ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΛΙΚΟΥΤΗΣ~ ΒΟΡΙΖΑΝΟΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ

Ο Νικόλαος Μαλικούτης ( πραγματικό όνομα Ζαχαριουδάκης ) γεννήθηκε στα Βορίζια το 1782.Ήταν  ένας από τους ξακουστούς χαΐνηδες της Μεσαράς. Με την έκρηξη της Επανάστασης του 1821, θέλησε αμέσως να εμπλακεί στον Αγώνα και πολέμησε  κάτω από τις διαταγές του τότε γενικού επαναστατικού αρχηγού της Κεντρικής και Ανατολικής Κρήτης, καπετάν Μιχάλη Κουρμούλη, από τον Κουσέ.  Στη συνέχεια, όπως και τόσοι άλλοι Κρητικοί, έλαβε μέρος σε πάρα πολλές μάχες σε διάφορα μέρη της Κρήτης.

Η γενναιότητα του φάνηκε αμέσως και φυσικά διακρίθηκε για το θάρρος και την ανδρεία του. Στα 1824 τον συναντάμε στην Πελοπόννησο και στην Στερεά Ελλάδα να πολεμάει τους Τούρκους. Τον Απρίλη του 1827 πολεμά στην μάχη του Φαλήρου όπου καταφέρνει να σωθεί και στη συνέχεια έρχεται στην Κρήτη. Τότε γίνεται Αρχηγός των επαναστατών στη Μεσαρά.
Τα χρόνια που ακολουθούν, οι Κρήτες επαναστάτες κυριαρχούν σχεδόν απόλυτα στην ύπαιθρο, αφού είχαν καταλάβει όλα τα υπάρχοντα των Τούρκων στην περιοχή και τις περιουσίες των αγάδων, και οι τούρκοι μένουν αποκλεισμένοι μόνο σε πόλεις και φρούρια. Ο κάμπος της Μεσαράς που για αυτούς ήταν κύριος τροφοδότης τους, παραμένει αποκλεισμένος ..
Το 1828  οι Νικόλαος Μαλικούτης και Μιχαήλ Κόρακας σκοτώνουν σε ενέδρα τον περιβόητο πασά  Ιμπραχήμ Αγριολίδη.

Το 1830 στο χωριό Τρυπητά, ο Μαλικούτης μαζι με 9 χαϊνηδες έπεσε σε παγίδα ενός τάγματος που αποτελούνταν από 600 τούρκους ιππείς. Οι επαναστάτες βρίσκουν καταφύγιο σε μια εκκλησία και πολεμούν από εκεί μέσα. Ο ντελή χουσεϊν καλεί τον Μαλικούτη με τους χαϊνηδες  να παραδοθούν και τους υπόσχεται με μεγάλους όρκους στο κοράνι, ότι δεν θα πάθουν τίποτε.

Ο Μαλικούτης όμως αντιστέκεται, πιστεύει ως την τελευταία στιγμή πως οι άλλοι καπετάνιοι θα κατορθώσουν να διασπάσουν την πολιορκία και να τους απελευθερώσουν. Τα πυρομαχικά τους όμως τελειώνουν κι έτσι αναγκάζονται να παραδοθούν. Ο Μαλικούτης οδηγείται στο Ηράκλειο, δεμένος πισθάγκωνα και εκεί τον υποβάλλουν σε φρικτά βασανιστήρια και εξευτελισμούς. Τον γυμνώνουν , τον φτύνουν, τον κτυπούν και τον βρίζουν , τον τραβούν δεμένο στους δρόμους του Ηρακλείου  και μάλιστα του κόβουν κομμάτια από το γυμνό του σώμα,  και κόβοντας σε τεμάχια τα χέρια του. Ήταν 25 Ιουνίου του 1830.

Ξεψυχώντας, ο Μαλικούτης είπε τούτα τα λόγια στους Τούρκους βασανιστές του: «Εμένα κι αν με κάνετε θρουλιά-θρουλιά στην τάβλα, τα μπαϊράκια δε χαλούν, μόνο θα έρθουν άλλα».