Οι περισσότεροι σήμερα Εκκλησιαζόμενοι άνθρωποι είναι τραγικές φιγούρες ανθρώπων οι οποίοι εκτελούν μεν τις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις, αλλά τον Χριστό δεν τον συναντούν ούτε στον Ναό, ούτε στην καθημερινότητα τους.
Ο Κύριος μας έχει πει, ότι εμείς είμαστε ναός του Αγίου Πνεύματος, το σώμα μας. Καθότι σε αυτό κατοικεί Αυτός ως ψυχή της ψυχής μας, σφραγισμένη με το Χρίσμα της Αγίας Τριάδος ως βαπτισμένοι στο όνομα Αυτής.
Πόσο όμως απέχει η ζωή του Θρησκευόμενου από την ζωή του πιστού χριστιανού που μπορεί να μην είναι τακτικά ή και καθόλου Εκκλησιαζόμενος θα το δούμε!
Μέσα στην πορεία της ζωής μου είδα και διαπίστωσα ότι υπάρχουν μαργαριτάρια Ελλήνων που τηρούν τις εντολές του Χριστού χωρίς να εκκλησιάζονται και να εξομολογούνται.
Είτε γιατί δεν κατηχήθηκαν ποτέ, είτε γιατί σκανδαλίζονται από το παπαδαριό και τους μπίζνεσμαν Δεσποτάδες, είτε γιατί ο καθένας για έναν λογισμό που τον αποτρέπει να πλησιάσει την Εκκλησία, που μπορεί όντως να είναι και διαβολικός.
Ο Χριστός είπε, όποιος κατέχει τις εντολές μου και τις τηρεί αυτός με αγαπάει, δεν είπε όποιος Εκκλησιάζεται. Ο Εκκλησιασμός είναι η συνέχεια και συμπόρευση της έμπρακτης αγάπης μας, στον ναό δια της Θείας Κοινωνίας.
Υπάρχουν κανόνες της Εκκλησίας και εντολές τους Χριστού. Ένας που τηρεί με ακρίβεια τους κανόνες μπορεί να μην σωθεί εάν δεν έχει αγάπη, ταπείνωση, μετάνοια, πίστη.
Υπάρχουν και αυτοί που σε όλη τους τη ζωή είναι ελεήμονες, εύσπλαχνοι, φιλόξενοι, ευγενικοί, προ πάντων συγχωρητικοί μα σπάνια εκκλησιάστηκαν και ίσως να εξομολογήθηκαν μία δύο φορές στην ζωή τους. Αυτοί είναι οι αληθινοί εργάτες του Χριστού που θα σωθούν!
Οι περισσότεροι θρησκευόμενοι άνθρωποι είναι οι πιο σκοτεινιασμένοι ίσως και οι πιο επικίνδυνοι για τον εαυτό τους και για τους άλλους.
Είναι αυτοί που φανατίζονται και δεν φωτίζονται, γιατί δεν έχουν προσωπικά βιώματα, αφού έχουν εναποθέσει την σωτηρία τους στον πνευματικό τους εξομολόγο ως σωτήρα και όχι στον Λόγο του Θεού.
Ο Χριστός είπε γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Η Εκκλησία απαγορεύει την έρευνα! Θέλει το ποίμνιο τυφλό, χωρίς προσωπική βούληση, εμπειρία, γνώμη.
Ζητάει υπακοή από τους ανθρώπους, αλλά η ίδια δεν κάνει υπακοή στην θυσία του Χριστού. Ο νεοραγιάς χριστιανός βολεύεται από το εκοσμικευμένο πνεύμα της Εκκλησίας, γιατί παίρνει τα θελήματά του από πνευματικούς μη Αγιοπνευματικούς, βολεύεται στα εύκολα, δεν θέλει να σηκώσει εκούσιο σταυρό.
Τον Εκκλησιαζόμενο χριστιανό σήμερα τον νοιάζει να είναι καλυμμένος συστημικά, κοινωνικά. Ο πιστός όμως πρέπει να απορρίπτει τα κοσμικά φρονήματα. Για παράδειγμα, πολλοί βλέπουν ότι η Εκκλησία δεν βαδίζει ορθόδοξα, αλλά κανείς σχεδόν δεν θέλει να αφήσει τα εκκλησιαστικά του καθήκοντα, Εκκλησιασμού και εξομολόγησης από αυτούς που του κλέβουν την πολύτιμη πίστη του.
Η Εκκλησία των ανθρώπων (τα Ιερατεία) δημιούργησε μία θρησκεία βολέματος για τους ίδιους τους Ιεράρχες και Ιερείς.
Θυμηθείτε τον λόγο τους Κυρίου στους Γραμματείς και Φαρισαίους όταν τους είπε, ότι γυρνάτε όλο τον κόσμο για να
φέρετε έναν άνθρωπο κοντά στον Θεό και τον κάνετε δυό φορές για την κόλαση.
Η Εκκλησία θέλει τους Εκκλησιασμένους πρόβατα, αλλά και οι εκκλησιαζόμενοι θέλουν να παραμένουν πρόβατα, γιατί είναι πιο εύκολο να τρως σανό αποθήκης από το να βοσκάς μόνος σου.
Τον θρησκευόμενο δεν τον απασχολεί η αλήθεια, τον ενδιαφέρει να πηγαίνει στην ενορία του, να ψάλει, να βοηθάει, να έχει τον κύκλο του, τις εκδρομές του, τον καφέ του στο αρχονταρίκι με τους εξομολόγους του κ.λ.π.!!
Γιατί δεν είναι πιστός, αλλά θρησκευόμενος, δηλαδή ανήκει σε έναν κύκλο ανθρώπων. Και δεν θέλει να τον χάσει, δεν θέλει να γίνει αποσυνάγωγος, όπως οι γονείς του τυφλού που θεράπευσε ο Χριστός.
Αυτός είναι επικίνδυνος για τον εαυτό του. Αν τώρα που ο Χριστός προδίδεται, δεν τον ομολογεί εν καιρώ ειρήνης, στον πνευματικό του, στον παπά της ενορίας του, στον Δεσπότη-αφέντη του, πως θα τον ομολογήσει μπροστά στον Ισλαμιστή που καταφθάνει;
Όλοι αυτοί οι Χριστιανούληδες που έχουν απομείνει ακόμα στα κρύα ντουβάρια που τα λένε Εκκλησία, δεν ασχολούνται με το πραγματικό έργο του πιστού που είναι η ομολογία εν καιρώ αίρεσης όπως είναι σήμερα ο Οικουμενισμός.
Η παραδοσιακή αυτή σχέση με την Εκκλησία, δείχνει και το χαμηλό ή και ανύπαρκτο υπόβαθρο της πνευματικής τους ζωής.
Αυτούς τους ενδιαφέρει να πηγαίνουν μόνο στην Εκκλησία!
Τους έχει πει το παπαδαριό, εσύ να προσέχεις να μην κρίνεις την Εκκλησία, ενώ ο Χριστός μας έχει δώσει το δικαίωμα να διακρίνουμε για να μην κατακριθούμε με αυτούς που μας ποιμαίνουν ανορθόδοξα.
Έχουν περάσει το μήνυμα στον κόσμο ότι η Εκκλησία ανήκει στους παππάδες και τους Δεσποτάδες και μόνο αυτοί έχουν αλάνθαστη κρίση, αλλά και την ευθύνη για αυτούς.
Την ημέρα της κρίσεως θα ζητηθεί λόγος και από τους χριστιανούς γιατί, δεν αντέδρασαν, γιατί έκαναν τυφλή υπακοή, γιατί συνέχισαν να συμπορεύονται εκκλησιαζόμενοι με αυτούς που δεν τους αγαπούν και ξεπουλούν την πίστη μας.
Και επειδή αυτοί οι χριστιανοί έχουν μάθει σε όλα να παίρνουν απαντήσεις και λύσεις από τους πνευματικούς τους, που δεν είναι βέβαια Πνευματικοί, αλλά κατευθυνόμενοι από τις μασονικές Στοές και αθεολόγητες σχολές, σκανδαλίζουν και τον πολύ κόσμο που θέλει να μπει στα ντουβάρια, αλλά κολλάει στα ανθρώπινα ντουβάρια που δεν έχουν προσωπικό βίωμα και κρίση.
Ο λογικός άνθρωπος δεν μπαίνει στην Εκκλησία αυτή, γιατί λέει, θα πάω να γίνω σαν και αυτόν που κατακρίνει, που κουτσομπολεύει μέσα στον ναό, που, που…..
Η θρησκεία στη γενικότερη Θεολογία και κοινωνιολογία, είναι το σύστημα το οποίο φτιάχνει ο άνθρωπος, με κέντρο, σε μας τον Χριστό, αλλά όχι με πίστη στον Θεό, αφού η πίστη στον Θεό εκφράζεται με έργα θυσίας, αυταπάρνησης και υπέρβασης του εαυτού μας για χάρη του πάσχοντος αδερφού μας.
Ο Θεός δεν εξευμενίζεται με τα θρησκευτικά μας καθήκοντα, αλλά με την έμπονη μετάνοια, και την ειλικρινή εξομολόγηση.
Κάποτε μια βοσκοπούλα, έγγαμη με πολλά παιδιά, αλλά και πολλές υποχρεώσεις στην οικογένεια της, εξομολογήθηκε για πρώτη φορά στον πρώτο Ιερέα που επισκέφθηκε το χωριό της. Την ώρα της εξομολόγησης, έβλεπε τον Χριστό στα δεξιά του Ιερέα, να την παροτρύνει να τα πει όλα.
Ποτέ δεν είχε Εκκλησιαστεί, όμως όλη της η ζωή ήταν μια εφαρμογή του Ευαγγελίου, χωρίς γνώση Γραφής, αλλά με προσοχή συνειδήσεως!
Ο θρησκευόμενος άνθρωπος φοβάται μη χάσει την Εκκλησία, αλλά δεν τον ενδιαφέρει αν άρχει ακόμα ο Χριστός μέσα σε αυτή την Εκκλησία των μισθωτών και μασόνων.
Πως είναι δυνατόν η Εκκλησία να δημιουργεί φοβισμένους ανθρώπους που τρέμουν μην χάσουν τον παράδεισο, επειδή φοβούνται να κάνουν ανυπακοή στους παπάδες που τους απειλούν πως αν ξαναμιλήσουν στον Μωϋσή, ή στον π. Ιωάννη, κινδυνεύουν να μείνουν ακοινώνητοι!
Αυτή η Εκκλησία καταργεί την προσωπική κρίση και επιλογή, ζητάει εσαεί υπακοή από λαϊκούς ανθρώπους και αυτό συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα, σε καμία άλλη Ορθόδοξη χώρα! Και φυσικά είναι αντίθετο από την γραμμή που χάραξε ο Ιησούς.
Οι κατεξοχήν ψυχίατροι, Ιερείς και Ιερομόναχοι, όταν τα βρούν δύσκολα, στέλνουν τα πνευματικοπαίδια τους σε άπιστους ψυχιάτρους επιστήμονες, άσχετους με το αόρατο αντικείμενο γι΄αυτούς, την αθάνατη ψυχή.
Ο θρησκευόμενος άνθρωπος έχει άγνοια της Εκκλησιαστικής ιστορίας, δεν έχει ψάξει σε βάθος να δει τι έχει δείξει η Εκκλησιαστική ζωή των Αγίων σε σχέση με την αίρεση! Δεν τον ενδιαφέρει, μα και αν τον ενδιαφέρει, πάει και ρωτάει τον πνευματικό του και αυτός θα του απαντήσει. Μην αγχώνεσαι εσύ, η Εκκλησία, (δηλαδή οι Δεσποτάδες) ξέρει τι κάνει, εσύ πίστευε και μη ερεύνα!
Εκκλησία είναι ο κάθε ένας πιστός δούλος του Χριστού, που ομολογεί, διώκεται, συκοφαντείτε, περιφρονείτε, έχει δικαίωμα
επιλογής και κρίσης, έστω και αν δεν εκκλησιάζεται για πολλά χρόνια.
Τόσοι Άγιοι υποφέραν για ένα γιώτα(ι), ομοούσιος και ομοιούσιος και εσείς ακόμα συμπορεύεστε με την μασονική Ιεραρχία που τα έχει σαρώσει όλα;
Ένας σημαντικός λόγος που φτάσαμε σ΄αυτή την εποίκηση των Ισλαμιστών εισβολέων, είναι η αδιαφορία σας για την Ορθοδοξία, που την ξεπουλούν στους παπικούς και αντίχριστους.
Απομένει λίγος καιρός ακόμα να αναθεωρήσετε τα δεδομένα σας. Και είναι χαρακτηριστικό του ταπεινού ανθρώπου, όταν δέχεται γνώση να αλλάζει πορεία.
