Δεν καταλαβαίνω το λόγο, που κάποιοι θορυβήθηκαν μετά την εμπλοκή, που παρουσιάστηκε στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Σκοπίων για το όνομα του τεχνητού κρατιδίου. Συζητήσεις επί συζητήσεων στα κανάλια για το τι μέλλει γενέσθαι: είναι ολοκληρωτική η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων ή υπάρχει ελπίδα επανέναρξής τους αναρωτιούνται οι αλήτες – προδότες που συμμετέχουν στις τηλεοπτικές εκπομπές παρέα με τους αλήτες – ρουφιάνους, που τους φιλοξενούν!
Συγγνώμη, αλλά η μόνη σε αυτή τη χώρα, που χοροπηδάω με αυτήν την εξέλιξη είμαι εγώ;
Και ας ξεκινήσουμε με τα δεδομένα: η αριστερή προδοτική κυβέρνηση έχει δώσει γη και ύδωρ -εν προκειμένω το όνομα της Μακεδονίας- και “διαπραγματεύεται” για δευτερεύοντα ζητήματα, όπως ο γεωγραφικός ή χρονικός προσδιορισμός, το erga omnes και η συνταγματική αναθεώρηση. Τα θεωρώ δευτερεύοντα, επειδή, ακόμα και αν γίνουν δεκτά από την άλλη πλευρά, κανείς δε μας κατοχυρώνει, ότι αν πέσουν οι υπογραφές και πάρουν το όνομα θα τα τηρήσουν!
Το κακό σενάριο επομένως είναι, να φτάσουμε σε συμφωνία με τα Σκόπια, γιατί από τη στιγμή, που θα κατοχυρώσουν το όνομα μπορούν να αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις για ένταξη σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. και αυτομάτως αποκτούν το πάνω χέρι: όλοι τους αποκαλούν πλέον Μακεδόνες επισήμως και με την άδεια της Ελλάδας, όσο για το Σύνταγμα, τραβάνε μια αναθεώρηση της αναθεώρησης και το επαναφέρουν εκεί που γουστάρουν! Και μετά “τρεχάτε ποδαράκια μου” για εμάς, που θα φωνάζουμε, ότι δεν τήρησαν τη συμφωνία, αλλά “φωνή βοώντος εν τη ερήμω”. Κανείς δε θα σκοτίζεται, αφού η δουλειά τους θα έχει γίνει!
Το καλό σενάριο είναι, να οδηγηθούν σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις και μάλιστα με υπαιτιότητα των Σκοπίων. Σε αυτήν την περίπτωση:
1) Γλυτώνουμε την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας, που, αν περιμέναμε από τους δικούς μας προδότες “ζήτω, που καήκαμε”!
2) Βουλώνουμε τα στόματα Γερμανών και Αμερικανών, που ο καθένας για δικούς του λόγους “καίγεται” και πιέζει για εξεύρεση λύσης στο Σκοπιανό.
3) Αυτό δεν ξέρω, αν είναι θετικό, αλλά γλυτώνουν το κεφάλι τους οι εγχώριοι προδότες, που, αν τολμούσαν, να φέρουν στη Βουλή την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας -πόσο μάλλον αν ψηφιζόταν κιόλας- δε θα το είχαν καθόλου σίγουρο (το κεφάλι τους, ότι θα παρέμενε στη θέση του).
Σχετικά με την καραμέλα, που πιπιλίζουν οι Συριζαίοι, ότι “140 χώρες αποκαλούν τα Σκόπια Μακεδονία, επομένως, αν πετύχουμε να προηγηθεί του ονόματος ένας προσδιορισμός, αυτή θα είναι νίκη για την Ελλάδα”, συγγνώμη, αλλά χ@στηκε η φοράδα στ’ αλώνι. Ακόμα και αν όλες οι χώρες του κόσμου τους αποκαλούν Μακεδονία δεν μπορούν, να μπουν ούτε στο ΝΑΤΟ ούτε στην Ε.Ε, επομένως “άνθρακες ο θησαυρός” γι’ αυτούς! Εξάλλου, κανείς άλλος δε δικαιούται, να εκχωρήσει το όνομα ή την ιστορία μας, γιατί δεν του ανήκει!
Εν κατακλείδι, θεωρώ, ότι ο πρόεδρος των Σκοπίων Γκιόργκι Ιβάνοφ, που συντάσσεται πλήρως με τη γραμμή των προηγούμενων προέδρων της χώρας αλλά και με τον Γκρούεφσκι και αρνείται το erga omnes μας κάνει μεγάλη χάρη! ΄Οσο πιο ανυποχώρητοι είναι οι Σκοπιανοί στο θέμα αυτό και όσο περισσότερο “τα σπάνε” μεταξύ τους, τόσο το καλύτερο για εμάς. Σχετικά με τους δικούς μας, που προσπαθούν, να μας αγχώσουν κιόλας, ότι ο χρόνος περνάει και το ενδεχόμενο της συμφωνίας απομακρύνεται, έχω να τους πω τα εξής:
1) Αυτοί, που έπρεπε, να αγχώνονται είναι οι Σκοπιανοί και όχι εμείς.
2) Το ζήτημα μπορεί, να λυθεί αύριο το πρωί, αν επιλέξουν μια ονομασία, που δε θα περιέχει το όνομα Μακεδονία.
3) Οι επιλογές των Σκοπίων είναι δύο: ή τα βρίσκουν μαζί μας στο όνομα και μπαίνουν σε ΝΑΤΟ, Ε.Ε. ή διαλύονται.
Προβλέπω τελικά, να συμβαίνει το δεύτερο!
