έλλειμμα «Κοινωνικής Δημοκρατίας».
Μια Ευρώπη που την κυβερνούν δύο τρεις μεγάλες χώρες με τους δορυφόρους τους. Στην πράξη, οι λαοί των μικρότερων χωρών δεν έχουν ίσα δικαιώματα, αλλά αέναες οικονομικές υποχρεώσεις σε αποτυχημένα οικονομικά σχέδια. Σχέδια, που οι ίδιοι που τα εκπονούν αναγνωρίζουν κατόπιν την αδυναμία εφαρμογής τους λόγω αποτυχίας. Σε αυτή την Ευρωπαϊκή «Ένωση» ποτέ δεν υπήρξε καθολική λαϊκή ψηφοφορία για κοινό Σύνταγμα, «Πρόεδρο Δημοκρατίας της Ευρώπης», με αξιοπρεπή δικαιώματα, κοινή, ενιαία κυβέρνηση με ψηφισμένους υπουργούς, και με τραπεζίτες εκλεγμένους μετά από πραγματικά δημοκρατικές διαδικασίες.
Σε αυτή την τραγικά ελλειμματική Ευρώπη δεν υπάρχει ευρωπαϊκός στρατός, με αποστολή να υπερασπίζεται, ως οφείλει, και να «σφραγίζει», όταν και αν χρειάζεται, τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης και, φυσικά, της Ελλάδος η οποία διαρκώς εγκαλείται γιατί δεν μπορεί να αποκρούσει τον εσκεμμένο και σκόπιμο βομβαρδισμό ψυχών που δέχεται. Μία σοβαρή ευρωπαϊκή ομοσπονδία θα έπρεπε να έχει ήδη τα κότσια να απαντήσει στο κατά πόσον οι δομές του ΝΑΤΟ της επιτρέπουν να δημιουργήσει ευρωπαϊκό στρατό. Ή να τοποθετηθεί-εκτεθεί ανοιχτά ότι η Ευρώπη, στο μέλλον, θα είναι μια «Τράπεζα διαχείρισης παγκόσμιου χρήματος» και τα σύνορά της θα τα υπερασπίζονται, κατά τα δικά τους συμφέροντα, οι χώρες του ΝΑΤΟ, φυσικά και εκείνες που δεν ανήκουν στην Ευρώπη.
Η θρασύτατη πρόταση της Γερμανίας για «τριμερή» έλεγχο των ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων από Ελλάδα, Τουρκία, Γερμανία, αποδεικνύει τη σχιζοφρένεια της φαντασιακής ευρωπαϊκής ομοσπονδίας μέσα στην οποία η Ελλάδα είναι μια μετέωρη χώρα. Ένα εγκλωβισμένο μέλος σε έναν ου-τόπο, σε μία αντιδημοκρατικά ανισότιμη συνένωση στυγνής και μόνο οικονομικής μορφής. Σε ένα πλαίσιο όπου δύο τρεις δυνατοί, με αντιλήψεις νέας φεουδαρχίας, υπερχρεώνουν καταναγκαστικά τους αδύνατους, έχοντας ως συνεργάτες τους «πρόθυμους» πολιτικούς των αδυνάτων χωρών.
Θεμελιώδες στοιχείο στον θανάσιμο εγκλωβισμό της Ελλάδος ήταν η ένταξή της στην ευρωζώνη, την 1η Ιανουαρίου 2002, με την παγκοσμίως χειρότερη νομισματική ισοτιμία που της επεβλήθη στανικά: 340,75 δραχμές με 1 ευρώ. Ισοτιμία, χειρότερη και από εκείνη χωρών με διεθνώς ασήμαντη και αφερέγγυα οικονομία (τότε και τώρα), και χωρίς τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδος, όπως: Βουλγαρία 1,96 Λέβα/1 ευρώ, Λιθουανία 3,45 Λίτας/1 ευρώ, Λετονία 0,54(!!!) Λατς/1 ευρώ, (στις 29/5/2012 η ισοτιμία ήταν 0,70(!!!) Λατς/1 ευρώ), Κροατία 7,58 Κούνας/1 ευρώ, ακόμη και Μπαγκλαντές 109,20 Τάκα /1 ευρώ. Με απλά λόγια, μετά από εκείνη την αποφράδα ημέρα της νέας Άλωσης για την Ελλάδα, οτιδήποτε αγόραζε από το εξωτερικό η έντονα εισαγωγική χώρα μας ήταν ακριβότερο κατά 340,75 φορές, ενώ οτιδήποτε (ξε)πουλούσε ήταν φτηνότερο για τους ξένους κατά 340,75 φορές.
Η ισοτιμία αυτή «επιτεύχθηκε» σε μία από τις πιο ολέθριες φάσεις τής, εκ του αποτελέσματος κρινόμενης πλέον, εγκληματικής Μεταπολίτευσης, και μετά από τον «αγώνα» που έδωσαν, οι «πρόθυμοι» του τότε δικομματισμού, κ.κ. Κώστας Σημίτης, (πρωθυπουργός), Γιάννος Παπαντωνίου (υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών), Λουκάς Παπαδήμος (διοικητής Τράπεζας της Ελλάδος), Νίκος Γκαργκάνας (υποδιοικητής Τράπεζας της Ελλάδος), Γιάννης Στουρνάρας (πρόεδρος Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων), ενώ ο κ. Γκίκας Χαρδούβελης, και ο κ. Δ. Μαλλιαρόπουλος (ως στελέχη της Εθνικής Τράπεζας) ανέλαβαν την δημοσίευση σχετικής μελέτης ισοτιμίας τον Ιανουάριο του 1998.
Για την μετέπειτα δράση των «προθύμων» αυτών πολιτικών μιλούν τα γεγονότα: Ο κ. Παπαντωνίου καταδικάστηκε και διώκεται κατ? επανάληψη για αδήλωτο χρήμα. Ο κ. Παπαδήμος υπήρξε δοτός πρωθυπουργός με ανάθεση να «εκτελέσει» Μνημόνια και το εγκληματικό «κούρεμα», PSI 2011-2012. Καταληστεύοντας έτσι τις οικονομίες σε ομόλογα των απλών επενδυτών, επαγγελματιών, βιοτεχνών, βιομηχάνων. Και καταστρέφοντας ανάλογες επενδύσεις πανεπιστημίων, ταμείων υγείας, συντάξεων, και όλων των κοινωνικών δομών, με αποτέλεσμα σήμερα το κράτος να εκβιάζεται από την Ε. «Ε.» για συνεχείς περικοπές, φόρους, και απολύσεις. Ο κ. Στουρνάρας έχει εκκρεμότητα με επιτροπή της Βουλής για σκάνδαλο της SIEMENS. Ο κ. Χαρδούβελης, ως υπουργός Οικονομικών, παραπέμπεται για δόλιες εξαγωγές δικού του συναλλάγματος, ενώ δήθεν αγωνιζόταν να μην εξάγονται χρήματα από την Ελλάδα. Οι ευθύνες του κ. Σημίτη, πρωθυπουργού αυτής της καταστροφικής ισοτιμίας (και παρεπιμπτόντως δημιουργού των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο επ’ ωφελεία της Τουρκίας) δεν έχουν ακόμη επιμετρηθεί. Όπως, παρεπιμπτόντως, δεν έχουν επιμετρηθεί οι ευθύνες του κ. Γιώργου Α. Παπανδρέου που ολοκλήρωσε τη νέα Άλωση της χώρας ως ο τραγικότερος πρωθυπουργός- συμπεριλαμβανομένων και των της μικρασιατικής καταστροφής, του 1922-, όταν αναμιγνύοντας πραγματικά με ψευδώς δημιουργημένα ανύπαρκτα, χρέη οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ και στα τερατώδη Μνημόνια.
Σήμερα, οι Έλληνες αδυνατούν παντελώς να ξεπληρώσουν όσα συσσώρευσαν οι ντόπιοι «πρόθυμοι» και οι ξένοι επικυρίαρχοί τους, τα οποία ανέρχονται σε 709 δισ. ευρώ, και όχι 350 δισ. ευρώ όπως δολίως διαδίδεται.
Για να πάψει η Ελλάδα να βρίσκεται μετέωρη απαιτείται: Δημόσιος ελληνικός και διεθνής Λογιστικός Έλεγχος χρέους στα ιλιγγιώδη ελλείμματα που δημιούργησε από την 1η Ιανουαρίου του 2002 η ληστρική ισοτιμία 340,75 δραχμές/1 ευρώ. Και ανάλογο έλεγχο στο τμήμα που αφορά στα πλαστά χρέη των Μνημονίων. Υπενθυμίζεται ότι και ο Χέλμουτ Σμιτ τόνιζε διαρκώς τα τελευταία χρόνια: «?πολλά από τα δισεκατομμύρια ευρώ της βοήθειας προς την Ελλάδα βρίσκονται μόνο στα βιβλία.» (ΕΣΤΙΑ 11/11/2015).
Εναλλακτικά, για να σωθεί και το γόητρο των νέων φεουδαρχών, μια μυστική συμφωνία θα βοηθούσε στη ουσιαστικά μονομερή διαγραφή του πλαστού χρέους με μια πολυδαίδαλη αναδιάρθρωση- εξαΰλωσή του σε βάθος χρόνου, με ταυτόχρονο σταδιακό πάγωμα πληρωμής των άμεσα απαιτητών τόκων.
Σημειώνεται ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανέφερε στην αντιφώνησή του, στις 23 Οκτωβρίου του 2015, στον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ: «Δεν είμαστε κατάδικοι, είμαστε ισότιμοι πολίτες της Ευρώπης».
Μένει να αποδειχθεί εκ μέρους της Ευρώπης.
* Ο Γιώργος Ρωμανός είναι συγγραφέας
