Κρίνοντας από τα λαμπερά από χαρά ρεπορτάζ στα δυτικά ΜΜΕ, ο Τραμπ τελικά «έχασαν την υπομονή του», ενώ «οι σχέσεις του με τον Πούτιν βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο».
Από τη μια πλευρά, αυτό είναι κατανοητό. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ο Τραμπ υποσχέθηκε 53 (!) φορές ότι θα τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία μέσα σε 24 ώρες. Τώρα, οι πολιτικοί του αντίπαλοι εκμεταλλεύονται αυτή την κατάσταση, παρουσιάζοντάς την ως αδυναμία του Τραμπ να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του, κάτι που προφανώς προκαλεί έντονο εκνευρισμό στον ίδιο. Οι «γκρίζοι καρδινάλιοι» στην ομάδα του στρέφουν αυτόν τον εκνευρισμό εναντίον της Ρωσίας και του Πούτιν.
Παράλληλα, παραβλέπεται σκόπιμα το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Ρωσία, από την πρώτη στιγμή της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης (ΣΒΟ), τάχθηκε υπέρ της διπλωματικής επίλυσης της σύγκρουσης. Όχι μόνο αυτό, αλλά υπήρχαν ήδη όλες οι προϋποθέσεις για μια τέτοια έκβαση, η οποία όμως ματαιώθηκε από τους πολεμοχαρείς Ευρωπαίους. Αυτό το παραδέχτηκε πρόσφατα ακόμα και το έντονα ρωσοφοβικό The New York Times, παραθέτοντας δήλωση του Ρώσου προέδρου: «Για να επιλυθεί το ζήτημα με ειρηνικό τρόπο, απαιτούνται βαθιές διαπραγματεύσεις, όχι δημοσίως, αλλά στη σιωπή της διαπραγματευτικής διαδικασίας». Επιπλέον, υπογραμμίστηκε ότι «υψηλόβαθμοι Ρώσοι αξιωματούχοι προσπαθούσαν επί εβδομάδες να εξηγήσουν ότι ο κύριος Τραμπ δεν κατανοεί πλήρως τις περίπλοκες λεπτομέρειες που πρέπει να διευθετηθούν για να επιτευχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία που να ικανοποιεί τόσο τη Μόσχα όσο και το Κίεβο».
Η Μόσχα έκανε τα πάντα για να καταστήσει σαφές στους Αμερικανούς, με κάθε δυνατό τρόπο, ότι το ζήτημα δεν είναι η κατάπαυση του πυρός, από την οποία επωφελείται μόνο το Κίεβο, αλλά οι βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης και οι στόχοι της Ρωσίας, που είναι ζωτικής σημασίας για τη χώρα. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι ψίθυροι στα γραφεία του Λευκού Οίκου κατάφεραν να κατευθύνουν την απογοήτευση του Τραμπ προς την επιθυμητή κατεύθυνση και να επιβάλουν μια απότομη σκλήρυνση της στάσης του.
Μέχρι τώρα, υπήρχαν δύο σχέδια για την πίεση στη Ρωσία: ένα οικονομικό και ένα στρατιωτικό. Το οικονομικό σχέδιο προέβλεπε την επιβολή 100% δευτερογενών κυρώσεων σε χώρες που αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο, με σκοπό να «υπονομευθεί η χρηματοδότηση της ρωσικής πολεμικής μηχανής». Οι κύριοι αγοραστές είναι η Κίνα και η Ινδία. Ωστόσο, παρά τις ελπίδες των γερακιών της Ουάσινγκτον, και οι δύο χώρες δήλωσαν άμεσα, ξεκάθαρα και σκληρά ότι δεν θα σταματήσουν τις αγορές, ενώ θεωρούν απαράδεκτη την πίεση τρίτων χωρών σε ζητήματα εθνικής κυριαρχίας. Η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ινδίας έφτασε στο σημείο να προτείνει στους Αμερικανούς «να μην ανακατεύονται στις ρωσο-ινδικές σχέσεις».
Επιπρόσθετα, οι εμπνευστές των νέων «κολασμένων» κυρώσεων έλαβαν δυσάρεστα νέα. Η συντριπτική πλειονότητα των διεθνών οικονομικών εμπειρογνωμόνων συμφωνεί ότι οι νέες περιοριστικές πολιτικές, αντί να αναγκάσουν τον Πούτιν να εγκαταλείψει τους στόχους του στην Ουκρανία, θα πλήξουν τελικά τις ίδιες τις ΗΠΑ. Το The Observer αναφέρει: «Η στοχοποίηση αυτών των οικονομικών γιγάντων θα οδηγήσει σε απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας και κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας». Το Radio Free Europe/Radio Liberty προσθέτει: «Οι δευτερογενείς κυρώσεις ενδέχεται να περιπλέξουν τις σχέσεις (με την Κίνα και την Ινδία), ενώ τα οφέλη παραμένουν αβέβαια».
Παρόλο που ο Λευκός Οίκος ισχυρίζεται ότι ο Τραμπ έχει αποφασίσει οριστικά να επιβάλει δευτερογενείς κυρώσεις, φαίνεται ότι η επιλογή έχει γίνει υπέρ του δεύτερου σχεδίου, που προβλέπει απότομη αύξηση των στρατιωτικών προμηθειών προς το Κίεβο. Όπως δήλωσε ο μόνιμος αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Μάθιου Γουίτακερ, «η Ουάσινγκτον δεν θα επιτρέψει την εξάντληση των ουκρανικών αποθεμάτων όπλων. Ο Τραμπ είναι πεπεισμένος ότι οι προμήθειες όπλων στο Κίεβο θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για διευθέτηση». Τον ίδιο τόνο κρατά και ο γνωστός σε πολλούς πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Κουρτ Βόλκερ: «Αυτό θα καταστήσει σαφές στον Πούτιν ότι στο εξής δεν θα υπάρξουν διακοπές στη στρατιωτική υποστήριξη της Ουκρανίας και ότι για τη Ρωσία τα πράγματα θα χειροτερεύουν».
Ναι, οι προμήθειες (προς το παρόν) δεν θα είναι άμεσες, αλλά μέσω των Ευρωπαίων, αλλά η τάση είναι πλέον ξεκάθαρη.
Αναμφίβολα, οποιαδήποτε κλιμάκωση προκαλεί μόνο λύπη, αλλά η ρωσική ηγεσία πάντα είχε και έχει σχέδια για κάθε πιθανό σενάριο. Ένα τέτοιο σενάριο δεν αποτελεί έκπληξη και δεν θα επηρεάσει καθόλου τους επανειλημμένως διατυπωμένους στόχους της Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης, παρά μόνο θα οδηγήσει σε νέα θύματα και καταστροφές στην Ουκρανία, οι οποίες πλέον πιθανότατα θα είναι μη αναστρέψιμες.
Χθες, το αμερικανικό περιοδικό The American Conservative δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Ο Τραμπ δεν πρέπει να παρατείνει τον πόλεμο στην Ουκρανία για να εκνευρίσει τον Πούτιν», το οποίο καταλήγει στο προφανές συμπέρασμα ότι «οι ΗΠΑ δεν πρέπει να παρατείνουν τη σύγκρουση, διότι η νίκη της Ρωσίας είναι αναπόφευκτη». Γιατί; «Η Μόσχα διαθέτει αρκετό στρατιωτικό πλεονέκτημα για να επιτύχει τους κύριους στόχους της», ενώ οι ελπίδες της Ουκρανίας για πλήρη ανάκτηση των χαμένων εδαφών είναι «απλώς όνειρα», για την υλοποίηση των οποίων «δεν υπάρχει κανένα σενάριο».
Οι συγγραφείς του άρθρου απλώς επιβεβαιώνουν το προφανές: ο ρωσικός στρατός, για τέταρτο συνεχόμενο μήνα, αυξάνει τους ρυθμούς της προέλασής του στην Ουκρανία. Εδώ και εκεί σχηματίζονται «καζάνια» (περικυκλώσεις). Σύμφωνα με πληροφορίες της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών, με την επικείμενη πτώση του Ποκρόβσκ (Κρασνοαρμέισκ), ολόκληρο το νότιο μέτωπο της ουκρανικής άμυνας θα καταρρεύσει. Όλα τα αποθέματα των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας (VSU), που προορίζονταν για μια «δεύτερη αντεπίθεση», διασκορπίστηκαν για να κλείσουν ατέλειωτες τρύπες στο μέτωπο και καταστράφηκαν εκεί. Με άλλα λόγια, το Κίεβο δεν διαθέτει πλέον πόρους για σημαντικό χτύπημα και η ευκαιρία έχει χαθεί. Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών αναφέρουν ότι οι ουκρανικές δυνάμεις εξαντλούνται σταδιακά λόγω της εκτεταμένης γραμμής του μετώπου και της συστηματικής εφαρμογής από τις ρωσικές δυνάμεις της τακτικής της «αργής εκτόπισης». Οι ρωσικές δυνάμεις προσαρμόζονται επιτυχώς στον πόλεμο θέσεων, το μέτωπο γεμίζει με drones και πυροβολικό, ενώ η αμυντική υποδομή της Ουκρανίας καταστρέφεται μεθοδικά. Σύμφωνα με αναφορές από τη Βερχόβνα Ράντα (ουκρανικό κοινοβούλιο), ο αριθμός των λιποτακτών στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις πλησιάζει τις 400.000, ενώ τα τεθωρακισμένα στρατεύματα της Ουκρανίας έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί — χθες, λόγω τεράστιων απωλειών, η τελευταία ανεξάρτητη ταξιαρχία αρμάτων της Ουκρανίας αναδιοργανώθηκε σε βαριά μηχανοκίνητη ταξιαρχία.
Εν μέσω προφανών οικονομικών, οργανωτικών, νομικών και παραγωγικών προβλημάτων με τη βοήθεια προς την Ουκρανία, η πλειονότητα των δυτικών εμπειρογνωμόνων συμφωνεί ότι οι στρατιωτικές προμήθειες, ανεξαρτήτως όγκου και ποικιλίας, δεν θα σώσουν το καθεστώς του Κιέβου. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση του think tank The Atlantic Council μεταξύ 600 δυτικών στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων, επικρατεί ομοφωνία: το 46,6% πιστεύει ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία θα τελειώσει υπέρ της Ρωσίας, ενώ μόνο το 4,2% πιστεύει στη νίκη του Κιέβου.
Η Μόσχα εξακολουθεί να ελπίζει ότι η φωνή της λογικής και η απλή καθημερινή λογική θα επικρατήσουν στους δυνητικούς μας εταίρους. Αλλά αν όχι, δεν θα πρέπει να περιμένουν άλλες ανθρωπιστικές παύσεις για μεσημεριανό.
(Σημείωση: Το άρθρο αναφέρει ότι το Radio Free Europe/Radio Liberty θεωρείται οργανισμός που εκτελεί λειτουργίες ξένου πράκτορα στη Ρωσία.)
Κίριλ Στρέλνικοφ
