Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Στην Κύπρο και στην Ελλάδα πρέπει να το πάρουμε απόφαση: ότι ο ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών, ο Ευρωπαίος Αντόνιο Γκουτέρες θα αποδειχθεί ο χειρότερος για τα ελληνικά συμφέροντα, και στο νησί και γενικότερα στην περιοχή. Διότι πρεσβεύει μία ξεπερασμένη πολιτική, η οποία έχει κεντρικό στόχο της την ικανοποίηση όλων των στόχων της κατοχικής δύναμης, της Τουρκίας.
Τα Ηνωμένα Έθνη ακολουθούν κατά γράμμα τους Βρετανούς και έχουν κάνει «ευαγγέλιο» τις θέσεις τους για την Κύπρο. Θέσεις που αντιστρατεύονται τα «θέλω» των Ελληνοκυπρίων και της πλειοψηφίας των Τουρκοκυπρίων, αν θα πιστέψουμε όσους διατηρούν κάποιες σχέσεις μαζί τους. Υπό τα παραπάνω δεδομένα, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει στην έδρα του Διεθνούς Οργανισμού έναν μεγάλο εχθρό, τον ίδιο τον γενικό γραμματέα. Επειδή είναι αυτό που περιγράφει ο τίτλος του, ο υποτίθεται ανεξάρτητος μεσολαβητής για όλα τα διεθνή προβλήματα του κόσμου έχει μαζί του και το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο μονίμως στο Κυπριακό κάνει ό,τι απαιτεί η Τουρκία. Οι μερικές αναλαμπές της Ρωσίας σιγά-σιγά εξανεμίζονται διότι η στρατηγική της σχέση με την Τουρκία είναι πιο σημαντική από τη μικρή Κύπρο.
Ας πάρουμε δύο διεθνή ζητήματα, το δικό μας και το Παλαιστινιακό. Και ας δούμε τις θέσεις του ΟΗΕ και του γενικού του γραμματέα. Έχουμε να κάνουμε και στις δύο περιπτώσεις με παράνομη κατοχή εδαφών. Στη μία περίπτωση είναι η Τουρκία και στην άλλη το Ισραήλ.
Στην Κύπρο, ο Διεθνής Οργανισμός έχει αθωώσει την κατοχική δύναμη. Και επιδιώκει να ικανοποιήσει τις παράλογες και παράνομες απαιτήσεις της.
Στην Παλαιστίνη, ο ΟΗΕ και ο κ. Γκουτέρες, όπως και οι προκάτοχοί του, στοχεύουν το Ισραήλ, δηλαδή συγκρούονται με την κατοχική δύναμη.
Γιατί τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά, αναρωτιέται ο κάθε καλόπιστος παρατηρητής των πραγμάτων. Και το Ισραήλ και η Τουρκία είναι δυνάμεις κατοχής. Τα δύο προβλήματα, το Κυπριακό και το Παλαιστινιακό δεν έχουν καμία διαφορά και ας αφήσουν τα μασκαραλίκια οι Βρετανοί νεροκουβαλητές του τουρκικού Αττίλα.
Αλλά ας αφήσουμε τους Βρετανούς.
Ο γενικός γραμματέας, ο οποίος έχει ορκιστεί πίστη στο Διεθνές Δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα;
Γιατί παραβιάζει βάναυσα τις αρχές που υποσχέθηκε να προφυλάσσει; Και γιατί ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας σιωπούν μπροστά στο πολιτικό και διπλωματικό έγκλημα εναντίον της Κύπρου;
Δεν πρέπει να βγάλουν φωνή μεγάλη; Δεν πρέπει να διαμαρτυρηθούν; Δεν πρέπει να κάνουν κάτι τέλος πάντων; Έχουν διαβρωθεί εντελώς; Τους φαίνονται όλα φυσιολογικά με το Κυπριακό; Και σίγουρα δεν είναι λύσεις τα δύο κράτη και η διχοτόμηση. Και το λέω επειδή οι σκέψεις τριγυρίζουν στη Λευκωσία και στην Αθήνα και είναι ανησυχητικό ότι αυτές οι «λύσεις» ακούγονται όμορφα στους παράγοντες της πολιτικής, της διπλωματίας και της δημοσιογραφίας.
Όταν έγινε μία σχετική συζήτηση με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ ο κ. Αναστασιάδης και ο κ. Τσίπρας φρίκαραν. Διότι τους είπε μία μεγάλη αλήθεια. Μην δεχθείτε να νομιμοποιήσετε την Τουρκία στην Κύπρο. Και το λέει ο Νετανιάχου, ο οποίος και ο ίδιος στηρίζει μία κατοχή. Αυτή της Παλαιστίνης. Διότι ξέρει τους Τούρκους καλύτερα από εμάς, επειδή συνεργάστηκε μαζί τους εναντίον μας. Φίλος και σύμμαχος ναι. Αλλά δεν θα σβήσουμε και τη μνήμη μας… Όμως, επαναλαμβάνω ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Όλα όσα λέει τα συζήτησε με τους Τούρκους όταν ήταν φίλοι και σύμμαχοι, όταν το Ισραήλ βοηθούσε την Τουρκία σε όλα τα μέτωπα, εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.
Ούτε πολιτικοί είμαστε, ούτε διπλωμάτες. Και δεν απλοποιούμε τα πράγματα. Τα αντιμετωπίζουμε με την κοινή λογική. Από τη μία, έχεις δύο ανεύθυνους κομματικούς ηγέτες, τον πρόεδρο του δεξιού Δημοκρατικού Συναγερμού, Αβέρωφ Νεοφύτου και τον γγ του «κομμουνιστικού» ΑΚΕΛ, Άντρο Κυπριανού, που ασκούν εκβιασμό στον λαό ότι «θα μας καταλάβει όλους η Τουρκία».
Και από την άλλη, δύο πολιτικούς ηγέτες, τον Πρόεδρο της Κύπρου και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας που πρέπει να είναι υπεύθυνοι και να αποφασίζουν για το καλό του Ελληνισμού. Διότι ηγούνται χωρών, όχι κομμάτων. Και πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους, ότι δεν έχουν το παραμικρό δικαίωμα να πουλήσουν την Κύπρο στην Τουρκία.
Άρα, το παράδειγμα διευθέτησης της ονομασίας των Σκοπίων δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Κυπριακό. Και ας μην επαναλαμβανόμαστε για κάτι που αποδείξαμε: η Ελλάδα έχασε από την αναπληρωματική ομάδα των Σκοπίων, και ας ενοχλούνται οι φίλοι μας οι Συριζαίοι. Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να κερδίσει περισσότερα, διότι σε όλη τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης δεν πιέστηκε από κανένα ξένο παράγοντα. Δεν ήρθαν ποτέ οι Αμερικάνοι να πουν στην Αθήνα «κάντε αυτό και εκείνο». Τους Σκοπιανούς πίεζαν…
Σε μία από τις τριμερείς με το Ισραήλ, οι κ. Αναστασιάδης και Τσίπρας πρέπει να τον καθίσουν κάτω τον κ. Νετανιάχου και να του πουν ότι θέλουν τη βοήθειά του για το Κυπριακό. Αλλά, προηγουμένως, πρέπει να καταλήξουν τι ακριβώς ζητούν. Αν πάνε να του ζητήσουν να τους βοηθήσει να επιβάλουν τη φιλοτουρκική διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία στον κυπριακό λαό, καλύτερα να το ξεχάσουν. Διότι ήδη τους είπε ότι την απορρίπτει. Άσχετα αν το κρατάνε επτασφράγιστο μυστικό. Θυμάμαι που όταν το είχα πρωτογράψει, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, ο έντιμος Ιωάννης Κασουλίδης έδωσε ολόκληρη συνέντευξη για να με αντικρούσει. Βρέθηκε σε δύσκολη θέση διότι αναγκάστηκε να πει ένα «λευκό ψέμα». Η θέση του Ισραήλ, λοιπόν, είναι γνωστή. Οι κ. Αναστασιάδης και Τσίπρας πρέπει να χρησιμοποιήσουν τη στρατηγική σχέση που έκτισαν με τον κ. Νετανιάχου. Τους χρωστά διότι βρέθηκαν δίπλα του σε πολύ δύσκολες εποχές για τον ίδιο και το Ισραήλ.
Και βεβαίως, πρέπει να του ζητήσουν να γίνει η επόμενη τριμερής στην Ουάσιγκτον, για τους λόγους που καταλαβαίνει ο καθένας. Η συζήτηση για το θέμα αυτό έχει «ανάψει» και δεν πρέπει να μείνουν στη συζήτηση. Να φτάσουν στην απόφαση και να την υλοποιήσουν…
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η ολιγόλεπτη συνάντηση του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ με τον γαμπρό του Ταγίπ Ερντογάν είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα δυσάρεστο γεγονός. Δυστυχώς, ο γαμπρός του Αμερικανού προέδρου, ο Τζάρεντ Κούσνερ συνεχίζει να κάνει δική του πολιτική στον Λευκό Οίκο. Και στηρίζει μία χώρα, την Τουρκία, η οποία έχει ταχθεί αναφανδόν εναντίον της Αμερικής και εξυπηρετεί φανερά πλέον τα συμφέροντα της Ρωσίας. Άβυσσος η ψυχή του. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τώρα τους λόγους για τους οποίους υπηρετεί τους αντιπάλους της αμερικανικής υπερδύναμης. Ίσως το πληροφορηθούμε όταν αποχωρήσει ο κ. Τραμπ από την προεδρία. Είναι επιτακτική η ανάγκη –και μπορεί να «καθαρίσει» ο πρωθυπουργός του Ισραήλ– να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον ο κ. Αναστασιάδης. Η Κύπρος εξυπηρετεί έμπρακτα την Αμερική με βάσεις και άλλους τρόπους. Σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον που δεν βοήθησε ακόμα την Κύπρο… Η νέα πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Κύπρο έχει μπροστά της μία πρόκληση και μία ευκαιρία…
