Eἰσαγωγικά
Στήν μικρή αὐτή ἐργασία μας προσπαθοῦμε νά προσεγγίσουμε τούς Ψαλμούς τῆς μετανοίας.
Τό βιβλίο τῶν ψαλμῶν ἀποτελεῖ ἕνα ἀπό τὰ ποιητικὰ – διδακτικὰ βιβλία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
Εἶναι ἔργο διαφόρων συνθετῶν καί οἱ περισσότεροι εἶναι τοῦ Δαβίδ.
Το Ψαλτήριο ἤ βιβλίο τῶν Ψαλμῶν ὀφείλει τό ὄνομά του στό ἔγχορδο μουσικό ὄργανο Ψαλτή-ριο πού χρησιμοποιοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι Ἰσραηλῖτες στή λατρεία τοῦ Θεοῦ στήν Παλαιά Διαθήκη.
Ὁ ἅγιος Νικόδημος γράφει ὅτι δέν ὑπάρχει ἀνθρώπινη κατάσταση ἤ πάθος πού νά μήν βρί-σκει τήν «ἰατρείαν» του μέσα ἀπό αὐτό τό βιβλίο1.
Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος γράφει ὅτι στό Ψαλτήριο περιλαμβάνονται ὅλες οἱ καταστάσεις τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καί ψυχῆς.
Στίς καθημερινές προσευχές, ἑσπερινές καί ὀρθρινές, ἀλλά ἀκόμη καί στή Θεία Λειτουργία καί σέ αὐτά τά Ἱερά Μυστήρια, ἔχουμε ἀνάγνωση τῶν Ψαλμῶν. Γι’ αὐτό καί ὁ Μέγας Βασίλειος ὀνομάζει τόν ἱερό Ψαλτήρα «φωνή τῆς Ἐκκλησίας2».
Καί συμπληρώνει ὁ ἱερός πατήρ: «Ὁ Ψαλμός γαληνεύει τίς ψυχές, τίς βραβεύει μέ εἰρήνη, καθη-συχάζει τούς θορύβους καί τά κύματα τῶν λογισμῶν. Μαλακώνει τήν τάση τῆς ψυχῆς γιά θυ-μούς καί σωφρονίζει τήν ἀκολασία της. Ὁ Ψαλμός συσφίγγει τή φιλία, ἑνώνει τά χωρισμένα, συμφιλιώνει τούς ἐχθρούς…Ὁ Ψαλμός τρέπει σέ φυγή τούς δαίμονες, ἐπιφέρει τή βοήθεια τῶν ἀγγέλων, εἶναι ὅπλο στούς φόβους τῆς νύκτας καί στούς κόπους τῆς ἡμέρας. Εἶναι ἀσφάλεια γιά τά νήπια, κόσμημα γιά τούς ἀκμαίους στήν ἡλικία ἄνδρες, παρηγοριά γιά τούς πρεσβυτέρους… Ὅλα εἶναι ἀποθησαυρισμένα στό βιβλίο τῶν Ψαλμῶν σάν σέ κάποιο μεγάλο κοινό θησαυροφυ-λάκιο3».
Διαβάστε τη συνέχεια σε μορφή pdf πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο
