Δημήτρης Τζώρας – Πολιτικός Αναλυτής
Ο άνθρωπος, είναι ένα ον που μιμείται τη φύση. Ο μέσος, ψυχικά, υγιής άνθρωπος, θέλει να ταυτίζεται με τα πιο δυνατά, τα πιο πανούργα, τα ταχύτερα και τα πιο μεγαλοπρεπή ζώα του γήινου οικοσυστήματος. Ο μέσος, ψυχικά, υγιής άνθρωπος, τονίζουμε ξανά. Υπάρχει, όμως και μία άλλη κατηγορία ανθρώπων, που μιμείται με νοσηρή φιλαρέσκεια, κατώτερους βιολογικούς οργανισμούς. Τους λεγόμενους, οξύουρους. Είναι, τα γνωστά στον κόσμο, εντερικά σκουλήκια. Τα θηλυκά, που είναι και μεγαλύτερα, βγαίνουν κατά τη διάρκεια την νύχτας από τον πρωκτό του ανθρώπου, για να εκκολαφθούν.
Την ίδια συμπεριφορά, με αυτή των οξύουρων, επιδεικνύουν, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, οι Ελληνόφωνοι δημοσιογράφοι, μετά την Μιντιακή απονομή του Προεδρικού τίτλου, στον Τζο Μπάιντεν. Βγήκαν οι, Εθνικά, θηλυπρεπείς οξύουροι, από τον πρωκτό του αφεντικού τους, για να πάρουν αέρα και να εκκολαφθούν. Να αυγατίσουν, όπως οι οξύουροι. Να αυγατίσει στην κοινωνία ο δικός τους παρασιτισμός και η δημοσιογραφική θηλυπρέπειά τους. Έπρεπε να πέσει το πολιτικό σκοτάδι στην ανθρωπότητα για να βγουν. Μόνο τότε εμφανίζονται και μόνο τότε εκκολάπτονται οι οξύουροι.
Όλη την ημέρα, τρέφονται με τα κόπρανα του αφεντικού τους και το απολαμβάνουν, όπως κάθε παρασιτικός εντερικός οργανισμός. Δεν ντρέπεται ο οξύουρος γι’ αυτό που κάνει και γι’ αυτό που είναι. Δεν μπορεί να νιώσει ντροπή, διότι αυτή, είναι η φυσιολογία του και η λειτουργία του, στον έμβιο κόσμο. Τα σκυλιά, μπορούν να νιώσουν ενοχές, όταν τα μαλώνεις. Σε ορισμένο βαθμό και οι γάτες. Όμως, οι οξύουροι, δεν ανήκουν, ούτε κατά διάνοια, στην κατηγορία των οικόσιτων του αφεντικού τους. Μακάρι, να ανήκαν στην κατηγορία του σκύλου ή της γάτας. Θα ήταν μία επιτυχία στην εξελικτική τους πορεία. Τα κόπρανά του, είναι ο κόσμος τους. Το φυσικό τους περιβάλλον. Η τροφή, που τους κρατάει ζωντανούς.
Βγήκαν από τον πρωκτό του Μαρινάκη, του Αλαφούζου, του Βαρδινογιάννη, του Κυριακού και του Σαββίδη χθες το βράδυ, για να πανηγυρίσουν, που απαλλάχθηκαν από τον Τραμπ. Όπως το σκόρδο που σκοτώνει τα εντερικά παράσιτα, έτσι και ο Τραμπ, ήταν το «σκόρδο» που απειλούσε τον παρασιτικό τους βίο, εντός των κοπράνων.
Βγήκαν από τον πρωκτό και ανέπνευσαν χθες. Με βαθύ, λυτρωτικό αναστεναγμό, ανέπνευσαν! Μετά απο τέτοια λύτρωση, είπαν να αναπαραχθούν. Να εναποθέσουν τα «αυγά» του μυαλού τους, των πεποιθήσεών τους, του αξιακού τους συστήματος, στην συνείδηση των ελεύθερων και πνευματικά, υγιών ανθρώπων. Νενικήκαμεν, ανέκραξαν, οι οξύουροι. Νενικήκαμεν, διότι, έφθασε η ώρα του σκότους και μπορούμε να βγούμε έξω! Να παράξουμε στην κοινωνία τους ομοίους μας. Τους ομοίους του Μπάιντεν! Τους ομοίους του Μαρινάκη και του Αλαφούζου!
Έπεσε το σκοτάδι και βγήκαν οι οξύουροι για αέρα. Βγήκαν από τον εντερικό Μιντιακό τους κόσμο, εκεί όπου καθημερινά αποσυνθέτουν εθνικούς ήρωες, πνευματικούς τιτάνες, συντάγματα και νόμους, αρχές και αξίες, όνειρα, ελπίδες και ψυχές ανθρώπων, για να θρέψουν την κοιλιά, τον ναρκισσισμό και τον ραγιαδισμό του καναλάρχη τους.
Βράδιασε στην ανθρωπότητα.
Σκοτείνιασε και οι οξύουροι βγήκαν για πρωκτότσαρκα. Στον τηλεοπτικό αέρα και στα Μέσα Κοινωνικής δικτύωσης. Έρχεται ο νυμφίος του σκότους, του φασισμού, της διαφθοράς και της π@ιδοφιλίας, μας ενημέρωσαν με μεγάλη χαρά, οι οξύουροι.
Ο πρωκτός του αφεντικού τους, η Βηθλεέμ της ανθρωπότητας. Έσπευσαν, να καταθέσουν τα δικά τους δώρα στη φάτνη του 77χρονου ανώμαλου. Τα δώρα, των οξύουρων. Υπολείμματα αποσυντιθέμενων τροφών και βλέννα. Πολύ βλέννα. Πάρα πολύ βλέννα.
Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επι εντέρου ειρήνη εν οξυούροις ευδοκία, έψελναν χθες, οι παρουσιαστές ειδήσεων. «Αλληλούια, η σωτηρία και η δόξα και τιμή και η δύναμις ανήκουν εις τα κανάλια ημών και τους πρωκτούς ημών».
Το εσπαργανωμένον 77χρονο βρέφος, είναι στη φάτνη της Ουάσινγκτον. Αλληλούια. Χαρείτε λαοί, διότι τούτο θέλει είσθαι το σημείον εις εσάς.
Έπεσε το σκοτάδι και βγήκαν οι οξύουροι. Αφέτες, για να τρέξουμε στης παγκόσμιας λογικής, τα πέντε μέτρα. Όσο περίπου είναι και το μήκος του λεπτού εντέρου.
Κόπρανα, πρωκτός και σκοτάδι. Τα δομικά στοιχεία του κόσμου τους.
Η Δημοκρατία, εισήλθε στο λεπτό έντερο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Να αποσυντεθεί για να τραφούν οι οξύουροι. Να αυγατίσουν.
Έτσι είναι ο νέος κόσμος. Ο κόσμος των οξύουρων. Το σκοτάδι, κατέφθασε. Να σβήσουν όλες οι λυχνίες της ελευθερίας και του Κράτους Δικαίου.
Ήρθε η ώρα, να αναπαραχθούν οι οξύουροι…
Εμείς, με χαραγμένα τ’ αρχικά
όνομα και αίμα και φυλή κι αρχαία τείχη
και μ’ ένα δέμα ελληνικά
θα γράφουμε, κόσμε, τους χρησμούς μας με το νύχι…
