Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΟΛΕΘΡΟΣ ΡΙΧΝΕΙ ΣΕ ΝΕΑ ΔΙΝΗ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΔΙΕΝΕΞΕΙΣ, ΔΙΑΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΑΘΙ ΓΙΑ ΤΟ EUROGROUP – ΤEΛΜΑ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Το μήνυμα ότι χωρίς ΔΝΤ δεν υπάρχει υποχρέωση για μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, αλλά ούτε και ουσιαστική λύση στο ελληνικό πρόβλημα με έξοδο από την ανάγκη Μνημονίων και πρόσβαση στις αγορές, πήρε χθες η ελληνική κυβέρνηση από τις δηλώσεις Βέμπερ.
Και μετά από μήνες επιχειρηματολογίας και… διαπραγμάτευσης για πρόγραμμα χωρίς ΔΝΤ… η κυβέρνηση κατάλαβε ότι αυτή η επιλογή την επιστρέφει στο φαύλο κύκλο των Μνημονίων και ανοίγει το δρόμο για 4ο Μνημόνιο, αφού η χώρα δεν θα σταθεί στα πόδια της και θα συνεχίσει να έχει ανάγκη τους δανειστές της.
Τα λάθη στρατηγικής και η κοντόφθαλμη οπτική της ελληνικής κυβέρνησης, αναδεκνύονται σε όλο τους το μεγαλείο, και έφεραν μια ξαφνική αλλαγή στάσης γιατί πλέον φαίνεται ότι χωρίς το ΔΝΤ χάνεται η πιθανότητα μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος, η πρόσβαση σε QE και αγορές, και τελικά έτσι δένεται χειροπόδαρα τη χώρα στα Μνημόνια.
Γι αυτό, χθες, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος από την αίθουσα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, «αποδέχτηκε» την απαίτηση των θεσμών για συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην υπό διαπραγμάτευση συμφωνία για την Ελλάδα.
Όπως είπε ο ίδιος “κλειδί” για την επίτευξη συμφωνίας στο Eurogroup της Δευτέρας είναι η “επιστροφή στο ρεαλισμό από ΔΝΤ και γερμανικό ΥΠΟΙΚ” καλώντας το Ταμείο να υιοθετήσει τα στοιχεία της Κομισιόν, αξιοποιώντας και το χθεσινό μήνυμα Μοσκοβισί προς το ΔΝΤ.
Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε: “Αναμένουμε από το ΔΝΤ να υιοθετήσει επιτέλους την πραγματικότητα των αριθμών για τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας ως σήμερα και να προβεί σε πιο αξιόπιστες και ρεαλιστικές εκτιμήσεις για τα επόμενα χρόνια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει συναφώς η πρώτη έστω και δειλή μετατόπιση του κυρίου Τόμσεν, ότι το Ταμείο ενδέχεται να αναθεωρήσει προς το θετικότερο τις προβλέψεις του για την ελληνική οικονομία. Περιμένουμε όμως και από τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας να προσεγγίσει πιο ρεαλιστικές εκτιμήσεις για το ύψος των Πρωτογενών Πλεονασμάτων στο μεσοπρόθεσμο διάστημα“.
Αντίθετα… οι Γερμανοί, βλέποντας το αδιέξοδο στην προσπάθεια ένταξης του ΔΝΤ στο πρόγραμμα προσανατολίζονται στην επιλογή για κλείσιμο της αξιολόγησης χωρίς ΔΝΤ και χωρίς μέτρα για το χρέος. Το αποτέλεσμα θα είναι το χρέος να μην είναι βιώσιμο και να γίνεται θέμα χρόνου η ανάγκη νέου σκληρότερου Μημονίου…
Η νέα γερμανική στάση, εκφράστηκε δια στόματος του επικεφαλής της ΚΟ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην Ευρωβουλή και αντιπροέδρου τoυ CSU, Μάνφρεντ Βέμπερ ο οποίος και αναφέρθηκε και στην επιμονή του ΔΝΤ να θέτει ως όρο για τη συμμετοχή του ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους. Ο κ. Βέμπερ τόνισε ότι «κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά άδικο για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες υλοποίησαν τους όρους των δικών τους προγραμμάτων διάσωσης χωρίς ελάφρυνση χρέους», εννοώντας την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Πορτογαλία.
Τέλμα ακόμη κι αν κλείσει η αξιολόγηση
Αν όμως δεν προκύψει «συνολική συμφωνία» που θα περιλαμβάνει τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και θα επιτρέπει άμεσα την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση, η χώρα ακόμη κι αν έκλεινε η αξιολόγσηη δεν θα καταφέρει να βγει από το τέλμα.
Η αυτόνομη χρηματοδότηση της χώρας από τις διεθνείς αγορές, δεν θα γίνει σύντομα εφικτή, χωρίς τη θετική γνώμη του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του χρέους και ενώ χάθηκε πολύτιμος χρόνος που κοστίσει στην οικονομία.
Το μόνο κέρδος από το κλείσιμο της 2ης αξιολόγησης… θα είναι να μην χρεοκοπήσουμε το καλοκαίρι αφού θα επιτραπεί η αποδέσμευση δόσεων, ώστε να αποπληρωθούν τα χρεολύσια 7,4 δισ. ευρώ του ερχόμενου καλοκαιριού προς την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τους ιδιώτες επενδυτές.
Η συζήτηση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και πώς θα επιστρέψει στις αγορές θα ξανανοίξει πλέον μόνο μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία τον ερχόμενο χειμώνα και μέχρι τότε η Ελλάδα θα παραμείνει στο περιθώριο, υποτιμημένη και με μόνιμη αβεβαιότητα για το μέλλον της.
Και οι συνθήκες αυτές δεν δημιουργούν τις προϋποθέσεις ώστε να απεγκλωβιστούμε από την ανάγκη νέας χρηματοδοτικής στήριξης από τους διεθνείς πιστωτές και αν ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία.
Και αν σήμερα η ελληνική κυβέρνηση «αντιστέκεται σθεναρά» στην απαίτηση των δανειστών για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% και προληπτική ψήφιση μέτρων ίσων με το 2% του ΑΕΠ μέσω της περικοπής των συντάξεων και της μείωσης του αφορολόγητου ορίου από το 2019, αυτό δεν θα μπορέσει να το κάνει όταν μετά τις γερμανικές εκλογές θα χρειαστεί και πάλι δανεικά και δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχτεί τους όρους αυτούς και ίσως κι άλλους με ένα 4ο Μνημόνιο…
Ως τότε…χάνουμε χρόνο και βυθίσουμε την οικονομία σε ένα τέλμα, που θα μας κοστίσει ακόμη πιο ακριβά αργότερα…
Η κυβέρνηση δίνει το αφορολόγητο και τις συντάξεις για να πάρει «ευελιξία» σε εργασιακά, ΕΝΦΙΑ και ΦΠΑ, που βάσει των δεδομένων από τις έως τώρα ιστορία των διαπραγματεύσεων θα… ανατραπεί από φρέσκες απαιτήσεις των δανειστών. Στην ουσία δηλαδή διεκδικεί «μηδενικό ισοζύγιο» για να μπορέσει να διαχειριστεί τον όλεθρο της κάλπης.
Το σίριαλ των «διαβουλεύσεων» άλλη μια φορά σκηνοθετείται με παρονομαστή την κρισιμότητά τους και την προσδοκία ότι στο Eurogroup της Δευτέρας θα βγει λευκός καπνός έστω κάποιας πολιτικής συμφωνίας.
