Eχω την αίσθηση ότι όλα τα μέτρα για τον ιό corona στην Ευρώπη είναι μια προβα τζενεράλε για έναν επερχόμενο πόλεμο. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση για τον πανικό για φαγητό, για το κλείσιμο κάθε καταστήματος και ιδρύματος,, για τα ηχητικά μηνύματα στα κινητά τηλέφωνα των πολιτών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, για την απαγόρευση κάθε συγκέντρωσης, για την πρόσκληση να μείνουμε κλεισμένοι στα σπίτι. Αν είχαμε έναν πυρηνικό ή χημικό πόλεμο, τι άλλο θα ζητούσαν από εμάς;
Ήδη πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας είχαν χαθεί στον ιδιωτικό τομέα. Ήδη τσακώνονται στις αγορές για την προμήθεια τροφίμων και άλλων οικιακών ειδών.
Το μόνο καλό είναι ότι το όνειρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης , της αποκαλούμενης ευρωπαϊκής οικογένειας έχει τελειώσει. Έχουμε και πάλι σύνορα ( πάλι καντεμιά είχε ο Ερντογάν μαζί μας). Ειδικά η Ιταλία κατανόησε πλήρως το γεγονός ότι κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν την βοήθησε στον τομέα της υγείας.
Προσωπικά, γελάω με τους Ευρωπαίους που ποτέ δεν είχαν φανταστεί ότι η ζωή αυτή έχει ένα τέλος και δεν είχε αισθανθεί ποτέ τα δεινά των ανθρώπων που σκοτώθηκαν από τις βόμβες τους, από τις πολεμικές τους επιχειρήσεις, από τις οικονομικές κυρώσεις, από το εμπάργκο τους. Γελαω πραγματικά με τον πανικό τους. Δεν γνωρίζουν τον ήχο των πυραύλων Grad και την ανάδευση της γης από τις βόμβες, δεν γνωρίζουν τους ήχους των σειρήνων, δεν γνωριζουν τον θορυβο των μαχητικων, τον σεισμο του πυροβολικου, την αγωνια της εφοδου μαχαιροφορων ορδων, την οδυνη του μαζικου πενθους. Δεν ξέρουν την έλλειψη τροφής και πετρελαίου, δεν ξέρουν την καταστροφή ολόκληρων πόλεων, δεν γνωρίζουν την πραγματική τρομοκρατία που προκαλούν στους πολιτες οι λεγόμενοι μαχητές που υποστηρίζουν οι ηγέτες τους σε όλες τις πολεμικές ζώνες … Είναι καιρός η Ευρώπη να νιώσει την αίσθηση μιας απειλής … Αλλά τι ντροπή … να πεθαινει κανεις από έναν ιό … ούτε καν από μια σφαίρα … να πεθαινει κανεις από ένα μικρόβιο, ούτε καν ως μάρτυρας αντίστασης, ως μάρτυρας συνείδησης, ως ήρωας για τις πεποιθήσεις του ….
Η ευρωπαϊκή μας κοινωνία έχασε το νόημα της ζωής και το νόημα των ιδεών και το νόημα της θυσίας και πεθαίνει από ένα μικρόβιο …. Αυτό είναι λυπηρό … όχι ο θάνατος αλλά ο θάνατος σε ένα κρεβάτι χωρίς κανένα αγώνα για τίποτα. Χρόνος μηδέν
