Ένα όνομα που έγραψε και αυτή Ιστορία. Ένα όνομα που μας δίδαξε αρκετά, τι σημαίνει Πατρίδα, τι σημαίνει Σημαία Ελληνική με Σταυρό. Ένα όνομα που χάραξε πορεία, μια αληθινή Ηρωίδα που δεν συμβιβάστηκε με το φόβο, με την ηττοπάθεια απέναντι στον εχθρό. Γιατί είχε Πίστη, Ιδανικά, Αρχές! Μια γυναίκα φτωχή που η ίδια η Πατρίδα της δεν της πρόσφερε σχεδόν τίποτα. Παρόλο που ήταν αμόρφωτη αγάπησε αληθινά τα Ιερά Χώματα της Πατρίδας της. Τη μάθαμε με το ψευδώνυμο η Κυρά της Ρω. Το πραγματικό της όνομα Κυρία Δέσποινα Αχλαδιώτου. Επί 40 χρόνια, από το 1943 ως το θάνατό της, ύψωνε την Ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και την κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Η ίδια έλεγε: «Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τα αγαπώ. Έμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα, όταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο. Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες. Βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Γούρικες Ακτές. Την Ελληνική σημαία, θέλω να μου τη βάλουν στον τάφο μου». Είναι παράδειγμα προς μίμηση, μια Αθάνατη Ελληνίδα.
Είναι με ικανοποίηση που παρακολούθησε ο κόσμος τη διμοιρίτισσα κατά την υποστολή της γαλανόλευκης σημαίας στο νησί Λέσβο. Μια απλή διμοιρίτισσα που πιστεύει και αγάπα την σημαία της Πατρίδας της. Είναι περήφανη και Τιμά την Ιερή Σημαία του Έθνους. Σκόρπησε ρίγη συγκίνηση με την πράξη της…
Θα ήταν παράλειψη μου να μην γράψω και εγώ δυο λόγια για τον Μανώλη Γλέζο και τον Λάκη Σάντα· που παρόλο το νεαρό της ηλικίας τους, πόνεσε η ψυχή τους και αυτούς, βλέποντας τη γερμανική σβάστικα να κυματίζει στην Ακρόπολη. Το Χιτλερικό σύμβολο προκαλούσε την Ελληνική υπερηφάνεια. Έπρεπε λοιπόν να κατέβει… Τη νύχτα της 30ης προς 31ης Μαΐου 1941 κατέβασαν από την Ακρόπολη τη Γερμανική σημαία. Ήταν έτοιμοι να πεθάνουν για να μην κυματίζει άλλη σημαία στην Πατρίδα τους.
Να μην ξεχνάμε την πράξη που κάνει ο Μοναχός Ιωσήφ ο Αγιορείτης που μεταξύ άλλων χαιρετά με την σημαία του και ευλογεί τους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας. Βγαίνει στην άκρη του βουνού και με μια τεράστια σημαία, πότε Ελληνική και πότε Βυζαντινή , τους χαιρετά και με το δικό του τρόπο, για να τους προσέχει η Παναγία που εκτελούν το καθήκον τους, την αποστολή τους!
Σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε· Εδώ και καιρό βλέπουμε με απογοήτευση και όχι μόνον, ακόμα και γυναίκες που είναι πολιτικά πρόσωπα να μην αγαπούν Ελληνική Σημαία και να την τιμούν, άλλα αντιθέτως να την πολεμούν. Τί τους έκανε ; Μήπως Φοβούνται το Σταυρό που έχει η σημαία; Μήπως προτιμούν άλλη σημαία στην Ελλάδα;
Η κοινή γνώμη έχει κρίση, έχει επιλογές έχει φωνή, έχει υποχρέωση να διασφαλίσει την Ελληνική Σημαία. Είναι ευλογία το ότι υπάρχει η δύναμη του Σταυρού στην Ελληνική Σημαία.
Είναι ξεκάθαρο υπάρχουν Πατριώτες και μη Πατριώτες. Και οι μη Πατριώτες πολιτικοί που κάνουν τους Πατριώτες μπροστά στο λαό. Που έκαναν καριέρα εις βάρος του Ελληνισμού.
Όταν θα γίνουν οι επόμενες εκλογές πρέπει να υπάρξει δημοψήφισμα ώστε να αποφασίσει ο Έλληνας και η Ελληνίδα εάν θέλει να αλλάξει η Σημαία του Έθνους της… και ΌΧΙ να αποφασίζουν μόνο η Κυβέρνηση και η Ελληνική Βουλή για αυτό το σημαντικό θέμα.
Να μην ξεχνούν εχθροί και “φίλοι” ότι η Ελλάδα είναι Ελληνορθόδοξη Χώρα και είναι ευλογία το ότι υπάρχει η δύναμη του Σταυρού στην Ελληνική Σημαία…
Λευκωσία / Κύπρος
