EIΣΑΓΩΓΗ : Στο κέντρο των ευρωπαϊκών πολιτικο-κοινωνικών εξελίξεων στις μέρες μας είναι η Γερμανία με την απόφαση της τριμερούς Κυβέρνησης του Σόλτς για εξάμηνη αναστολή της Συνθήκης Σένγκεν από μέρους της και την εντατικοποίηση και επέκταση των συνοριακών ελέγχων της. Αυτά με αφορμή την άνοδο του<<ακροδεξιού>> κόμματος στις τοπικές εκλογές της Θουριγγίας και της Σαξονίας εις βάρος του Κυβερνητικού σχηματισμού και σε συνάρτηση με την κατακραυγή πλέον της κοινής γνώμης (77%) κατά της κοινωνικής αλλοίωσης μέσω της αθρόας λαθρομετανάστευσης από την πολιτική των προηγούμενων ( αλλά και της νυν) νεοταξίτικων κυβερνήσεων.
ΣΧΟΛΙΟ : Βλέπουμε την αναδίπλωση των γκλομπαλιστικών δυνάμεων και την προσωρινή διπλωματική αναστολή των σχεδίων τους, όταν υπάρχει κοινωνική αντίδραση. Έτσι οι πρωτοπόροι στο Εβραιοκαμπαλιστικό πλάνο της σαλατοποίησης και της ισλαμοποίησης, της κοινωνικής και πολιτιστικής αλλοίωσης των πληθυσμών γίνονται <<βασιλικώτεροι του βασιλέως>> και<< ρατσιστικώτεροι>> της σχολής Ουρμπάν, ο οποίος τους καλωσόρισε στο club του.
Με αφορμή λοιπόν τις τελευταίες εξελίξεις ας κάνουμε μία σύντομη περιήγηση στο πολιτικό γίγνεσθαι της Γερμανίας του περασμένου αιώνα (παλαιοκομματικό) και του 21ου αιώνα (μεταβατικό στη παγκοσμιοποίηση). Της χώρας που ήταν το δυνατό όπλο των Καμπαλιστών Σιωνιστών, αφού χρησιμοποιήθηκε για το αιματοκύλισμα της ανθρωπότητος μέσω των δύο Παγκοσμίων Πολέμων.
Α)ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ
1) Κούρτ Γκεόργκ Κίζιγκερ (1960-1969). Το 1963 το όραμα του Μεγάλου Συνασπισμού <<Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών>> κέρδισε τους Γερμανούς. Πρώτος Καγκελάριος του Μεγάλου Συνασπισμού ήταν ο Κούρτ Γκεόργκ Κίζιγκερ, που το ναζιστικό του παρελθόν δεν τον εγκατέλειψε (ήταν συνεργάτης του υπουργού προπαγάνδας του Χίτλερ Γιόζεφ Γκαίμπελς).
2) Βίλλυ Μπραντ (1969-1974). Πρόσφυγας στη Νορβηγία στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του, το SPD έφερε τους Χριστιανοδημοκράτες στην αντιπολίτευση μετά από 20 χρόνια. Υποστήριζε την δυτικογερμανική συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ (τώρα Ε. Ε. ) και την βελτίωση των σχέσεων με την ΕΣΣΔ και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η πολιτική αυτή ωνομάστηκε ΟΣΤΠΟΛΙΤΙΚ. Το 1971 πήρε βραβείο Νόμπελ για την πολιτική αυτή και την συνδρομή του στην ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου Κόσμου και την εδραίωση της ειρήνης. Πιστό παιδί του <<καλού>> Δυτικού στρατοπέδου ο Μπραντ υπηρέτησε το σιωνιστικό σχέδιο του ΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΜΑΝΤΡΩΜΑΤΟΣ των δύο αντίπαλων στρατοπέδων του προηγούμενου αιώνα μέσα από την Σοσιαλδημοκρατία, που έπαιζε τον ρόλο του εξισορροπητή ανάμεσα στους δύο πόλους:την δεξιά Χριστιανοδημοκρατία και τον σοσιαλισμό κομμουνισμό, που ήταν (υποτίθεται) το ιδεολογικό υποκατάστημα του εφαρμοσμένου Ανατολικού Μαρξισμού. Για τον ρόλο του αυτό (του κατευνασμού των αντιθέσεων), πήρε και το βραβείο του, από το Νορβηγικό περίπτερο της πενταρχίας του σκότους. Κάτι τέτοιο δόθηκε και σε άλλους ειρηνοποιούς της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής, όπως τον<< μάγο>>Κίσσιγκερ και τον σατανιστή Ομπάμα. Χαρακτηριστικό του ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ του Ψυχρού Πολέμου είναι αφηγήσεις Σοβιετικών αξιωματούχων σχετικά με παραινέσεις προς τον Μεγάλο Τσάρο Στάλιν <<να εξαφανίσει>> την Αμερική με πυρηνικά, πράγμα βέβαια που δεν έκανε ποτέ (παρ’ότι ήταν πανεύκολο για την ΠΡΩΤΗ Υπερδύναμη στη γη, την ΕΣΣΔ), διότι θα εξαφάνιζε από τον χάρτη την Μητέρα Σιών, την οποία και ο ίδιος υπηρετούσε και διότι το δρομολογημένο σενάριο της ΝΤ προέβλεπε άλλα σχέδια (διάλυση εν μια νυκτί του σιδηροχάρτινου κομμουνιστικού παραπετάσματος και την αντζέντα της παγκοσμιοποίησης, σοδομοποίησης, υγειονομικής τρομοκρατίας, εμβολιαστικού αποδεκατισμού και ηλεκτρονικής δικτατορίας). Ο Μπράντ πέθανε το 1992, βλέποντας την πολιτική του να σβήνει μαζί με το σβήσιμο από την πολιτική ιστορία του Ανατολικού στρατοπέδου.
3) Χέλμουτ Σμιτ (1974-1987). Ανέλαβε μετά την παραίτηση του Μπραντ την ηγεσία του SPD και την καγκελαρία. Ηταν Εβραϊκής καταγωγής, υπέρ του ΝΑΤΟ και των πυρηνικών. Έγινε γνωστός για την μάχη κατά της τρομοκρατίας, συγκεκριμμένα κατά της οργάνωσης <<ΦΡΑΞΙΑ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ>> που είχε δολοφονήσει 34 προσωπικότητες της Γερμανίας. Ήταν φίλος του φρυδοσωτήρα Καραμανλή. Ευρωπαϊστής υποστήριξε την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ. Εξαιρετικός σολίστας στο πιάνο, συνέβαλε ο Χέλμουτ στο κτίσιμο της σιωνοκίνητης Ευρώπης, στήριξε το μεγάλο όπλο των Εβραιοκαμπαλιστών, το ΝΑΤΟ, και απεχώρησε από τά μάταια του κόσμου τούτου το 2015 στο Αμβούργο, μη προλαβαίνοντας να απολαύσει ΤΗΝ ΣΟΝΑΤΑ ΣΕ ΡΟΖ ΜΕΙΖΟΝΑ και την ροζαλί ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής χορωδίας, στην οποία οδηγήθηκε η <<πολιτισμένη>> Ευρώπη (και δαιμονισμένη κατά τους Πατέρες), από τις δυνάμεις του μυστηρίου της ανομίας.
4) Χέλμουτ Κολ (1982-1998). Υπήρξε ο μακροβιότερος Καγκελάριος. Αρχικά της Δυτικής και μετά της Ενιαίας Γερμανίας. Εργάστηκε για την εισαγωγή του ΕΥΡΩ με τον σύμμαχό του πρόεδρο της Γαλλίας Φρανσουά Μιτεράν. Θεωρείται ο πατέρας της Ενοποίησης. Μετά την αποχώρησή του, η υστεροφημία του αμαυρώθηκε από σκάνδαλο παράνομης χρηματοδότησης του κόμματός του των Χριστιανοδημοκρατών (CDU). Ήταν ο καθοριστικότερος παλαιοκομματικός Καγκελάριος της Γερμανίας, αφού εργάστηκε για την νομισματική ένωση της Ευρώπης μαζί με τους ομολόγους του των άλλων κρατών. Αμείφθηκε από τα σιωνιστικά διευθυντήρια με την δόξα του πρώτου Καγκελαρίου της Ενιαίας Γερμανίας, την οποία απεφάσισαν εν μια νυκτί μαζί με την κατάρρευση του σιδηροχάρτινου παραπετάσματος του ΥΠΑΡΚΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ. Πέθανε το 2017, χωρίς και αυτός να απολαύσει την πλήρη μετάλλαξη της αγαπημένης του Ευρώπης σε βόθρο της διαστροφής και της ανωμαλίας.
5) Γκέρχαρντ Σρέντερ (1998-2005). Ξεκίνησε από Κυβερνήτης του κρατιδίου της Σαξονίας. Μετά την θητεία του στην Καγκελαρία εργάστηκε στην ρωσική ενεργειακή εταιρεία Γκάζπρομ έως το 2022, από την οποία παραιτήθηκε λόγω της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Κανένας άλλος Καγκελάριος δεν έχει πέσει τόσο χαμηλά στην κοινή γνώμη, όσο ο Σρέντερ μετά την θητεία του. Συμμετείχε στις αεροπορικές επιδρομές κατά του Βελιγραδίου στη διάρκεια του πολέμου του Κοσσυφοπεδίου. Μετά τις 11 Σεπτέμβρη 2001 (με το σκηνοθετημένο Χολυγουντιανό τρομοκρατικό κτύπημα των Δίδυμων Πύργων), συμφώνησε να συμμετάσχει η Γερμανία σε στρατιωτική αποστολή στο Αφγανιστάν. Αλλά η αλληλεγγύη του τερματίστηκε στην εισβολή στο Ιράκ, όπου είπε ΟΧΙ. Εξ αιτίας αυτού του ΟΧΙ επανεξελέγη. Το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του (SPD) είναι ακόμη υπερήφανο για την απόφαση αυτή. Το 2017 μίλησε στο συνέδριο του κόμματός του για να υποστηρίξει τον τότε υποφήφιο για την Καγκελαρία Μάρτιν Σούλτς. Επαίνεσε το ΟΧΙ του Όλαφ Σόλτς για την παράδοση πυραύλων στην Ουκρανία. Στην προσωπική του ζωή παντρεύτηκε 5 φορές. Ο Σρέντερ ανήκει στην ομάδα των παλαιοκομματικών ηγετών (μαζί με τον Δημοκρατικό Κλίντον, τον Σκωτσέζο Μπλέρ και ίσως και τον δικό μας Τσίπρα), οι οποίοι ετοίμασαν σαν καλοί πρόδρομοι το έδαφος στους κατοπινούς Γκλομπαλιστές των πρόσφατων καιρών. Κατά σύμπτωση όλοι αυτοί ανήκουν σε <<κεντρώες>> παρατάξεις (Εργατικοί, Δημοκρατικοί, Σοσιαλδημοκράτες), γιατί είναι πιο εύκολο για τα κόμματα τέτοιου προσανατολισμού να περάσουν θέματα της νεοταξίτικης αντζέντας, όπως του δικαιωματισμού, του Λαοτκισμού, της λαθρομετανάστευσης χωρίς τριγμούς πολλούς και αντιδράσεις από την κοινωνία. Επίσης όλοι αυτοί ήταν πιστοί στο ρόλο της υποστήριξης της Καου-μπόϋκης επίθεσης κατά των απανταχού της γης κακών Ινδιάνων (Σαντάμ Χουσεϊν, Μπιν Λάντεν, Γιουγκοσλάβοι, Καντάφι) δίπλα στην Πόρνη-Βαβυλώνα Αμερική. Και κατά ΣΥΜΠΤΩΣΗ οι περισσότεροι από αυτούς διακρίνονται για την περιπετειώδη ιδιωτική τους ζωή. Για τους Γερμανούς υπάρχει και μία γεωπολιτική ιδιαιτερότητα, ότι όντας γειτονιά με την Ρωσία και ενεργειακά εξαρτημένοι από αυτή, πρέπει να κρατούν και κάποιες ισορροπίες στις σχέσεις τους μαζί της. Ο Σρέντερ υπηρέτησε σωστά το σχέδιο αυτό και αμείφθηκε από τα αφεντικά του με δύο θητείες στην Καγκελαρία.
Β)ΓΚΛΟΜΠΑΛΙΣΜΟΣ
1) Άγκελα Μέρκελ (2005-2021). Κόρη Λουθηρανού Πάστορα. Ο παππούς της ήταν Πολωνός. Έζησε στην Ανατολική Γερμανία, όπου σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Καρλ Μαρξ της Λειψίας Φυσική (1973-78). Διορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος του ανατολικογερμανικού κράτους. Το κόμμα της DA (κόμμα Δημοκρατικής Αφύπνισης) ενώθηκε με το Ανατολικό Χριστιανοδημοκρατικό (CDU) και μετά την Ενοποίηση προσεχώρησαν στο Δυτικό CDU. Το 1991 έγινε ομοσπονδιακή υπουργός γυναικείων υποθέσεων και νεολαίας, το 1994-1998 υπουργός περιβάλλοντος. Ήταν συντηρητικών αρχών, π. χ. ήταν κατά του<< κανόνα προθεσμίας>>, σύμφωνα με τον οποίο οι γυναίκες μπορούσαν να κάνουν έκτρωση εντός τριών μηνών από την σύλληψη. Λόγω του ανατολικογερμανικού παρελθόντος δεν υποστηρίζονταν από τις κλίκες που είχαν φτιάξει οι συνομήλικοί της βουλευτές στα χρόνια της χριστιανοδημοκρατικής νεολαίας, αλλά στηρίζονταν αποκλειστικά στον Χέλμουτ Κολ (<<κορίτσι του Κόλ>> την ωνόμαζαν οι εφημερίδες). Ο Λόταρ Μέζερ, τελευταίος πρωθυπουργός της Ανατολικής Γερμανίας και αναπληρωτής πρόεδρος του ενιαίου CDU, αναγκάστηκε να παραιτηθή λόγω αποκαλύψεων του γερμανικού Τύπου περί συνεργασίας του με την κρατική ασφάλεια <<ΣΤΑΖΙ>>. Στο συνέδριο της Δρέσδης η Μέρκελ ψηφίστηκε διάδοχός του. Το 1993 με την υποστήριξη του Κόλ ανέλαβε την προεδρία του CDU Μεκλεμβούργου-Πομερανίας. Το 1994 ήταν υπουργός περιβάλλοντος. Μετά την παραίτηση του Κόλ, ανέλαβε πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών ο Βόλφαγκ Σόϊμπλε, με πρόταση του οποίου η Μέρκελ έγινε γενικός γραμματεύς του Κόμματος το 1998. Το 1999 ξέσπασε το σκάνδαλο των <<μαύρων>> λογαριασμών του CDU. Αποκαλύφτηκε σύστημα παράνομης χρηματοδότησης της κομματικής οργάνωσης μέσω λογαριασμών στην Ελβετία. Το 1999 η Μέρκελ απαίτησε την αποστασιοποίηση του κόμματος από τον Κόλ (παρ’ότι ήταν το<<κορίτσι>> του Κόλ). Το 2000 ο Κόλ παραιτήθηκε από το αξίωμα του επίτιμου Προέδρου και μετά παραιτήθηκε και ο διάδοχός του Σόϊμπλε, αφού παραδέχτηκε ότι είχε δεχθεί παράνομη δωρεά από εκπρόσωπο πολεμικής βιομηχανίας. Έτσι η Μέρκελ έγινε ομοσπονδιακή πρόεδρος του CDU στο συνέδριο του Έσσεν. Ωστόσο η προέλευση των παράνομων δωρεών έμεινε άννωστος μέχρι σήμερα. Το 2003 σαν αντιπολίτευση, ενώ ο Σρέντερ τάχτηκε κατά της σύμπραξης των ΗΠΑ κατά του Ιράκ (και μαζί και το 80% του γερμανικού πληθυσμού), η Μέρκελ υποστήριξε τη θέση της Κυβέρνησης Μπούς.
Στην Καγκελαρία η Μέρκελ διαδέχτηκε τον Σρέντερ επικεφαλής συνασπισμού κομμάτων (CDU, CSU, SPD). Το 2009 μετά τη νίκη του CDU, σε συνασπισμό με το Δημ. Κόμμα. Το 2015 ήταν επικεφαλής τρίτης Κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού και το 2017 επικεφαλής τέταρτης Κυβέρνησης συνασπισμού (CDU, CSU, SPD). To 2021 δεν έβαλε υποψηφιότητα και απεχώρησε με τη λήξη της θητείας της, με την εκλογή στην Καγκελαρία του διαδόχου της Όλαφ Σόλτς. Τι να πή κανείς για την Μέρκελ, την αιχμή του δόρατος της ΝΤ, όχι μόνο στη χώρα της την Γερμανία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη? Αθόρυβα ξεκίνησε από την πολιτική σκηνή της Ανατολικής Γερμανίας και αναρριχήθηκε στην ηγεσία των Χριστιανοδημοκρατών μέσα από την στενή της σχέση με το βαρύ πυροβολικό της ΝΤ , τον παλαιοκομματικό Χέλμουτ Κόλ, τον οποίο έβγαλαν στη σύνταξη μετά από πολύχρονη θητεία στη Γερμανική Καγκελαρία, με τη γνωστή μέθοδο για τα Ευρωπαϊκά κόμματα:την κατηγορία της παράνομης χρηματοδότησης από τρίτους (εσωτερικούς ή εξωτερικούς τύπου Καντάφι). Φιλοδοξότατη αλλά και ικανότατη ωδήγησε την Γερμανία αλλά και όλη την Ευρώπη με το όχημα της ΝΤ, κάνοντας πράξη την αντζέντα των Εβραιοκαμπαλιστών. Η πολιτική της σαλατοποίησης-ισλαμοποίησης της Ευρώπης φέρει την σφραγίδα της. Η Ελλάδα θα την θυμάται αιωνίως αφού ήταν πρωτοστάτης στην επιβολή των μνημονίων στη χώρα μας. Μαζί με τον ανάπηρο υπουργό της Σόϊμπλε και την Τρόϊκα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κατάφεραν να υποτάξουν την χώρα μας οικονομικά και να την οδηγήσουν στην ουσιαστική (όχι ακόμη επίσημη) πτώχευση με τα φοβερά ελλείμματα της τάξεως των 300 δις τότε και τώρα μετά την λαίλαπα της πλανδημίας σε ύψη καθώς ακούγεται της τάξεως του 1 τρις. Η χώρα μας έχασε την ανεξαρτησία της και έγινε υποτελής στα ξένα Εβραιοτραπεζικά διευθυντήρια. Εκχώρησε τον εθνικό της πλούτο επί Κυβέρνησης Τσίπρα και έγινε διεθνές ρεντίκολο όντας προτεκτοράτο των ξένων Αμερικάνων και Ευρωπαίων σιωνιστών. Αυτά βέβαια με την δουλική συναίνεση των Ψευτορωμιών κατοίκων της Ελλάδος, που αγκάλιασαν τα πλάνα της ΝΤ από την εποχή των προδρόμων παλαιοκομματικών Καραμανλή, Παπανδρέου και των κατοπινών διαδόχων τους. Και μετά από το οικονομική υποταγή της Ελλάδος, οι τελευταίοι νεοταξίτες πουθενατζήδες κυβερνήτες της (Τσίπρας, Πάτερ-Κούλης) κατάφεραν να κάνουν την χώρα μας ρεζίλι διεθνώς με τα σοδομικά νομοθετήματα και να την διαγράψουν και από τον Ουρανό.
Ευτυχισμένη η Άγκελα για τα κατορθώματά της, παρακολουθεί πλέον από τον καναπέ του συνταξιούχου την τελευταία φάση της νεοταξίτικης αντζέντας: τον Γ’Παγκόσμιο Πόλεμο. Δαιμονισμένη καθώς είναι μαζί με την υπόλοιπη παρέα των ηγετών της Γκλομπαλιστικής κομπανίας του Αντιχρίστου, νομίζει ότι θα καλοπερνάει στο πυρηνικό της καταφύγιο πίνοντας δροσερές μπύρες και τρώγοντας λουκάνικα Φραγκφούρτης, την ώρα που ο πλανήτης θα καίγεται και θα αποδεκατίζεται από τις πυρηνικές παπαρούνες. Ξεχνάει όμως ότι ο Θεός (τον οποίο μάλλον ξέχασε τελείως παρ’ότι ο πατέρας της την μεγάλωσε με την Λουθηρανική διδασκαλία), <<εκγελάσεται αυτούς και ο Κύριος εκμυκτυριεί αυτούς>>. <<Θα εισέλθουν ζώντες και θα εξέλθουν νεκροί. Θα λειτουργούν ως αλεξικέραυνα και θα τους κατακαύσει ο Θεός. Οι σύραγγες αυτές οδηγούν στον Άδη>> (Γέροντας Βασίλειος Καυσοκαλυβίτης).
2) Όλαφ Σόλτς (2021-σήμερα). Ο GOLDEN BOY της ΝΤ. Σοσιαλδημοκράτης (SPD), με σύντομη πολιτική διαδρομή, όπως και όλοι οι φυτευτοί μαϊντανοί του διεθνούς γκλομπαλιστικού κυκλώματος (Μακρόν, Τρυντώ, Μπόρις Τζόνσον, Σούνακ, Καμάλα Χάρις, , Πάτερ-Κούλης, Τσίπρας, Μελόνι). Ξεκινώντας σαν Ομοσπονδιακός Υπουργός Εργασίας το 2007-2009, Δήμαρχος Αμβούργου το 2011, Ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών από το 2018, κατέληξε Αντικαγκελάριος πρόεδρος του SPD και στις εκλογές του 2021 έγινε Καγκελάριος μετά τον σχηματισμό τρικομματικής Κυβέρνησης (Σοσιαλιστές, Πράσινοι, Ελεύθεροι Δημοκράτες). Πολιτικός βίος ανθόσπαρτος για τον δικηγόρο από το Αμβούργο Όλαφ, αφού του ανετέθη το όχημα της Γερμανίας από τα σιωνιστικά αφεντικά του την πιο κρίσιμη περίοδο της εποχής του γκλομπαλισμού, όπου κατ’αυτούς η ανθρωπότητα θα μπη στον δυστοπικό κόσμο των δούλων μετανθρώπων με την ψηφιοποίηση-ρομποτοποίηση και τον αποδεκατισμό του πλανήτη στα επιθυμητά επίπεδα του μισού έως 1 δις το πολύ, ώστε να μπορούν να είναι ελέγξιμοι και χειραγωγήσιμοι οι εναπομείναντες μετά τον Γ’Παγκόσμιο Πόλεμο κάτω από την Παγκόσμια Κυβέρνηση του νέου Μεσσία των Εβραιοκαμπαλιστών, του Αντιχρίστου. Και αυτός, όπως και όλοι οι σατανισμένοι ηγέτες της Νέας Εποχής κάνει το οικτρό λάθος να μην υπολογίζει ότι πάνω από το αφεντικό του, τον Εωσφόρο, υπάρχει ο Δημιουργός των πάντων, ο Τριαδικός Θεός, ο οποίος θα γκρεμίσει το σύστημα της ΝΤ και θα ανατείλει την νέα Ορθόδοξη Αυτοκρατορία της Ρωμανίας.
Γ) Ο ΛΟΑΤΚΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Επί Ναζιστικής Γερμανίας διώχτηκαν και θανατώθηκαν χιλιάδες ομοφυλόφιλοι. Οδηγούνταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου οι περισσότεροι πέθαναν. Η ναζιστική δίωξη θεωρείται η πιο σοβαρή δίωξη ομοφυλοφίλων στην ιστορία. Οι ναζιστικοί νόμοι καταργήθηκαν το 1950 και η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε στην Ανατολική Γερμανία το 1968 και στη Δυτική το 1969.
Από το 2017 ο <<γάμος>> των ομοφυλοφίλων είναι νόμιμος και έχουν πλέον πλήρη συζυγικά δικαιώματα και δικαιώματα υιοθεσίας. Τα σύμφωνα συμβίωσης είναι νόμιμα από το 2001. Η Γερμανία θεωρείται από τις πιο φιλικές προς τους ομοφυλόφιλους χώρες στον κόσμο. Το 2013 δημοσκόπηση έδειξε ότι το 87% των Γερμανών πιστεύει ότι η ομοφυλοφιλία πρέπει να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία. Είναι η δεύτερη ψηλότερη βαθμολογία στον κόσμο μετά την Ισπανία (88%).
Στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους από το 1532 έως την διάλυσή της το 1806, η ομοφυλοφιλία τιμωρούνταν με θάνατο. Στην Πρωσία η θανατική ποινή ίσχυσε από το 1620 έως το 1794. Η επιρροή του Ναπολεόντειου Κώδικα στις αρχές του 1860 έφερε την αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας σε μαγάλο μέρος της Γερμανίας εκτός Πρωσίας. Το 1871 σχηματίστηκε η Ομοσπονδιακή Γερμανική Αυτοκρατορία και οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις αποποινικοποιήθηκαν. Το ναζιστικό καθεστώς θεωρούσε ένα από τους στόχους του την εξάλειψη της ομοφυλοφιλίας. Πρώτη παρέλαση έγινε το 1979 στο Βερολίνο, η οποία σταδιακά ανέβαινε και το 2005 έφτασε τα 400 χιλιάδες άτομα. Το 2019 το Berlin Pride είχε ένα εκατομμύριο θεατές. Σε πολλές άλλες επίσης πόλεις γίνονται GAY PRIDE (Βρέμη, Κολωνία, Μόναχο, Αμβούργο, Δρέσδη, Ντόρτμουντ, Στουτγάρδη, Λειψία, Ανόβερο, Βόνη, Ντύσελντορφ, Νυρεμβέργη). ΣΧΟΛΙΟ : Βλέπουμε ότι και στη Γερμανία, παρά το σφοδρό αντιομοφυλοφιλικό ναζιστικό παρελθόν, ο Λοατκισμός κατάφερε να εδραιωθεί και να γίνει κοινωνικά αποδεκτός σε πολύ λίγες σχετικά δεκαετίες. Χάρι στις φιλότιμες προσπάθειες των νεοταξιτών ηγετών (παλαιοκομματικών και σύγχρονων), αλλά και του εναγκαλισμού από την κοινωνία σε απίστευτα ποσοστά αποδοχής. Η απομάκρυνση από τον Θεό, η πλήρης εκκοσμίκευση και η πλήρης παράδοση στον Θεό Μαμμωνά, κατάφεραν να διαλύσουν και την πειθαρχημένη Γερμανική φυλή και να την κάνουν σοδομική και δαιμονική.
Όπως και όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαϊοι θα πληρώσουν πολύ ακριβά την αποστασία τους από τον Θεό, μέσα από τις δοκιμασίες του Γ’ΠΠ. , της πείνας, των ασθενειών, και των φυσικών φαινομένων. Ειδικά για την χώρα μας, επειδή ήταν πρωτεργάτες στην τεχνητή της πτωχοποίηση μέσω των μνημονίων, οι εναπομείναντες μετά την φοβερή ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ, που είναι προ των πυλών, θα είναι ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ (κατά τους Πατέρες), που θα ζητήσουν συγγνώμη από την Ελλάδα, και πολλοί από αυτούς θα μετανοήσουν και θα γίνουν πολίτες της ΝΕΑΣ ΕΝΔΟΞΗΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ.
ΑΔΕΛΦΙΚΑ
