Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο των Κατοχικών Νέων όπως και το σχολίων που το ακολούθησαν, που δημοσιεύτηκε στις 11/02/21, με τίτλο «Η χρήση της γυναίκας ως παράγων αποσταθεροποίησης ή ως παράγοντα πολιτισμού», του Παναγιώτη Πολίτη, παραθέτω αυτό το απόσπασμα από το βιβλίο μου, που ρίχνει λίγο φως στο «μυστήριο» της σύγχρονης γυναίκας…
Παρότι ο Δυτικός κόσμος θεωρητικά δείχνει να αποδέχεται ισότιμα ή έστω ισόνομα το γυναικείο φύλο, ουσιαστικά αυτό που συμβαίνει είναι η απόλυτη εκμετάλλευση της γυναίκας σαν μία όμορφη εικόνα, σαν αντικείμενο πόθου, σαν χαμόγελο που καθησυχάζει, σαν φροντίδα, σαν οικονομική ενίσχυση και πολλά άλλα…
Κατά έναν παράξενο τρόπο, η γυναίκα αναγνωρίζει την αναντικατάστατη δύναμή της και επιμένει να είναι αρεστή, ποθητή και καλοπληρωμένη για αυτά της τα χαρίσματα, χωρίς να έχει διάθεση να παλέψει για κάτι άλλο. Οι γυναίκες έχουν πέσει στην παγίδα της ωραιότητας και της σαγήνης τους, προβάλλοντας μόνο αυτά τα προσόντα, ευρισκόμενες σε μόνιμο πόλεμο αναμεταξύ τους, για το ποιά θα είναι η ωραιότερη, η πιο «καπάτσα», αυτή που θα «πετύχει» τον πιο πλούσιο σύζυγο ή το ωραίο παλικάρι, αυτή που θα καταφέρει να πάρει τον άντρα μιας άλλης για να νοιώσει ότι αξίζει περισσότερο, αυτή που θα μπορεί να παίρνει περισσότερα χρήματα μέσω της ομορφιάς ή της εικόνας της κ.α.
Τελικά, κανένας δεν μπορεί να κατηγορήσει το «δυνατό φύλο» για αυτή την κατάσταση, γιατί οι γυναίκες ενώ έχουν την δύναμη να αλλάξουν όλη την κοινωνία, απλά δεν το κάνουν. Άλλωστε οι άνδρες, ως βρέφη, νήπια και παιδιά (στις ηλικίες δηλαδή που λαμβάνουν τις βασικές πληροφορίες για την λειτουργία του κόσμου τους και περνούν την καθοριστική για την ζωή τους εκπαίδευση), βρίσκονται ως επί το πλείστον στα χέρια μιας γυναίκας: της μητέρας, της γιαγιάς, της βρεφοκόμου, της νηπιαγωγού, της δασκάλας…
Άραγε, ποιός διαιωνίζει την ελαττωματική εκπαίδευση και αυτά που γίνονται λάθος; Και τελικά, ποιός θα τα διορθώσει;
Η δύναμη της γυναίκας, από το να αλλάξει το κοινωνικό γίγνεσθαι, μέχρι το να σταματήσει έναν πόλεμο ή ακόμη και να τον αρχίσει (π.χ. η Ωραία Ελένη…), έχει απασχολήσει τους διανοούμενους από τα αρχαία χρόνια και δεν είναι μία τωρινή διαπίστωση.
Ο Αριστοφάνης στην «Λυσιστράτη» επισημαίνει αυτήν την δύναμη της γυναίκας, την οποία εύστοχα αποκαλεί «Λυσιστράτη», δηλαδή αυτήν που είναι ικανή να «λύσει τον στρατό» και να φέρει την Ειρήνη. Η δύναμη αυτή μπορεί να φέρει πολλά καλά στην Ανθρωπότητα, με την προϋπόθεση ότι την διαχειρίζονται σκεπτόμενοι άνθρωποι, με καλές προθέσεις…
Απόσπασμα από το βιβλίο της Φωτεινής Τυράσκη
«Φύση, Τέχνη και Υποσυνείδητα Μηνύματα» – A’ Μέρος – Ένας οδηγός για τον αρχέγονο κώδικα της Οπτικής Επικοινωνίας, εκδόσεις «Νάξιος»
Αν θέλετε να λάβετε μέρος στο σεμινάριο που αφορά στα θέματα του βιβλίου της, θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες στο MeTerra.gr:
Η Φωτεινή Τυράσκη είναι πτυχιούχος των Τ.Ε.Ι. Αθηνών, της Σχολής Γραφικών Τεχνών και Καλλιτεχνικών Σπουδών, του Τμήματος Γραφιστικής, με ειδικότητα στη Γραφιστική Κινηματογράφου, το Κινούμενο Σχέδιο και τα Ειδικά Εφέ. Επίσης, είναι μαθήτρια του Κώδικα της Ελληνικής Γλώσσας και της λεξιλόγιας μεθόδου «ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ» του Θεολόγου Σημαιοφόρου.
