Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί γυρίζουμε την πλάτη μας διαρκώς προς τον Αληθινό Θεό μας, προς την Παναγία μας, προς την Πίστη μας. Είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε απομακρυνθεί εδώ και πολύ καιρό από το δρόμο του Θεού, από την οδό της Σωτηρίας της ψυχής μας. Οι πλείστοι από εμάς δεν αντιλαμβανόμαστε, δεν μετανοούμε και δεν εξομολογούμαστε. Σκοπός των πλείστων από εμάς δεν είναι η Σωτηρία της ψυχής μας αλλά η καλοπέραση και η ευμάρεια της επίγειας ζωής. Με πόνο ψυχής βλέπουμε να είναι διατιθέμενοι να ανταλλάξουν την πίστη τους με ανταμοιβή χρημάτων αν και φυσικά ορισμένοι το έχουν πράξει ήδη. Οι λόγοι για την αδιαφορία μας είναι πολλοί και άλλες τόσες οι δικαιολογίες που έχουμε φύγει από το δρόμο του Θεού μας.
Μου κάνει εντύπωση που μεταξύ άλλων αρκετοί άνθρωποι λένε ότι δεν φοβούνται κανένα σε αυτή τη ζωή και μόνο τον Θεό φοβούνται. Πώς είναι δυνατόν να λένε ότι μόνο τον Θεό φοβούνται και από την άλλη όταν πάνε στην Εκκλησία να προσκυνούν τις εικόνες φορώντας τις μάσκες τους γιατί φοβούνται μήπως και κολλήσουν κορωνοϊό από τις Άγιες εικόνες μέσα στην Εκκλησία. Έχουμε ακούσει από τα χείλη αρκετών ανθρώπων να λένε ότι ο Θεός είναι τιμωρός. Ότι θα τιμωρήσει αυτούς που κάνουν κακό στο συνάνθρωπό τους και στην κοινωνία που ζούμε. Ο Θεός μας δεν τιμωρεί, αποδίδει δικαιοσύνη όταν πρέπει, να μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό. Ήρθε στη γη, βασανίστηκε και σταυρώθηκε για τη Σωτηρία της ψυχής μας.
Παρόλο που ζούμε και βιώνουμε τις επόμενες φάσεις του Γ΄.Π.Π., παρόλο που ζούμε σε χαλεπούς καιρούς, παρόλο που ζούμε σε μια κοινωνία που έχει τόσα καθημερινά προβλήματα, οι περισσότεροι ζούμε, και θέλουμε, και μας αρέσει να ζούμε με κλειστά τα μάτια. Θέλουμε να ζούμε καθημερινά με αυταπάτες, να ζούμε σε ένα ψεύτικο κόσμο νομίζοντας ότι είναι ο αληθινός κόσμος… Αυτό που μας ενδιαφέρει κατά κύριο λόγο στη ζωή μας είναι μόνο η κοσμική ζωή. Ξεχνούμε ότι αυτή η ζωή που ζούμε τώρα είναι προσωρινή και πολύ σύντομη.
Παρόλο που η κοινωνία μας βαδίζει από το κακό στο χειρότερο συνεχώς, δεν θέλουμε να δούμε τα σημάδια των καιρών που αποκαλύπτουν τι περιμένει την ανθρωπότητα στο σύντομο χρονικό διάστημα που ακολουθεί, παρόλο που αυτά τα σημάδια των καιρών, τις προφητείες, ο ίδιος ο Χριστός προτού αναληφθεί στους Ουρανούς τα άφησε ως οδηγία προς εμάς. Οι πλείστοι από εμάς δεν αντιλαμβανόμαστε και δεν διαχωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι ελάχιστοι Άξιοι Ιεράρχες που στάθηκαν Άξιοι στις περιστάσεις έναντι στην νέα τάξη πραγμάτων, έναντι στην αλλοίωση της Ορθοδοξίας, που αγωνίστηκαν για να προστατεύσουν την αυθεντική Ορθόδοξη Εκκλησία και το ποίμνιό της.
Γυρίζουμε την πλάτη σε αυτούς τους Άξιους Ιεράρχες που μας κατηχούν και μας διδάσκουν το λόγο του Θεού, το λόγο των Αγίων.
Θέλουμε βοήθεια, θέλουμε να βρούμε δύναμη, κουράγιο, αντοχές για τα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα διάφορα προβλήματα που υπάρχουν, τις δυσκολίες της ζωής· Όμως ψάχνουμε λύσεις σε λάθος δρόμο. Νομίζουμε, και έτσι μας έκαναν να σκεφτόμαστε, να προσπαθούμε να βρούμε λύτρωση στα επίγεια αγαθά. Άνθρωποι που νομίζουμε ότι θα μας βοηθήσουν, αρκετές φορές αυτοί οι άνθρωποι δεν μας κατανοούν και δεν συμπαραστέκονται στον πόνο μας. Χάθηκε η ανθρωπιά, χάθηκε η αγάπη προς το συνάνθρωπο. Να μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος προς τη Σωτηρία, προς τη λύτρωση μας είναι ο Θεός μας, η Παναγία μας, οι Άγιοί μας, οι σωστοί Ιερείς, οι σωστοί Ιεράρχες.
Η ανθρωπότητα ζει εποχές δραματικές και ακόμα είμαστε στην αρχή των γεγονότων. Φτάσαμε στο σημείο τα “Σόδομα και τα Γόμορρα” να είναι πλέον συνηθισμένα, να είναι καθημερινός τρόπος ζωής. Είμαστε στο παρά πέντε των εξελίξεων ακόμα μια φορά και όμως δεν θέλουμε και δεν μας αφήνουν να ξυπνήσουμε. Βλέπουμε να δακρύζουν συνεχώς οι εικόνες και τους περισσότερους Χριστιανούς δεν “ιδρώνει το αυτί” τους, δεν συγκινούνται και δεν αναγνωρίζουν το θαύμα που βιώνουμε. Εδώ και καιρό γίνονται αρκετοί σεισμοί μικρής διάρκειας. Οι σεισμολόγοι της Ελλάδας ανησυχούν γιατί βλέπουν ότι πλησιάζει η χρονική περίοδος που θα γίνει πολύ ισχυρός σεισμός, και όμως εμείς δεν ζητούμε τη βοήθεια του Αληθινού Θεού γιατί δεν έχουμε αληθινή πίστη.
Οι περισσότεροι από εμάς δεν νιώθουμε την ανάγκη να πούμε ένα Δόξα σοι ο Θεός και να το εννοούμε. Δεν νιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε το Σταυρό μας και να λέμε Δόξα σοι ο Θεός από την ψυχή μας. Ψάχνουμε λύτρωση, ψάχνουμε ελπίδα Σωτηρίας σε λάθος δρόμους, σε λάθος επιλογές. Όχι μόνον έχουμε απομακρυνθεί από το δρόμο του Αληθινού Θεού, τον πολεμούμε και τον αμφισβητούμε.
Λευκωσία / Κύπρος
