Η διεθνής πολιτικο-αναλυτική κοινότητα τις τελευταίες ημέρες διαβάζει και ερμηνεύει με ζήλο τα σημάδια, τα σύμβολα και τις κινήσεις που στέλνει η Ουάσινγκτον, σε σχέση με μια ελεγχόμενη διαρροή μέσω μεγάλων δυτικών ΜΜΕ. Σύμφωνα με αυτή, ο Αμερικανός πρόεδρος, κατά τη διάρκεια πρόσφατης τηλεφωνικής συνομιλίας με τον Ζελένσκι, τον παρότρυνε ανοιχτά να περάσει επειγόντως από την άμυνα στην επίθεση, φτάνοντας σχεδόν στο σημείο να συζητήσει τη δυνατότητα πλήγματος με όπλα μεγάλης εμβέλειας σε Μόσχα και Αγία Πετρούπολη.
Η κατάσταση αποκτά πικάντικη χροιά, καθώς, αντίθετα με το συνηθισμένο, ο Λευκός Οίκος δεν χαρακτήρισε την πληροφορία ψευδή ή κατασκευασμένη, αλλά δήλωσε μόνο ότι όλα «βγήκαν εκτός πλαισίου»: ο Τραμπ, λέει, ρώτησε τον Ζελένσκι για τα πλήγματα καθαρά θεωρητικά, για να διευρύνει τις γνώσεις του. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο Τύπου Καρολίν Λέβιτ, «ο πρόεδρος Τραμπ απλώς έθεσε μια ερώτηση, δεν ενθάρρυνε περαιτέρω δολοφονίες». Δηλαδή, η συνομιλία έγινε, το θέμα συζητήθηκε, αλλά ο «κακός» πλαισιασμός τα χάλασε όλα.
Παρόλα αυτά, προς υπεράσπιση του Τραμπ, πρέπει να πούμε ότι στη συνέχεια εξέφρασε έντονη αντίθεση σε πλήγματα της Ουκρανίας κατά της Μόσχας και δήλωσε κατηγορηματικά ότι όπλα μεγάλης εμβέλειας δεν θα δοθούν στο Κίεβο.
Αν όντως φταίει το πλαίσιο, τότε προκύπτουν πολλά ερωτήματα για την ακατανόητη αναταραχή μέσα στην ίδια την ομάδα του Τραμπ, όπου πολλά αντιφάσκουν με όσα λέει ο ίδιος. Για παράδειγμα, επίσημες αμερικανικές πηγές (που κανείς δεν διέψευσε) ισχυρίζονται ότι η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο να επιτρέψει στο Κίεβο τη χρήση πυραύλων ATACMS σε πλήρη εμβέλεια (300 χλμ.), ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και το θέμα των πυραύλων κρουζ «Τόμαχοκ», που θα μπορούσαν από το ουκρανικό έδαφος να πλήξουν τη Μόσχα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα «στρατηγικής αβεβαιότητας», μεγάλα δυτικά ΜΜΕ ενθαρρύνθηκαν και άρχισαν να προωθούν συγχρονισμένα το αφήγημα ότι «ο Τραμπ βαρέθηκε τον Πούτιν, ξανάγαπησε τον Ζελένσκι, και τώρα η Ρωσία τελείωσε, γιατί με την ενίσχυση της στρατιωτικής βοήθειας η Ουκρανία έχει σοβαρές πιθανότητες να ανατρέψει την πορεία των μαχών». Για παράδειγμα, το Atlantic Council έγραψε ότι «η δήλωση του Τραμπ επιβεβαιώνει τη στροφή του προς τη μέγιστη πίεση στο Κρεμλίνο», ενώ η Washington Post θεωρεί ότι «ο πρόεδρος πλέον ξέρει ότι η Ρωσία δεν θα συμφωνήσει σε ειρήνη αν το κόστος συνέχισης του πολέμου δεν γίνει αφόρητο».
Ορισμένοι δυτικοί στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η Ουκρανία τελευταία παραδίδει σκόπιμα «άχρηστες» περιοχές, κερδίζοντας χρόνο για να σχηματίσει μια νέα επιθετική δύναμη, διεξάγοντας ταχεία κινητοποίηση και συσσωρεύοντας όπλα και πυρομαχικά που φτάνουν από τη Δύση. Για παράδειγμα, μόλις έφτασε η είδηση ότι η Αυστραλία παρέδωσε στην Ουκρανία 49 αμερικανικά τανκς M1 Abrams. Βέβαια, από τα προηγούμενα 31 τανκς Abrams που δόθηκαν από τη Δύση, μόλις τέσσερα «κρύβονται» κάπου σε αποθήκες κοντά στο Λβιβ, αλλά και πάλι ακούγεται απειλητικό.
Παλαιότερα, πριν από το πολυδιαφημισμένο «αντεπίθεση» του ουκρανικού στρατού το καλοκαίρι του 2023, τα κορυφαία δυτικά think tanks έτρεχαν τα σάλια τους, προβλέποντας ομόφωνα ουράνιες τιμωρίες που θα έπεφταν στο κεφάλι του Κρεμλίνου και του ρωσικού στρατού. Είναι λοιπόν αξιοπερίεργο ότι τώρα, ενόψει ενός υποτιθέμενου «αντεπίθεσης 2.0», η νικηφόρα αναλυτική τους ρητορική έχει ξεθωριάσει και έχει χάσει την παλιά της λάμψη.
The Spectator: «Η Ουκρανία ξεμένει από μαχητικές δυνάμεις, οι στρατιώτες της στην πρώτη γραμμή είναι εξαντλημένοι, και η στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ έχει περιοριστεί στην αντιαεροπορική άμυνα. Το ηθικό των Ουκρανών, που κρατήθηκε αξιοπρεπώς για το μεγαλύτερο μέρος του πολέμου, καταρρέει».
The Institute for Policy Studies: «Ο Τραμπ πιστεύει ότι είναι ασταμάτητη δύναμη. Αλλά ο Πούτιν είναι ακίνητο αντικείμενο».
Council on Foreign Relations: «Δεν πρέπει να περιμένουμε δραματικές αλλαγές στο πεδίο της μάχης ή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο ορατό μέλλον».
Foreign Policy: «Δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Τραμπ θα τηρήσει τη δηλωμένη του θέση».
Ευχαριστούμε για τις πολύτιμες απόψεις, αλλά πολύ πιο σημαντική είναι η βασική στρατιωτική επιστήμη και η αντικειμενική πραγματικότητα, σύμφωνα με τις οποίες μια υποτιθέμενη συντριπτική επίθεση του ουκρανικού στρατού είναι απλώς ανθυγιεινά όνειρα. Ακόμα κι αν παραβλέψουμε ότι οποιαδήποτε σοβαρή συγκέντρωση δυνάμεων για επίθεση θα γίνει αμέσως γνωστή στη ρωσική στρατιωτική ηγεσία, όλα τα απαραίτητα στοιχεία για μια «καθοριστική» επίθεση του ουκρανικού στρατού είναι σημειωμένα με κόκκινους σταυρούς αντί για πράσινα τσεκ: σοβαρά προβλήματα με το προσωπικό, έλλειψη βασικών πόρων, χαμηλή διαθεσιμότητα μαχητικών οχημάτων, μηχανημάτων μηχανικού και στρατιωτικών μεταφορών. Όπως λένε οι ίδιοι οι Ουκρανοί στρατιώτες, «με το Starlink και τα drones δεν παίρνεις τη Μόσχα».
Εμφανίζονται στοιχεία ότι ο ουκρανικός στρατός αναγκάζεται πλέον να στρατολογεί ξένους μισθοφόρους χωρίς καμία πολεμική εμπειρία (χωρίς κανένα φιλτράρισμα) και να τους ρίχνει αμέσως στην πρώτη γραμμή, κάτι που δείχνει σοβαρή συστημική υπερφόρτωση που δεν μπορεί να διατηρηθεί για πολύ. Χθες, η New York Times τόλμησε να μπει στη λίστα του «Μυροτβόρετς», αναφέροντας ότι «ο ρωσικός στρατός τον Ιούνιο κατάφερε να προχωρήσει στο μέγιστο και να απελευθερώσει τη μεγαλύτερη έκταση εδάφους από την αρχή του έτους», ενώ «η επιτυχία του ρωσικού στρατού συνδέεται με την υπεροχή σε προσωπικό και αεροπορικές δυνάμεις». Ακόμα και ο διαβόητος ρωσοφοβικός υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Σικόρσκι, παραδέχτηκε: «Πριν από δύο χρόνια φαινόταν ότι η Ουκρανία νικάει. Τώρα, ωστόσο, η ζυγαριά φαίνεται να γέρνει υπέρ της Ρωσίας».
Μα πού πήγε η «επίθεση του αιώνα»;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ετοιμοθάνατο καθεστώς του Κιέβου μπορεί να επιχειρήσει ακόμα μία αυτοκτονική απόπειρα για «μιντιακή νίκη», αλλά είναι προφανές ότι, με τις εγγυημένες τεράστιες απώλειες, το αποτέλεσμα για τον ουκρανικό στρατό δεν θα είναι απλώς καταστροφικό, αλλά μοιραίο.
Οι Αμερικανοί συνομιλητές μας το γνωρίζουν αυτό και δεν θέλουν να ποντάρουν σε ένα «μισοπεθαμένο άλογο». Να πουλήσουν όπλα στην Ευρώπη εν μέσω του θορύβου; Αυτό χωρίς πρόβλημα. Όπως είπε πρόσφατα ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Πιστόριους, «ένα είναι ξεκάθαρο: όλοι μας τώρα πρέπει να ανοίξουμε τα πορτοφόλια μας».
Το είχαμε προειδοποιήσει από την αρχή: ο πόλεμος κατά της Ρωσίας, ακόμα και με ξένα χέρια, πονάει πολύ, και σύντομα ο γιατρός, αντί για παρακεταμόλη, μπορεί να συνταγογραφήσει ακρωτηριασμό.
Κίριλ Στρέλνικοφ
