Ένας μοναχός από την Άρμπουνα Καλαβρύτων που η μνήμη του εορτάζεται την 19 Ιανουαρίου.
Αυτή η ιδιόμορφη εξαρχής προσωπικότητα που ανέπτυξε έντονη φιλολαϊκή και επαναστατική δράση, που περιόδευσε σε όλη την Πελοπόννησο και άλλα μέρη της Ελλάδος στα μισά του 19ου αιώνα και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, τόσο της πολιτικής, όσο και της εκκλησιαστικής ηγεσίας της εποχής!
Η ιστορική πορεία και το κίνημα του Παπουλάκου ξεκινάει μέσα από τον αγώνα του, βασιζόμενος στις επιταγές του Ιησού Χριστού. Ένας ζηλωτής μοναχός που εγκατέλειψε τα πάντα και ξεκινά αρχικά να μονάσει και ύστερα να κηρύξει, έστω και στα εβδομήντα του χρόνια, έχων ως μοναδικά εφόδια: το καλογερικό ράσο του, την ράβδο του, λίγο ψωμί στο ταγάρι του και τα ιερά βιβλία.
Πάντα άρχιζε με τα λόγια: <<θέλω πρώτα να μ΄ακούσετε κι ύστερα να με κρίνετε…και συνέχιζε: όλο το έχει μου είναι δικό σας. Το μόνο που δεν σας μοιράζω είναι η σακούλα μου, όχι όμως για να την πάρω μαζί μου, αλλά για να την μοιράσω σ΄όσους δεν έχουν στον ήλιο
μοίρα>>.
Ο μεγάλος Φωτιάδης γράφει γλαφυρότατα:
<<Τράνεψε τόσο, που τρέχανε τσούρμο από πίσω του οι γυναίκες να κόψουνε ένα κομμάτι από το ράσο του, είτε να το κάνουν φυλαχτό, είτε να το βάλουν στο ψωμί αντί για προζύμι, είτε να το δέσουν στα δίκτυα τους οι θαλασσινοί, για να γεμίσουν ψάρια!>>
Αυτή η πρόωρη και εν ζωή αγιοποίηση από τους συμπατριώτες του στο Μοριά δεν εμπόδισε την Αθήνα να τον θεωρεί αγύρτη και λαοπλάνο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί τουλάχιστον τρεις φορές με διάφορες κατηγορίες στις τρεις περιοδείες του.
Στέκεται πάντα κριτικά ενάντια στην εξουσία, αλλά και στη θεσμικά εκκλησία, που την βλέπει να είναι υποταγμένη στο άρμα του ξενόφερτου βασιλιά και να διδάσκει το λαό αλλότρια πράγματα που βασίζονται σε αντιχριστιανικές επιλογές.
Μια εκκλησία που έμενε απαθής απέναντι στην επίθεση του βασιλιά εναντίων των μοναχών και των μοναστηριών. Από 500 περίπου
μοναστήρια, έκλεισε τα 450 με τους μοναχούς να περιφέρονται ενδεείς και απροστάτευτοι από την εξουσία του καθολικού βασιλιά και της προτεστάντισ- σας βασίλισσας, επειδή ήταν τόποι αντίστασης και φρούρια της ελευθερίας κατά την επανάσταση και προξενούσαν φόβο και δέος στους άπιστους βασιλείς και την συνοδεία τους!
Με το κήρυγμά του ο μοναχός Παπουλάκος, ήταν εντυπωσιακός και το αναγνώρισαν ακόμη και οι διώκτες του, όπως η Ιερά Σύνοδος και οι τοπικές αρχές εκείνης της εποχής. Κατάφερε με τον απλό και πιστικό λόγο του να αναζωπυρώσει την ουσιαστική συμμετοχή του κόσμου στην ορθόδοξη λατρεία με αποτέλεσμα να μειωθούν οι ληστείες και οι ζωοκλοπές. Οικογένειες με χρόνια μίση συμφιλιώθηκαν, αυξήθηκαν οι ελεημοσύνες και γενικά οι χριστιανικές αρετές. Αυτά και μόνο για τον απλό κόσμο του χωριού και της επαρχίας δείχνει
αγιότητα, πέρα από τα θαύματα που έκανε!
Αν και πέρασαν αρκετά χρόνια από την οσιακή κοίμησή του, δεν κατέστη δυνατή η αγιοποίησή του καιη φιλοτέχνηση της εικόνας του. Η έντονη κριτική απέναντι στον ανώτερο κλήρο της εποχής, ως και στην πολιτική εξουσία γέννησε αντιπάθειες και δεν κατέστη δυνατή η αποκατάσταση της μνήμης του.
Ο λαός βέβαια ποτέ δεν τον λησμόνησε,τον τιμά ως Άγιο από τα μέρη που πέρασε, τελώντας λειτουργίες στη μνήμη του με ιδιαίτερη λαμπρότητα! Ασπάζονται την κάρα του και ζητούν τις μεσιτείες του, στο ναό της Κοιμήσεωςτης Θετόκου που βρίσκεται στα Άρμπουνα Καλαβρύτων, ύστερα από την μεταφορά του το 1973 από τηνΜονή Παναχράντου της Άνδρου.
Στο πέρασμα των αιώνων, αυτός ο παρεξηγημένος μοναχός Παπουλάκος, πάντα μέσα στο πνεύμα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού που έλεγε: <<Το κακό θα σας βρεί από τους διαβασμένους>>και ζώντας το κλίμα του άθεου Διαφωτισμού, μέσα στη απελευθερωμένη μικρή
Ελλάδα, πάντα διακήρυττε:<<Τα άθεα γράμματα θα καταστρέψουν τον κόσμο>>για να βρει σύμφωνο στις μέρες μας τον μακαριστό Χριστόδουλο να φωνάζει ως άλλος προφήτης από το βήμα:<<Για την άθρησκη και αντιχριστιανική παιδεία, που θέλουν σήμερα να
επιβάλλουν στο έθνος, ως άλλοτε νεωτεριστικό πνεύμα της Εσπερίας που μετά τη απελευθέρωση θέλησαν να μεταφέρουν στο έθνος και ειδικά στη νεολαία οι σπουδαγμένοι, πάντα μέσα σε ένα πνεύμα αντιθρησκευτικό και αντιοορθόδοξο, που τάχα ήθελε την απελευθέρωση του ανθρώπου από τις προλήψεις>>
Μήπως όλα τα ανωτέρω μας φέρνουν στη μνήμη μας τις λοιδορίες ενάντια στο ιερότερο και τιμιότερο πρόσωπο μετά τον Χριστό, την Παναγία μας από πρώην υπουργό και Εβραίο: Ηλία Μόσιαλο και άλλους κουλτουριάρηδες Αντίχριστους της πίστεως του Αγιοτόκου Έθνους μας, της μητρόπολης του Χριστιανισμού! και το φαρμάκωμα της παιδείας μας από προτεσταντικές και ομοφιλικές ιδέες της Δύσης καιτου Πάπα!
Ιανουάριος 2022
