Πολλές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι υπάρχει καλή διασταυρούμενη ανοσία από προηγούμενες λοιμώξεις με τους κοινούς ιούς του κρυολογήματος. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους υπάρχει ένα πολύ υψηλό ποσοστό λοιμώξεων χωρίς συμπτώματα και αυτός είναι επίσης ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν προσβάλλονται τα παιδιά. Επιπλέον, πολλές μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι οι λοιμώξεις δημιουργούν μια ισχυρή και πολύ μακράς διάρκειας ανοσία μέσω των Τ-κυττάρων.
Εδώ και αρκετό καιρό υπάρχει μια μελέτη στην Αυστρία σχετικά με το πόσο συχνή είναι η επαναμόλυνση μετά από μια φυσική μόλυνση. Μια μελέτη της Πανεπιστημιακής Κλινικής του Graz κατέληξε στο ακόλουθο συμπέρασμα σχετικά με το θέμα της επαναμόλυνσης μετά από φυσική μόλυνση:
Μετά από ένα διάστημα περίπου επτά μηνών από την αρχική λοίμωξη, διαπιστώθηκε ότι τα άτομα με προηγούμενη λοίμωξη SARS-CoV-2 είχαν 91% χαμηλότερο κίνδυνο επαναμόλυνσης σε σύγκριση με την πρώτη λοίμωξη στον υπόλοιπο γενικό πληθυσμό.
Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε μια μελέτη 805.741 κατοίκων της πόλης Skåne στη νότια Σουηδία. Τα άτομα που είχαν προηγουμένως εξεταστεί θετικά παρουσίασαν επίσης 91% χαμηλότερο κίνδυνο να μολυνθούν ξανά.
Όσοι εμβολιάστηκαν με το mRNA παρασκεύασμα της Pfizer παρουσίασαν 86% μειωμένο κίνδυνο επαναμόλυνσης από την 7η ημέρα μετά τη δεύτερη δόση. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι η φυσική μόλυνση παρέχει υψηλότερη προστασία από τον εμβολιασμό.
Μακροπρόθεσμη ανοσία μέσω Τ κυττάρων
Η καλύτερη ανοσοποίηση από τη μόλυνση αναμένεται σύμφωνα με τις προηγούμενες μελέτες. Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 19 Απριλίου 20221 στο Nature Immunology εξετάζει τη διάρκεια της ανοσίας μέσω μελετών και δείχνει ότι η συντριπτική πλειονότητα των μολυσμένων ατόμων αναπτύσσει ισχυρή και μακροχρόνια ανοσία μέσω των Τ-κυττάρων. Η ανοσία φαίνεται να αναπτύσσεται μετά από ασυμπτωματικές λοιμώξεις ή ήπια εξέλιξη της covid-19.
Μία από τις μελέτες που αξιολογήθηκαν εξέτασε τις αντιδράσεις των Τ-κυττάρων έξι μήνες μετά τη μόλυνση σε 100 άτομα (μέση ηλικία 41 ετών) που είχαν σχετικά ήπιες λοιμώξεις (56 άτομα) ή ασυμπτωματικές λοιμώξεις (44 άτομα). Για την καταμέτρηση των Τ-κυττάρων που αναγνώριζαν τον SARS-CoV-2, τα κύτταρα από άτομα που είχαν μολυνθεί προηγουμένως διεγέρθηκαν πρώτα με πεπτίδια πρωτεϊνών SARS-CoV-2 για να προκληθεί απόκριση κυτταροκινών. Τα Τ-κύτταρα που αντιδρούν στον SARS-CoV-2 καταμετρήθηκαν στη συνέχεια με την έκκριση της προφλεγμονώδους κυτταροκίνης ιντερφερόνης (IFN)-γ σε δοκιμασία ELISpot (enzyme-linked immune absorbent spot). Σχεδόν όλοι οι δότες παρουσίασαν αντίδραση Τ-κυττάρων SARS-CoV-2 σε αυτή τη δοκιμασία. Παρεμπιπτόντως, με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν και ορισμένα από τα διαθέσιμα στο εμπόριο τεστ κιτ για τα Τ κύτταρα.
Ωστόσο, το μέγεθος των αποκρίσεων ήταν εξαιρετικά μεταβλητό εντός της κοόρτης και ισχυρότερο για τις συμπτωματικές λοιμώξεις. Αν και τα άτομα με σοβαρή νόσο δεν συμπεριλήφθηκαν σε αυτή τη μελέτη, μια άλλη πρόσφατη έκθεση δεν διαπίστωσε σημαντικές διαφορές στο μέγεθος των ειδικών Τ-κυτταρικών αποκρίσεων SARS-CoV-2 μεταξύ των συμμετεχόντων που νοσηλεύτηκαν και εκείνων που δεν νοσηλεύτηκαν. Είναι σημαντικό ότι οι Τ-κυτταρικές αποκρίσεις δεν συσχετίστηκαν με την ηλικία των ατόμων της ομάδας. Μαζί με μια ξεχωριστή έκθεση που διαπίστωσε ότι οι Τ-κυτταρικές αποκρίσεις αυξάνονται με την ηλικία σε ασθενείς με COVID-19, τα δεδομένα ότι οι ισχυρές Τ-κυτταρικές αποκρίσεις μπορούν να προκληθούν από τη λοίμωξη SARS-CoV-2 ανεξάρτητα από την ηλικία είναι καθησυχαστικά.
Ο Zuo et al. διερεύνησε κατά πόσον η έκταση των Τ-κυττάρων έξι μήνες μετά τη μόλυνση συσχετίζεται με την απόκριση των αντισωμάτων με την πάροδο του χρόνου. Τα επίπεδα αντισωμάτων ήταν πολύ ετερογενή μεταξύ των συμμετεχόντων στη μελέτη. Κατά μέσο όρο, οι αποκρίσεις IgG άρχισαν να μειώνονται μετά από περίπου δύο μήνες, αλλά παρέμειναν αρκετά πάνω από το όριο ανίχνευσης στα περισσότερα άτομα μέχρι τον πέμπτο μήνα. Είναι ενδιαφέρον ότι το μεγαλύτερο μέγεθος της S-ειδικής Τ-κυτταρικής απόκρισης στους έξι μήνες συσχετίστηκε με υψηλότερα μέγιστα επίπεδα αντισωμάτων έναντι των πρωτεϊνών S και Ν και με διαρκή απόκριση αντισωμάτων έναντι της πρωτεΐνης Ν.
Ένα βασικό ερώτημα που σχετίζεται με την ανοσία του SARS-CoV-2 είναι κατά πόσον η μόλυνση δημιουργεί μια δεξαμενή κυττάρων μνήμης έναντι αυτού του παθογόνου, τα οποία είναι σε θέση να καταπολεμήσουν μεταγενέστερες λοιμώξεις. Η μελέτη αυτή είναι καθησυχαστική, διότι η πλειονότητα των ατόμων που μολύνθηκαν έξι μήνες νωρίτερα, ακόμη και αν δεν είχαν συμπτώματα ή είχαν μόνο ήπια συμπτώματα κατά τη διάρκεια της μόλυνσης, ήταν σε θέση να δημιουργήσουν κυτταρική ανοσολογική απόκριση έναντι αυτού του παθογόνου.
Επίσης φαίνεται να υπάρχει μικρή σημαντική διαφορά στον αριθμό των Τ-κυττάρων μνήμης μετά από ασυμπτωματική ή συμπτωματική λοίμωξη. Εάν κάποιος έχει “ξεπεράσει” μια λοίμωξη χωρίς συμπτώματα, το άτομο αυτό θα είναι ακόμη πιο ικανό να καταπολεμήσει μια νέα λοίμωξη εάν υπάρχουν ήδη συγκεκριμένα Τ-κύτταρα.
