Αν ρωτήσουμε εκατό ανθρώπους τι είναι “Αγάπη “, θα μα δώσουν εκατό διαφορετικές πιθανά απαντήσεις .
Άλλες συγκλίνουσες ,άλλες εκ διαμέτρου αντίθετες . Πως την αντιλαμβάνεται ο καθένας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο .Υπάρχει άραγε σωστός ορισμός καί λάθος ; ο οποίος να μας ικανοποιεί και να αναφωνήσουμε ,να πούμε
“ναι τελικά αυτό είναι ” .
Μάλλον απίθανο είναι να συμφωνήσουμε σε μία “κοινή παράδοχη ” σε έναν “ορισμό ” της που θα μπεί “ταμπέλα” “Αγάπης ” .Εξάλλου θα είχε γίνει αν ήταν δυνατόν .
Τι είναι αυτό που μπαίνει εμπόδιο ,στο να βρούμε έναν “κοινό τόπο” που θα ορίζει την “Αγάπη” .Τι είναι αυτό που γίνεται το “εργαλείο” που θα μας την συστήσει ή θα την απομακρύνει απο την καρδιά μας .
Γιατί πρέπει να δεχτούμε ότι κατοικεί στην καρδιά και έχει αντίκτυπο στα σπλαχνα μας ,όταν σπλαχνιζόμαστε τον άλλον .
Τι είναι όμως αυτό που “πετρώνει” την καρδια μας και δεν μπορούμε να την “καταλάβουμε ” ; και τελικά μας απομακρύνει απο αυτό το “θείο δώρο ” .
Τι είναι αυτό όμως που και την ανοίγει σαν τριαντάφυλλο ; και μας κάνει ικανούς να την γευτούμε σαν “θεία χάρη ” που ρέει μέσα μας .
Άλλος πιστεύει ότι η “Αγάπη” είναι ένας θυελλώδης ερώτας ,άλλος ότι είναι αυτό που νοιώθει για τον την συντροφο του , που αλλάζει συνεχώς ,άλλος αυτό που νοιωθεί για τα παιδιά του ,άλλος για την οικογένεια του και άλλος ξεχωρίζει αυτούς που αγαπά και αυτούς που δεν αγαπά και αυτούς που του είναι αδιάφοροι .Επιλεκτικά λοιπόν αγαπά ,μισεί και αδιαφορεί .Αυτό μάλλον δεν μας κάνει και ευτυχισμένους μάλλον μας διχάζει και μας ανεβοκατεβάζει σε διαθέσεις ηρεμίας και ταραχής.
Ποιός είναι το αδιαμφισβήτητο παράδειγμα ανιδιοτελούς αγάπης ,στην ιστορία της ανθρωπότητας .
Ό οποίος και αγάπησε πάντας τους ανθρώπους .
Θυσιάστηκε για την “Αγάπη”και υπήρξε παράδειγμα “πραότητας ” και “ειρήνης ” Στην συναγωγή οργίστηκε .Εξετάστε πότε μπορεί ο Χριστιανός να οργίζεται για να υποστηρίζει τον Θεό και τον συνανθρωπό του δικαιολογημένα λοιπόν οργίστηκε ,αλλά ποτέ δεν ήταν άδικος .
Δεν το έκανε επιλεκτικά ,όσους με αγάπησαν ,θα τους αγαπώ και αυτούς που με σταύρωσαν και με μίσησαν χωρίς λόγο θα τους “κάψω ” με κεραυνούς ,θα τους πάρει και θα τους σηκώσει .Έδωσε και δίνει σε όλους την ευκαιρία να μάθουν την “Αγάπη” και δίδαξε με “λόγο ” και “πράξη υπέρτατη ” την θυσία του .
Έδωσε λοιπόν έναν άλλο ορισμό της “Αγάπης” για τον κόσμο .Ανιδιοτελής υπηρεσία στον συνάνθρωπο χωρίς περιορισμούς , όρους και διαχωρισμό ,”καλοί ” και”κακοί “
Έχουμε λοιπόν δύο είδη “Αγάπης” ,την χωρίς Χριστό “”άθεη” την εγκεφαλική ,ψευτική που νομίζουμε Αγάπη , λέγεται “εξάρτηση και την “εν Χριστώ ” . Μαθαίνεται σιγά σιγά μέσα από μία θεραπευτική διαδικασία ,σταθερή για πάνω από 2000 χρόνια μέσα από την ” Ορθόδοξη πίστη ” και στο “πνευματικό νοσοκομείο ” που λέγεται Εκκλησία .Υπάρχουν και αυτοί που έχουν την Αγαπη μέσα τους σαν χαρισμά και χωρίς να πιστεύουν σε καποιο θεό .
Ότι δεν ξέρουμε να αγαπάμε ,δεν είναι απλά “ασθένεια ” .Πρέπει να συνηδητοποιήσουμε ότι είναι η Πνευματική μάστιγα της ανθρωπότητας .Φανταστείτε έναν κόσμο
“Αγαπάτε αλλήλους” άλλα και τον κόσμο πως είναι τώρα …
Τι είναι λοιπόν που αλλάζει τον χαρακτήρα της “Αγάπης”και πως θα οδηγηθουμε στην σωστή αντίληψη της .Η “Αγάπη ” είναι κάτι άυλο ,Πνευματικό και διδάσκεται από τον “Δάσκαλο” και “Εφευρέτη ” της τον ΘΕΟ . Η “πίστη” μας στον Θεό, είναι αυτή που μας μαθαίνει την Αληθινή Αγάπη και μας οδηγεί ανάλογα τα μέτρα μας ,στο να την διδαχθούμε “πνευματικά ” ή να την απορρίψουμε .
Σταδιακά πάντα με Πνευματικό δάσκαλο, να την πάρουμε από τον εγκέφαλο και να την μεταφέρουμε στην καρδιά ,εκεί που ανθίζει πραγματικά και ευωδιάζει .
Να γκρεμίσουμε τα τείχη της “εγκεφαλικής” και να την κάνουμε “καρδιακή ” και αυτό γίνεται μόνό με αυτόν τον τρόπο με κανέναν άλλον και είναι απίστευτα δύσκολο στους καιρούς μας .
Το ξέρουν καλά “οι ευτυχισμένοι” Άγιοι , ανθρωπακια που δεν τα έβαζε το μάτι σου (Άγιος Παίσιος ,Άγιος Πορφύριος κ.α )εν ζωή και όχι , παλεύουν να μας ξυπνήσουν ,να δούμε με τον “οφθαλμό της ψυχής ” δάσκαλοι στο “κρυφό σχολείο ” και εμείς μαθητούδια .
Γιατί άραγε τρέχεται να βρείτε λίγο χαρά δίπλα τους ; και δεν θέλετε να φύγετε απο δίπλα τους; .
Γιατί βιώνετε την αληθινή ,ανόθευτη ,ανιδιοτελή Αγάπη δίπλα του ,δεν μπορείτε όμως να την δημιουργήσετε και ετσι την χάνετε μόλις τους χάσετε .
Μόνο έτσι μπορείς να ξεκινήσεις τον “Πνευματικό Αγώνα ” θα την καταλάβεις αν ταπεινά δεχθείς ,ότι δεν ξέρεις να αγαπάς αληθινά και να κάνεις το πρώτο βήμα στον Δάσκαλο της Αγάπης όλου του κόσμου να ..
“Αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ’ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου”
Ας γίνουμε πάλι παιδιά και ας του ζητήσουμε λοιπόν να μας μαθει να αγαπάμε .
Τραγουδώντας μία έναστρη νύχτα στον ουρανό ,” φεγγαράκι μου λαμπρό μάθε με να Αγαπώ ..” στον θεό να μας φωτίσει τις καρδιές και να μας διδάξει ,το πολυτιμότερο πράγμα την ΑΓΑΠΗ .
Το παραπάνω το αφιερώνω στον ” υπέροχο αυτό ανθρωπο ” που έστειλε ο Θεός σε μένα ,για να με διδάξει την Αγάπη.
Γιατί να ξέρετε σε όλους μας “δίπλα ” βρίσκεται “ο άνθρωπος “που μας διδάσκει την Αγάπη .
Με απαλό ή σκληρό τρόπο , και αυτό εξαρτάται από το αν είμαστε “πέτρα ” ή “τριαντάφυλλο”…
Να είσαστε καλά !!!
Καλό Πνευματικό Αγώνα
