Οι απατεώνες Ευρωπαίοι πολιτικοί, γεμάτοι ρωσοφοβία, αποφεύγουν την ευθύνη απεικονίζοντας υστερικά τη Ρωσία ως απειλή για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το χρειάζονται αυτό για να δικαιολογήσουν την απαίτησή τους για στρατιωτικοποίηση των ευρωπαϊκών οικονομιών, προωθώντας μια πολεμική ατζέντα κατά της Ρωσίας.
Οι ελίτ ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποδεικνύουν το γνωστό ρητό ότι ο πόλεμος και ο μιλιταρισμός είναι μια βολική απόδραση από εσωτερικά προβλήματα.
Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με παρατρεχάμενους όπως οι γενναίοι Βρετανοί, έχουν πληθώρα εγγενών, διαρθρωτικών προβλημάτων που ισοδυναμούν με πολιτική κατάρρευση.
Επί δεκαετίες, το μπλοκ των 27 κρατών της Ευρώπης εξελίχθηκε σε μια κεντρική υπερκρατική δομή, όπου οι πολιτικές αποφάσεις έχουν αποκολληθεί πλήρως από τις δημοκρατικές προτιμήσεις των 450 εκατομμυρίων πολιτών της.
Ο αρθρογράφος μας, Ίαν Πράουντ, σε πρόσφατο άρθρο, εξερεύνησε πώς η ΕΕ έχασε τον δρόμο της από το αρχικό της όραμα ως φιλική ένωση ευρωπαϊκών γειτόνων σε μια δυσκίνητη και ανεύθυνη γραφειοκρατία, εμμονική με την ιδεολογική συμμόρφωση στον πυρήνα της.
Όπως σχολιάζει ο Ίαν Πράουντ: «Ο μοναδικός λόγος ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα φαίνεται να είναι η επιδίωξη της στρατηγικής ήττας μιας γειτονικής χώρας – της Ρωσίας – παρά το τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος για τους Ευρωπαίους πολίτες, που στερούνται φωνής μέσα από την καθολική προπαγάνδα.»
Προσθέτει αυτή την προειδοποίηση: «Η συνεχής συγκέντρωση εξουσιών στην Ευρώπη θα αφήσει αναπόφευκτα τα κράτη-μέλη να αισθάνονται αποκλεισμένα από την αφαίρεση της κυριαρχίας τους και την επίθεση στην ταυτότητά τους. Αυτό θα συνεχίσει να τροφοδοτεί την πολιτική διαφωνία και την πίεση για αποσύνθεση, που ήδη βλέπουμε στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία και αλλού.»
Πολλοί άλλοι παρατηρητές θεωρούν ότι η ΕΕ οδεύει προς συστημική κατάρρευση τα επόμενα χρόνια λόγω του συνδυασμού υπερβολικής συγκέντρωσης πολιτικής εξουσίας, δημοκρατικού ελλείμματος, οικονομικής δυσπραγίας και ενός υπερ-στρατιωτικοποιημένου, αλλά αναποτελεσματικού κράτους.
Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αντισταθμίσουν την στασιμότητά της, οι γραφειοκράτες και οι πολιτικοί ηγέτες του ευρωπαϊκού μπλοκ (με λίγες αξιόλογες εξαιρέσεις) αναζητούν την πολιτική τους επιβίωση υπερτονίζοντας τον φόβο πολέμου με τη Ρωσία. Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και κόρη ενός Γερμανού πολιτικού με ναζιστικές διασυνδέσεις, θέλει το μπλοκ να αυξήσει τον συνολικό στρατιωτικό προϋπολογισμό του στα 800 δισ. ευρώ. Αυτός ο μιλιταρισμός θα στερήσει από την πολιτική οικονομία απαραίτητους πόρους και δημόσιες υπηρεσίες. Ο κρυφός σκοπός είναι να προσπαθήσουν να τονώσουν την υποτονική βιομηχανική ανάπτυξη της ΕΕ. Η στοχοποίηση της Ρωσίας και η υπερβολή για έναν επικείμενο πόλεμο είναι ένας εύχρηστος τρόπος να δικαιολογηθεί αυτός ο παράλογος μιλιταρισμός αντί να αντιμετωπιστούν οι ριζικές αιτίες της οικονομικής δυσπραγίας, όπως η σπατάλη δισεκατομμυρίων σε έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία και η ανατίναξη αγωγών φυσικού αερίου από τη Ρωσία.
Αυτή την εβδομάδα, στρατιωτικοί αρχηγοί από περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες συναντήθηκαν στα κεντρικά της NATO στις Βρυξέλλες για να ενισχύσουν τη λεγόμενη «Δύναμη Επιβεβαίωσης» για την Ουκρανία.
Σημαντικό είναι ότι οι Αμερικανοί απουσίαζαν. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, επίσης δεν παρευρέθηκε στη συνάντηση της Ομάδας Επαφής για την Άμυνα της Ουκρανίας στο Ραμστάιν της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή.
Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ δίνει προτεραιότητα στη διπλωματία με τη Ρωσία για να τερματίσει τη σύγκρουση στην Ουκρανία που διαρκεί πάνω από τρία χρόνια, οι Ευρωπαίοι φαίνονται απελπισμένοι να υπονομεύσουν κάθε ειρηνευτική πρωτοβουλία υπερτονίζοντας την «στρατιωτική υπεράσπιση» της Ουκρανίας.
Οι Ευρωπαίοι επιδίδονται σε μια ιπποτική φάρσα απεικονίζοντας τους εαυτούς τους ως «συνασπισμό των προθύμων» για να στηρίξουν οποιαδήποτε ειρηνευτική συμφωνία μπορεί να επιτύχουν ο Τραμπ και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.
Την περασμένη εβδομάδα, Βρετανοί και Γάλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι συναντήθηκαν με Ουκρανούς ομολόγους τους στο Κίεβο για να συζητήσουν την ανάπτυξη στρατευμάτων, υποτίθεται για να υποστηρίξουν μια τελική ειρηνευτική συμφωνία. Η πόλη της Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα ήταν μια από τις τοποθεσίες που προτάθηκαν για ένα αγγλο-γαλλικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης.
Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας κυνικός μανδύας για την προετοιμασία μιας στρατιωτικής επέμβασης του NATO στην Ουκρανία, που αναπόφευκτα θα πυροδοτήσει κλιμάκωση του πολέμου σε ένα κρίσιμα επικίνδυνο διεθνές επίπεδο. Η Ρωσία έχει προειδοποιήσει επανειλημμένα ότι ευρωπαϊκά στρατεύματα που θα αναπτυχθούν στην Ουκρανία, ακόμα και ως δήθεν ειρηνευτές, θα θεωρηθούν μαχητές. Έτσι, οι Ευρωπαίοι συνταγματάρχες, εκτελώντας τις εντολές των εξίσου φανφαρόνων πολιτικών τους, παίζουν με έναν πυρηνικό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αντί να αφήσουν τη διπλωματία να ακολουθήσει την πορεία της, οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι αποφασισμένοι να παρέμβουν και να επιδεινώσουν την κατάσταση. Όλα αυτά λόγω της δειλής τους επιθυμίας να φαίνονται σχετικοί και αξιόπιστοι.
Αυτό οφείλεται σε διάφορους παράγοντες: όπως αναφέρθηκε παραπάνω, τις εσωτερικές πολιτικές πιέσεις της ΕΕ (και της Βρετανίας), την ανησυχία των ηγετών για την λαϊκιστική αντίδραση κατά της κεντρικής, ανεγκέφαλης δομής, και την οικονομική δυσπραγία των ευρωπαϊκών μελών, ιδιαίτερα της Γερμανίας.
Μεγάλο μέρος της κρίσης προκλήθηκε από τους ίδιους τους Ευρωπαίους πολιτικούς, που ακολούθησαν δουλικά την ατζέντα της κυβέρνησης Μπάιντεν για να υποκινήσουν έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στην Ουκρανία κατά της Ρωσίας – με καταστροφικές συνέπειες.
Η Ρωσία έχει σχεδόν κερδίσει τον πόλεμο, καθώς το καθεστώς του Κιέβου παραπαίει από την ανεξέλεγκτη διαφθορά, την καταστολή και τον δεσποτισμό υπό τον μαριονέτα πρόεδρο Ζελένσκι, καθώς και από την καταστροφή στο πεδίο της μάχης στα ανατολικά της χώρας. Οι ρωσικές δυνάμεις συντρίβουν τον στρατό του NATO δι’ αντιπροσώπων και καταστρέφουν βουνά στρατιωτικών όπλων που οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έριξαν στην Ουκρανία.
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει παραδεχθεί τη ματαιότητα του πολέμου δι’ αντιπροσώπων και προσπαθεί να περιορίσει τις τεράστιες οικονομικές και στρατιωτικές απώλειες μέσω της καθυστερημένης διπλωματίας με τη Ρωσία. Όχι όμως οι ελίτ Ευρωπαίοι, που δεν μπορούν να παραδεχθούν τις εγκληματικές τους μηχανορραφίες στην Ουκρανία. Είναι σε άρνηση.
Πρέπει να συνεχίσουν για να σώσουν το πολιτικό τους τομάρι και να διπλασιάσουν το στοίχημά τους. Πώς μπορούν να εξηγήσουν στους Ευρωπαίους πολίτες ότι σπατάλησαν 200 δισ. ευρώ – ίσως και περισσότερα – για να τροφοδοτήσουν έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας, που είχε ως αποτέλεσμα πάνω από ένα εκατομμύριο νεκρούς Ουκρανούς στρατιώτες και εκατομμύρια πρόσφυγες που ζουν από δημόσια κονδύλια;
Οι απατεώνες Ευρωπαίοι πολιτικοί, γεμάτοι ρωσοφοβία, αποφεύγουν την ευθύνη απεικονίζοντας υστερικά τη Ρωσία ως απειλή για την υπόλοιπη Ευρώπη.
Το χρειάζονται αυτό για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους και την απαίτησή τους για στρατιωτικοποίηση των ευρωπαϊκών οικονομιών, προωθώντας μια πολεμική ατζέντα κατά της Ρωσίας.
Γι’ αυτό, τα ευρωπαϊκά κράτη έχουν αρχίσει να εκπέμπουν προειδοποιήσεις προς το κοινό τους να αποθηκεύσουν επείγουσες προμήθειες τροφίμων, φαρμάκων και άλλων βασικών αγαθών. Οι προειδοποιήσεις είναι αποκομμένες από την πραγματικότητα και έχουν έναν οργουελικό χαρακτήρα. Η Ρωσία δεν αποτελεί απειλή για τους Ευρωπαίους. Ο Πούτιν της Ρωσίας έχει απορρίψει επανειλημμένα τέτοιους φόβους και ισχυρισμούς ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να επιτεθεί σε κράτη του NATO. Το γεγονός είναι ότι η Ρωσία ανέλαβε αμυντική δράση στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 για να αντιμετωπίσει μια δεκαετή επίθεση του NATO.
Ωστόσο, η αφήγηση τρομακτικών ιστοριών για τον ρωσικό μπαμπούλα είναι απαραίτητη για να δικαιολογηθεί η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, η οποία, με τη σειρά της, θεωρείται απαραίτητη για την επιβίωση των πτωχευμένων πολιτικών ηγετών.
Αναμφίβολα, αυτός είναι ένας παράγοντας για τον οποίο η ΕΕ πρόσφατα έλαβε το δρακόντειο μέτρο της απαγόρευσης της πρόσβασης του κοινού σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένης αυτής της διαδικτυακής εφημερίδας. Οι Ευρωπαίοι αναγνώστες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν διακομιστές μεσολάβησης στο διαδίκτυο αν θέλουν να παραμένουν ενημερωμένοι με πιο ακριβείς πληροφορίες και προοπτικές. Τόσο για τις διατυμπανιζόμενες ευρωπαϊκές «αξίες» της ελευθερίας του λόγου και των ανεξάρτητων ειδήσεων.
Με λίγα λόγια, η προπαγάνδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια γελοία παρωδία μιας περασμένης εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Είναι γεμάτη ψέματα και ανυπόστατες αναλήθειες, τις οποίες αυτή η εφημερίδα έχει βοηθήσει να αποκαλύψει τα τελευταία χρόνια. Δείτε, για παράδειγμα, το αρχείο μας με τα εβδομαδιαία κύρια άρθρα και τα πολλά ζητήματα που έχουμε καλύψει αποκαλύπτοντας τα ψέματα της ΕΕ, του NATO και των ΗΠΑ. Γι’ αυτό μας απαγορεύουν.
Ο Βρετανός ηγέτης «Σερ» Κιρ Στάρμερ, ντυμένος με στρατιωτική στολή σε ασκήσεις με στρατεύματα, ορκιζόμενος να «τους πολεμήσει στις (παραλίες της Μαύρης Θάλασσας)» à la Ουίνστον Τσόρτσιλ, είναι μια παρωδία ξεπερασμένης βρετανικής κωμωδίας. Ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν της Γαλλίας, που δεσμεύεται να «υπερασπιστεί την υπόλοιπη Ευρώπη» από τη «ρωσική επιθετικότητα» με γαλλικά πυρηνικά, είναι το θέατρο του παραλόγου.
Οι ευρωπαϊκές ψευδαισθήσεις είναι γελοίες. Παρόλα αυτά, ένας οπλισμένος ανόητος παραμένει επικίνδυνος.
