Η αλληλουχία και η διαδοχή των φυσικών φαινομένων στην μέγιστη έκφανση τους.
Ζητά ο ουρανός να βρει μετάνοια και κλαίει “μόνος του”.
Παρηγορεί τον εαυτό του και βρίσκει απάγκιο στα “μωρά”του κόσμου τούτου.
Οι φυσικές καταστροφές αποτέλεσμα των αστοχιών του κόσμου τούτου μπορούν να αντικατασταθούν με χαρίσματα που μαλακώνουν την Ουράνια Οργή.
Ο Φόβος Θεού αντικαθιστά τη Φωτιά.
Η Ντροπή αντικαθιστά το Νερό.
Η Σύνεση (η δύναμη του να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί κανείς καλώς) αντικαθιστά το Σεισμό.
Και ο Πόθος για το Θεό αντικαθιστά το Πόλεμο.
Εμείς θα αλλάξουμε ή θα περιμένουμε τα γεγονότα να μας αλλάξουν;
