Το υποθετικό σενάριο για την άρση της γαλλικής άρνησης για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε., εξετάζει το Sputnik. «Η Γαλλία λειτουργεί μόνο με βάση το συμφέρον της», τονίζει καθηγήτρια.
Μετά το γαλλικό «όχι» για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, η Γαλλία αντιμετώπισε μεγάλες επικρίσεις από τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τώρα, οι Γάλλοι προτείνουν τη δική τους οπτική για τη μεταρρύθμιση της διαδικασίας διεύρυνσης, στην οποία τον προηγούμενο καιρό έβαζαν βέτο.
Ειδικότερα, η Γαλλία βάζει στο τραπέζι επτά θεματικές ενότητες σε μια ενιαία διαδικασία, ζητώντας να εφαρμοστούν από τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες. Μεταξύ άλλων, αφορούν το Κράτος Δικαίου, την παιδεία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
«Η Γαλλία λειτουργεί μόνο με βάση το συμφέρον της. Οι επτά ενότητες είναι προκάλυμμά για την αδυναμία της να διευθετήσει ζητήματα σε σχέση με τις ευρωπαϊκές σχέσεις», επισημαίνει η καθηγήτρια Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Μαίρη Μπόση, μιλώντας στο Sputnik.
«Μην ξεχνάμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν λειτουργεί ως ένας ενιαίος θεσμός και συχνά έρχονται σε συγκρούσεις οι απόψεις και οι πλευρές. Η Γαλλία είχε μια διάθεση να ηγηθεί της Ένωσης και αυτό φαίνεται και από την πρόσφατη θέση του Μακρόν για το ΝΑΤΟ. Δεν τα κατάφερε ακόμα. Την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει ένα σωρό εθνικά ζητήματα που είναι δύσκολα για αυτήν, όπως είναι οι εσωτερικές αντιδράσεις για την κυβέρνηση», επισημαίνει.
Η ίδια εκφράζει την άποψη ότι «το βέτο στα Σκόπια μπήκε και για επίδειξη δύναμης, αλλά και γιατί δεν ήθελε πιθανότατα έναν ακόμα δορυφόρο της Γερμανίας. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι είτε πρόκειται για τη Βόρεια Μακεδονία, είτε για την Αλβανία, οι τάσεις μετανάστευσης δεν είναι προς Γαλλία, αλλά περισσότερο προς Γερμανία και Αυστρία».
Θα μπορούσε να πάρει κάποιο αντάλλαγμα για να προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις;
Όπως επισημαίνει η Μαίρη Μπόση, το βασικό αντάλλαγμα «θα μπορούσε να είναι η ηγεσία της Ε.Ε., ώστε η Γαλλία στη συνέχεια να αποφασίσει τη διεύρυνσή της».
«Για το ζήτημα των ανταλλαγμάτων θα πρέπει να ανατρέξουμε στο παρελθόν. Στη γενικότερη αυτή περιοχή, των Δυτικών Βαλκανίων, η Γαλλία δεν έχει βαθιά ερείσματα. Ωστόσο, είχε επιρροή και ερείσματα στην εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας, όταν συνλειτούργησε εναντίον της ελληνικής επανάστασης. Μόνο οι Ρώσοι βοηθούσαν τότε. Αυτή η αναφορά μόνο τυχαία δεν είναι, καθότι η ιστορία επαναλαμβάνεται με διαφορετικές μορφές και διαφορετικές λογικές και λόγω των προσφάτων γεγονότων. Αυτό που προκύπτει, είναι ότι νοιάζεται και θα νοιάζεται μόνο για τα δικά της συμφέροντα».
