Ας αρχίσουμε από τον ορισμό: τι είναι Τέχνη;
Θα έλεγα ότι Τέχνη είναι μία ολοκληρωμένη ανθρώπινη δημιουργία που εξωτερικεύει το έμφυτο, αλλά και καλλιεργούμενο, συλλογικό αισθητήριο του κάλλους και της αρμονίας και προκαλεί αγαλλίαση και ψυχο-πνευματική άνοδο σε όποιον έρχεται σε επαφή με αυτήν.
Συνεπώς, όταν «το έργο Τέχνης» προκαλεί αποτροπιασμό και φρίκη με την δυσαρμονία και την έλλειψη κάλλους που εξωτερικεύει, τότε προφανώς δεν μπορούμε να μιλάμε για «έργο Τέχνης».
Τι ήσαν, λοιπόν, τα φρικώδη τερατουργήματα (προσωπικά εγώ δεν άντεξα παρά να τους ρίξω μία ματιά δευτερολέπτων, απλά προς ενημέρωση μου) που «βανδάλισε» ο βουλευτής και καρδιοχειρουργός κύριος Νίκος Παπαδόπουλος; Ήσαν «ένα προϊόν», αποτέλεσμα στράτευσης του δημιουργού του (επί χρήμασι ή όχι δεν το γνωρίζω, αλλά «κοντά στο νου κι η γνώση», έλεγαν οι παππούδες μας) στην υπηρεσία της woke κουλτούρας.
Δηλαδή της καταδάφισης των πάντων: Έθνους, Θρησκείας. ταυτότητας των δύο φύλων, ιστορικών δεδομένων, πολιτισμικών στοιχείων και ό,τι άλλο υψηλό έχτισε με κόπο και προσπάθεια ο ανθρώπινος πολιτισμός μέσα στο διάβα της ιστορικής πορείας του ανθρώπου, καταγεγραμμένης ή άγραφης.
Και τι μένει, αν κατεδαφιστούν όλα αυτά; Μένει ο «άνθρωπος-φυτό», ο μεταάνθρωπος. Μ’ ένα τσιπάκι τεχνητής νοημοσύνης στον εγκέφαλο για να κάνει γρήγορα λογαριασμούς, οδηγούμενος σε προκάτ συμπεράσματα και ελεγχόμενος από το σύστημα, όπως ένα σκυλάκι που το έβγαλε η κυρία του βόλτα.
Μένει, ακόμη, η ασχήμια και η φρίκη τού τερατόμορφου που αφήνει πίσω του ο θάνατος του κάλλους και της αρμονίας, μένει η γήινη κόλαση! Αυτήν την woke κουλτούρα υποστηρίζουν και προμοτάρουν, με νύχια και με δόντια, τα πληρωμένα κοράκια που καθημερινά κρώζουν στο γυαλί, μέσα στα σπίτια και μπροστά στα παιδιά σας, όσοι έχετε ακόμα τηλεόραση και δεν την έχετε πετάξει εκεί που ανήκει: στον πάτο του σκουπιδοτενεκέ.
Γεννάται, λοιπόν, το ερώτημα: ποιός βανδάλισε ποιόν; Ο κ. Νικόλαος Παπαδόπουλος τα «έργα Τέχνης» ή τα «έργα τα Τέχνης» τον νου και την ψυχή του κ. Παπαδόπουλου; Ασφαλώς το δεύτερο! Και, κυρίως, αυτά τα φοβερά «έργα Τέχνης» βανδάλιζαν καθημερινά, (ελέω του συστήματος Μητσοτάκη, δηλαδή του συστήματος της νεοταξίτικης-woke ατζέντας), αθώες παιδικές ψυχούλες, ίσως μέχρι σημείου να βλέπουν εφιάλτες στον ύπνο τους πολλούς μήνες μετά την επίσκεψη τους στην Εθνική Πινακοθήκη.
Και ποιο χάσμα και σχίσιμο δημιούργησαν μέσα στην ψυχή τους, ιδιαίτερα όσων παιδιών έχουν ευσεβείς γονείς και γνωρίζουν καλά την εικόνα του Θείου Ιησού, να τον βλέπουν τώρα ως μία φριχτή νεκροκεφαλή;
Αυτό το σχίσιμο νου και ψυχής και τον τρομώδη φόβο που δημιουργούσαν οι τερατώδεις φάτσες, που υποτίθεται ήσαν απεικονίσεις της Παναγίας μας, του Κυρίου μας , του Αγίου Γεωργίου, (που τον επικαλούνται ακόμα και οι Τουρκο-μουσουλμάνοι!) και δεν ξέρω ποιων άλλων Αγίων, πρέπει να το πληρώσουν ακριβά όλοι οι αρμόδιοι, αρχίζοντας από την ανεκδιήγητη «κυρία» Μενδώνη. Με ομαδικές αγωγές ότι προκάλεσαν βλάβες στην ψυχική υγεία των παιδιών. Και με τσουχτερές οικονομικά απαιτήσεις αποζημίωσης, από όσους Χριστιανούς γονείς έχουν παιδιά που επισκέφθηκαν, με πρωτοβουλία του σχολείου τους, την Εθνική Πινακοθήκη.
Τελικά εκείνο που θέλουν οι νεοταξίτες είναι να εξοικειώσουν τα παιδιά, εξ απαλών ονύχων, με έναν κόσμο ασχήμιας και φρίκης και κυρίως έναν κόσμο παθιασμένα εχθρικό, με μίσος βαθύτατο, προς τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και την Παναγία μας και όλους τους Αγίους της Ορθοδόξου Πίστεως μας. Δηλαδή με τον κόσμο της κολάσεως επί της γης που σχεδιάζουν. «Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους»!!
Και έρχομαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο του κ. Ιωάννη Μάζη, που έχει τίτλο «Γεωπολιτική και σύγχρονη Τέχνη» (Εκδόσεις Λειμών) και είναι μετάφραση , συνοδευόμενη από λεπτομερή σχολιασμό του ιδίου, του βιβλίου της Αγγλίδας δημοσιογράφου και ερευνήτριας Francis S. Saunders “ The cultural cold war: the C.I.A. and the world of Arts and Letters”. Ελληνιστί: «Ο πολιτισμικός ψυχρός πόλεμος. Η C.I.A. και ο κόσμος των Τεχνών και των Γραμμάτων» Εκδόσεις: The New Press. New York
Σε αυτό το βιβλίο η ερευνήτρια δημοσιογράφος αποκαλύπτει με γραπτά τεκμήρια πως η C.I.A. χρηματοδοτούσε «καλλιτέχνες» σε όλα τα είδη της «Τέχνης» για να εκφράζουν με τα έργα τους τις απόψεις του βαθέος Κράτους των ΗΠΑ την εποχή του ψυχρού πολέμου, προετοιμάζοντας προφανώς την ανθρωπότητα για την ήδη σχεδιασμένη εποχή της «Νέας Αταξίας».
Και αυτό που έπραττε το βαθύ Κράτος των ΗΠΑ την εποχή του ψυχρού πολέμου, λέτε να το σταμάτησε την εποχή της woke ατζέντας ή να το αύξησε στο έπακρο; Το USAID αποδεικνύει το δεύτερο.
Αλλά ας ακούσουμε τον κ. Ι. Μάζη να μιλάει ο ίδιος στο Militaire.gr σε σχετικό video που το παραθέτω στο τέλος του άρθρου. Οι τοποθετήσεις του είναι εξαιρετικές και στάθηκα ιδιαίτερα στο σημείο που είπε ότι η αληθινή Τέχνη ενώνει έναν λαό ή και λαούς, δεν τους διχάζει. Για τον λόγον ότι η αληθινή Τέχνη είναι οικουμενική, πανανθρώπινη, όπως ακριβώς ο διαχρονικός Ελληνικός πολιτισμός!!
Αν κρίνουμε την τερατομορφία που εκτέθηκε στην Εθνική πινακοθήκη με το κριτήριο ότι η αληθινή Τέχνη ενώνει, θα διαπιστώσουμε πόσο αυτή η αισχρή δήθεν Τέχνη διχάζει τον ελληνικό λαό, άρα δεν πρόκειται περί Τέχνης, αλλά περί ενός βδελύγματος. Και διχάζει τον ελληνικό λαό, διότι οι λάτρεις της woke κουλτούρας (από συμφέρον, βλακεία, ή ψυχονοητική παρέκκλιση από τους φυσικούς και εξελικτικούς νόμους) στέκονται απέναντι και με ολοφάνερο μίσος προς τους γνήσιους Έλληνες Χριστιανούς. Οι δεύτεροι δεν μισούν αλλά, όπως είναι φυσικό, δεν θέλουν προσωπικές επαφές και φιλίες με τους πρώτους.
Ακολουθεί το video.
Υ.Γ. Βγήκε καλά «διαβασμένη» η Γιαμαλή με έντονα επιθετικό και υπεροπτικό ύφος, στην εκπομπή του ομοίου της Ευαγγελάτου, να δικάσει και να καταδικάσει τον κ. Νίκο Παπαδόπουλο… Και εκείνος, ανεπιτήδευτα πράος και ταπεινός, αποδείχτηκε ο βράχος που πάνω του έσπασε η υπεροψία της, από την σύγκριση των δύο ανθρώπινων χαρακτήρων. (Το στιγμιότυπο το είδα στο διαδίκτυο και όχι βέβαια στην τηλεόραση!)
Σαπιοι ερπετομορφα ανθρωπιδια ερχετε η ωρα σας συχαματα σατανιστες
Βλασφημία ονομάζεται οποιαδήποτε μορφή εκφράσεως, η οποία ασεβεί ή υβρίζει ό,τι θεωρείται θείο από μια ορισμένη θρησκευτική κοινότητα.
Η βλασφημία φανερώνει εκδήλωση ψυχοπαθολογική, αφύσικη, αδικαιολόγητη για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Ο βλάσφημος έχει ταραγμένο ψυχικό κόσμο. Είναι ο βλάσφημος ασεβής, βάναυσος, χυδαίος και στερείται αξιοπρέπειας.
Είναι ακόμα αχάριστος προς Εκείνον στον Οποίον οφείλομε τη ζωή, τις ικανότητες και τα χαρίσματά μας.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι αυστηρός απέναντι στον βλαστημούντα με αυστηρά λόγια γράφει. «ράπισον τοῦ βλασφημοῦντος τήν ὅψιν, σύντριψον αὐτοῦ τό στόμα, ἁγίασον τήν χείρα διά τῆς πληγῆς».
Άλλοι κληρικοί συμβουλεύουν τα πνευματικά τους τέκνα να μη δίνουν καμία σημασία στα βλάσφημα λόγια και να αντιπαρέρχονται το βλάσφημο και μόνο να προσεύχονται γι᾽ αυτόν.
Στην Ελλάδα υπήρχε νόμος που τιμωρούσε την κακόβουλη βλασφημία.
Το 2011 η Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του Ο.Η.Ε. δημοσίευσε κείμενο που ορίζει το περιεχόμενο της ελευθερίας της έκφρασης και των περιορισμών της, σύμφωνα με το Διεθνές Σύμφωνο των Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων. Σύμφωνα με αυτό, δεν θα έπρεπε να υπάρχουν στους Ποινικούς Κώδικες ποινικές διατάξεις για την βλασφημία , με εξαίρεση την περίπτωση εθνικού, φυλετικού ή θρησκευτικού μίσους, που αποτελεί υποκίνηση διακρίσεων, εχθρότητας ή βίας.
Σε σχέση με τις διαφορετικές αντιλήψεις περί βλασφημίας , έχει εκδοθεί και κοινή δήλωση της Ε.Ε. και του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας , της Αραβικής Ένωσης και της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης όπου αναφέρεται ότι “Ενώ αναγνωρίζεται πλήρως η ελευθερία της έκφρασης, πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να γίνονται σεβαστοί όλοι οι προφήτες, ανεξάρτητα από τη θρησκεία στην οποία ανήκουν”.
Τον Αύγουστο του 2016, η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων ακολούθησε τις κατευθύνσεις της ελιτ της παγκοσμιοποίησης και στις καταληκτικές παρατηρήσεις της για την Ελλάδα συνιστούσε την κατάργηση των άρθρων του ποινικού μας Κώδικα περί βλασφημίας.
Πειθήνια η πνευματική νομική ηγεσία της χώρας μας, όπως και άλλες των χωρών της ευρωπαϊκής ένωσης εισηγήθηκε την κατάργηση της σχετικής διάταξης και η Βουλή των Ελλήνων αβασάνιστα την κατήργησε το 2019.
Η βλασφημία σήμερα τιμωρείται σε πολλές χώρες μουσουλμανικές, στη Λατινική Αμερική, στη Ρωσία, την Ινδία κ.α.
Πριν από ενάμιση μήνα ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Ν. Παπαδόπουλος είχε καταθέσει ερώτηση προς την κ. Μενδώνη Υπουργό Πολιτισμού καταγγέλοντας την ανάρτηση βλάσφημων πινάκων που προσβάλουν τα πρόσωπα της Παναγίας, του Χριστού και Αγίων στην Εθνική Πινακοθήκη και απαιτώντας την απόσυρσή των σχετικών πινάκων. Η κ. Υπουργός απάντησε στεγνά ότι δεν λογοκρίνει την τέχνη.
Για το θέμα δεν υπήρξε καμιά τοποθέτηση από τον Αρχιεπίσκοπο ή την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος ως όφειλαν πλήν του Επισκόπου Κερκύρας.
Στις 6 Μαρτίου ε.ε. ο βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης Ν. Παπαδόπουλος είχε απευθυνθεί εγγράφως προς την Διεύθυνση της Εθνικής Πινακοθήκης Αθηνών και ζητούσε να γίνει άμεση απόσυρσης βλάσφημων για την Παναγία τον Χριστό και Αγίους μας εκθεμάτων από την Εθνική Πινακοθήκη.
Ως λόγους προέβαλε τα εξής:
Η Εθνική Πινακοθήκη, ως θεσμός που οφείλει να διαφυλάττει την πολιτιστική μας κληρονομιά, μετατρέπεται σε εργαλείο προσβολής της πίστης του ελληνικού λαού, προβάλλοντας έργα που διαστρεβλώνουν και βεβηλώνουν τα ιερότερα σύμβολα της Ορθόδοξης Χριστιανικής μας παράδοσης.
Τα «έργα» που παρουσιάζονται στην περιοδική σας έκθεση, …., δεν αποτελούν τέχνη. Αποτελούν ευθεία επίθεση στην Πίστη μας, στην πολιτιστική μας ταυτότητα, στις ρίζες του Έθνους μας. Αυτές οι παραμορφώσεις δεν είναι απλώς προκλητικές· είναι βλάσφημες …..
Το Υπουργείο Πολιτισμού, με την ανοχή του, καθίσταται ηθικός αυτουργός σε αυτή την προσβολή. ….. Ο Ελληνικός λαός όμως δεν θα ανεχθεί αυτή την ύπουλη υπονόμευση της πίστης του.
Η Ορθοδοξία δεν είναι μουσειακό έκθεμα ούτε πεδίο καλλιτεχνικού πειραματισμού. …. Η βεβήλωσή της δεν μπορεί να γίνεται ανεκτή στο όνομα μιας δήθεν «καλλιτεχνικής ελευθερίας» . ……….Η Εθνική Πινακοθήκη, ως δημόσιος θεσμός, δεν έχει το δικαίωμα να επιτρέπει εκθέματα που προάγουν τη βλασφημία, την ασέβεια και τον αποχριστιανισμό της κοινωνίας μας.….. Η Ορθοδοξία και η Πατρίδα δεν εκχωρούνται, δεν παραμορφώνονται, δεν υβρίζονται.
Το κόμμα του ΝΙΚΗ σε ανακοίνωσή της τονίζει. “Για τον ελληνικό λαό η Παναγία είναι ζωγραφισμένη στην καρδιά του και η βλασφημία στο πρόσωπό της αποτελεί μέγιστη ύβρη. Σε αυτό το πλαίσιο δηλώνουμε την αντίθεσή μας στην έκθεση βλάσφημων εικόνων στην Εθνική Πινακοθήκη οι οποίες προκαλούν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού μας. Τόσες ημέρες βανδαλίζεται το πρόσωπο της Παναγίας και το επίσημο κράτος αποδέχεται σιωπηρά την βλασφημία. Επιπλέον, θυμίζουμε ότι η Εθνική Πινακοθήκη είναι δημόσιο ίδρυμα και λειτουργεί με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων”
Στις 10 Μαρτίου ο ανωτέρω Βουλευτής προέβη σε ομολογιακή δράση κατεβάζοντας τους βλάσφημους πίνακες και τελώντας “το πλημμέλημα της φθοράς ξένης ιδιοκτησίας” με το σπάσιμο υαλοπινάκων. Ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματος ΝΙΚΗ όμως κράτησε προσεκτικές αποστάσεις από την ομολογιακή αυτή δράση του κ. Παπαδόπουλου, φοβούμενος να σπάσει αβγά και να υπερασπιστεί τον βουλευτή του λέγοντας ότι διαφωνεί με την “αυτοδικία” που ενήργησε ο κ. Παπαδόπουλος και ότι η συμπεριφορά του θα κριθεί από τα όργανα του κόμματος.
Τα ηγετικά στελέχη της ΝΙΚΗΣ ξέχασαν ότι και ο Κύριος και Θεός μας όπως αναγράφεται στο Ευαγγέλιο του Αποστόλου Ματθαίου (Κεφ. 21 εδ. 12 & 13) αναποδογύρισε τα τραπέζια των αργυραμοιβών στον Ναό στα Ιεροσόλυμα. Ας σκεφθούν ορθότερα (ορθόδοξα) γιατί και η πράξη εκείνη ήταν νομικά μια “αυτοδικία”.
Το περιστατικό αυτό βεβαιώνει όμως και για κάτι που είναι πολύ ποιο σημαντικό.
Μας βεβαιώνει ότι τα Κράτη όπως έχουν διαχρονικά δομηθεί και όπως ιστορικά έχουν εξελιχθεί μέχρι σήμερα, έχουν ως αυτοσκοπό και ως θεσμική διάρθρωση και ως νοοτροπία , διαφορετική αν όχι αντίθετη προς την στόχευση της Εκκλησίας. Η Εκκλησία στην Ιστορία οδηγεί τους ανθρώπους από μια πορεία μετάβασης των κοινωνικών σχέσεών των από ατομοκεντρικών σε κοινωνιοκεντρικών ( σε σώμα Χριστού), σε μια πορεία που θα ολοκληρωθεί στο μέλλον στα έσχατα. Το κράτος εκτός από την αυτοσυντήρισή του διαμορφώνει με υποχρεωτικούς κανόνες την συμβίωση των ανθρώπων που ζουν στην επικράτειά του, ώστε η συμβίωση αυτή να είναι εφικτή. Επομένως δεν υπάρχει ταυτότητα σκοπών και στόχων Κράτους και Εκκλησίας, ώστε να μπορεί να θεμελιωθεί και η συναλληλία των.
Η Αγία Γραφή αποκαλύπτει αυτό το συμπέρασμα εάν μελετήσουμε τα εξής χωρία. Ματθ. Κεφ. ΣΤ 9-10, Μιχ. Δ. 1-8, Δαν. Β 1-46, Ψαλμ. Νστ΄1-10, Ησαϊας Β 2-4 κ.α., Ματθ. Κεφ. Δ 8-11,Ιωαν. ΙΗ 36, Ματθ. Κεφ. ΚΒ 15-22, Λουκάς Κεφ. Δ 5-8& ΚΒ 25-27, Ἰωαν. Η 36, Μαρκ. Ι 42-45, Πράξεις Αποστόλων Κεφ. Ε 29.
Στον αγώνα τους οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι αναπόφευκτα θα υποστούν διώξεις.
Ο Χριστός μας και ο Απόστολος Παύλος το προανήγγειλαν . «Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν, καί ὑμᾶς διώξουσιν·» (Ἰω. Κεφ.15 20), και «Πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾽Ιησοῦ διωχθήσονται» (Β΄ Τιμ. Κεφ. 3 12).