…Γενικά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα! Φυσικά… αφού είμαστε Έλληνες! Αυτό τα λέει όλα! Καμαρώνουμε με παρρησία για τα προτερήματά μας, για τα πνευματικά χαρίσματά μας, για την ξεχωριστή Φυλή μας, για το ένδοξο Έθνος μας… και καλά κάνουμε. Τα θεωρούμε δεδομένα πλεονεκτήματα, αφού γεννηθήκαμε Έλληνες.
Είμαστε περήφανοι για τις Ιστορικές ρίζες μας, για τους ένδοξους Αρχαίους προγόνους μας… (μα είμαστε και ένδοξοι απόγονοί τους;), για τα Αθάνατα μεγαλουργήματα που βρήκαμε έτοιμα, για την πολιτιστική μας κληρονομιά, για την λαϊκή μας παράδοση, για όλα τα πρώην, μα για τα νυν… αόρατα, άλλα λόγια ή όπως συνήθως… μιλιά;
Νυν και αεί στους αιώνες έτσι θα πορευόμαστε, αφού εκτός από μια δεκαετία πνευματικής ανάπτυξης σχεδόν σε όλες τις Τέχνες, έκτοτε δεν αναδείξαμε καμιά άλλη πηγή δημιουργίας και πολιτιστικής προόδου. Στηριζόμασταν πάντα στα επιτεύγματα πρώην διανοουμένων, που άφησαν το στίγμα τους στα Γράμματα και στις Τέχνες.
Τι είμαστε οι νυν; Ικανοί συνεχιστές του Εκπολιτιστικού Οράματος των Αρχαίων Φιλοσόφων; Εμπνευστές νέας πνευματικής ώθησης στις νεότερες γενιές, για να εκφράζει με παρρησία τις ανησυχίες με τα ταλέντα της; Στην σφαίρα της φαντασίας… γιατί απουσιάζουμε στην δημιουργία.
Αιωρείται τάση εξέλιξης σε κάποιους από τους τομείς της κοινωνίας μας και δεν το καταλάβαμε; Άραγε σε ποιο κρυφό φυτώριο εκπαιδευτικής Αναγέννησης καλλιεργείται σεμνά και εποικοδομητικά τέτοιο φιλοσοφικό ή κοινωνικό ρεύμα; Γιατί πνευματικό φύσημα και αέρας Εθνολογικής Αναζωογόνησης, δεν μύρισε ακόμα στην πατρίδα μας.
Πλείστοι Νέο-Ελληνες δεν δείχνουν να ενδιαφέρονται για την νέα Κατοχή της Ελλάδας. Απέχουν από την προστασία των Εθνικών Συμβόλων, μα τα επικαλούνται με εγωιστική παρρησία. Ενώ οι Αγωνιστές πατριώτες αποδεικνύουν την αγάπη τους προς την πατρίδα, με έργα και με παρρησία την υπερασπίζονται. Σε τι διαφέρουν οι μεν από τους δε, αφού ανήκουν στην ίδια Φυλή;
Προφανώς οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν, πως η παρρησία αφορά την θαρραλέα και ειλικρινή εξωτερίκευση των σκέψεων του Έλληνα, που αψηφά τον φόβο, την δειλία και τις σκοπιμότητες, όταν τον μπλοκάρουν και δεν του επιτρέπουν να εκδηλώσει ελεύθερα τις σκέψεις του.
Η λέξη είναι σύνθετη από το παν και το ρήση, που σημαίνει ελευθερία λόγου, το να έχει κάποιος το θάρρος να τα λέει όλα με το όνομά τους. Η παρρησία προϋποθέτει πνευματική και ψυχική γενναιότητα, Ελληνικό τρόπο ζωής με το Ελληνικό Αξιακό Σύστημα και αταλάντευτη πίστη στις Αρχές της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
Η παρρησία δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε κοινωνικά περιβάλλοντα, που επικρατεί η κολακεία, η υποκρισία, η ψευδολογία, η ευνοιοκρατία. Η πλειοψηφία του νυν Ελληνικού λαού αποδεικνύεται ανεπαρκής και κατώτερη των περιστάσεων για την παρρησία, αλλά και ανέτοιμη για να την δεχτεί με σύνεση, από τους συμπολίτες της.
Η ανάδειξη του Εγώ, ο ναρκισσισμός, η απουσία ήθους, το κυνήγι καριέρας και χρήματος, αποδεικνύονται περιοριστικοί παράγοντες για την ευδοκίμηση της παρρησίας. Ενώ αντίθετα, βρίσκει πρόσφορο έδαφος και ευδοκιμεί στο μυαλό αφελών κατοίκων της κυριευμένης Ελλάδας ο Φόβος και η ανασφάλεια για το μέλλον. Είναι το αποτέλεσμα της Άγνοιας, για τις πολιτικές παρανομίες, για τα πενιχρά οικονομικά τους, για την διαβίωσή τους στο σκοτεινό τούνελ της Κατοχικής κατηφόρας τους.
Τι θα κάνουν τελικά οι αδιάφοροι Νεοέλληνες; Πότε θα συνέλθουν από την παραπληροφόρηση της νεοταξικής προπαγάνδας; Πότε θα ξυπνήσει μέσα τους η Εθνική Περηφάνεια και Ομοψυχία, ώστε να αποτινάξουν τον ζυγό από πάνω τους; Μήπως φαντάζονται, πως είναι δυνατόν οι τύραννοί τους πολιτικοί, θα γίνουν και Σωτήρες τους;
Μ’ αυτό το μυαλό κοιμούνται, ακόμα και τώρα που είναι Φως Φανάρι, πως κανένας πολιτικός δεν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα. Όλοι τον ρόλο τους παίζουν… αυτόν για τον οποίον εκπαιδεύτηκαν και επιλέχτηκαν για να αφανίσουν τον Ελληνισμό. Κι αυτόν εκτελούν, μαζί και τον Ελληνικό λαό. Οι Έλληνες… πότε θα αντιδράσουν με ΠΑΡΡΗΣΙΑ;
