Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος για να φθάσουμε στην τελική υπογραφή μιας αυτονόητης απόφασης. Η μεταφορά της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών από το Βόλο στην Αττική και σε εγκαταστάσεις που θα βρίσκονται κοντά στο Ναύσταθμο και στα αρματαγωγά του Στόλου, υπογράφτηκε στις 31 Δεκεμβρίου. Το πόσο αυτονόητη είναι αυτή απόφαση το έχουμε επαρκώς νομίζουμε εξηγήσει, αν και δεν ήταν απαραίτητο. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι η απόφαση αυτή σε πολλούς δεν άρεσε και γι΄ αυτό η υλοποίησή της καθυστέρησε πάρα πολύ. Όπως και κάθετι που έχει να κάνει με την περιβόητη αναδιοργάνωση του
Στρατού Ξηράς. Δεν έχει γίνει το παραμικρό…
Η απόφαση για μεταφορά της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών αποτελεί βέβαια “κόκκινο πανί” για την τοπική κοινωνία του Βόλου. Το ΓΕΣ κατάφερε με την ακατανόητη καθυστέρηση της μεταφοράς να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα , γιατί πλέον βρισκόμαστε στην καρδιά της προεκλογικής περιόδου των δημοτικών εκλογών και ίσως όχι μόνο αυτών.
Ενδεικτική είναι η αντίδραση από την Αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας η οποία με μία δήλωσή της στο e-volos.gr δίνει το στίγμα.
Χαρακτηρίζει “ηχηρό χτύπημα για την πόλη του Βόλου” τη μεταφορά της 32ης Ταξιαρχίας Πεζοναυτών.
“Μια απόφαση που ενδεχομένως υπηρετεί τις ανάγκες της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποδυναμώνει μια ολόκληρη πόλη…Το συγκεκριμένο στρατόπεδο είναι το μεγαλύτερο στο Βόλο και η μεταφορά του θα προκαλέσει πολλά και ποικίλα προβλήματα στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου. Η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών είναι συνδεδεμένη με την ιστορία του Βόλου και δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι ως έμβλημα φέρει την Αργώ…Η πόλη του Βόλου και ο Νομός Μαγνησίας δεν αντέχουν άλλη αφαίμαξη. Μία τέτοια απόφαση θα κλονίσει σοβαρά όλο τον οικονομικο-κοινωνικό ιστό του Νομού μας. Χίλια περίπου άτομα, στελέχη, στρατιώτες και πολιτικό προσωπικό, χωρίς να συνυπολογίσουμε και τις οικογένειές τους, που καθημερινά δίνουν ζωή στην τοπική κοινωνία και οικονομία θα πρέπει να φύγουν από το Βόλο, μια πόλη που τα τελευταία χρόνια έχει δεχθεί πολλαπλά χτυπήματα λόγω της οικονομικής κρίσης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας”.
Δεν μπορεί να αγνοηθούν οι οικονομικές επιπτώσεις της μεταφοράς μιας στρατιωτικής μονάδας, για την τοπική κοινωνία που τη φιλοξενεί. Δεν μπορεί όμως σε καμία περίπτωση ο σχεδιασμός και οι ανάγκες των ΕΔ να προσαρμόζονται κυρίως σ΄ αυτές τις ανάγκες. Το πρώτο και κυρίαρχο κριτήριο θα πρέπει να είναι οι επιχειρησιακές ανάγκες των ΕΔ. Κι αυτές σίγουρα δεν εξυπηρετούνται με το να βρίσκονται οι Πεζοναύτες εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα αρματαγωγά που θα τους μεταφέρουν αν χρειαστεί.
militaire.gr
